Ziek, Zwak, Misselijk en Duizelig

, , Comments Off on Ziek, Zwak, Misselijk en Duizelig

Mijn lifestyle blog wil niet echt vlotten.

Het is tegenslag na tegenslag.

De oplettende SlimK1nd lezer weet dat ik (als een bezetene red.) aan mijn gezondheid ben gaan werken per 1 januari 2018. Ik heb ieder jaar min of meer dezelfde goede voornemens wazige plannen: stoppen met roken, werken aan mijn gezondheid. Dat mislukt (jammerlijk red.) ieder jaar weer. Dit jaar lukte het om een paar weken niet te roken, maar ik ben inmiddels weer begonnen, want ik vind het zo lekker. Sport, fitness, workout, krachttraining en een exercise bike lukte echter wel! Na weken fanatiek trainen kreeg ik meteen een zware schouder/bicep blessure. Ik loop nu bijna 9 weken rond met pijn en dat betekent geen krachttraining en slechts beperkt op die fiets zitten. Dat was een enorme teleurstelling. Stoppen met roken niet gelukt en meteen een zware blessure? Daar hebben lezers helemaal NIKS aan.

Ik heb mij niet laten kennen en ben toen begonnen met een nog strikter dieet, waarbij ik tot het avondeten zo min mogelijk eet. Ik noem het: mijn waterdieet. ‘s Morgens neem ik alleen: 1 kop koffie, 1 verse jus (2 sinaasappels) en een kom yoghurt met muesli. Dan drink ik vooral belachelijk veel water. Voor de lunch neem ik dan een klein blikje soep. Tegen het avondeten ben ik dan echt afgepeigerd en op sterven na dood, dus dan doe ik een vol bord.

Ik ben tevens grote afstanden gaan wandelen met minimalistische schoenen.

Ik loop dan 7-10km heen, eet iets, en loop weer 7-10km terug. Ik loop niet maar random wat rond. Ik hou mij dicht bij tramroutes. Als ik geblesseerd raak, of moe, of whatever, dan wil ik gewoon op mijn reet in een warme tram zitten en snel naar huis. Dat wandelen is echt helemaal super. Ik vind het heerlijk. Ik heb een goedkope mp3 speler aangeschaft, van Sony en daar wat leuke jazz opgezet (ik gebruik geen smartphone). Ik maak er zelden gebruik van. Ik vind het prettig om gewoon alles om mij heen goed te kunnen horen als ik wandel. Als het stadslawaai te erg wordt, dan doe ik die mp3 speler aan.

In de afgelopen paar weken heb ik (vet red.) 120 kilometer gelopen. Dat zou jaren geleden ondenkbaar zijn. Nu vind ik het geweldig.

Een voorbeeld?

Morgen heb ik een afspraak op kantoor bij onze advocaten. Ons verweer tegen de zoveelste reeks aantijgingen van geflipte Jeugdkruisvaarders gaat nu zo’n beetje echt beginnen. Dat betekent helemaal de stad in, naar een prachtig kantoor (7km). Daarna loop ik door richting lunch (2km). Na de lunch loop ik helemaal vanuit de stad naar ergens achterin Osdorp, naar mijn ouders (10km). Dan doe ik daar een koffie en daarna loop ik dan weer helemaal naar huis (8km). Ik zal her en der vast snellere routes vinden, dus we ronden af naar beneden. Morgen loop ik dan 25 kilometer. 

Het afvallen afsterven begint nu enkele weken op allerlei manieren zichtbaar te zijn. Ik krijg de bovenste knoop van broeken weer dicht, t-shirts vallen beter, ik krijg mijn restant dure hemden (van toen ik op kantoor werkte) weer gewoon dicht. Als ik voorover zit heb ik niet meer al die vetrollen en die kleverige, zweterige buik daar hangen. Als ik in de spiegel kijk, dan zie ik dat met name mijn gezicht en mijn hals/nek vreselijk mager zijn geworden. Het valt echt enorm op. Ik zie een heel ander gezicht in de spiegel.

Ik ben (uiteraard red.) te ver gegaan in het afslanken afsterven. Dit weekend voelde ik mij ziek, zwak, misselijk en duizelig. Ik was niet vooruit te branden. Ik heb wat schoongemaakt, maar bleek niet eens in staat een volle vuilniszak de trap af te dragen. Moe, moe, moe, moe, moe, futloos en geen energie. Ik heb gisteren vanaf de lunch dus onderuit in de huiskamer naar wat films liggen kijken. (Zo kon meteen die schouder rusten). Mijn ex kampt met MS (da’s Moeder Syndroom). Die moet, moet, moet voor mensen zorgen. Zij was dus zo vriendelijk om een hele grote pan pasta te maken. Terwijl ik aan het schrokken was in mijn huispak kijkt zij mij aan en zegt: Djeeezus, wat heb jij een eng mager nekje, en je hele gezicht is mager, wat heb jij lopen uitspoken, ben je aan de heroine?

Dus…

Tijd voor de weegschaal.

Ik heb de weegschaal (wijselijk red.) vermeden sinds de kerst. Ik woog toen, zonder kleding, een slordige 78-79 kilo. Da’s veel. Dikke buik, bovenste knoop open bij praktisch al mijn broeken. En yes, een aantal knopen zijn vorig jaar gesprongen, dat maakt het allemaal nog erger.

Ik heb mijzelf net gewogen, met al mijn kleding aan.

Ik weeg 70 kilo.

Yea that's right: ik ben 10 kilo afgevallen afgestorven.

10kg

Ik moet nu mijn nek gaan trainen of zoiets, want dat nekje ziet er echt heel eng uit.

Alsof ik een enge ziekte heb, of uit een kamp kom of zoiets.

Lieve lezers?

Dit is dus niet de manier waarop je moet trainen, afvallen, eten, of werken aan je gezondheid. Het levert zware blessures op. En zo weinig eten maakt je ziek en zwak en misselijk en duizelig.

Het werkt echter wel.

So proceed at your own peril.

Share