#ZeikWijf: De Beschaving Zit ‘M In De Kritiek (Met Maartje “Blaasworm” Geels Van Vileine)

, , Comments Off on #ZeikWijf: De Beschaving Zit ‘M In De Kritiek (Met Maartje “Blaasworm” Geels Van Vileine)

Ik werd vanmorgen vroeg bijzonder aangenaam wakker: allemaal nieuw commentaar op mijn artikel over de wildplassende, drammende millennial.

Het was bijzonder leerzaam en inzichtelijk “commentaar”. Zo ben ik “ziek” en “zielig” en ik verspreid “haat”. Ik moet “kanker” of “tyfus” krijgen (het was niet helemaal duidelijk waar de voorkeur naar uit ging) en ik moet “opkankeren”. Mijn “ziekte” is niet helemaal precies omschreven maar ik moet a.) naar een psycholoog en b.) er is iets ernstigs mis met mijn ouders. Dat laatste (b) is supergeestig. Een gek vroeg zich echt af: “Wat denk je dat je ouders van je vinden, met al die haat die je regelmatig op het Internet smijt”? Mijn ouders lezen dit blog niet, maar ik vond het een interessant vraagstuk dus ik belde mijn vader.

Hi, met mij, hey, mag ik jou wat vragen?

Tuurlijk, jongen, wat is er?

Wat vinden jullie eigenlijk van mij?

Je bent een eh… vreemde, drukke, maar bijzonder charmante, grijzende, kalende vader op middelbare leeftijd?

En als je al die haat meerekent die ik regelmatig op het Internet smijt?

Oh, heb je weer nieuwe vrienden gemaakt, jongen?

Ik kreeg sterk de indruk dat het mijn vader allemaal weinig kon schelen.

(Ik bel mijn moeder vanavond red.)

toilet-seat-covers

Vanmorgen gaan we gewichtig doen en vooral overdrijven met Maartje Geels, de nummer #2, van Vileine.

Leest u even mee?

Vileine: Minifesto: wildplassen gaat over onze veiligheid.

Het begon met een opmerkelijk bericht uit de hoofdstad: de 23-jarige Geerte Piening stapte naar de rechter omdat ze een boete had gekregen na een wildplasactie in Amsterdam. In mei 2015 realiseert Piening zich na een avondje stappen dat ze met haar volle blaas niet haar huis gaat halen. Het café waar ze uit kwam, liet haar niet naar de wc gaan omdat ze gingen sluiten en openbare plasgelegenheden voor vrouwen zijn er amper: in Amsterdam staan er 45 urinoirs voor mannen, maar slechts twee openbare toiletten voor vrouwen. Dus besloot Piening om haar behoefte te doen in een zijstraatje van het Leidseplein. Resultaat: 140 euro boete voor wildplassen. Oneerlijk, vond Piening (want waar had ze dan heen gemoeten?) en ze vocht de boete aan bij de rechter.

Geerte Piening is een “verslaggever” van Hart van Nederland.

Ze is al 23 heule jaren oud en normaal gesproken betaalt haar Papa de boetes en ongelukjes (fout parkeren, te hard rijden, tegen een bumper geknald, paaltje geraakt, telefoon in het toilet laten vallen, fiets gestolen, laptop gecrasht, muis in de keuken, nieuw lampje in het plafond nodig, Ziggo vergeten te betalen etc.) Deze boete echter ging zelfs haar Papa te ver, dus dacht Geerte: ik maak er gewoon een vreselijk “feministisch” verhaal van. Als ik dat doe, dan gaan allerlei Deugridders ineens pavloviaans schreeuwen, gillen, stampvoeten, huilen en zwaar aan de stoepkrijt.

Tijd om te overdrijven en dit issue te kapen voor je eigen agenda, kom maar Maartje.

Deze gaf haar ongelijk: volgens de rechter had Piening gebruik kunnen maken van een urinoir voor mannen, de plaskrul. En aangezien hij nooit andere vrouwelijke wildplassers had meegemaakt, is het volgens hem niet nodig om dezelfde voorzieningen voor vrouwen als voor mannen te plaatsen. De uitspraak van de rechter riep woedende reacties op en maar liefst duizend mensen meldden zich in korte tijd online aan voor de actie #zeikwijf: urinoirplassen in het openbaar om de rechter te laten zien dat als vrouw plassen in een plaskrul niet kan “zonder verlies van waardigheid of compleet over jezelf te plassen.” Maar los van de discussie over of wildplassen in een plaskrul voor vrouwen mogelijk is (Broadly deed een dappere poging om dit te onderzoeken) gaat actie #zeikwijven over iets veel groters: de veiligheid van vrouwen in de publieke ruimte.

“De veiligheid van vrouwen in de publieke ruimte”?

Ze zat pissend op de grond in een steegje, met vrienden die “op de uitkijk” stonden.

Het feit dat deze “vrienden” daar zo gemakkelijk toe bereid waren voor Geerte (die wederom dronken was) doet mij vermoeden dat Geerte wel vaker blaasproblemen heeft.

Maartje Geels, nummer #2 van Vileine trouwens ook.

Maartje Geels Lijdt Aan Blaasworm (Hiddema Bashen Met Vileine)

Geerte wilde gewoon snel die tent uit, want alles ging sluiten en voelde zich prima veilig om in dat steegje te pissen.

Het protest voor openbare toiletten is geen nieuw agendapunt op de actielijst van feministen. Al in de jaren ’70 vroeg de actiegroep Dolle Mina aandacht voor het gebrek aan plasruimtes voor vrouwen. De Dolle Mina’s bonden openbare urinoirs dicht met roze linten uit protest tegen het ontbreken van openbare toiletten voor vrouwen. Geen urinoir voor vrouwen? Dan ook niet voor mannen.

Eens.

Die dingen zijn ranzig, ze stinken, ze zijn veelal vervuild met uitwerpselen, drugs, vuilnis.

Die dingen vormen een gevaar voor de volksgezondheid.

Treurig genoeg is er in veertig jaar tijd weinig veranderd: Joop-auteur Meredith Greer schreef al dat “de uitspraak is tekenend voor een maatschappij die nog stééds geen rekening houdt met vrouwenlichamen in de publieke sfeer.” Waar bij mannenlichamen wordt geaccepteerd dat plassen er nou eenmaal bij hoort, moeten vrouwen het in de privésfeer maar uitzoeken. Blijkbaar vinden we het idee van een plassende vrouw zo onaantrekkelijk dat we letterlijk geen ruimte maken voor iets wat fysiek heel natuurlijk is. Waar mannen een broek naar beneden trekken en zonder te veel gedoe hun behoefte mogen doen, moeten vrouwen maar uitzoeken waar en hoe ze hun plas lozen. Zolang we het maar niet hoeven te zien.

Alle “mannen” zijn exact hetzelfde.

Allemaal!

Ik ga zelden of nooit naar een publiek toilet; ik vind het zelfs vervelend in restaurants en cafe’s.

De situatie is zo ernstig dat ik mijn route (heen en terug) veelal zodanig plan dat ik weet dat ik langs een tent kom waar ze een behoorlijk, afgesloten toilet hebben.

Poepen doe ik sowieso nooit op een publiek toilet.

Alleen thuis.

Je zult zien dat er een hele hoop “mannen” zijn die er precies zo over denken.

Maartje is echter een absolutistische mannenhater. Ze is al heel lang single en haar vorige vriendje was een echte klootzak. Hij dumpte haar via Whatsapp nadat ze op de BBQ bij zijn ouders in de tuin de hele fokking avond had zitten doorhameren over haar menstruatie spons “want er zit bleekwater in tampons, wist je dat? Daarom worden vrouwen zo lastig zwanger!”. (Ze pakte de menstruatie spons ook uit haar handtas en liet ‘m zien aan familieleden red.)

Het is dus heel goed dat er nu heel luid aandacht wordt gevraagd van een probleem dat heel onzichtbaar is. Het bannen van vrouwenlijven uit de openbare ruimte heeft namelijk grote consequenties voor de veiligheid van vrouwen. De rechter had vermoedelijk inderdaad gelijk (we hebben het niet getest) toen hij zei dat vrouwen ook in een plaskrul kunnen plassen: een plaskrul is namelijk niets meer dan een soort kamerscherm voor een openbare goot.

Opnieuw eens.

Als het apparaat zelf, de plaskrul zelf “een soort kamerscherm voor een openbare goot” is?

Dan is dat object dat dus per definitie OOK voor mannen.

Denk even mee: ik leen mijn moeder’s fiets.

Dat ding is een echt, onvervalst “barrel”.

Lampen kapot, remmen doen het slecht, ketting loopt aan, geen spatborden, maakt een tyfusherrie?

Een barrel, is een barrel, is een barrel.

Dat barrel verwordt niet plotseling tot een Koga Miyata racefiets met 30 versnellingen als ik erop stap.

Datzelfde geldt voor “een kamerscherm voor een openbare goot”.

In Maartje’s waanzin echter verwordt dat “kamerscherm voor een openbare goot” echter plotseling een prachtige restroom, met pepermunt, een warm nat handdoekje, Muzak, hand lotion en prachtige witte marmeren tegels… als er een dronken vent in gaat staan plassen. Objecten veranderen plotseling van status, aard en kwaliteit als mannen ze in handen krijgen danwel betreden.

Dan het “bannen van vrouwenlijven uit de publiek ruimte” is de grootst mogelijke waanzin die ik ooit gelezen heb.

De eigenaar van Vileine ging recent op vakantie naar haar geboorteland, Algerije.

Ze bezocht het strand en de hoofdstad Algiers.

Ze constateerde dat “vrouwen uit het straatbeeld zijn verdwenen”.

De sporadische vrouwen die je nog ziet zo af en toe zitten van top tot teen ingepakt en worden veelal lastiggevallen door mannen (met cat calls).

Dat betekende echter beslist niet dat “vrouwenlijven” werden “verbannen uit de publieke ruimte”.

Het ging namelijk over de Islam en dan moeten de feministen Islamisten van Vileine vooral wegkijken.

Ze concludeerde dan ook dat dit een “modeverschijnsel” was en wellicht allemaal kwam door Kim Kardashian.

“Verregaande Radicale Islamisering In Algerije Komt Door Kim Kardashian En Marine Le Pen” (Met Hadjar Benmiloud Van Vileine)

Als honderden duizenden vrouwen de straat niet meer op mogen, alleen van top tot teen ingepakt, als vrouwen niet meer mogen zwemmen aan het strand?

Dan is dat een “modeverschijnsel”.

Als een (1) enkel white privileged mediameisje met ‘r dronken kop vergeet te pissen alvorens de club dichtgaat, buiten pist en terecht een boete krijgt?

Dan zijn wij “vrouwenlijven uit de publieke ruimte aan het bannen”.

Je moet grote hoeveelheden lijm snuiven om de logica te volgen.

(Dat is een beetje wat je krijgt als meiden krap 20 jaar gaan “schrijven” red.)

We gaan verder met overdrijven.

Wat de rechter alleen over het hoofd zag, is de veiligheid van vrouwen wanneer ze in een ruimte die niet op slot kan, gedwongen worden om zichtbaar halfnaakt in een kwetsbare positie te gaan zitten. Tel daar het feit bij op dat urinoirs altijd op drukke plekken staan waar ’s nachts veel dronken mensen langskomen, en de link naar aanranding is zo gelegd. En dat is een heel eng vooruitzicht als je bedenkt dat 40% van de vrouwen ooit een vorm van aanranding heeft meegemaakt.

Even opletten?

Geerte was dronken, ze had het (godverdomme) zelf over alcohol.

Ze stelde in haar “verweer” dat binnen in da club pissen geen zin had, “want alcohol en dan moet je over 20 minuten weer”.

Dan maken we een enorme leap into Lalaland en ineens hebben “40 % van de vrouwen” een vorm van aanranding meegemaakt (ooit).

Veertig procent klinkt als heel veel.

40% van welke vrouwen?

Alle vrouwen van Nederland?

Alle vrouwen van Amsterdam?

Alle vrouwen van Hart van Nederland?

Alle wildplassende vrouwen?

En hoe liggen die percentages in Algiers?

De “link” naar aanranding is bij Vileine en Maartje Geels inderdaad “zo gelegd”.

Ook dat is een pavloviaanse reactie.

De discussie over wildplassen gaat veel verder dan wat er fysiek wel of niet mogelijk is met een vrouwenlichaam, iets waar de rechter niet bij heeft stilgestaan. De vraag is of we vrouwenlichamen genoeg beschermen in de publieke ruimte en het antwoord daarop is nee. Zolang we vrouwen geen veilige plek bieden om zoiets primitiefs als plassen in te kunnen doen, hebben we als land nog heel wat stappen te gaan op het gebied van gelijkheid.

Als vrouwen – net als mannen – een boete krijgen voor wildplassen?

Dan moeten we ineens “nog heel wat stappen” gaan maken op het gebied van gelijkheid!

Zo!

En nu ga ik mijn Papa bellen en meer beltegoed vragen, want mijn bundel is op.

Ik snap het wel.

Sinds die blaasworm infectie is urineren een een heel “gevoelig” onderwerp geworden voor Maartje Geels.

 

Share