WHO: World Hypocrite Organization

, , Leave a comment

Ik kwam dit gisteren al tegen.

Gelezen?

NRC: WHO steekt meer budget in reiskosten dan aidsbestrijding.

Het. Staat. Er. Echt.

Hoeveel meer?

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) besteedt 200 miljoen dollar per jaar aan reiskosten. Dat is meer dan de organisatie uitgeeft aan aids-, malaria- en tuberculoseprojecten bij elkaar, meldt persbureau AP maandag. Uit interne documenten blijkt volgens het persbureau dat de organisatie het probleem erkent, maar moeite heeft de uitgaven onder controle te krijgen.

Laat mij raden?

Er wordt duur gevlogen, dure hotels en gretig gedeclareerd?

Binnen de organisatie klagen medewerkers van de gezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties (VN) over buitensporige reiskostendeclaraties. Sommige medewerkers boeken namelijk vaak kamers in vijfsterrenhotels op zakenreizen. Ook is het gebruikelijk dat tot in de top van hulporganisaties economyclass wordt gevlogen, maar de bestuurders van de WHO vliegen businessclass.

Tuurlijk, bestuurders zijn hartstikke belangrijk.

De reiskostenuitgaven van 200 miljoen dollar van de WHO zijn aanzienlijk meer dan de organisatie voor een aantal van haar projecten uitgeeft. Zo gaf de WHO vorig jaar 71 miljoen dollar (63 miljoen euro) uit aan de bestrijding van aids en hepatitis. De organisatie gaf bijna 61 miljoen dollar uit aan malaria en 59 miljoen dollar aan tuberculose. De WHO heeft jaarlijks een budget van 2 miljard dollar, afkomstig van alle VN-lidstaten.

Okay, dus de titel is misleidend.

De WHO geeft namelijk niet alleen meer uit aan reizen dan aan aidsbestrijding.

Men geeft meer uit aan reizen dan aan aidsbestrijding, malariabestrijding en tuberculosebestrijding.

Dit zijn alledrie ziekten waar je (in arme landen) gewoon hartstikke dood van gaat.

In vergelijking met andere internationale organisaties zijn de uitgaven aan reizen van de WHO groot. Waar de WHO met 7.000 medewerkers 200 miljoen dollar aan reiskosten uitgeeft, reizen de 37.000 medewerkers van Artzen zonder Grenzen voor 43 miljoen dollar per jaar. De VN-kinderorganisatie Unicef geeft met 13.000 medewerkers 140 miljoen dollar per jaar uit.

Dat is een pittig verschil.

Die artsen zonder grenzen komen dus amper de grens over?

Om het probleem tegen te gaan identificeerde de gezondheidsorganisatie vorig jaar vijftig medewerkers die de meeste reiskosten declareerden. Zo bleek de algemeen-directeur van de WHO, Margaret Chen, zo’n 370.000 dollar per jaar aan reiskosten uit te geven. Bij een recente trip naar Guinee zou ze voor 900 euro per nacht in een luxe hotel hebben geslapen. Bruce Aylward, die het crisisteam van de WHO tijdens de uitbraak van de ebolacrisis leidde, vloog meestal per helikopter naar klinieken in plaats van te reizen met een jeep. Daardoor besteedde hij 400.000 aan reiskosten in een jaar.

900 euro per nacht?
900 euro is een fucking jaarsalaris in Guinee.

Ik ben heel erg benieuwd wat topmanagers uitgeven aan reizen.

Dus een echte top businessman, die de hele VS, EU en Azie moet doorvliegen en bezoeken etc.

Zou die aan 400 duizend euro komen?

Shaking No Emoticon

Gelukkig zijn er meteen adequate maatregelen getroffen.

Veel internationale hulporganisaties staan niet toe dat medewerkers businessclass vliegen. Tot februari konden WHO-medewerkers zelfs eerste klasse vliegen, volgens de gezondheidsorganisatie totdat algemeen-directeur Chen die optie verbood. Nu kunnen medewerkers alleen nog businessclass vliegen.

Unfair Sign

Alleen nog businessclass?

Dat wordt stampvoeten, huilen en stoepkrijt… wedden?

En vanwaar al dat reizen?

Het is 2017.

Is het echt onmogelijk om te vergaderen via Internet?

Is het echt onmogelijk om via een videofeed te zien hoe ernstig een situatie is?

En als je even echt wilt doordenken?

Dit is het miljoenste miljardste verhaal van een clubje bestuurders en aanverwante managers die in hun pak met hun leuke telefoons, tablets en laptops vreselijk duur reizen, eten en slapen. Echt waar! Ik heb minstens een miljoen miljard van dit soort “rapportages” gelezen en gezien. Het is altijd hetzelfde. Maar het idee is dan dat we die miljoen miljard gevallen van verregaand budgettair mismanagement en zelf-verwenning even vergeten en dit soort “bestuurders” gewoon blijven zien als afstandelijke, professionele, betrokken idealisten?

Stelletje graaiers moet zich doodschamen.

Share