WARNING: Dating Scams (Introducing Roos Schlikker)

, , Leave a comment

Kennen jullie Roos Schlikker?

Ze is een columniste voor het Parool.

Ze “schrijft” over het alledaagse.

Ze is getrouwd, ze heeft een kind, ze doet dingen op de fiets, ze is dol op Ajax en allerlei andere Amsterdamse dingen.

Ik vind Roos een vreselijk gestresst wijf. Ze oogt als een gestresst wijf. En belangrijker: ze leest als een gestresst wijf.

Als je de tijd hebt moet je eens zoeken naar columns waar “interactie” tussen haar en haar kind in voorkomt.

Het is echt genant.

Arm kind.

Iemand zou Jeugdzorg moeten bellen.

Drama Queen

Ik zou het geen 4 uur volhouden met dat mens in 1 huis.

Kun je voorstellen wat die partner doormaakt?

Parool: Geachte klootzakjes, begonnen jullie ooit opnieuw?

De foto, zo groot bovenin het artikel, is uitmuntend.

Een soort crossover tussen Cruella de Vil en The Wicked Witch Of The East.

(Volgens mij komt ze uit, of woont ze in Oost, dat las ik volgens mij een keer ergens).

Ze ziet er zo verkrampt uit.

Zou ze pijn hebben aan haar kaken?

Of aan haar rug?

Het “artikel” gaat – als altijd –  helemaal fucking nergens over. 

Het is warig en bevat typische Roos Schlikker zinnen.

Zoals.

Ze wilde iets nieuws, ze zit al zo lang vast in die kop van haar, ook mensen met depressies hebben soms behoefte aan een frisse start. Misschien juist zij.

Bijna prosa, niet?

We dronken thee. En na al die jaren werd ik alsnog woedend. Want jullie zijn nooit gepakt. Maar jullie pakten haar wel. Jullie doken met gretige handen haar geest in, jullie klauwden door haar hersenpan, jullie lieten vinger­afdrukken na, sporen, onzichtbaar voor de buiten­wereld, maar nooit meer weg te poetsen.

Alsof 'r bejaarde mams een tijdje lid was van een sekte.

Weten jullie dat ze jullie soms zelfs zag zitten als er niemand was? Dat ze de deur opentrok en schichtig snel haar hoofd van links naar rechts draaide. Loerend, turend over haar roze leesbrilletje. Net zo lang tot ze het durfde te geloven. De duisternis was leeg.

Knap.

“De duisternis was leeg”.

Heel ehm…. Carmiggelt? Nee. Te pretentieus. Misschien Bernlef?

Toen het net gebeurd was, had ik jullie zo veel te vragen. Hoe jullie je voelden. Wat jullie mankeerde. Of jullie snapten wat jullie hadden aangericht. Maar wie jullie zijn interesseert me niet meer.

Het interesseert helemaal niemand Roos.

Waren dit ehm… etnisch-religieuze jongens, toevallig?

Want dat mag je dan best zeggen, hoor.
We zijn wel wat gewend.

Ik wil nog maar twee dingen weten. Geachte klootzakjes, zijn jullie inmiddels veranderd? Begonnen jullie ooit opnieuw?

Gek dat Roos twee jaar geleden geen antwoorden op haar vragen kreeg.

Klaarblijkelijk was dit extreme geweldsincident toen ook al een ratelende, onsamenhangende column waard.

Wat denken we?

Dit keer krijgt Roos ineens wel antwoord?

Shaking No Emoticon

Wij (SlimK1nd redactie) willen ook graag twee dingen weten, Roos.

1.) Wie is je SPV’er?

2.) Zie je er echt zo uit als op je foto?

Ik denk – al geruime tijd – dat Roos Schlikker een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft.

Het is belangrijk meer van ‘r columns te lezen. Rosanne Hertzberger, Beatrice de Graaf, Eva Cukier, Ellen Deckwitz en yes, ook Roos Schlikker. Als je single bent in Amsterdam… dan zul je – zo af en toe – dit type vrouw tegenkomen.

Het is belangrijk dat je dan hard wegrent.

Het is tevens geestig ons eens af te vragen waarom de Persgroep zo dol is op dit soort vrouwen.

Warrig, emo tegen het hysterische aan, quasi-labiel, boos, dwingend, koppig, druk?

Kalm, intelligent, geestig, sarcastisch, charmant, droog en rationeel valt niet te vinden, denk ik dan?

Of misschien willen de adverteerders dat niet.

Je zult natuurlijk een x-hoeveelheid vrouwenproducten moeten aanprijzen via het Parool en het NRC.

Vaginale douche, pads, tampons, ontharingsmiddelen, een schare aan leuke cremes en manscaping dingen voor vaderdag.

Zou het helpen als er allemaal emo-meiden (van 30 plus red.) voor zo’n krant schrijven?

Werken die advertenties dan beter?

Share