Verhaaltjes Voor Het Slapen Gaan – Revisited

, , Comments Off on Verhaaltjes Voor Het Slapen Gaan – Revisited

Ik kwam dit enige dagen geleden al tegen, maar was druk bezig online dure sportspullen kopen.

Enige tijd geleden schreef ik het NRC anti-terrorisme drieluik.

Deel III gaat over “verhaaltjes voor het slapen gaan”.

Het idee is een counter narrative te produceren voor Jihadi’s die graag alle ongelovigen dood willen maken.

Ja Allah is te gek, maar dat Kalifaat is niks joh en Starbucks en Facebook is best cool, toch?

NRC Terrorismebestrijding – Deel III: Verhaaltjes Voor Het Slapen Gaan (Alleen Voor Radicale Moslims)

De AIVD en de NCTV zijn erachter gekomen dat mensen die dol zijn van Jihad en dat fuck Kalifaat ontiegelijk fokking dom dom dom zijn.

Die lezen geen “Westers” nieuws, deze gekken lezen geen enkel nieuws. 

Ze lezen geen boeken, behalve dan dat sprookjesboek uit de 7e eeuw.

Ze kijken geen televisie, ze spelen geen games, ze doen niet aan muziek of dans.

Het enige wat deze gekken aan media consumeren is videos waarin hoofden worden afgehakt.

(Of videos waarin mannen met baarden oproepen om hoofden af te hakken red.)

Hoe gaan “we” die mensen bereiken?

Hollywood

NRC: Anti-terrorismedienst NCTV subsidieerde film over IS.

Yes, that’s right. 

Na het enorme succes van de film Argo is de NCTV dan de movie business ingestapt.

Anti-terrorismedienst NCTV heeft voor 130.000 euro een documentaire gefinancierd over terreurbeweging Islamitische Staat (IS). In de film, die donderdag in première ging tijdens het Nederlands Film Festival, vertellen Syrische vluchtelingen en een voormalig IS-strijder over hun negatieve ervaringen met de terreurbeweging. De NCTV bevestigt de subsidieverlening, waar bewust geen ruchtbaarheid aan is gegeven. „De film past in het preventieve beleid van het kabinet om jihadistische propaganda en andere vormen van extremistische boodschappen te ondermijnen”, zegt een woordvoerder.

Fade in, close-up, face blurred, vluchteling: Ik ben die mensen die mij uit die rubberboot haalden eeeeeuwig dankbaar. Mijn dochter zit op voetbal en gaat naar de HAVO. Ik zit op taalles en ik leer eindelijk fietsen. Dat wilde ik al heel lang, maar was helaas Haram waar ik vandaan kwam. Ik draag wel nog steeds mijn hoofddoek, maar dat doe ik nu uit eigen vrije keuze.

Fade in, closeup, face blurred, voormalig IS-strijder: Ik ging naar het Kalifaat om eh… mensen te eh… helpen weetjewel en eh, nou dat viel vies tegen, want het was er heel warm en internet was waardeloos, het eten viel tegen, er was ‘s avonds vrijwel niks te doen, ik kon nergens pinnen en er werden steeds hoofden afgehakt en zo, weetjewel.

De NCTV heeft zich naar eigen zeggen niet bemoeid met de inhoud van de film, getiteld Echoes of IS – the scars we share. Producent Submarine bevestigt dit. In de film vertellen voormalige inwoners van het kalifaat hoe zij werden verplicht bedekkende kleding te dragen en de IS-vlag te voeren. De teruggekeerde Syriëganger Jordi de J. schetst hoe de situatie in het kalifaat veel minder rooskleurig was dan hem vooraf was verteld. „Ik voelde me eigenlijk best wel voorgelogen.” Toen hij wilde terugkeren naar Nederland, liet IS hem niet gaan. Zijn paspoort en telefoon werden ingenomen.

Arme Jordi!

Z’n telefoon werd afgepakt?!??

ISIS is net als strenge ouders.

Eerst hoofden afhakken (“huiswerk”) en dan pas mag je <x tijd> op je telefoon, Jordi!

De producent omschrijft de film als „een tegengif tegen de gefabriceerde sprookjes afkomstig uit de propagandamachine van IS”.

Ehm sorry, maar die “gefabriceerde sprookjes”?

… staan letterlijk in de fucking Koran en Hadith, dickhead!

De financiering van de film kan gezien worden als een counternarrative: een poging van de overheid om IS-propaganda te beantwoorden met een tegenboodschap. Waar de terreurbeweging video’s maakt waarin de gewelddadige jihad wordt verheerlijkt, probeert de overheid dat beeld op verschillende manieren te weerspreken.

De “financiering” is een “counter narrative”?

Want financiering is speech?

Een film vol knuffelvluchtelingen in zo’n huiskamer vol IKEA meubelen zet geen zoden aan de dijk.

Daarnaast wordt de film vertoond op een filmfestival?

Daar komen geen Jihadi’s.

Shaking No Emoticon

(Tenzij ze komen om allemaal mensen kapot te schieten, dood te steken of zichzelf en de boel op te blazen red.)

Tijd om onze terrorismehoer uit de kast te halen.

Lul eens wat uit je nek, Beatrice.

De vraag is in hoeverre dit soort inspanningen zin hebben. Alles hangt af van de vorm van de boodschap, zegt de Utrechtse hoogleraar Beatrice de Graaf, die onderzoek doet naar de werking van counternarratives. In het algemeen geldt dat deze boodschappen gericht moeten zijn op een specifieke doelgroep, zegt De Graaf. „Zomaar een film verspreiden onder een breed publiek, werkt niet per se. Iets wordt pas een counternarrative wanneer er daadwerkelijk iets met de boodschap gebeurt en er gericht een specifiek publiek wordt aangesproken.” De Graaf noemt als voorbeeld het jeugdtheater Jihad, de voorstelling, eveneens ondersteund door de NCTV. „Die voorstelling werd uitgevoerd in middelbare scholen; leerlingen kregen er van tevoren les over en gingen erna nog in gesprek. In zo’n kleine setting, met nazorg, kun je mensen echt op andere gedachten brengen.”

Jeugdtheater Jihad?

Je moet gigantische hoeveelheden lijm snuiven om met zo’n titel te komen.

Klaarblijkelijk is radicalisering en Salafisme een dermate groot probleem dat we moeten uitkijken voor middelbare scholieren.

En da’s vreemd, want ik maak mij helemaal geen zorgen om Boudewijn, Milou, Rohan, Mirthe en Dylan als ze druk append bij het Barlaeus de deur uitlopen.

De middelbare scholieren op de eerste Madrassa van Amsterdam West maak ik mij – gek genoeg – wel heel veel zorgen over.

Ewout v/d Berg Is De Allerdomste Kutlul In HEEL Amsterdam Nieuw West!

En dankjewel voor de lulkoek, Beatrice, as always.

Eerder onderzoek suggereert dat overheden uiterst voorzichtig moeten omspringen met counternarratives. Een staat die gedachten van burgers probeert te beïnvloeden, is weinig geloofwaardig. Daarom wordt de NCTV-subsidie niet bij de film vermeld. Volgens Corine Meijers van Submarine is de onafhankelijkheid van de productie hierdoor niet in het geding: „Er is in de documentaire namelijk ook kritiek te horen op de overheid.”

Ja!

Er is gewoon ook vet kritiek op de overheid, ja!

Die teringlijers zijn ook gewoon vet kut tegen homo’s en vrouwen en shit en zo, ja!

Er was eens… een Jihadi die Jordi heette en die ging heeeeeel lang op reis. Het was er heel erg warm. Na een lange dag hoofden afhakken in de brandende zon, moest ie iedere avond uuuuuurenlang kleine meisjes verkrachten. Daar werd de Jihadi heel moe van. Dat kon Allah allemaal niks schelen. Na een paar jaar kregen de Jihadi’s ruzie met aaaaaalllll hun buren. Iedereen vond de Jihadi’s superstom. Toen kwamen de Russen en die gooiden allemaal bommen – zomaar – op de hoofden van de Jihadi’s. De meeste vrienden van onze Jihadi gingen dood. En na een hele dag bommen horen vallen wilde verkrachten ook al niet goed meer lukken. Nou, dacht de Jihadi, weet je wat? Ik ga naar huis om mijn MBO maatschappelijk werk af te maken. Op de ROC op de Overschiestraat, vlak naast het kantoor van Jeugdzorg Amsterdam, is het prima vertoeven. De Jihadi ging naar huis en ging terug naar school. Daar kwam ie Aisha tegen. Aisha was gevlucht uit Irak. De Jihadi’s hadden haar hele familie uitgemoord. Nu volgde ze een MBO opleiding maatschappelijk werk. Ze mocht een heel deel zelfs in het Engels doen want haar Nederlands was erg slecht. Ze hadden veel last van racisme en Islamofobie. Daar deed de MBO helemaal niks aan! Jordi en Aisha trouwden, ze kregen een zoon, noemden hem Mohammed en ze leefden nog lang en gelukkig.

En toen kwam er een olifant met een heeeeele grote spuit….

Share