TMF Dance met Artikel 1.

, , Leave a comment

Diepe, diepe, diepe zucht.

Nederland is (plotseling red.) veranderd in 1950.

(Wat gek is want ik lees de afgelopen maanden vooral dat we in de jaren ’30 leven).

NRC: Sylvana Simons danst als een winnaar.

Gekleurde mensen hebben meer gevoel voor ritme.

Die kunnen allemaal heel goed dansen.

Ze zijn veel minder houterig dan blanke mensen.

Ja Nederland heeft het populisme verslagen – door in de jaren 50 te veranderen.

Vaste contracten en een gezin kan rondkomen van een (1) salaris?
Oh do tell me more...

Zelden werd een Nederlandse vrouw zo gretig en met zoveel verve gehaat als Sylvana Simons het afgelopen jaar. Toen de 46-jarige presentatrice vorig voorjaar haar politieke ambities bekend maakte, volgden haat, bagger, verkrachtingsfantasieën en een lynchfilmpje dat de BBC „te misselijkmakend om naar te kijken” noemde. Populaire televisiepresentatoren vergeleken haar met een aap.

Hier danst ze, de eerste vrouwelijke, zwarte lijsttrekker van Nederland, nadat ze al gehoord heeft dat haar partij nul zetels zal halen.

Oh, nul zetels?
Waarom is dat?

Elf weken geleden richtte Simons een partij op die ze vernoemde naar het eerste grondwetsartikel (‘Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld.’). Artikel 1, een partijnaam als een open deur. Maar zoals ze zei tegen de New York Times: „Het is bitter dat we in 2017 een partij nodig hebben die verdedigt wat we al zo lang geleden overeenkwamen”.

Nodig?
Vanwaar dan die nul zetels?

0

Nederland ziet zichzelf graag als bastion van individuele vrijheden en tolerantie. Eerste homohuwelijk, et cetera. Woensdag werden we internationaal gefeliciteerd omdat ons bastion het populisme had verslagen. Inmiddels dringt ook door wat de prijs daarvan is, de winnaarskater van Hansje Brinker.

Yea ik had ook een kater.

Er zijn minder vrouwelijke Kamerleden verkozen. Er zijn nul zwarte Nederlanders in de kamer verkozen, zoals opiniemaker Kiza Magendane eerder al voorspelde. Een treffend beeld geeft de foto van de lijsttrekkers in de rooksalon van de Tweede Kamer, afgelopen donderdag: mannen in pakken, same old, same old, alleen de sigaren ontbreken.

En mannen in pakken zijn racistisch.

Ook de winst van frisse Jesse oogt fletser nu we weten dat hij slechts een derde van de zetels verzilverde die voor het oprapen lagen na het totale instorten van de sociaal-democratie. (En de manier waarop hij tegen zijn vrouw ‘sorry’ zei omdat-ie zo veel van huis was geweest getuigde ook van een vroegoude ziel.)

Frisse Jesse zit onder de plak.
Dat wist ik al.

Afijn, we hebben maar mooi het populisme verslagen door in de jaren vijftig te veranderen.

Wie zijn "we"?
En wat is het populisme?

1950s ad

Ik heb kritiek op Islam.

Ik ben beslist niet dol op Brussel.

Dat betekent dat ik een rechts-reactionaire populistische racist ben die terug wil naar 1950.

Dat lees ik al jaaaaaaaren.

Ik ben blij dat het dan eindelijk gelukt is.

Stiekem hebben “we” die verkiezingen dus gewoon vet gewonnen.

Terug Naar 1950

Share