The War On Words (Winkeltje Spelen Met De Islamisten Van Vileine)

, , Comments Off on The War On Words (Winkeltje Spelen Met De Islamisten Van Vileine)

We gaan ons vandaag bezighouden met the war on language met de feministen Islamisten van Vileine.

Wat maakt een echte “feminist“?

Taalgebruik.

Het gaat niet alleen om de dingen die je zoal brult (gebruik vooral de juiste termen), het gaat ook om de dingen die je weigert uit te spreken (zelf censuur, zogenaamde “entartete Sprache”).

Enige tijd geleden hebben we geleerd welke taal we wel moeten gebruiken.

De Grote Feministische Bijsluiter (Winkeltje Spelen Met De Islamisten Van Vileine)

Vandaag gaan we leren welke taal we niet moeten gebruiken.

Leest u even mee?

war-on-words

Vileine &Friends: #BeperktZicht door vrouwen met ballen.

Deze week presenteert Vileine in samenwerking met de verse en frisse #BeperktZicht campagne van WOMEN Inc een handig overzicht van verdoemende woorden en beperkende beelden die onze wereld bepalen. Van ‘je mannetje staan’ tot roze speelgoed: deze stereotypen doen geen recht aan de realiteit. Want onze ingebouwde filters zijn niet per definitie altijd onwaar, maar wèl altijd onvolledig. We gebruiken ze bijna allemaal, maar daar kunnen we beter direct mee stoppen. Hoe subtiel dit soort blinde vlekken en taalfenomenen soms ook lijken; ze zijn overal, en dat maakt dominante beeldvorming allesbepalend. We moeten die schadelijke vervormingen van de realiteit eerst scherp kunnen zien, voordat we ze kunnen verbannen.

Precies!

We moeten Entartete Sprache vermijden en ons zuiver aan het Vileine newspeak houden.

(De meiden dames van Vileine hangen al jaaaaaren “op Facebook” en daar hebben ze allemaal hippe Amerikaanse woorden geleerd red.)

Dus voel je vrij deze lijst uit te printen voor naast alle beeldschermen in je huis en op je werk
Opdat er meer ruimte komt voor de vrouwelijke kracht die nu nog te vaak buiten beeld blijft!

Ja uitprinten die hap!

En ophangen in de lift van je flat bijvoorbeeld?

Dan weten al je buren direct dat je gek bent.

Ophangen op kantoor zou ik vermijden. Werkgevers hebben de nare gewoonte te verwachten dat je echt “aan het werk” bent op kantoor. The War on Language – hoe leuk ook – zul je echt in je vrije tijd moeten voeren.

Bossy

Zoals gezegd wordt ons perspectief op de realiteit verstoord door de woorden die we aan de wereld geven. Subtiele discriminatie die bijna onzichtbaar is komt tot uiting in de manier waarop we over elkaar praten. Het is daarom ondermijnend voor vrouwelijke kracht en autoriteit als we vrouwelijke leiders als “bazig” “streng” en “intens” omschrijven. Niet omdat we vrouwen willen voortrekken, maar omdat deze woorden bij mannelijke leidinggevenden nooit vallen. Spreek liever van “heldere visie” “leiderschap” en “kracht” – dat is namelijk wat je bedoelt. In de Verenigde Staten zette zelfs Beyoncé zich in voor het verbannen van het woord ‘Bossy.’ Wij Vileine vrouwen moedigen het inzetten van Beyoncé om respectloze collega’s terecht te wijzen trouwens altijd aan.

Mijn dochter is bossy, zo omschrijf ik ‘r al jaren.

Het is vrij logisch dat ze een vleugje bossy is, want ik ben precies hetzelfde.

Zij noemt mij dan ook bossy en als ze echt goed pissig wordt dan noemt ze mij “dictator” of “tiran”, of “Hitler”.

Ondanks het feit dat dit (al jaren red.) geregeld gebeurt is er geen meetbare schade op te merken.

Beyonce is errug geestig. 

Deze feministe stinkend rijke entertainer (bijna miljardair) heeft ‘r namen van haar kinderen laten deponeren als geregistreerde merken!

Beyonce heeft verder de vreemde gewoonte om conspicuous spending naar een heel ander niveau te tillen.

Zo gaf ze haar beau (Jay-Z, een veroordeelde drugsdealer) een ketting kado van 300 duizend dollar.

Hun jongste kind (voor deze nieuwe babies) kreeg een Swarovski badje van 100 duizend dollar.

Als er iemand weet wat er zoal leeft onder de gemiddelde vrouwen en meiden van de wereld?

Dan is dat wel Beyonce, de public intellectual met het IQ van 95.

Luizenmoeder

Iedere basisschool die in een brief aan ouders nog om de aanmelding van vrijwillige “luizenmoeders” verzoekt zou zich eens flink op het hoofd moeten krabben over wat ze jongens en meisjes precies proberen te leren. De woordenboekdefinitie van luizenmoeder alleen al sluit elke vorm van piemelbezit totaal uit. In het kader van educatief onderzoek is het misschien zelfs leuk om voortaan alleen nog maar van “luizenpappa’s” te spreken, en te kijken wat er gebeurt. Die luizenmoeders hebben na al hun arbeid sinds de middeleeuwen wel wat compensatie-verlof verdiend.

Ik ben luizenmoeder geweest (peuterschool red.); ik had er weinig problemen mee.

Geen huilbuien, geen bedplassen en – opnieuw – geen therapie nodig.

Er was een soort intekenlijst; daar stonden tal van vaders op.

Ik begrijp dat zelfs Koningin Maxima een luizenmoeder was en ook zij lijkt prima te functioneren.

Papadag

Voorbeeld uit de politiek. Ondertussen worden vijf dagen vaderschapsverlof in plaats van drie door onze MP en zijn partij nog “te controversieel” gevonden. En dat komt precies door het giftige soort denken dat van het woord papadag een algemeen geaccepteerd begrip heeft gemaakt. Zorg voor je kinderen is als man geen verwachting, maar een vrijblijvende hobby die qua heldhaftigheid dezelfde hoeveelheid applaus verdient als het in onderbroek beklimmen van de Kilimanjaro. Papadag is net als de emancipatie-visie van Mark Rutte: het werkt averechts. Negeer het.

Ehm nee, dat doen we niet.

Kijk, de feministen Islamisten van Vileine begrijpen het concept breakup of “echtscheiding” heel slecht. In de Islam gaat namelijk nooit iemand uit elkaar. Echtscheiding is Haram. In die grote boze witte mensen wereld komt echtscheiding waanzinnig veel voor. Door het krankzinnige jeugdbeleid van Nederland en het waardeloze functioneren van de Rechtbank Team Familie en Jeugd, zien veel vaders daardoor hun kind(eren) heel weinig of soms zelfs bijna niet. Papadag komt dan ook niet “uit de politiek”, maar is een begrip uit de jaren ’70 (van toen je nog echte feministen had en zo red.). Op die Papadag mag je dan laat naar bed, vette troep vreten en cola drinken en er zijn vrijwel geen regels, want die arme vaders zien hun kind(eren) veel te weinig. Bij grote witte mensen bedrijven is zwangerschapsverlof voor vaders echt een hele hoop meer dagen dan 3, of 5 en “papa’s” verspreiden die dagen dan over maanden. Ze nemen bijvoorbeeld geruime tijd een (1) dag per week vrij. Die dag noemen ze dan “Papadag” zodat collega’s en klanten direct begrijpen waar je het over hebt,

Vrouwen met ballen

Complimenten zijn de giftigste manier om ongelijkheid te bevestigen. “Wat spreek jij goed Nederlands!” tegen iemand die hier is geboren of “voor een vrouw ben je heel zakelijk!” doet meer kwaad dan goed. Als er in zakenblad Quote over een vrouw met prestaties wordt gesproken, dan heeft ze eigenlijk altijd ballen. Wij hebben persoonlijk meer behoefte aan redacteuren met hersens.

“Complimenten zijn giftig”, tenzij de meiden dames van Vileine net nieuwe kleding hebben gekocht.

(Met Papa’s creditcard red.)

Haal het – in hemelsnaam Allah’s naam – niet in je fokking hoofd om eerlijk te zeggen: Nou Maartje, nou Hadjar, in die broek zie je er echt dik uit. Het staat je afschuwelijk!

Dan ben je namelijk een sexist en onderdeel van de Nederlandse verkrachtingscultuur.

(Een cultuur die geen wetenschapper kan beschrijven of meten, laat staan op kan promoveren red.)

Die “behoefte aan redacteuren met hersens” snap ik wel heel goed.

De “redacteuren” van Vileine zijn namelijk ontiegelijk dom.

Smurfen als een vent

In dezelfde categorie valse complimenten valt het bejubelen van bepaald gedrag “als een vent.” Zie de Insta van #BeperktZicht voor meer van deze taalflaters. Je kunt nog zoveel plafonds doorbreken, de zorg met je werk combineren en die zwangerschapskilo’s hebben weggetraind: pas als je een vrouw bent als een vent, ben je geslaagd als mens. Zo schiet het natuurlijk niet op. Spreek liever van succes “als een wijf.” En ga hier net zo lang mee door tot wijf een geuzennaam is. We are taking the word back, ventjes!

Zo is bitch een geuzennaam geworden in de USA, net als niggah en daar zijn de feministen Islamisten van Vileine apetrots op.

Ik moest zes (6) maanden vanuit huis werken, het hele huishouden doen en voor de kleine zorgen, grotendeels alleen.

Mijn ex had een hele zware stuitbevalling met complicaties achter de rug.

Terwijl zij rustig, op haar gemak herstelde en zich over dat borstvoeding gebeuren ontfermde, deed ik de rest.

En nee – gek genoeg – geen blijvende schade: Mama, de kleine en zelfs die vreselijke “vent” (Papa, red.) maken het opperbest.

“Ventjes” vind ik extreem beledigend.

Hadjar, de eigenaresse van Vileine, is een meter en een lul groot; echt 1.50 of zoiets.

Dat andere meisje, kind mens wat er werkt zal 1.60 zijn of zoiets.

Als dwergen verkleinwoorden gebruiken komt het altijd wat vreemd over.

Je mannetje staan + vrouwelijke touch

Niet alleen is het nogal schadelijk om alleen complimenten te krijgen wanneer je door kunt voor een piemeldrager, het omgekeerde is ook niet best. Uit onderzoek is gebleken dat positief seksisme schadelijker is dan negatief seksisme. Een vrouwelijke leidinggevende roemen om haar vrouwelijke touch en zorgzame eigenschappen, maakt haar letterlijk dommer. En jou ook.

Mijn dochter doet wat kickboksen; ze beukt dan op een stootkussen in wat ik vasthoudt. Ik zit geregeld onder de blauwe plekken. Ze vroeg waarom ik zo enthousiast was over kickboksen? Omdat ik wil dat je jezelf kunt verdedigen, engel. Als een gek z’n handjes niet thuis kan houden, dan beuk je ze hoofd in… want jij staat je mannetje.

Omdat ik Nederlands sprak en een oer-Nederlandse opmerking gebruikte, begreep mijn dochter direct wat ik bedoelde.

Ze barstte – gek genoeg – niet in huilen uit.

En ze noemde mij ook al geen rapist.

Daarnaast gebeurt het geregeld dat er iets in de keuken of elders een meer delicate, voorzichtige aanpak nodig heeft.

Zowel mijn ex, als mijn dochter, zijn dan geneigd om mij te roepen met de tekst: We hebben een woman’s touch nodig, kun je even helpen?

Ik reageer dan steevast met if you want something done right, put a woman on the job.

En nee, ik word niet plotseling onvruchtbaar als dat gebeurt.

Wordt “piemeldrager” opgenomen in de Dikke van Dale of is deze “vakterm” meer iets voor the urban dictionary.

Ik vind het ongelukkig gekozen: ik draag die piemel namelijk niet, het is echt een onderdeel van mijn anatomie.

Letterlijk geen gezicht

Slinkser maar minder subtiel dan taalfenomenen zijn herhalende patronen en structurele dubbele standaarden in ons vizier. Beeldvorming is niet zo onschuldig als het lijkt, zeker niet als we onze kinderen met die beelden bombarderen.

Het zou veul beter zijn als al die kinderen Vileine lezen.

Daar komen ze tenminste geen Entartete Sprache tegen.

En alleen de juiste beelden.

‘Net echt’

Blader een willekeurige speelgoedfolder door (of kijk mee met hoe Asha ten Broeke dat op Tumblr doet) en vraag je af: wat proberen we kinderen precies over de grote mensenwereld te leren? Blader een willekeurige folder voor saaie grotemensenspullen door, en je hebt je antwoord:

Met speelgoed proberen we kinderen ab-so-luut NIKS te leren over de grote mensen wereld.

Speelgoed is om mee te spelen.

En leerzaam speelgoed dan, zoals Monopolie waar je heel goed van leert optrekken en aftrekken?

Monopolie is een bordspel.

Als je wilt leren optellen en aftrekken zijn er veul betere manieren om dat te “leren”.

Een “folder met grotemensenspullen” kan natuurlijk van alles zijn. Grote keukenmessen? Een gevaarlijke decoupeerzaag? Een dildo voor Mama?

Ik heb sterk het idee dat marketing hier een rol speelt.

Wat Asha ten Broeke op Tumblr doet wil ik echt niet naar kijken.

Ik hoef dat ook niet want ik heb een briefje van mijn moeder en een briefje van mijn huisarts.

Nod Yes Icon

Haal die heldinnen in beeld!

Je zou het bijna vergeten, maar sterke vrouwelijke rolmodellen hebben we overal. Het is alleen een probleem dat als we over topvrouwen praten, dat bijna nooit op een respectvolle manier gebeurt. De beeldkeuze bij artikelen over dit onderwerp heeft bijna altijd iets met ongemakkelijke hakken en geseksualiseerde vrouwelijke ledematen te maken:

En die fucking hakken zijn uitgevonden door mannen, wedden?

Beyonce is een “topvrouw”.

Ze geeft geld uit als water.

Aan allemaal nuttige, maatschappelijke uplifting dingen waar de heule wijde wereld beter van wordt.

En haar teksten en thema’s zijn zo feministisch low class ghetto.

Diversiteit als modetrend

Als Vogue na alle kritiek over hun gebrek aan diversiteit en inclusiviteit eindelijk probeert een wat breder kleurenspectrum aan te bieden, gaat het nog te vaak mis. Eerder maakte de VS een flinke misser met het op de omslag plaatsen van een groepje identieke meisjes onder het mom van diversiteit. Nu de modebladen eindelijk wakker worden en snappen dat het kwaliteitsargument (‘er zijn niet genoeg goede donkere modellen’ bijvoorbeeld) niet opgaat, wordt diversiteit helaas nog steeds gepresenteerd als een speciaal smaakje naast de witte norm. En altijd moet een donker model als iets revolutionairs worden aangekondigd, alsof zo’n modeblad Martin Luther King hemzelf heeft gebaard en opgevoed. Bovendien haalt zo’n diversiteitsnummer weinig uit voor het grote plaatje, als we objectief de covers van de populairste vrouwenbladen op een rijtje zetten.

Toch weer een slordige tikfout.

Het is een beetje een dikke kakkerlak die over een spierwit tapijt kruipt.

Klagen dat iedereen het woord diversity als propaganda en/of marketing tool gebruikt is wat vreemd.

Vileine doet namelijk niet anders.

Wat de modebladen doen is bovendien weinig interessant. Het is vrijwel uitsluitend het verheerlijken van geld, aanzien, high end goods, sex, cosmetics en extreem dunne, drugsverslaafde modellen zo dom als een zak rotsen. Het idee dat we daar een bittere, diepzinnige “feministische” strijd aan het voeren zijn is een absolute giller. Een (1) keer (x) per jaar verschijnt er een (1) enkele fotoreportage met een plus sized model erin (uiteraard wel een bekend en vermogend iemand red.) en dan vallen alle feministen Deugridders over zichzelf heen om vooral vooraan te staan als het applaudisseren begint.

Zeg géén sorry

Het is niet makkelijk om in beeld te komen met vrouwelijke kracht die niet in de hokjes past. Zelfs als je tegen de stroom in de top haalt èn in de schijnwerpers stapt, moet je je ogen goed open houden. Want dan kun je wachten op vragen over het combineren van werk en zorg, het vragen om te glimlachen na een prestatie en vragen over je garderobe. Wees als deze astronaut: gewoon heldhaftig. En: géén sorry.

De astronaut deed iets meer dan “geen sorry” zeggen; ze werd – terecht – pissig over de vraag en reageerde daar prima op.

Zeg geen sorry is hetzelfde advies wat Amerikaanse Generaals gebruikten tijdens de Vietnam oorlog.

Het werkt(e) reuze goed!

Ondanks het feit dat er drie landen verwoest werden en 4,5 miljoen Indo Chinese mensen werden vermoord (veelal op gruwelijke wijze), blijven enige excuses inderdaad uit.

Hey shit, betekent dit dat we ook geen sorry meer hoeven te zeggen voor slavernij, en wit zijn en het feit dat de film Flodder zo’n succes werd?

Zeg ehm… Hadjar?

Er is een vrij bekend boek, helaas geschreven door een witte cisgender heterosexueel, dus dan ken je het niet, maar eh….

Ken je 1984, van George Orwell?

Het is wat genant dat de campagne echt hashtag “Beperktzicht” heet.

Da’s namelijk precies wat Big Brother in 1984 wilde bereiken; inderdaad met een war on language.

war-is-peace

 

Share