Take Rape Seriously (En Humor Is Gevaarlijk)

, , 1 Comment

Oh geweldig. We gaan wat krom redeneren en dik overdrijven.

Kent u Naomi Ellemers? Ze is een hoogleraar.

Leest u even mee?

Volkskrant: Seksistische grappen zijn niet onschuldig.

Afgelopen februari ging Uber-baas Travis Kalanic diep door het stof naar aanleiding van aanhoudende klachten over seksisme binnen het bedrijf. Een onafhankelijk rapport over de bedrijfscultuur bij Uber, dat binnenkort openbaar zou worden gemaakt, was aanleiding hem voorlopig op non-actief te stellen. Tijdens de interne bespreking van dit rapport maakte commissaris David Bonderman een seksistische grap. Na afloop van de vergadering beoordeelde hijzelf dit als ongepast, en legde zijn functie neer.

Daarna huurde het bedrijf zelf een stel juristen in om de cultuur van het bedrijf te onderzoeken.

Diverse mensen werden eruit gewipt.

De aanbevelingen uit dat onderzoek worden nu geimplementeerd door Ariana Huffington, lid van de Raad van Bestuur.

Wat is hier aan de hand? Sinds wanneer is het verboden lol te maken op het werk? Is de wens om politiek correct te zijn nu te ver doorgeslagen? Moet iedereen die wel eens iets flauws over vrouwen heeft gezegd nu voor zijn baan vrezen? Het was toch gewoon een onschuldige grap? Binnen de psychologie wordt al tientallen jaren onderzoek gedaan naar de effecten van humor op het werk. Resultaten uit allerlei studies zijn heel eenduidig en laten een aantal belangrijke conclusies zien.

"Belangrijke conclusies", toe maar!
Kun je er een paar noemen?

Opmerkingen die vrouwen afschilderen als domme kletskousen en andere seksistische grappen zijn helemaal niet zo onschuldig. De mensen die dit soort grappen leuk vinden en doorvertellen blijken vaker seksistische opvattingen te hebben over allerlei onderwerpen. Mannen die seksistische grappen leuk vinden, zijn ook meer geneigd zich onbeschoft te gedragen ten opzichte van vrouwen. Zij vinden het bijvoorbeeld niet zo’n probleem om geweld te gebruiken tegen vrouwen of seks af te dwingen. Mannen die seksistische grappen leuk vinden, vinden het ook minder erg als een vrouw verkracht wordt. Zij geven vaker de schuld aan het slachtoffer, en vinden dat de dader minder straf verdient dan mannen die minder waardering hebben voor seksistische grappen.

Rapist Name Tag

Daar klopt natuurlijk geen ruk van. Er zijn talloze stand-up comedians, schrijvers, columnisten en cabaretiers die (bij tijd en wijlen red.) hele leuke sexistische grappen maken. Ik kan daar dan hartelijk om lachen. Humor mag best scherp, wrang en sarcastisch zijn. Ik maak zelf ook weleens sexisitische grappen, zelfs tegen mijn moeder, mijn ex en mijn dochter. Sex afdwingen vind ik verkrachting en verkrachting vind ik een gruwelijk mensonterend misdrijf wat veel zwaarder gestraft zou moeten worden. De redenatie is dan ook waanzin. Denkt u even mee? Alle Nazi’s waren monsterlijke moordenaars. Dat wil echter niet zeggen dat alle moordenaars Nazi’s zijn of willen worden. Een seriemoordenaar die 20 vrouwen verkracht, vermoord en aan stukken hakt is een monsterlijke moordenaar, maar hij is geen Nazi.

Dit alles geldt overigens niet voor grappen die mannen negatief afschilderen, of grappen die niets met man/vrouw verschillen te maken hebben. Het geldt ook niet voor seksistische opvattingen waarover op een serieuze manier wordt gesproken. Pas als seksisme verpakt wordt als grap heeft het deze schadelijke effecten.

Humor is juist een prima manier om lastigere onderwerpen, zoals een ernstige fobie, of schulden binnen de familie, of sex binnen meer conservatieve gemeenschappen… bespreekbaar te maken. Humor is juist een middel wat belemmeringen en schaamte wegneemt, waardoor mensen zich kunnen inleven en meer openhartig worden. Daarnaast is lachen, glimlachen en binnensmonds lachen heel gezond. Er komen allerlei geweldige stoffen vrij als je geregeld lacht. Het is echt heel goed voor je gezondheid en het bevordert samenwerking en wederzijds begrip.

Als je echter een apparatchik bent voor de Volkskrant?

Dan duik je eerst even diep in de identity politics zodat je daarna slachtoffer politics kunt gebruiken om mensen te demoniseren.

Kun je dan nooit meer een grapje over vrouwen maken? Natuurlijk wel. Maar het maakt veel uit in welke situatie zo’n grap gemaakt wordt, en wie die grap maakt. Wat op het werk niet acceptabel wordt gevonden, kan heel grappig zijn als een cabaretier het zegt. Maar als dit soort grappen op het werk worden gemaakt, geeft dat signalen af over de normen voor seksistisch gedrag. Mannen die seksistische opvattingen hebben, ervaren dan minder remmingen om vrouwen op het werk onbeschoft te behandelen. En hoe hoger de status van de persoon die deze grappen vertelt, hoe sterker de normvervagende werking ervan is.

Nu werk ik sinds 1991 op kantoor en – gek genoeg – altijd bij bedrijven/organisaties waar ongeveer de helft (soms meer red.) van de directie uit vrouwen bestaat. In ons vakgebied worden geregeld flauwe grappen gemaakt, helemaal met collega’s die je beter kent. Veel van mijn vrouwelijke collega’s en superieuren hebben altijd een geweldig wrang en sarcastisch gevoel voor humor gehad zowel per mail als verbaal.

En ja. Ook met klanten.

Nod Yes Icon

Op kantoor is iedereen vooral bezig met hard samen te werken.

Gelijkwaardig en met geestdrift.

Op een safe space, confrontatievrije werkplek als de Universiteit, of alleen thuis achter je laptop schrijvend voor de Volkskrant als hosselende ZZP’er bestaat die leuke kantoordynamiek echter niet. De persoon die dit schrijft is nog nooit langdurig op een commercieel kantoor of werkvloer geweest en heeft dus geen enkel benul waar ze het over heeft.

Vrouwen vinden dit soort opmerkingen meestal veel minder grappig en vaak niet acceptabel. Maar ze zijn vooral verbaasd of ervaren schaamte als het gebeurt, waardoor ze er lang niet altijd iets van zeggen. Vrouwen vinden seksistische grappen -evenals ongewenste complimenten over hun uiterlijk- over het algemeen ongepast op het werk, en voelen zich niet prettig in een werkomgeving waar dit veel voorkomt.

Bijna 26 jaar loopbaan nu.

Ik heb nog nooit een debat of klachten over sexisme meegemaakt.

Tijd voor een heldere uitleg van slachtoffer politics.

De schade beperkt zich niet tot de vrouwen die op deze manier benaderd worden. In een werkomgeving waar dit soort gedrag veel voorkomt, voelen ook mensen die er zelf niet het slachtoffer van zijn zich minder op hun gemak, en zijn ze minder gemotiveerd om goed te presteren.

Heel goed.

Iedereen wordt slachtoffer.

En iedereen moet dan vreselijk huilen en bedplassen en dan de ziektewet in.

Victim

Ook bij Uber bleek er overigens meer aan de hand te zijn: het rapport over de bedrijfscultuur gaat ook over fraude en overtredingen, zoals diefstal en alcoholgebruik op de werkvloer. In een bedrijf waar getolereerd wordt dat beeldbepalende personen seksistische grappen maken, is dit een indicatie van een cultuur die niet deugt.

De schrijver zelf, haar Universiteit, de Volkskrant en haar column?

Die deugen uiteraard wel.

Goed zo Deugridder!

Ik Deug

Ik heb dit al eens eerder gezegd.

Verkrachting, aanranding, geweld tegen vrouwen is afschuwelijk.

Dat voortdurend gelijk stellen aan flauwe grappen maken is een belediging voor de slachtoffers die het echt hebben meegemaakt.

Take Rape Seriously

Het is bijzonder om te zien dat een hoogopgeleide, volwassen wetenschapper exact dezelfde taal bezigt als bijvoorbeeld een Anne Fleur Dekker. Als je meer van dit soort “opinie” wilt lezen? Dan moet je voor de lol eens de gemiddelde Facebook pagina bekijken van zo’n white, rich, entitled meisje die studeert aan Camden. Als je echt superdom bent en niks kan? Dan betaalt Papa een paar ton aan “studiegeld” en dan kun je op de pretuniversiteit Camden je college degree halen. Meiden studeren daar bijvoorbeeld A History Of Fingerpainting, of Feminist Fruits and Vegetables. Papa betaalt zich blauw en als dochterlief “afgestudeerd” is kan ze bij Papa op de zaak gaan werken. Zo’n meisje gaat dan (18? 19 jaar oud?) helemaal “los” tijdens die studie op Facebook en die begint dan te gillen over white privilege en institutioneel racisme en uiteraard rape culture en hoe taalgebruik eigenlijk allemaal vormen van patriarchy zijn etc. Hoe zou de Nederlandse, hoogopgeleide, universiteit Deugridder precies hetzelfde taalgebruik bezigen als een entitled Amerikaanse losbol van net 20 jaar oud?

 

Share