Subservient To The State (De NRC Eindredactie Op De Knieëen Voor De Onderkoning)

, , Leave a comment

De “media” ziet zichzelf als echte rebelse anarchisten. We speak truth to power. Men neemt niet zomaar klakkeloos over wat overheden, bedrijven en andere organisaties ze zoal vertellen, ben je mal? De media zit de diverse machthebbers juist vol op de huid. De media is zelfs too adversarial, te vijandig, tegenover alles en iedereen. In hun quest naar objectieve waarheid kent de media geen pauze, genade of vrienden.

Laten we dat eens toetsen.

Gisteren liet de Raad van State ons weten dat directe democratie eigenlijk heel gevaarlijk is.

Nog geen uur daarna kregen we meteen een reactie van de eindredactie van het NRC.

NRC: Terechte kritiek Raad van State is te vrijblijvend.

Yea. Dat lees je goed.

De staat kreeg gelijk in de fucking titel.

Nod Yes Icon

Even doorbladeren?

Hartstochtelijk vóór de Europese Unie, zeer beducht voor de opmars van directe democratie en ernstig bezorgd over de hoge druk op de democratische rechtsstaat. De vice-president van de Raad van State, Piet Hein Donner, sprak in zijn jaarlijkse analyse van de rechtsstaat bij het jaarverslag stevige taal.

Hartstochtelijk?
Als een volgzaam hondje, snuffelend aan de natte reet van Piet Hein Donner.

Wat dan ook leidde tot aandacht-bedelende koppen waarin Donner de EU ‘bejubelt’ en referenda afkeurt wegens ‘uitholling van de democratie’ – precies tegen de heersende politieke conjunctuur in. Wat Donner ook wel toevertrouwd is.

En toen kwam Donner klaar in je mond?
En eh... spit or swallow, meneer Eindredactie?

De ‘onderkoning’ keert zich terecht vierkant tegen het internationaal opkomende populisme, de nostalgie naar de natiestaat en het opportunistisch ongenoegen over de magistratuur die niet met de laatste wind meewaait. Donner is intussen pessimistisch. In het politieke klimaat ziet hij ‘voorboden’ van een ‘aardverschuiving’ in overtuigingen, uitgangspunten en collectieve zekerheden.

Swallow dus... dat dacht ik al.

Sycophant

Nu even Europa likken en aaien.

Daarbij blijft hij overtuigd Europa-aanhanger, wat ook onderschreven kan worden. Andere oplossingen voor een klein land in een globaliserende omgeving zijn kolossaal duur en niet effectief.

Kijk maar hoe slecht het gaat met Zwitserland.
En Noorwegen is helemaal een teringzooi.

Het terugverlangen naar autonomie, gesloten grenzen en eigenbelang noemt hij een ‘anachronistisch model dat misschien enkelen rijker maakt maar velen schade berokkent’.

De komst van de EU en de Euro maakte namelijk duidelijk niet "enkelen rijker".
En richtte geen enkele vorm van schade aan.
Griekenland en voormalig Joegoslavie doen het helemaal te gek, dankzij die EU.

Sterker nog, de Brexit brengt hem tot de observatie dat dergelijke ‘eenzijdige nationale besluitvorming’ niet meer van deze tijd zou moeten zijn. Er worden inmiddels zóveel essentiële belangen met elkaar gedeeld, defensie maar ook klimaat en veiligheid, dat zoiets helemaal niet zou moeten kunnen. Maar helaas is het dat wel en gebeurt het dan ook.

Heel goed.

Als de elite iets beslist, dan moet dat niet meer veranderd kunnen worden.

What. We. Say. Goes.

There. Is. No. Alternative.

Gaan we nu de waanzin van de regent goedpraten, leest u mee?

In zijn kritiek op het verlangen naar meer mogelijkheden voor directe ‘volksdemocratie’ is de vice-president licht voorspelbaar. Weliswaar onderschrijft hij de noodzaak om burgers meer te betrekken bij de besluitvorming, maar dan toch vooral op lokaal niveau, in de eigen omgeving. Als het de hele gemeenschap betreft dan moet er voluit worden vastgehouden aan de vertegenwoordigende democratie. Doorgaan met nationale referenda ‘leidt tot geleidelijk disfunctioneren’ ervan, meent hij.

Tuuuuurlijk mag jij meedoen met de Ouderraad van je dochter's school.
But don't worry your pretty little head about other things, okay?

Dat kan best zijn, maar intussen staat de ‘kloof burger overheid’ nu al zo’n 15 jaar op de agenda – het heeft nog bitter weinig democratische vernieuwing opgeleverd. Dat valt de Raad van State niet te verwijten, maar een iets positiever signaal was wel fijn geweest.

Weet je wat pas fijn geweest was?
Een courtesy reach around.

Burgemeesters en commissarissen van de Koning worden immers nog steeds niet gekozen, aan lekenrechtspraak of een constitutioneel hof wil de politiek niet, ‘burgerinitiatieven’ worden politiek niet beloond, terwijl het laatste raadgevend referendum (Oekraïne) vooral liet zien welke zwakke punten dit middel kent.

Dat is volkomen logisch.
Er moeten baantjes verdeeld worden aan vriendjes en vriendinnetjes.
En die zwakke punten zou ik graag onderworpen zien aan een NRC checkt.

Donner stuurt met zijn kritiek de burger terug in zijn (stem)hok waar hij één keer per vier jaar de Kamer mag kiezen – maar meer ook niet. Dat is en blijft toch nogal mager.

Terug in je hok is accuraat.

Meneer NRC?

Doen je #knieëen zeer?

En er zit iets in je haar.

Share