Stap #1: Directe communicatie met de Slimme Gemeente – Open brief aan Wethouder Simone Kukenheim

, , 2 Comments

Enige dagen geleden had het Parool een “kritisch” stuk over Simone Kukenheim. Onze Wethouder Onderwijs, Jeugd en Zorg.

Het PAROOL – Republiek Amsterdam: Het Tussenrapport van Kukenheim

Er wordt heel kort gerefereerd aan haar klungelige media-optreden. Een jaar of iets geleden vroeg een journalist aan onze Wethouder zoiets van gut eh… Wat doet u nou eigenlijk?

Haar antwoord:

Nou dat is heel moeiluk om uit te leggen maar ik vind het in elk geval wel heel cool.

Als Amsterdammer ben ik dolblij dat ze “cool” zei en niet “waus” of “gaaf”.
Anders was ik wel gaan twijfelen aan haar competentie.

De kop wist met het woord “badinerend” te beginnen. Dat zegt een hoop over onze journalist.

In al mijn “onderzoek” naar Jeugdzorg ben ik natuurlijk ook – lang geleden – in contact gekomen met Mw. Kukenheim.

We gaan het beter doen met minder geld” was gewoon een supercoole slogan.

Ik porde Mw. Kukenheim ooit. Ik had het dolle idee dat de Wethouder van mijn eigen stad wellicht iets kon doen aan de eindeloze waanzin die ik al jaren van Jeugd”zorg” over mij heen krijg. Ik schreef haar een bevlogen brief en kreeg een bevlogen brief terug.

Het antwoord was:

Nee.

Maar ze bood wel gratis “hulp” aan, want wat ons allemaal was overkomen was natuurlijk vreselijk.

Ik mailde toen terug en stelde wat prangende vragen over geneeskunde.

Ik heb altijd moeite gehad met medisch advies accepteren van willekeurige mensen.

Was zij een arts? Had ze iets diagnostisch gedaan?

En wat zal onze zorgverzekeraar daarvan vinden? En wat voor “hulp” dan?

Want ik wil graag mediteren in een Ashram in Drenthe, behoort dat tot de mogelijkheden?

Helaas geen antwoord meer.

Want ehm…

Nee.

Sex Parents Icon

Ik benader die Slimme Gemeente van mij dus rechtstreeks ergens in 2014 – ik ben het dan al goed zat. Daarna gaat de Jeugd”zorg” terreur echter door, meer valste aantijgingen, meer procedures. Ik vind dat zo vreselijk leuk en plezierig dat ik, eind 2016, nog eens contact opneem met Mw. Kukenheim. De mail was zoiets van: nou reuze thanks, nog meer terreur, dit is echt te gek voor woorden, volgens mij kun je daar – als Wethouder – weldegelijk iets aan doen. Mag ik excuses, rectificatie en schadevergoeding?

Aaah? Toe?

Ik krijg dan eenzelfde nette soort brief terug van haar assistent.

Nee.

Want het is normaal als onschuldige burgers 8 jaar lang van allerlei waanzin beschuldigd worden door etnisch-religieuse MBO meisjes met vreselijk leuke telefoons.

Da’s hoe die rechtstaat hoort te werken.

In de brief wordt opnieuw aangeboden – als ik “hulp” wil? Geef dan een gil.

En na lang wikken en wegen… ik wil inderdaad wel “hulp” van Simone Kukenheim.

We gaan verder met ons verweer en breiden onze steekproef uit.

We gaan proberen te blijven praten, we beginnen derhalve met Stap #1.

In dit geval heeft het aanbieden van een “Kop Koffie” geen zin.

De Wethouder heeft het daar veuls te druk voor.

Dat wordt zeker…

Nee.

We kunnen haar echter wel een nette brief sturen.

Nod Yes Icon
Stap #1: Een virtuele Kop Koffie – Een brief aan de Slimme Gemeente

Dag Mw. ******, Dag wethouder Kukenheim,

Hoe is het met u?

 

In 2014 werd de landelijk overkoepelende organisatie voor de GGZ krankzinnig gek. Jeugd”zorg”, is net als alle andere “zorg” en “ZORG” moet je landelijk regelen, conform een heel gezellig pakket aan mensenrechten, internationale conventies en EU wetgeving. Maar neen. West-Europa was een soort vitrine voor het Oostblok en als dat Oostblok instort eind jaren ’80, dan wordt die vitrine – het sociale stelsel – rap afgebroken. Privatiseringen, versoepeling ontslagrecht, een euro zonder stemmen, een pensioengat, een einde aan vaste contracten en uiteraard geprivatiseerde zorg met eigen risico – een straf voor ziek zijn of God betere het .. ziek worden.

 

Na lang slopen en breken door tal van betrokken, humane en visionaire bestuurders zoals Mw. Kukenheim heeft de afbraak van de vitrine dan eindelijk de meest kwetsbare groep bereikt: kinderen – toekomstige generaties. Dit is een logisch uitvloeisel van predatory capitalism. We rossen al generaties lang over deze planeet heen als een sprinkhanenplaag, maar onder de verlichte hand van de markt kunnen we dat gewoon veel rationeler en beter georganiseerd doen.

 

Kids? Die hebben geen geld. Die hebben geen macht. Je kunt derhalve gemakkelijk hun rechten slopen, zoals bijvoorbeeld het recht op medische bijstand.
(Of het recht op onderwijs, zie comment onderin).

 

Sinds de invoering van uw fenomenale (“We gaan het beter doen met minder geld”) jeugdwet is het in de Jeugd”zorg” een nog veel grotere bende dan voorheen. In 2015 en 2016 zagen we dan ook overal wachtlijsten toenemen terwijl de diverse directies vooral liepen te klagen over een “overdaad” – wat zeg ik? – een “woud” aan toezicht.

 

Ikzelf werd eind 2015 – na de zoveelste reeks valse aantijgingen door geweldig functionerend JBRA – “onderzocht” door Veilig Thuis. Men geloofde geen ruk van de aantijgingen en klaagde vooral over “teveel loze meldingen”. Altijd leuk. Enige maanden later had het NRC een prima artikel: na onderzoek door de Jeugdinspectie bleek slechts 40% van de vestigingen van Veilig Thuis afdoende te functioneren. Ook A’dam kreeg een dikke onvoldoende.

 

In 2015 en 2016 hebben we veel nare berichtgeving mogen lezen over kinderen die dringend specialistische hulp nodig hebben maar die niet krijgen. We hebben schrijnende berichten gelezen over therapeuten die de winkel dichtgooien want er is een zogenaamde “cap” afgesproken: een maximaal bedrag wat gedeclareerd mag worden voor de “behandeling” van een kind en dat bedrag moet uiteraard goedgekeurd worden door zo’n JBRA MBO meisje met zo’n leuke telefoon.

 

Het NRC had een dubbele pagina over de situatie, ergens in 2015. Stuk voor stuk jongeren die dringend specialistische hulp nodig hebben en die niet krijgen.

 

En dan vandaag deze:

 

Zelfs als kids “behandeling” krijgen moet dit vaak goedgekeurd worden door JBRA – een leuk MBO meisje met zo’n prachtige telefoon wat gek genoeg geen geneeskunde heeft gestudeerd.
Da’s okay. Ze maken ook geregeld beslissingen over de rechten van ouders en kinderen en ze hebben ook al geen rechten gestudeerd.

 

 

U heeft volgens mij ook geen van die twee studies gedaan?

Ik lees ehm... Politicologie en eh... Toneelschool?
Een ideale combinatie.

Acteren is belangrijk als politica.

 

Ik vraag u nu 2 jaar – in begrijpelijk Nederlands – de diverse vertakkingen van uw jeugdrecht-apparatus mijn naam te laten zuiveren. Over te gaan tot rectificatie. Ik vraag u actie te ondernemen en in te grijpen. U bent (helaas) ook mijn Wethouder en u bent nu eenmaal het “hoogste” loket. Alle andere heb ik inmiddels geprobeerd. We praten over acht (8) jaar lang onrechtmatig overheidshandelen door organisaties die toch echt onder u vallen.

 

In plaats daarvan biedt u mijn dochter – een kind wat u niet kent – gratis “hulp” aan, terwijl er 100’en kids echt hulp nodig hebben, acuut en duidelijk niets krijgen.

 

Ik zit derhalve te denken. Ik wil al geruime tijd een weekendje naar Leiden. Leiden is een leuke stad en er is daar een hele leuke Holiday Inn. Die Holiday Inn heeft een groot zwembad. Die kleine is dol op zwemmen. Te voet tref je vlakbij het hotel een rijk aanbod aan kunst en cultuur (waaronder prachtige architectuur).

 

Wetenschappelijk geneeskundig onderzoek wijst al jaren uit dat zwemmen en wandelen of een weekendje weg, stuk voor stuk een therapeutische meerwaarde hebben.

 

Aangezien “we” als Gemeente besloten hebben die 100’en kids te laten stikken en u met geld wilt strooien:

 

Mogen mijn dochter en ik een weekendje naar de Holiday Inn, in Leiden?

 

Thanks.

 

Als altijd dank voor de enorme inspanningen die u voor ons burgers verricht.

 

P.S.: > Kent u Leiden een beetje? Er zit daar een vreselijk leuk Italiaans restaurant, nog geen 20 minuten van het hotel.

 

Groeten,

 

*****
Share
 

2 Responses

  1. RvC

    December 5, 2016 3:55 pm

    Dit is te geestig.
    We lezen in het artikel in het Parool dat het “onderwijs er beter voor staat” dankzij onze Wethouder?
    Mijn dochter kwam vandaag thuis met een brandbrief van de overkoepelende organisatie van een rits basisscholen bij ons in de buurt.
    Lerarentekort.
    Mensen kunnen geen woonruimte vinden.
    Andere problemen.
    We gaan klassen splitsen, samenvoegen.
    En soms zal uw kind naar huis gestuurd worden.
    Als in: geen onderwijs.

    Er wordt ons gevraagd vooral “begrip” te hebben voor de vreselijk “moeilijke positie” waar directeuren zich in bevinden.

    We kunnen “badinerend” over de prestaties van Wethouder Kukenheim doen.
    Maar da’s oneerlijk.
    We kunnen beter alle feiten en empirisch waarneembare realiteit negeren.
    En het zoveelste Parool “puff piece” schrijven.
    🙂

    Dit wordt leuker. Weet je wie er in het bestuur van deze overkoepelende scholen-organisatie zit?
    Niemand minder dan Claire Vlug , de radicale vernieuwer van 2014.
    We zijn niet geschokt. Vorig jaar had ons kind 3 maanden wisselend les met invallers.
    Er was iemand overspannen geworden. Dezelfde overkoepelende organisatie kon 3 maanden lang geen vervanger vinden.
    Men beloofde allerlei “verbeteringen”.
    Da’s goed gelukt.

Comments are closed.