Stap #6(A): Bemiddeling Met De Slimme Gemeente (De Madam van de Overschiestraat)

, , 1 Comment

Na al die welkome en broodnodige “hulp” van Veilig Thuis wilde ik dolgraag koffieleuten met de Flinke Kantoormeid. Ze reageerde echter niet en ik heb een jaar alvorens ik een klacht in hoef te dienen bij de vreselijk onafhankelijke klachten-commissie van Jeugd”zorg”. We hadden mazzel. Deze jeugdkruisvaarder staat zowaar ingeschreven bij het Stichting Kwaliteitsregister Jeugdzorg (SKJ). Daar zit een stukje tuchtrecht aan vast. Ik ken het SKJ nog niet, dus laten we dat eens proberen.

Het SKJ reageert per telefoon. Men wil weten wat ik precies “wil”. Wat probeer ik precies te bereiken?

Nou. Er werd weer eens "melding" gedaan en die bleek voor geen meter te kloppen?
Ik zou graag excuses, rectificatie en schadevergoeding zien.

Nou… schadevergoeding daar gaan ze niet over…

(Wist ik al).

… maar excuses en rectificatie behoort zeker tot de mogelijkheden.

Het SKJ heeft weinig zin in zo’n hele tuchtprocedure.

“Zo’n procedure is een hele hoop werk. Heeft u weleens nagedacht over mediation”?

Mediation Icon

Wat is “mediation”? Mediation is bemiddeling. Het is superduper efficient en wederom een pa-rache-tig voorbeeld van “slimmer werken“. En laten we wel wezen: De Flinke Kantoormeid deed een krankzinnige (“loze”) melding, ze kreeg grandioos ongelijk? Dat valt prima uit te praten, handje schudden, rectificatie en zand erover. Als een tuchtprocedure “een hele hoop” werk is, dan is mediation sneller en wenselijker.

We ontmoeten elkaar (als altijd) op de hauptabteilung van Jeugdzorg, de Overschiestraat 57 in Amsterdam.

Het gaat meteen helemaal mis.

De Flinke Kantoormeid komt gekleed als pooier.

Nod Yes Icon

Ze heeft een soort hightop glitter-gympen aan met studs(!) en dan een …

(wait for it)

… hoogwater luipaard-print pyama broek.

Dan een soort wollige dikke trui met half lange mouwen van een soort veren/donzig materiaal.

En haar hele gezicht strak van de plamuur.

Gemarineerd in een ranzig luchtje.

Ze ziet er slecht uit.

Huilen Icon

Voor mensen die nog nooit een bemiddeling hebben meegemaakt? Er gaat het eea aan vooraf. Iemand zal ontevreden zijn over je “werk” en daarover geklaagd hebben. In dit geval – de “client” (klant). Wij hebben “hulp” gekregen na een lulkoek “melding” en daar veel overlast aan ondervonden. We zijn terecht gekwetst en beledigd. Als je zo’n bemiddeling op je eigen kantoor serieus neemt? Kom dan niet gekleed als de Madam van de Overschiestraat want dat roept direct allerlei vragen op, zoals:

Snuif je lijm?
Je werkt bij de zedenpolitie dus je kleedt je als een pooier?
Weet je wat mediation betekent?
Zit je latex catsuit in de was?

Onze “mediator” is een net geklede mevrouw van mijn leeftijd. Ze legt ons eerst kort uit waarom het SKJ zo vreselijk belangrijk is.

Nou ehm… zegmaar vroeger, toen zei men bij Jeugdzorg altijd. Ik moest het doen van mijn baas.

Ik moest het doen.

Een beetje … eh ja, zegmaar zoals de Nazi’s zeiden na de oorlog.

Ehm…?

Je bedoelt Befehl ist Befehl?

Ja.

Wat een fokking giller. Het SKJ is in het leven geroepen tegen het oprukkende Nazisme in de Jeugd”zorg”?

Te gek, wanneer gaan ze daarmee beginnen?

Want ik ben toch aardig wat Nazisme – en inderdaad “Befehl ist Befehl” tegengekomen in de afgelopen jaren.

Daarna krijgen we te horen dat het SKJ uiteraard flink aan de weg timmert. Ze hebben het gigantisch druk. Ze doen wel (komt ie) honderd (100) heule zaken per jaar. En ze doen dat zo vreselijk geweldig goed dat er van die honderd (100) zaken… slechts drie (3) leiden tot vervolgacties en tuchtmaatregelen.

WTF Icon

Say fucking what?

Dat betekent concreet (voor de mensen onder ons die wel kunnen hoofdrekenen) dat alle jeugd”zaken” in Nederland, overal, allemaal, helemaal perfect verlopen.

Dat is statistisch on-fokking-mogelijk.

Reken even mee. Ik heb gelezen landelijk vallen 2 op de 8 jongens en 1 op de 11 meisjes onder een vorm van Jeugd”zorg” (dat kan hulp bij stotteren zijn, we bedoelen hier alle “zorg”). Volgens het NRC vallen in Amsterdam alleen al – zo’n twaalf duizend (12000) kids onder een vorm van Jeugd”zorg”. En volgens het Parool komt Jeugd”zorg” bij zo’n drie duizend (3000) gezinnen in Amsterdam over de vloer.

100 zaken op 12 duizend kinderen is 0,8333%

De jeugdkruisvaarders doen hun werk dus zo verdomde fokking goed dat 99,17% van alle jeugdzaken naar dolle tevredenheid van alle betrokkenen wordt opgelost.

En zelfs dat klopt niet helemaal.

Want van die 100 zaken, die verwaarloosbare 0,83%?

Daar kun je in 97 gevallen het afhandelen met handje schudden en een kop koffie, want slechts drie (3) hele zaken leiden tot vervolgmaatregelen.

3 zaken op 12 duizend kinderen is 0,025%.

En dat is alleen Amsterdam.

Als je landelijke cijfers daarop loslaat?

Dan worden de percentages helemaal lachwekkend.

Een “woud van toezicht” indeed.

Laugh Point Icon

Dus in 99,975% van alle gevallen zijn de jeugdkruisvaarders gewoon supergoed bezig.

(Geloofwaardige cijfers).

Claire Vlug heeft gewoon gelijk: Ze kunnen geen fout doen.

Shaking No Emoticon

Terwijl ik fijn aan het hoofdrekenen ben, begint de bemiddeling. Geheel zoals verwacht is ook de Madam van de Overschiestraat een absolute heilige. Zij is uiterst zorgvuldig te werk gegaan. Zij heeft allerlei “dingen overwogen” en ze wilde “juist Jeugdzorg erbuiten houden” en ze wilde er eigenlijk zelf ehm… nou, “ook gewoon buiten blijven”. ‘Erbuiten blijven” doe je door een melding vol waanzin richting Veilig Thuis te sturen na wat dreigen per telefoon tijdens een Ombudsmanonderzoek wat dan bijna 10 maanden loopt. Waarom heeft ze niet even met ‘r leuke (inmiddels ontslagen) collega’s gecheckt, of met ‘r eigen leidinggevende, waarom niet dat Ombudsmanonderzoek afwachten?

Nou ehm vanwege al die zorgvuldigheid dus.

Hier moest zorgvuldig naar gekeken worden.

Dit moest zorgvuldig uitgezocht worden.

(Maar niet door de Ombudsman?)

Nou reuze fijn.
Dan is hier dat Ombudsmanverslag.
En die onderzocht dus precies dit soort gedragingen.
Loze meldingen.
Verzinsels.
Waanzin.
Gevolgd door de omgekeerde bewijslast.
En ik lees "ontoelaatbaar" en "onwenselijk"?

Dan beginnen de slachtoffer-politics.

De Madam heeft helemaal niks verzonnen. Nogmaals uiterst zorgvuldig gewerkt en…

Ik ben ‘r lulkoek dan zat.

Luister lieve meid.
Je beseft je dat Veilig Thuis "onderzoek" deed?
Je melding niet geloofde?
 Omschreef als een "loze" melding?
 En vervolgens excuses aanbod?
 Dringt dat tot je door?

Je was toch 100% zeker?

Zorgvuldig en grandioos ongelijk krijgen kunnen niet naast elkaar bestaan.

Dan gaan we huilen.

De Madam voelt zich onheus bejegend en bedreigd.

“Ik krijg ineens allemaal bagger over mij heen”.

Aah. De. Gossie.

Je hebt mij vals beschuldigd van kindermishandeling.
Wat had je verwacht?
Bloemen?

Butterfly Icon

De Madam van de Overschiestraat wordt dan boos.

Ik ben vreselijk gemeen tegen haar en oneerlijk.

Zij is geweldig goed in ‘r werk (vandaar deze “geweldige goede” uitkomst?)

Zij heeft mij helemaal niet beschuldigd en ik moet haar niet “dik” noemen.

Je weegt 150 kilo.
Da's niet dik?
Snuif jij lijm?

School Glue Icon

De Madam van de Overschiestraat begint dan driftig uit te leggen dat zij zich (in ‘r eentje met ‘r telefoontje en ‘r kristallen bol) allemaal “terechte” zorgen maakte om Charlotte. En die arme Charlotte die zit met mij, die levensgevaarlijke kindermishandelaar opgescheept en daar ligt de Madam van de Overschiestraat dan wakker van. Dus voor de veiligheid van Charlotte is ze toen uiterst zorgvuldig te werk gegaan om alles uiterst zorgvuldig te laten uitzoeken.

(Dat verklaart gek genoeg niet de talloze feitelijke onjuistheden en geflipte vermoedens in haar “zorg”melding).

Wie de fok is Charlotte?

Uw ehm dochter, Charlotte?

Ik heb geen dochter die Charlotte heet.

Oh ehm… eh…

(Daar komt het dikke-mensen-zweet).

Eh…. Gabreilla?

Helaas. 
Ook fout.
De uiterst zorgvuldig werkende dikkerd weet niet over welk kind we het hebben?
Jeetje wat sneu.
Wil je nog een keer uiterst zorgvuldig gokken?
Achterlijke incompetente gek.

De Madam van de Overschiestraat is helemaal de draad kwijt.

(En daar komt het stoepkrijt).

Zo hoeft het van mij niet meer“.

En dan gaat ze dreigen.

“Ik zou het zo weer doen hoor. Ik doe zo weer een melding”.

Ik doe het zo weer“.

(Met een gebald vuistje. Dat zag er zo stoer uit).

Helemaal zelf?
Knap hoor.
Succes ermee.

Ik ga met mijn advocaat overleggen.

Ik begin dan in te pakken en de mediator komt dan met een geniaal stukje inzicht.

Kan ik noteren dat deze bemiddeling voor u naar tevredenheid is afgerond?

Shaking No Emoticon

(Snuift zij ook lijm)?

Volgens mij zei ik "met mijn advocaat overleggen".
In begrijpelijk Nederlands?

Oh… ehm… ja.

(En ongetwijfeld ook “zo”).

Ik wandel daar dan de deur uit. Later die middag verzoek ik het SKJ daar een formele tuchtzaak van te maken. Ik mag – door het Ombudsmanverslag – tevens een gecombineerde tuchtzaak beginnen tegen de twee huilende ontslagen MBO meisjes. Ik zal er later verslag van doen.

Maar goed.

Weer een hoop geleerd.

De jeugdkruisvaarders zijn echt megalomaan gek.

Geen excuses.

Nee.

Geen rectificatie.

Nee.

Met je vieze kut-shawl, stomme kutburger.

Nee.

Geen schadevergoeding.

Nee.

Ik zou het zo weer doen.
Ik doe het zo weer.
(Want de heilige missie is onveranderd)

En flikker op met je stomme burgerrechten en je vieze kut-shawl.

Arme Charlotte.

Share