“Sorry Papa, Mijn Telefoon Stond Uit” Met Anne Fleur Dekker van Joop

, , Leave a comment

Jaaaa!

Zoals u wellicht weet is de stad Hamburg recentelijk gesloopt door demonstranten georganiseerde, jonge relschoppers.

Het is de verwachting dat er nooit meer een “top” wordt georganiseerd in een grote stad.

De Nederlandse overheid stuurde een afgezant: Anne Fleur Dekker.

Anne Fleur is een ambtenaar. Ze werkt voor Joop VARA Magazine. Ze wordt door ons betaald uit belastinggelden.

Ze hield een heus liveblog bij. Het was vooral klagen over de reis, het weer, haar knellende schoenen, allerlei “dreiging” van politie (gelukkig bleef Anne Fleur ongedeerd), klagen over de makeshift camping in een park, klagen over geen stromend water, klagen over je telefoon niet kunnen opladen en ze was haar nachtcreme vergeten. Lappen en lappen tekst. Dan komt er 24u afschuwelijk rellen en wordt Anne Fleur ineens heel stil. Hamburg wordt gesloopt, meer dan 200 agenten gewond (een groep agenten werd zelfs gestenigd). Talloze winkels, palen, gevels, banken, pinautomaten, bushaltes, stoplichten, fietsen, auto’s… alles wordt gesloopt. De schade wordt geschat op 170 tot 250 miljoen euro. Het zal minimaal zes (6) maanden duren voordat alle schade is hersteld. De stad ziet eruit als een oorlogszone.

Dat is natuurlijk niet best.

Gelukkig werkt Anne Fleur voor Joop VARA Magazine, dus kan de apparatchik zich bezighouden met what she does best… 

Propaganda Icon

Leest u even mee?

Joop: Dit is wat er werkelijk in Hamburg is gebeurd.

De titel is direct goed. “Wat er werkelijk is gebeurd” impliceert dat wij hoogopgeleide, witte, cisgender, heterosexuele overlegpapa’s op dit moment niet werkelijk weten wat er is gebeurd. Wij hebben daar helemaal geen idee van. En wie beter dan een krap 20 jarige apparatchik om dat aan ons uit te leggen. Laat dat nu precies zijn waar we haar voor betalen.

Het zal je de afgelopen week niet ontgaan zijn: de G20 en haar bijbehorende protesten in Hamburg. Voor Joop hield ik een actiedagboek bij, en deelde af en toe ook foto’s en korte stukjes tekst tijdens de acties op Twitter. Ik had eerder een einde en een conclusie onder het dagboek willen schrijven, maar zoals je in het actiedagboek leest waren de dagen (en korte nachten) dermate hectisch, inspannend en uitputtend dat ik na mijn thuiskomst afgelopen zondag besloot om eerst een paar dagen uit te rusten voordat ik een zinnige conclusie aan mijn ervaringen zou kunnen geven en uiteindelijk opschrijven.

Na een door een belastingbetaler gesponsord snoepreisje naar Hamburg, met een leuke bus, en lekker in een tent slapen en bier drinken en Let it be zingen en wiet roken met meer etnische jongens en 24 uur rellen… was die arme Anne Fleur helemaal gebroken. Die had echt even een revitalizing treatment nodig, met sauna, wellness en waldkorn bollen met komijnenkaas. Mama maakt dan ontbijt en daarna gaat Anne Fleur met de stationwagen van Mama met de hond even lekker naar het strand. Daar zit een heel leuk tentje waar ze al jaren komt. Daar neemt ze dan altijd een grote kom groentesoep met kraanwater.

De apparatchik is recharged en helemaal klaar voor de ការឃោសនា.

De Duitse politie staat niet bepaald bekend als zachtzinnig. Ik heb eerder actie gevoerd in Duitsland, maar wat er nu gebeurde heb ik nog niet eerder meegemaakt. Andere Nederlandse activisten kunnen dat beamen. Alle acties waar wij als Nederlandse groep aan hebben meegedaan (‘Color the red zone’ en de massademonstratie), hadden een vreedzame insteek. Daarnaast hebben we in het uiteindelijk gelegaliseerde stadspark Altona gekampeerd, wat je eventueel ook een manifestatie zou kunnen noemen. Je zou de acties hooguit als burgerlijke ongehoorzaamheid kunnen bestempelen. Toch hebben we met zeer veel politierepressie te maken gehad.

Meer dan 200 agenten gewond, waaronder sommigen zwaar.
Minimaal 170 miljoen euro schade.

Hoeveel schade aan de materialen van de demonstranten wilde “linkse” beesten?

Het voor mijzelf angstige moment was toen ik op een gegeven moment achteraan de rij activisten liep. Omdat er een kliko op mijn enkel gevallen was, rende ik niet zo goed meer en was ik bang dat ik zou gaan hyperventileren door ademtekort. Om mij heen liepen nog meer uitgeputte en gewonde activisten die hun vaart hadden moeten minderen. De druk om sneller te lopen liep op, omdat er achter ons een ‘veeglinie’ van zwaar bepantserde en bewapende ME’ers liep. Al gauw liep ik met nog slechts twee andere jongens die ik niet kende links naast me. De meest linker werd als eerste gepakt: een ME’er sloeg hem met een gummiknuppel een paar keer op zijn hoofd en ik zag in mijn ooghoek een bloedvlek ontstaan. De jongen viel op de straat, en op het moment dat zijn vriend hem probeerde van de grond te tillen sloeg een andere ME’er deze jongen op zijn scheenbeen. Ook hij viel. Hopende op een stoot adrenaline heb ik het toen op een rennen gezet en ben gelukkig ontkomen. Tot mijn spijt weet ik niet hoe het met deze jongens is afgelopen.

Waarom was je in die veegzone?
Kon je nergens anders demonstreren vernielen en rellen?

En zag je echt “vanuit je ooghoek een bloedvlek ontstaan”?

Ik geloof daar niks van.

Je was hard aan het rennen als een klein huilend meisje.

En hoe was die kliko op je voet gevallen?

Was je onhandig aan het demonstreren slopen en krijsen, of gooide een andere activist randjongere met vies haar ‘m om?

(Voor mensen van binnen de grote stad? Een “kliko” is een soort grote vuilnisbak van plastic. In meer dorpse gemeenten komt de vuilnisman niet dagelijks en er zijn ook al geen grote ondergrondse bakken om je vuilnis in te dumpen, en ook al geen nette afgesloten berging onder de flat met een grote container. Je krijgt twee (2) kliko’s, die zet je (leeg red.) in je achtertuin en daarin stop je dan je vuilnis in zakken. Je krijgt een groene voor de bio troep en een grijze voor rest-afval. Vuilnisman komt 2x per week en dan zet je de volle kliko’s in je voortuin. Kliko’s worden vaak gestolen door jongeren om mee te kloten of door volwassenen die stiekem een extra kliko willen omdat ze meer vuilnis hebben dan een enkele kliko aankan. Je belt dan met je “gemeente” en dan krijg je een nieuwe kliko. Iedere kliko heeft een nummer red.)

Cart Propaganda

De afgelopen dagen heb ik vaak de vraag gekregen waarom ik in mijn actiedagboek niets verteld heb over de rellen die plaatsvonden in Hamburg. Het antwoord is simpel: ik heb ze zelf niet gezien. Ik weet dat ze hebben plaatsgevonden. Er zijn auto’s in brand gezet, en zelfs winkels geplunderd. Ik keur als persoon zelf het gebruik van geweld af, en de Nederlandse groep ook. We vielen onder een actieconsensus die niet uit was op directe confrontatie en geweld.

Precies.

Anne Fleur had de hele dag ‘r ogen stijf dicht.

En ze had helemaal geen enkele vorm van toegang tot welke media dan ook.

Ze heeft gewoon helemaal niks gezien.

Ze had dan ook de hele dag haar telefoontje uitstaan.

Hoewel wij als Nederlandse groep gekozen hebben voor het niet-initiëren van geweld tijdens het actievoeren, omdat dit ook niet onze manier van actievoeren is, moet men zich wel realiseren dat het gebruikte geweld tijdens de ‘rellen’ in Hamburg niet in verhouding staat met het geweld dat door de samenkomende G20-leiders de wereld wordt aangedaan. Denk aan het voeren van oorlogen en de bijbehorende wapenindustrie, winst maken ten koste van klimaatverandering, het spekken van de eigen (overheids)portemonnee terwijl er hongernoden heersen etc. Toch lijken vrij weinig Nederlanders hier bij stil te staan, omdat deze veel grotere vormen van geweld een ver-van-ons-bed show zijn.

Precies.

De inwoners en winkeliers van Hamburg moeten dan ook zwaar boeten voor al dat G20 “geweld”.

Zoals “hongersnoden”, waar de G20 direct en juridisch aantoonbaar hartstikke schuldig aan is.

I Love Papa

Dan krijgen we het "Papa, mijn telefoon stond uit"-excuus.

Tijdens mijn dagen in Duitsland was mijn internetgebruik beperkt. In crisissituaties heeft de Duitse politie er een handje van om de telefoonverbindingen plat te gooien, en het algehele bereik was niet altijd even goed als hier in Nederland. Mijn spaarzame momenten met mobiel internet heb ik vooral gebruikt om uit te zenden. Zodoende heb ik nauwelijks wat van de mediaberichtgeving meegekregen, totdat ik in Nederland terugkwam. Ikzelf, maar ook de andere Nederlandse activisten zijn zeer geschrokken van de berichtgeving. Waar ik in mijn eigen actiedagboek eigenlijk niet spreek van rellen – omdat ik ze simpelweg zelf niet heb gezien – was dit het enige waar de kranten en nieuwsbulletins zich op gefocust lijken te hebben.

Anne Fleur komt uit het Gooi. Meiden uit het Gooi die krijgen borsten en worden groot en dan gaan ze uit met jongens op brommers. Papa en Mama zeggen dan: “1 uur ‘s nachts thuis”. Als Anne Fleur dan helemaal wappie met verwijde pupillen om 3u ‘s morgens binnen kwam druppelen zei ze altijd: “Papa, mijn telefoon stond uit”. Papa en Mama werden dan altijd boos. Ze waren urenlang bezorgd: “Jezus, je kan toch klokkijken en waarom bel je dan niet?!?” Anne Fleur keek dan altijd naar haar schoenen (dat noem je tegenwoordig shoegazing red.) en zei: “Ja, maar ik had geen credit”. Dit soort excuses werkten altijd bijzonder goed voor Anne Fleur en zoals zoveel witte, verwende en vermogende meisjes is ze daar dus een beetje blijven hangen.

De berichtgeving in de meeste media ging vooral in op de vernielingen in de stad en de rellen. De vreedzame massademonstratie waar meer dan 200.000 betogers in meeliepen is nauwelijks verslagen, of werd afgedaan in een kort zinnetje onderaan een groter nieuwsbericht. Ook andere creatieve manifestaties zoals de ‘zombiedemo’ bleven onderbelicht.

Aah. De. Gossie.

En lieve jongedame beste apparatchik?

De zombiedemo was trending online en was inderdaad heel erg leuk bedacht.

Tijdens de Nazi bombardementen op Rotterdam was het ook niet alleen maar drama. Twee straten naast een huizenblok wat verwoest werd door bommen lag een nest kittens vreselijk lief met elkaar te stoeien op een zolder met een baal wol. Daar hoorde je toen ook al niemand over. De media richt zich altijd op meer sensationeel nieuws. Het is schandalig.

you-write-what-youre-told

Dan worden we nu ineens een groot voorstander van embedded journalism. Toen Bush, Cheney en Rumsfeld Irak binnenvielen (en het hele Midden Oosten in de fik staken red.) wilden ze de berichtgeving over de oorlog zoveel mogelijk controleren. Journalisten werden derhalve gedwongen om zich te embedden, in te sluiten, in diverse units van het Amerikaanse leger. Het was een groot schande. Journalisten hangen rond met die jongens in uniform, journalisten dragen een soortgelijk uniform, zelfde helm, eten en slapen samen etc. Dat wordt een reuze leuke verbroederende ervaring en dan krijg je biased reporting want die journalist gaat niet die arme grunts de grond inschrijven. Ook Joop VARA Magazine sprak er een groot schande van.

Daar denkt men nu ineens heul anders over.

Het viel me ook op dat er een groot verschil zat in de berichtgeving van de media die zelf een journalist hadden meereizen met activisten, zoals 1Vandaag, of zelf een journalist naar Hamburg hadden gestuurd, zoals de Volkskrant, in tegenstelling tot media die dat niet deden. Deze media gaven een veel genuanceerder beeld van het geweld en gingen ook dieper in op het politiegeweld en de vreedzame demonstraties. Bij andere media leek het vooral of ze berichtgeving van de vele (rechtse) Duitse kranten hadden overgenomen. Het is natuurlijk logisch om verslag te doen van rellen, maar de media zouden niet alleen die berichten moeten benadrukken.

Precies.

Er zijn vast een paar hele leuke, schattige, superlieve baby’s geboren in diverse ziekenhuizen in Hamburg die avond.

En? 
Waar blijven die fokking babyfoto's godverdomme!

Dan gaan we huilen omdat Leon de Winter vals en gemeen en superstom is.

Daarnaast werd er door verschillende columnisten en journalisten zomaar van alles aangenomen. In zijn column van afgelopen dinsdag in de Telegraaf somt Leon de Winter (onbedoeld) een aantal van deze veelvoorkomende aannames op. Zo zou elke activist per definitie anarchist zijn, terwijl er duidelijk heel veel verschillende politieke stromingen, van groen tot revolutionair, tijdens de acties vertegenwoordigd waren. Ook zouden activisten allemaal een uitkering krijgen en vooral naar Hamburg komen om hun opgekropte woede er eens lekker uit te slaan. Als meneer de Winter mee was gereisd naar Hamburg om, zoals een goed journalist zou doen, eens een willekeurige activist te spreken, zou hij er al snel achter gekomen zijn dat deze aanname makkelijke onzin in.

A good journalist ... is an embedded journalist!

Dan gaan we huilen over sexisme, want dat doen ze graag bij Joop VARA Magazine.

De meest opvallende aanname is nog wel die over vrouwen:

Bijgestaan en aangevuurd door bevlogen meiden die weten dat geen revolutie zal lukken zonder voldoende seks, vieren deze jongemannen op golven van testosteron en adrenaline hun driften bot onder het mom van maatschappelijk engagement, maar met mate.

Blijkbaar zouden vrouwen alleen maar meegegaan zijn naar Hamburg om voor het seksuele vermaak van de mannelijke activisten te dienen. Ook dit is pertinent onwaar, kan ik u vertellen. Ik zou niet weten wanneer ik tussen de acties en het korte slapen door tijd en puf zou moeten hebben gehad om mijn seksuele diensten te verlenen aan mijn mannelijke co-activisten. Mocht dat er wel geweest zijn, kunnen beiden partijen evengoed van de seks genieten, niet alleen de mannen. Bovendien is buiten dit praktische punt deze aanname over vrouwelijke activisten ronduit seksistisch en denigrerend. Er wordt gesuggereerd dat vrouwen geen eigen idealen zouden hebben om voor te willen strijden, of van enig ander nut zouden kunnen zijn dan als seksuele ontlading te dienen. Dit zegt geloof ik veel over de seksistische denkwijze van meneer De Winter en zijn aanhangers, die geen kleine getalen vormen. Maar zij waren geen van allen onderdeel van de actievoerders.

Leon de Winter heeft onheilspellende “aanhangers”.

Anne Fleur Dekker heeft “mannelijke co-activisten”.

(En dat vind ik weinig gender-gevoelig omschreven red.)

Ik vind Anne Fleur weinig passievol. Moe, niet lang genoeg geslapen, geen puf… en dus geen seks? Ze klinkt als een getrouwde, werkende moeder uit Almere met twee kinderen: “Nee Henk, wil echt gewoon Netflix kijken en in slaap vallen, ik heb vandaag drie van die leuke vergaderingen gehad”. Henk zal dan zeggen dat ie “nog even gaat douchen” en dan masturberen onder de douche, zoals witte, heterosexuele, cisgender overlegpapa’s dat doen.

Dan krijgen we - eindelijk - de modderfokking conclusie.

Ik vind de acties geslaagd. We hebben het voor elkaar gekregen om een aantal belangrijke lobby-evenementen rond de G20 te blokkeren en we hebben met de massale demonstratie een duidelijk geluid laten horen dat wij, de gewone werkende mensen, het niet eens zijn met de liberale kapitalistische dealtjes die onder het mom van wereldverbetering in achterkamertjes gesloten worden.

We hebben allemaal een typhushekel aan de G20 en inderdaad die “achterkamertjes”, Anne Fleur.

We begrijpen alleen niet goed hoe 170 miljoen euro schade beschreven kan worden als “geslaagd”.

Er komt nooit meer een grote top in bewoond gebied.

En waarom is dat?

Door “politierepressie”?

Of hebben je “mannelijke co-activisten” daar iets mee te maken?

Bewoners van steden willen never nooit meer een top na deze absolute hel.

Hoewel ik graag de media bij deze vooral wil oproepen op goed verslag te (blijven) doen van demonstraties, kunnen we deze verantwoordelijkheid niet bij de huidige gevestigde kapitalistische media leggen. De selectieve verslaglegging die de afgelopen week plaatsvond door bepaalde media was ook te verwachten. We kunnen nu in een tijd waarin het door middel van sociale media steeds makkelijker wordt om zelf nieuws uit te zenden ons rijk prijzen, en we moeten van deze moderne mogelijkheden dan ook gretig gebruik maken om het werkelijke verhaal te blijven verspreiden.

De Nederlandse televisie, VARA Magazine, bekende Nederlanders en Hilversum zijn namelijk niet kapitalistisch.

En die sociale media, zoals Twitter, of Facebook? Die zijn ook al niet kapitalistisch.

En Anne Fleur, die krap 20 jarige met ‘r eigen huis en dik inkomen? U raadt het al: niet kapitalistisch.

Die stomme Telegraaf en Leon de Winter … die zijn dus wel kapitalistisch.

Ze komt er wel eerlijk voor uit: “het werkelijke verhaal verspreiden” is precies de taal die Edward Bernays zo graag bezigde.

Na deze “oproep” van het 20 jarige, vermogende, superwitte meisje aan “de media”, gaan we afsluiten.

Het is een dringende zaak om de komende maanden en jaren, zeker in deze tijd van populisme en opkomend fascisme, verdere liberalisering van publieke voorzieningen, klimaatverandering, president Trump en een aankomend rechts kabinet dat waarschijnlijk nog meer bezuinigingsbeleid zal doorvoeren het verzet op straat te blijven opbouwen. We moeten niet toegeven aan de verdeeldheid tussen ‘good activist’ en ‘bad activist’ die de gevestigde orde probeert te zaaien en de criminalisering van (alle) demonstranten in bepaalde media. Vanuit hun angst voor groeiend zichtbaar verzet is dat precies wat ze willen. Zolang we doorstrijden hebben ze niet gewonnen.

Anne Fleur, heb je nog tijd gehad om een leuk t-shirt te scoren bij de demo massale rellen die Hamburg sloopten?

Heb je er ook zo eentje van Jim Morrison van The Doors?

Share
 

Leave a Reply