Simone van Saarloos Is INDERDAAD Een Takkewijf!

, , Leave a comment

Ik zal de ophef een beetje samenvatten.

Simone van Saarloos is een Deugridder. Ze omschrijft zichzelf als “feminist”, net als Katja Schuurman.

Ze is niet alleen lid van Artikel 1, ze stond zelfs op de kieslijst.

De rechten van vrouwen en minderheden zijn hartstikke goed gewaarborgd door “feministen” als Simone en Sylvana.

Niemand, maar dan ook niemand, stemde op Simone.

Alleen een stel gekleurde mensen uit de Bijlmer (gek genoeg) stemde op Sylvana.

Een epic fail. Je bent zogenaamd “verbindend” bezig, maar zorgt eigenlijk voor nog meer etnische segregatie.

Waar stem jij op?

Nou wij zijn Grieks-Orthodox, dus wij stemmen niet, want er is geen Grieks-Orthodoxe partij.

Mw. van Saarloos is tevens een “schrijver” en “filosoof”. Ik heb zo her en der wat van haar gelezen. Het is meer van hetzelfde. Zoals reeds uitgelegd: vrouwelijke schrijvers moeten allemaal op min of meer dezelfde manier schrijven. Drammerig, zeuren, overdreven emotioneel (soms tegen het hysterische aan) en ze moeten weifelend en labiel overkomen. Simone voldoet – al jaren – aan al die criteria.

Een tekst van haar werd gebruikt voor het eindexamen Nederlands.

En dat ging grandioos mis.

NRC: Ineens was ze de vrouw die het eindexamen Nederlands verpestte.

De scholieren die eindexamen deden vonden de tekst absoluut waardeloos en dat lieten ze merken.

Hoe reageer je dan?

Nou, het eerste wat je doet is mensen beschuldigen van “haat” (want “racisme” of “seksisme” kon in dit geval (helaas red.) nog niet) en daarna ga jij zelf natuurlijk klagen bij CITO.

Van Saarloos: „’s Middags kreeg ik ineens een mailtje van de mensen van Cito en nog geen half uur later kwamen de eerste berichten al binnen. Het wordt meteen persoonlijk gemaakt. Ik ben wel een beetje klaar met die online haataanvallen.” Hoewel voor haar niet nieuw, was ze er deze keer niet op voorbereid. Van Saarloos haalde donderdag bij Cito verhaal. „Zij zijn natuurlijk niet verantwoordelijk voor de reflex van scholieren. Maar ik vond dat ze daar ook moesten weten wat zo’n stuk teweeg kan brengen.”

Even goed opletten: de schrijver wil dus geen enkele vorm van kritiek op de dingen die ze schrijft.

En zeker niet van jonge mensen, wie denken ze wel niet dat ze zijn?

Kritiek is een hate crime.

Het aantal klachten, over de opgaven en over de tekst zelf, vestigde een nieuw record.

Op 10 mei 2017 stond de teller op meer dan 27 duizend klachten. Het hoogste aantal klachten in 30 jaar tijd.

Ook daar wist de “schrijver” op gepaste wijze op te reageren, uiteraard via Twitter.

Op Twitter richt Van Saarloos zich donderdagmiddag nog even tot de examenkandidaten: „Beste scholieren. Ik heb de vragen op jullie examen niet bedacht. Ik wens jullie een goed cijfer! #vwo #nederlands #examen #deauteurisdood.” Dat laatste is een grapje, zegt ze. „Maar je hebt gewoon pech als je een levende auteur bent.” En dan serieus: „Laat de tekst de tekst en vind daar van alles van. Maar laat mij met rust.”

Wat een vreselijk leuk grapje.

Simone van Saarloos wil allerlei vormen van bekendheid, likes, aandacht, profile visits, retweets, aanzien en inkomsten….

Maar je moet haar wel “met rust laten”.

Klinkt logisch.

De scholieren hadden daar uiteraard absolute schijt aan en – gek genoeg – wisten een hele hoop van die scholieren ongeveer een klein beetje hoe dat gekke Internet werkt. Het regende dus ellende richting Simone. De scholieren pasten zelfs haar wikipedia pagina aan. Immers, het gebeurt niet vaak dat je tekst (en de opgaven over die tekst) leiden tot (nu meer dan) 51 duizend klachten. Dat is niet best. Simone van Saarloos moest dus nog eens reageren. Net doen alsof je dood bent via een Tweet bleek niet helemaal afdoende. De 51 duizend klachten is namelijk een dikke verdubbeling van het vorige record.

Vrij Nederland: Perspectief van ‘de vrouw die het eindexamen Nederlands verpestte’.

Even wat kleine correcties?

Simone van Saarloos is een meisje van 26 jaar. Geen kinderen, nog nooit een echtscheiding meegemaakt. Bijzonder weinig levenservaring.

“Vrouw” vind ik derhalve wat overtrokken.

Het eerste wat je moet doen is anderen de schuld geven, dus daar beginnen we dan ook mee.

Ik kreeg een mail van Cito (de examenmakers) op het moment dat het examen gaande was. Daarna attendeerden tweets en facebookberichten mij op het feit dat mijn tekst in het examen was opgenomen. Erg positief waren die berichten niet. Ik was een ‘takkewijf’ dat het examen had verpest. Terwijl het examen de scholieren toetste op hun vaardigheden ‘begrijpend lezen’, probeer ik al langere tijd begrijpend te lezen als het GeenStijl-stijl teksten betreft. Ik snap er nog weinig van. Ik blijf proberen.

Dus het komt allemaal van CITO, Simone wist van niks en daarna moet je reflexief en zonder enige onderbouwing GeenStijl een trap geven.

Ze had daar ook de Viva, Linda, BoBo, Eppo, of Suske en Wiske kunnen opschrijven, maar neen.

Ze moet GeenStijl een trap geven, want dat betekent meer clicks.

Daarna pikt Simone uit 52000 klachten, deze ene Tweet.

Saarloos Twitter 01

Dit bericht stemde me hoopvol. Zelfreflectie, het was er wel, alleen niet snel genoeg om de moderne media bij te houden. Wie weet zijn we in de toekomst – gepokt en gemazeld door sociale mediaschandalen – sneller reflexief dan onze apparaten kunnen typen en delen. Hoe de dingen ons bewegen. Ik geef de pen de schuld van de eindexamenwoede die ineens is ontstaan. Drie uur lang een pen in je hand anno 2017, dat is niet niks.

Goed idee. Het ligt aan CITO, GeenStijl, “de pen” en de #auteurisdood.

En deze ene tweet? Als “de moderne media” daarvan had geweten? Dan was er eigenlijk niks aan de hand.

Het is fijn te zien dat ook deze snowflake bijzonder goed met kritiek kan omgaan.

Uiteraard moest er iets over “seksisme” worden toegevoegd, want daar weet deze 26-jarige “feministe” waanzinnig veel van.

Overigens kwamen er ook enkele aardige berichten binnen. Uitsluitend van vrouwelijke scholieren die de tekst fijn vonden. Ze gaven aan dat ze ‘apocalyptisch’ wilden schreeuwen toen ze de eerste tekst in het examen lazen (van Martin van Creveld, “Mannen? Nee vrouwen zijn bevoorrecht”) en daarom blij waren met mijn repliek. Ik snap dat, stel me deze meiden voor, het moment dat je het examen openslaat en Tekst 1 ziet en denkt ‘shit’. En dan niet ‘shit’ wat een lange lap tekst of ‘shit’ wat een boel moeilijke woorden. Maar een inhoudelijk ‘shit’: weer zo’n tekst die vrouwen en mannen als inherent aparte wezens benadert.

Simone van Saarloos probeert dan jongeren aan te spreken in hun eigen (straat)taal en dat doe je dus zo.

Je gebruikt een paar keer het woordje “shit” want “kut” zou dus vreselijk misogynistisch zijn.

“Shit” is veiliger, want ook negers, Moslims en transgenders moeten gewoon een <x> aantal keren per week uitgebreid poepen.

Rest ons nog 1 ding.

We moeten nu de overige 51.999 klachten afdoen als seksisme, haat en misogynie want nu kan dat wel, Simone heeft de juiste context geschapen.

Het feit dat alle positieve reacties op de (feministische) inhoud van het stuk ingingen, doet vermoeden dat de haatberichten misschien toch ook vooral inhoudelijk getriggerd zijn. Of is dat een drogreden? Zo ja, welke?

A cirkelredenering
B hellend vlak
C ontduiken van bewijslast
D vertekenen van een standpunt

Let op: als 51.999 scholieren klagen over hun eindexamen?

Dan is dat  een hate crime.

Bitch Please

Simone van Saarloos doet dan ook binnenkort aangifte tegen alle daders.

Opgelost.

Simone van Saarloos is geweldig en vooral divers en feministisch. Ze kreeg dan ook helemaal geen klachten, maar vooral bijval van anti-seksistische, feministische vrouwelijke scholieren (daarmee bedoelt ze meisjes van 17-18 jaar red.). Alle overgebleven klachten (meer dan 51 duizend) dat is “haat”.

Neem er gerust twee Simoon.

Valium

En oh… je bent inderdaad een takkewijf.

Ik hoop dat dit record 30 jaar blijft staan.

Denk je eens in?

Kun je ieder jaar rond eindexamentijd een “feministisch” stuk schrijven voor Vrij Nederland.

Dat levert “vette doekoes” op!

In de tussentijd?

Share