Rape “Culture” Vs. Real and Horrific Rape

, , Leave a comment

Vanwege veel en veel en veel te weinig tijd zal ik mij er vandaag dus wat gemakkelijk vanaf moeten maken.

Ik kwam dit artikel gisteren tegen. Het is heel erg heftig.

Als je nu toevallig een witte, hoogopgeleide, ongelovige, cisgender, heterosexuele overlegpapa bent?

Dan zou ik dit niet op een lege maag lezen.

Hier in Nederland… (en in de US en de EU in general) maken allerlei self styled feministen hysterische Deugridders zich plotseling… vreselijk druk om rape culture.

Wij leven in een “verkrachtingscultuur” en wij, witte overlegapa’s hebben die cultuur opgezet en houden die in stand en zo.

Ik heb er diverse malen over geschreven; ik vind dit persoonlijk een erg goed artikel.

Vileine: #serieverkrachter? Nee. We Gaan Het Hebben Over Wonder Woman En Body Positivity

Het artikel eindigt met een link naar weer een ander artikel: Een stel moeders haalt het “nieuws” omdat ze een hele nieuwe trend begonnen zijn to combat rape culture. Wat doen ze dan wel voor speciaals? Ze vragen hun babies formeel om permission alvorens ze die babies optillen. Als jij je baby zomaar optilt (omdat ze ligt te kwijlen ergens bijvoorbeeld?) dan is dat dus een vorm van rape.

Ik ken slachtoffers van echte verkrachting en ik heb talloze verhalen van talloze vrouwen gehoord die ernstig zijn “lastig gevallen”.

Ik vind het hele rape culture verhaal daarom erg storend.

Take Rape Seriously

De feministen hysterische Deugridders geven dan ook geen ene ruk om rape maar willen vooral laten zien dat ze Deugen met een hoofdletter D.

Ze verworden daarmee – al jarenlang – tot professionele wegkijkers.

Nogmaals: ik zou dit niet lezen op een lege maag.

New English Review: Muslim Grooming Gangs.

Wat denken we hier?

Je druk maken om mannen die wijdbeens in de trein zitten?

Gillen over rape culture? 

Of zullen we iets meer gaan doen to combat real rape and help the real victims of real rape and prosecute the real perpetrators of real rape?

Share
 

Leave a Reply