Quotas: Niet De Beste Sollicitant, Maar Een “Etnische” Sollicitant

, , Leave a comment

Ja het is weer zover. We gaan weer eens lekker huilen over quotas, discriminatie en racisme.

Enige tijd geleden deed Yasmina Aboutaleb al haar beklag over het vreselijke lot van “etnische” acteurs.

Meer recent dacht Emma van Meijeren iets te begrijpen van populatie-statistiek en probabiliteit.

(Dat bleek niet het geval, het werd een epic fail red.)

Leest u even mee?

White Privilege

Parool: ‘Neutrale rollen gaan nu altijd naar witte acteurs’.

Discriminatie van sollicitanten vanwege afkomst is een structureel probleem dat de toekomstperspectieven van vele Nederlanders van niet-westerse afkomst ondermijnt. Zo toonde een onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam onlangs aan dat bij een sollicitatie afkomst zwaarder weegt dan een strafblad (Het Parool, 6 juli). Het lijkt erop dat overheid en samenleving deze arbeidsdiscriminatie nu eindelijk serieus beginnen te nemen. Minister Asscher noemt het ‘walgelijk’ en een ‘smerig fenomeen’. En het is moeilijk voor te stellen dat premier Rutte de ernst van deze gang van zaken nog steeds bagatelliseert en de verantwoordelijkheid ervoor bij de slachtoffers legt, die zich maar moeten ‘invechten’.

Raar is dat.

Mijn ouders zeiden namelijk precies hetzelfde tegen mij en ik ben wit, man en hoogopgeleid.

Overheid en werkgevers lijken te beseffen dat zij zich harder moeten inspannen om arbeidsdiscriminatie te bestrijden. Dat besef is er niet wanneer het gaat om de ondervertegenwoordiging en typecasting van acteurs, modellen en (edel)figuranten van niet-westerse afkomst in Nederlandse films, televisieseries en reclame. Terwijl ook dan sprake is van op geracialiseerde vooroordelen gebaseerde praktijken die de toekomstperspectieven van acteurs van niet-westerse afkomst beïnvloeden. Dit geracialiseerde castingbeleid wordt doorgaans echter gelegitimeerd door het te plaatsen in de context van artistieke vrijheid, narratieve logica en economische belangen – het wordt niet gezien als arbeidsdiscriminatie.

Ehm Reza?

Ik begrijp dat je het woord “geracialiseerd” in een ander jasje wilt steken. Je wilt een beetje af van die connotatie met Moslims die zichzelf en heel veel anderen opblazen, mensen aan stukken hakken of kapot rijden met trucks. Je wilt “geracialiseerd’ graag aan een andere bevolkingsgroep koppelen, in dit geval de vele witte producers en casting agents van televisie programma’s en films.

“Geracialiseerde” groepen zijn veelal migranten, die wonen allemaal bijlelkaar en spreken veelal slecht tot geen Nederlands.

Binnen die “geracialiseerde” groepen vindt veelal radicalisatie plaats.

Er is best aardig wat echt grote mensen onderzoek naar gedaan.

Ramadan-Bombathon-2017-total

Thank you for trying, you sick ideologue, you!

Begin dit jaar berichtten media over een Israëlische Ikeacatalogus zonder vrouwen. De strekking van de berichtgeving en daaropvolgende reacties was dat die onverholen uiting van seksisme en genderongelijkheid hoorde bij een vrouwonvriendelijke religieuze cultuur; in ons progressieve Nederland zou dit onacceptabel zijn.

Gek is dat.

Slechts een paar weken geleden verheerlijkte Joop VARA Magazine de algehele en totale boycot van de film Wonder Woman omdat een Israelische actrice de hoofdrol speelt.

In “ons progressieve Nederland” werd dat alom bejubeld.

De columniste in kwestie, Anne Fleur Dekker, wist ons tevens te melden dat Dodenherdenking “een Zionistisch onderonsje” is geworden.

Ook dat werd prima ontvangen in “ons progressieve Nederland”.

Vervelend he, Reza? Als de feiten niet stroken met je ideologische waanzin.

Ook in de Nederlandse film- en televisiesector speelt afkomst een rol bij het casten van acteurs. Het gros van de producenten en regisseurs is vrij behoudend. Zij hebben een achterhaalde witte blik op de wereld en leven in de onjuiste veronderstelling dat het publiek niet openstaat voor niet-witte (hoofd)personages. Met als gevolg dat niet-witte acteurs die auditie doen voor belangrijke rollen uiteindelijk worden afgewezen vanwege hun niet-westerse afkomst – ook al zijn zij het geschiktst.

Twee (2) prangende vragen Reza:

1.) Hoe heb je die “achterhaalde witte blik op de wereld” gemeten? Heb je metrics? Onderzoeksuitkomsten?

2.) Hoe heb je vastgesteld dat deze niet westerse acteurs “het geschiktst” zijn? Heb je daar cijfers van?

Wanneer makers van films, televisieseries en reclame personen van niet-westerse afkomst bewust of onbewust niet casten voor rollen waar zij wel geschikt voor zijn, doen zij hetzelfde als werkgevers die sollicitanten niet uitnodigen en aannemen vanwege hun afkomst. Uiteindelijk bepaalt de afkomst van acteurs, modellen en (edel)figuranten mede het potentieel aan rollen en daarmee hun inkomens­zekerheid, carrièreverloop en toekomstperspectieven. Dat is onwenselijk. Hoog tijd dus dat overheid en samenleving dit ook als arbeidsdiscriminatie erkennen en bestrijden.

Doen we.

Ik stel voor dat we bij de volgende theaterproductie van Anne Frank, een Moslima met een snor en een hoofddoek de rol van Anne laten spelen.

En voor Soldaat van Oranje geven we de hoofdrol dan aan zo’n Marokkaanse jongen in zo’n jurk met zo’n grote baard, goed?

Als we ooit een film maken over het leven van Nouri? Dan laten we Nouri spelen door een Vietnamese transgender.

Dank je wel voor de identity politics, Reza.

We kunnen er geen genoeg van krijgen.

Identity Politics

Share
 

Leave a Reply