Politieverhoor? Voor Wat Dan? (It’s Elementary, Watson)

, , 3 Comments

Ik was net met mijn ex aan het mijmeren over mijn blog. Hoe slap het allemaal begon, wat voor leuke code en trucs ik allemaal (nieuw) geleerd heb etc. Mijn ex doet net alsof ze luistert; het kan er a.) niets schelen, ze leest het hele blog niet en b.) ze is een echte digibeet, ze kan niks met tech. Ze vond het allemaal heus wel leuk voor mij en zo dus ze bood aan om dan vanavond iets lekkers te “maken”. Ik greep direct mijn kans en stelde kibbeling en haring voor. Zij wandelt de deur uit en ik word gebeld door…

Police Hat

Jawel!

Ik mag mij volgende week dinsdag, 26 september komen melden voor “verhoor”.

Waar word ik voor “verhoord”?

Smaad ende laster.

Ik mag (nog) niet weten wie het betreft.

Dat hoor ik dan allemaal.

Dit blog draait onder een zogenaamde International Creative Commons License. Daar zit een pakket (gedrags)regels omheen. Ik run een clean blog. Ik doe niet aan smaad ende laster. Een CC License betekent – in mijn geval – concreet dat iedereen mijn content mag gebruiken. Print het uit, gooi het in de kattenbak, behang je zolderkamer ermee, deel met je vrienden. I don’t care. Maar ga ajb niet proberen om er geld mee te verdienen want dat staat deze licentie niet toe. Ik mag hetzelfde doen. Ik mag allerlei content gratis en voor niks gebruiken, zolang ik maar netjes doorlink en laat weten waar het vandaan komt.

Een CC Licence kent tevens een pakket gedragsregels.

Ergens in 2003-2004 maakt Web 2.0 zijn intrede. (Of haar intrede?). Web 2.0 betekent dat iedere boerenlul nu content online kan zetten. De legal community van – met name de USA – maakte zich direct vreselijk bezorgd. In de US klaagt iedereen elkaar aan, om niks. Mijn koffie is te heet. Mijn koffie is te koud. De vloer is te glad. De lift deed het niet op dinsdag. De reden stelt veelal weinig voor, maar de ‘slachtoffers’ willen wel direct een paar miljoen dollar vanwege al hun “schade”. Als iedere gek shit online kan zetten? Dat betekent duizend triljoen extra rechtszaken. Dat valt nooit bij te benen. Een Creative Commons License betekent dat mensen mogen klagen over content en als die klachten redelijk onderbouwd zijn? Dan wordt content verwijderd danwel aangepast. Dit alles om extreem huilen en allerlei juridische procedures te voorkomen.

Sinds oktober 2016 heb ik – welgeteld – vier (4) verwijderverzoeken gehad.

De eerste betrof een hysterische Jeugdkruisvaarder die vooral wilde gillen door haar telefoon.

Ze had ooit een uitgebreid interview gedaan, voor een of ander Jeugdkruisvaarder blad en dat stond allemaal online met haar foto’s erin en zo.

Ik had daarnaartoe gelinkt en dat werd haar vreselijk te veel.

(Daarnaast was ze uitgebreid aan het gillen over Allah en haar etniciteit; dat speelt een grote rol bij medewerkers van MinVenJ red.)

Repliek #1: “Identity Politics” van Mevrouw “Vooral Nee”, TeamLeider, Min VenJ, Raad v/d Kinderbescherming (Naar Een Meervoudig Migratie-Idioom)

Ik heb de link toen netjes verwijderd. Haar pseudoniem, haar ‘karakter’, “Mevrouw Vooral Nee”, is een persiflage.

Het is dan ook geen normale post, het is een onderdeel van een “boek”: Niet Mijn Brieven Aan Jeugdzorg.

De post is een verbasterd “hoofdstuk”.

Ik heb een paar hoofdstukken online gegooid omdat het blog zo leeg was in het begin.

Het tweede verwijderverzoek was veel leuker. Mijn dochter en ik waren een mevrouw tegengekomen op een langere treinreis. Ze had een reuze leuke, vreselijk schattige, kleine bulldog die “Bonnie” heette. Ik had er later een post over geschreven. De vrouw bleef anoniem, mijn dochter en ik bleven anoniem. Het artikel ging over de reis, maar ik had “Bonnie” wel expliciet genoemd. Ik had ‘r onderweg verteld dat ik een leuk ding zou schrijven en ‘r een link beloofd. Ze vond het een mooie post, ze had een printje gemaakt voor zichzelf, maar ze wilde haar “Bonnie” toch liever niet online. Ik heb nadat ze haar printje had gemaakt de post verwijderd en weggegooid.

Het derde verwijderverzoek kwam van de Gemeente Amsterdam. Ik had een stuk geschreven over een meer emo medewerker van hun. Ik had gesuggereerd dat deze mevrouw een plaswekker nodig had.

Dat vond niemand echt leuk, dus ik kreeg een brief en verwijderde en vernietigde de post.

Mijn laatste verwijderverzoek stamt van een aantal dagen geleden. Ik kreeg een nette mail van een advocaat. Ik had een artikel geschreven en daarin het Parool geciteerd. De informatie in het Parool was echter incorrect. De advocaat had reeds rectificatie bij het Parool bewerkstelligd en verzocht mij of ik hetzelfde wilde doen. Ik heb het artikel toen direct op een aantal punten aangepast en aangegeven waarom. Ik stuurde een nieuwe link terug en kreeg een akkoord van de advocaat.

Nogmaals: ik wil een clean website, zonder echte hassle.

Dit gaat echter een stapje verder.

Dit is namelijk smaad ende laster. 

Dat betekent concreet dat ik ergens, ooit een keer een geheim verwijderverzoek heb gehad, met onzichtbare inkt, of rooksignalen of tam-tam en dat ik dat heb genegeerd. Of dat ik een verwijder/correctie verzoek heb gehad en heb gezegd go fuck yourself, daar begin ik niet aan. Het diep gekwetste en zwaar gewonde “slachtoffer” stuurde toen een mail aan Creative Commons en legde aldaar uit: hey, die gekke kutblogger met z’n kutshawl is ignoring my pain and suffering – I want that shit removed. Klaarblijkelijk wilde ook Creative Commons daar niet aan meewerken. Het “slachtoffer’ stapte vervolgens – na weken slecht slapen en bedplassen – naar politie en deed formele aangifte bij Politie van smaad ende laster. 

We weten dan direct een aantal dingen over de gedupeerde of gedupeerden.

1.) Ze zijn niet vermogend.

Als ze vermogend waren dan had ik een brief van een advocaat gehad, of een mail.

2.) Het zijn geen “gewone mensen”.

Politie Amsterdam doet niets met 7 van de 10 aangiften die ze krijgen. Als je verkracht wordt mag je zelf op zoek naar de dader (als je de mazzel hebt dat ie je telefoon heeft gejat). Smaad en laster staat bijzonder laag op de lijst met prioriteiten. Meer diversiteit binnen het korps en een goed onderzoek naar hoofddoekjes zijn vele malen belangrijker. 

Dus… de gedupeerde of gedupeerden zijn of werkzaam voor de Gemeente Amsterdam, of bekende Nederlanders.

Anders zou Politie geen ruk met een aangifte voor smaad en laster doen. 

En…

Overheid en bekende Nederlanders zijn over het algemeen gigantisch fokking dom en dus tevens te dom om een licentie te begrijpen.

3.) Ik werk onder een pseudoniem.

Je kunt geen aangifte doen tegen een pseudoniem, dus er zit een VETTE kans in dat dit een gekwetste Jeugdkruisvaarder betreft.

(Die weten namelijk wel wie ik echt ben red.)

It’s elementary, Watson.

Ik vind het – nu al – reuze spannond.

Ik ben bloedje nieuwsgierig wie er gekwetst (en belangrijk red.) genoeg is om aangifte te doen van smaad ende laster. 

Vandaar de countdown bovenin.

Nog een paar nachtjes slapen.

Hoofdagent

Nee, dank u, dat vroeg u de vorige keer ook. Ik wil wel graag meer precies weten waar ik van beschuldigd word en door wie. Zoals u weet ben ik ernstig visueel beperkt. Ik moet materialen derhalve echt digitaal hebben zodat ik enig verweer adequaat kan voorbereiden. Ik zou tevens meer willen weten over het falen van dat verwijderverzoek. Ik wil graag meer precies weten wat daar zoal is mis gegaan.

Ik stel voor dat u dat haar afdroogt en ergens warm binnen gaat zitten. Ik kamp nu bijna een volle week met een hele hardnekkige keelontsteking. Ik slaap al dagen slecht. Drijfnat in die kou? Zo wordt u ziek.

Tot slot een brutale vraag: ik begrijp dat een formele aangifte en strafrechtelijk onderzoek naar smaad ende laster natuurlijk veul makkelijker is dan een onderbouwd verwijderverzoek. Politie heeft het – al jaren – notoir druk met dergelijke strafrechtelijke procedures. Als er criminaliteit is die burgers echt diep raakt en enorm schaadt dan is het wel smaad ende laster. Ik ben alleen toch nieuwsgierig naar die jongen wiens hoofd werd afgehakt. Is zijn dader reeds gevonden? Hebben jullie verdachten op het oog?

Of beginnen jullie daar pas mee na al die smaad ende laster zaken?

Dit zijn de verzamelde “politie” posts op dit blog.

SK: Politie.

 

Share
 

3 Responses

  1. RvC

    September 26, 2017 4:22 am

    Thanks for the support. Ik heb al het een en ander uitgezocht en heb (volgens mij) een aardig idee waar het over gaat. Per telefoon werd “smaad ende laster” genoemd; in de uitnodigingsbrief is dat (plotseling) “belediging” geworden. Er staat zelfs een datum bij, wanneer ik dat gedaan zou hebben; ik zie geen beledigende posts op die datum. Ik ben dan ook bloedje nieuwsgierig wat men zoal te vertellen heeft. Ik denk zelf dat het allemaal nergens over gaat en met een sisser afloopt.

Comments are closed.