Platitudes: De Eindredactie Van Het NRC Spreekt!

, , Leave a comment

Hier zat ik een beetje op te wachten.

Meer anoniem “commentaar” van de NRC Eindredactie.

Vanmorgen gaan we ons bezighouden met platitudes.

platitude

(En we gaan vreselijk Deugen red.)

Leest u even mee?

NRC: Als de politie iets hard nodig heeft, dan is het streng extern toezicht.

You think?

Wel willekeur en persoonlijke begunstiging, maar geen institutionele corruptie bij de Nationale Politie. De conclusie van de ad hoc commissie Ruys over de geldsmijtrel rond de centrale ondernemingsraad is behalve een opluchting ook een waarschuwing. Achteraf staat wel vast dat de gedwongen fusie van de regionale politiekorpsen overhaast, slecht voorbereid en onder te grote druk plaatsvond.

Overhaast, slecht voorbereid en onder te grote druk.

Klinkt alsof er een briljante club Project Managers mee bezig is geweest.

Als oorzaken merkt het rapport mismanagement aan, te begrijpen als onderling wegkijken, gebrekkig intern toezicht, te royale regelingen, slordigheid, incompetentie, onvoldoende betrokkenheid en een aantal stevige beoordelingsfouten van de toenmalige korpschef Bouman. Aan de pluskant staat dat platte omkoping niet is bewezen.

Dat noem je “een teringbende”, in vakjargon.

Breaking News: Politie Is Een Teringbende

De korpschef van toen kocht dus niet de instemming van de ondernemingsraad door de COR-voorzitter een salarisverhoging en allerlei privileges toe te staan, althans die niet af te nemen. Ook liet hij de politievertegenwoordigers buitensporig luxe vergaderen, dineren, drinken en feesten. En die vonden dat ook zelf goed, wat niet erg voor hun kritisch vermogen pleit. Bouman handelde daarin „niet professioneel”, en „riep het beeld op”, aldus het rapport in een understatement, „van willekeur en persoonlijke begunstiging”. Het is jammerlijk jargon uit de reputatiewereld waarin ‘beelden’ wel of (meestal) niet ‘worden herkend’ door de betrokkene. Dit zijn echter geen beelden, maar feiten. En die spreken voor zich. Er is hier jarenlang onder het alleen in theorie toeziende oog van de korpsleiding met geld gesmeten door een COR-voorzitter die zichzelf openlijk met politiegeld verrijkte, meestal via het bedrijf van zijn vrouw. Dat de man zichzelf niet wist te corrigeren is tot daar aan toe – gebrek aan integriteit komt nu eenmaal voor, hoewel een platte politieman op dit niveau toch een teleurstelling blijft.

Het is dus en “platte” omkoping en een “platte” politieman?

Maar dat zijn collega’s noch zijn meerderen in staat bleken op tijd op het fluitje te blazen is het echte raadsel. Orde- en rechtshandhaving zijn nota bene kerncompetenties van de politie. Zoiets tast de reputatie van de gehele organisatie aan.

Snapt u hem?

Voor de mensen die na 1950 geboren zijn?

Vroeger had de politie geen sirenes en zwaailichten.

Ze hadden toen een fluitje.

Als jij iets deed wat niet door de beugel kon?

Dan blies de agent op dat fluitje en riep heel hard:

Halt, in naam der wet!

In die tijd werd een kind wat een appel pikte bij de groenteboer kei- en keihard afgeranseld met een houten knuppel.

De eindredactie van het NRC denkt met enige nostalgie terug aan die goeie, ouwe tijd.

Hoe gaat herhaling in de toekomst worden voorkomen? Hoe staat het met het structurele toezicht op de Nationale Politie, nu de inbedding in het locale bestuur vrijwel is beëindigd? De commissie Ruys is weer naar huis. De behoefte aan extern toezicht op een zo grote landelijke politie-organisatie, waar zoveel macht (en geld) samenkomt, is nu wel aangetoond. Ook is glashelder dat de politie zelf te weinig greep heeft op de eigen uitgaven.

Ja en hoe ga ik deze schijtcolumn wegspoelen?

Ik had al keelpijn, ja?

Wat – gek genoeg – compleet mist uit dit anonieme “commentaar” zijn WIJ, de (boze) burgers.

De belangrijkste vraag is namelijk: Wat doen al die politieschandalen, al die berichten van incompetentie en corruptie met ons?

Vertrouw jij de Politie nog?

Hoofdagent

Nee, dank je, dat vroeg je de vorige keer ook. 

Heb je dat “commentaar” van de eindredactie van het NRC gelezen? Wat vond je ervan? Ik vond het persoonlijk nogal nietszeggend. Is het vervelend om voor een organisatie te werken waar de top vooral graait en incompetent is? Is het vervelend om te weten dat – terwijl jij verdrinkende dochters uit het water redt – je top zich lekker laten vollopen met duur eten en drinken in een SkyBox ergens bij een concert of voetbalwedstrijd? En belangrijker: zit er een kans in dat je – door frustratie en schaamte – zo’n verdrinkend kind dan een keer niet redt? 

Droog je haar af, meid, zo word je ziek.

Özlem? Ik zou iets anders gaan doen. 

Je bazen geven geen ruk om jou, of het werk wat je doet.

Ze geven alleen om zichzelf.

 

Share
 

Leave a Reply