Passive-Aggressive: Milou Deelen En De Meneer Bezoeker Van De Waterkant

, , 2 Comments

Kent u Milou Deelen?

Milou is een militante feministe wit, entitled, privileged studentenmeisje wat een hele nare tijd beleefde bij het corps (Vindicat) in Groningen.

Naar mijn bescheiden mening moet je echt geen lid worden van studentenverenigingen.

Milou maakte toen samen met een vriendinnetje een “filmpje” tegen slut shaming.

De respons op het filmpje was overweldigend goed en zo ontdekte Milou dat je heel veel aandacht en clicks en likes kunt krijgen als je een slachtoffer bent.

Milou is terug.

En u raadt het al… ze is weer het slachtoffer.

Ditmaal door: “Meneer bezoeker van de Waterkant”.

Leest u even mee?

(N.B.: De foto van Milou in het artikel is gemaakt door Jonna, dezelfde vriendin die het leuke filmpje maken. Dat kind is een visueel kunstenaar!)

Victim

Parool: ‘Níét normaal om ongevraagd een foto onder mijn rokje te maken’.

Hallo meneer de bezoeker van Waterkant,

Ik hoop dat u ‘s ochtends wakker werd en zich realiseerde dat wat u heeft gedaan buitengewoon onbeschoft was. Ik denk het niet, want die avond leek u zich namelijk van geen kwaad bewust.

Het is altijd goed om brieven te beginnen met dingen die je hoopt dat gebeuren maar waarvan je zelf weet dat ze nooit zullen plaatsvinden.

U streek woensdag aan het eind van de middag neer bij Waterkant, u weet wel, die tropische horecaplek aan het Amsterdamse water waar mensen samenkomen om te genieten, te ontmoeten en te ontspannen. In eerste instantie leek u hier ook voor te komen. U bestelde bij mij een Desperados en alvast de Surinaamse cassave met bakkeljauw, want uw vriendin zou zo aanschuiven.

Mannen die “Desperado” bestellen hebben sowieso ernstige problemen, Milou.

Nadat ik uw biertje had gebracht, maakte ik een vrolijke groepsfoto van de mensen aan de tafel voor u. En terwijl ik die foto maakte, zag ik dat u mij fotografeerde. Van onderen, onder mijn rokje.

Ik kan niet in woorden uitdrukken wat ik toen voelde. Ik voelde zowel woede als tranen opkomen. Gelukkig won mijn boosheid en ik griste de telefoon uit uw handen. En inderdaad, met één druk op de knop zag ik dat u foto’s had gemaakt onder mijn rokje.

Onmiddellijk verwijderde ik de foto’s en ik vroeg u, terwijl ik uw telefoon teruggaf, wat u in godsnaam bezielde. Wat mij nou zo verbaasde is dat u het aan mij probeerde te verkopen als een ‘grap’. Dit is niet grappig. Het is namelijk extreem onbeschoft, seksistisch en denigrerend.

Eens.
Sla 'm in z'n bek, Milou!
Gooi dat biertje die Desperado in z'n schoot!

Want zo’n passief-agressieve brief aan het Parool?

Dat levert geen kut op.

Meneer de bezoeker van Waterkant, laat ik u één ding vertellen: het is níét normaal om on gevraagd een foto onder mijn rokje te maken.

Waar haalt u het gore lef vandaan om uw iPhone te pakken en van onderen foto’s van mij te maken terwijl ik aan het werk ben?

Milou is duidelijk overstuur, maar domweg niet assertief genoeg om die vent een beuk te verkopen.

Wat doe je dan?

Heel goed.

Je haalt een volwassene (de juf, of de meester) erbij!

Nod Yes Icon

Ik vertelde mijn manager wat er zojuist gebeurd was. Hij ging onmiddellijk naar u toe – inmiddels had uw vriendin zich bij u gevoegd – en confronteerde u met dit verhaal.

En wat was uw antwoord? “Mijn perceptie is anders dan die van haar, het was niet seksistisch bedoeld.”

Kan z’n vriendin ‘m niet in z’n bek slaan?

Als ik zoiets namelijk zou doen?

Dan zouden zowel mijn dochter als partner mij voor m’n bek slaan?

Ik weet niet in welke wereld u leeft meneer, maar in deze wereld is het niet oké om zonder toestemming seksueel getinte foto’s van iemand te maken.

Mijn manager heeft u verzocht onmiddellijk te betalen en weg te gaan. U probeerde eerst nog de vermoorde onschuld te spelen en te blijven. Maar de manager was onverbiddelijk; u was niet meer welkom.

En neem je biertje Desperado mee, kutlul!

Milou?

“Het is niet oké” is iets wat Ancilla v/d Leest zou zeggen.

Daar moet je een beetje aan werken.

Dezelfde dag nog kreeg ik een lief berichtje van Brian Fernandes, mijn baas, of het goed met me ging. Ik ben heel blij dat deze mannen begrepen dat uw gedrag schandalig was.

Met “deze mannen” bedoelt Milou haar manager en haar baas.

Iets anders: Brian Fernandes? Komt ie uit het Caribisch gebied?

En belangrijker heeft ie zin om hoogleraar literary studies te worden aan de UvA?

(Want daar zeurde die andere studente zo over red.)

Dag meneer de bezoeker van Waterkant, ik hoop dat u er door deze brief misschien ook van doordrongen raakt en dat u dit nooit, maar dan ook nooit meer zult doen.

En we eindigen zoals we begonnen: met hoop.

En hoop, Milou? Da's voor de dommen.

Ik betwijfel dan ook dat ie er iets van “leert”, Milou.

Je had op z’n minst z’n telefoon stuk moeten smijten.

Of dat bier die Desperado in z’n schoot.

Of een goede slap in z’n face.

Nunca Mas

Volgende keer een stukje waar je een keertje geen slachtoffer bent, goed?

En mag iemand anders dan “Jonna” dan de foto’s maken?

Of zijn jullie samen een item? Een soort package deal?

Dan rest ons tot slot de vraag: “Waarom krijgt Milou Deelen zoveel aandacht van het Parool”?

Wellicht hierom?

Share
 

2 Responses

    • RvC

      July 25, 2017 12:56 pm

      Het staat u vrij de Waterkant te benaderen. Ook wij zijn zeer benieuwd naar een “confirmation”, danwel de andere kant van het verhaal van de Desperado drinker.

Comments are closed.