Over Den Knuffel Drugsbaron Ende Knuffel Junk

, , Comments Off on Over Den Knuffel Drugsbaron Ende Knuffel Junk

Ik heb er meermaals over geschreven. Ik word er al jarenlang goed ziek van. Het is u wellicht opgevallen dat “wij”, onze media, de neiging heeft om totaal geflipte drugsidioten een vleugje te verheerlijken. “Wij” doen daar net zo hard aan mee.

Laat onsch simpel beginnen…

Kurt Cobain was een junkie. Hij was aan het detoxen toen z’n dochter geboren werd. Hij rende later het ziekenhuis uit om te relapsen en heroine te scoren. Uiteindelijk schoot ie z’n kop eraf met een shotgun. Hij was tevens de zanger van Nirvana en begin jaren ’90 vond ik Nirvana errug goed.

Herman Brood sprong van het dak van het Hilton. De FIOD deed jarenlang invallen en nam z’n schilderijen in beslag. Hij was een junkie.

De serie Narcos doet het geweldig goed op Netflix. Het is een fantastische serie. Het gaat over narco trafficking en the war on drugs. Dat begint allemaal in Colombia, in de jaren ’70-’80 met Pablo Escobar en het Medellin Cartel. In diezelfde jaren ’80 was Miami Vice de allerpopulairste televisieserie ooit. (Mensen bleven er – de fok – voor thuis en namen alle afleveringen op om later nog eens te kijken). Pablo Escobar was een absolute psychopathische terrorist. Hij heeft zo vreselijk veel mensen op gruwelijke wijze de dood ingejaagd…? Dat is niet fokking mooi meer.

Vandaag stond er op NU.nl dat er 5 afgehakte hoofden op een auto zijn gevonden in Mexico.

Ik citeer….

12.000 doden in zes maanden
In Mexico woedt al meer dan 10 jaar een bloedige drugsoorlog. In 2017 vielen in het land een recordaantal doden door geweld dat te linken is aan de drugsoorlog.

Alleen al in de eerste zes maanden van 2017 waren er in heel Mexico meer dan 12.000 dodelijke incidenten. De provincie Veracruz, waar ook Tlacotalpan ligt, spande hierbij de kroon. Hier steeg het aantal slachtoffers in een jaar met 35 procent.

Ik heb deez net van Google geplukt.

Dit is PBS, artikel uit 2016.

mexico_homicides

En dit zijn low estimates… Ik heb Human Rights Reports gelezen waar schattingen van 200-400 duizend gemaakt worden. Veel lijken worden opgelost in zuur, of op andere wijze totaal vernietigd. Er worden tevens zo heel af en toe hele grote massagraven gevonden dus daar zullen er meer van zijn. Echte aantallen uitrekenen of schatten is onmogelijk. Het is echt Nazi eng. Het is afschuwelijk en vergelijkbaar met de situatie in Colombia in de jaren ’70-’80. De “handel” verhuist richting Mexico na de dood van Escobar en het uitschakelen van het CALI cartel richting Mexico. Colombia is een productieland geworden en in Mexico voeren zwaar gewapende, extreem vermogende groepen psychopaten oorlogje met elkaar en tegen alles en iedereen.

Bij het scouten van locaties voor seizoen 4 (alweer) van Narcos in Mexico (want seizoen 4 speelt zich af in Mexico) werd de Location Manager dood geschoten.

I shit you not.

En de serie is, net als Miami Vice, een gigantisch en enorm succes. En het is ook echt een hele goeie serie.

George Michael was een junkie. Hij rookte coke en crack. Wekenlang in z’n bed. Stinkend. En Princess Leia was een junkie. Ze kreeg een hartaanval in een vliegtuig. Er werd coke en heroine en meer in ‘r bloed gevonden. Na al dat Star Wars geld wilde ze een beetje feesten, denk ik dan. En David Bowie was een junkie. Hij deed volgens mij alle drugs. En Prince was een junkie. Hij was heel klein en tenger. Na jarenlang dansen op hoge hakken stortte z’n bekken en heupen in. Dus begon ie met hele heftige pijnstillers: opiates. 

Allemaal hartstikke dood. En sure, een aantal hele mooie nummers en albums en ik ben een Star Wars fan.

Maar om die gekken te eren als zijnde lichtende voorbeelden, mensenrechtenactivisten, diepe filosofen, geniale kunstenaars, bijzondere denkers of wereldverbeteraars?

Shaking No Emoticon

“We” vinden junkies en dealers leuk.

Je kunt ook een argument maken dat “we” dat – min of meer – opgedrongen krijgen door “de media”.

De Mocro Maffia schiet elkaar – en de rest van Amsterdam – al jaren kapot. Op diverse middelbare scholen – van Amsterdam West tot fokking Amstelveen – worden daders gezien als “helden”, desperado’s, zoals Jesse James en Machine Gun Kelly. Rapper Boef en diverse andere niksnutten plukken een handig graantje mee van die sentimenten. Kijk naar mij, ik doe net alsof ik een hele zware crimineel ben, of hele zware criminelen ken, en katsjing, 100 duizend likes. 

Leest u even mee?

Parool: Amsterdam neemt afscheid van nederwietvader Kees Hoekert.

We beginnen met wat props.

Met vriend Robert Jasper Grootveld legde Hoekert in de jaren zeventig de kiem voor het huidige drugsbeleid. Met hun Lowlands Seeds Company promootte het duo de huiskweek van marihuana. Ze verkochten de plantjes voor een gulden per stuk. Het leidde tot rechtszaken, maar in 1976 ook tot het beleid dat onderscheid maakt tussen hard- en softdrugs.

Okay, thanks, maar…. het is een schijtbeleid, want je mag kopen, roken, nemen, maar niet verbouwen, dus tja, dan krijg je grote criminele netwerken, fucklul.

Onruststoker
Tussen de geestverruimende bedrijven door was Hoekert ook actief als onruststoker in de stad. De ingrediënten voor de rookbom die op de huwelijksdag van Beatrix en Claus wereldnieuws werd, waren afkomstig van De Witte Raaf. Hoekert zelf wierp een levende kip naar de stoet, en moest daarna in de gracht springen om te ontsnappen aan de woede van de verzamelde monarchisten.

Een soort Dam-schreeuwer, avant la lettre.

(Incidenteel: wist u dat de Dam-schreeuwer ieder jaar preventief in de cel wordt gestopt bij Dodenherdenking? Ik verzin dit niet. Die arme jongen moet zich dan melden en verblijft dan – vrijwillig – de hele avond in een cel).

En over zijn mateloosheid in de liefde. Hoekert trouwde twee keer, had zes kinderen bij vijf vrouwen en woonde met meer dan tien vrouwen tijdelijk samen. Als hij bij buurman Agterof aanklopte met het verzoek te mogen douchen, wist deze dat de rusteloze jager een nieuwe prooi in het vizier had. Een nostalgische romanticus, aldus Agterof, maar ook een ontrouwe en onmogelijke partner.

Zelden nuchter, dan krijg je dat.

De laatste jaren van zijn leven waren niet de beste. Hoekert kreeg last van wanen, vereenzaamde en verwaarloosde zichzelf.

Yea, tuurlijk niet. Je hele leven lang uit je plaat? Dan hou je geen (bruikbare) hersencellen over.

Maar pas de laatste jaren, daarvoor functioneerde hij perfecto en had ie dus helemaal geen last van “wanen”.

Na een opname in het OLVG keerde hij op eigen verzoek terug naar de Veluwe. Daar zong hij in het verpleeghuis de psalmen die hij als kind had geleerd. Hij bleef attent en informeerde bij de leuke zusters of zij misschien de nacht met hem wilden doorbrengen. Zondagavond kwam zijn favoriete verpleegster vragen of zij hem een zoen mocht geven. Dat mocht, zei Hoekert, en dat waren meteen de laatste woorden van de kleurrijke levenskunstenaar.

Awwwww……

Knuffeljunk.

De psalmen en Veluwe geven het allemaal een bijna religieus tintje.

God wacht met open armen en een dikke vette waterpijp op “onze” Hoekert.

Share