Old As Fuck

, , Comments Off on Old As Fuck

Mijn ex was jarig. We schelen nu slechts een jaar. Een groot deel van het jaar schelen we 2 jaar. Vroeger was dat erg leuk. Een vrouw, 2 jaar jonger (en tig jaar aantrekkelijker red.)? Ik vond dat wel aardig.

Wij vieren onze verjaardagen niet meer.

Dit is het eerste jaar dat mijn ex er echt helemaal mee “gekapt” is. Ze is er “klaar” mee.

(En ze keek heel serieus en zo)

Nod Yes Icon

We vierden ze vroeger wel, gaven elkaar kado’s, maar na de echtscheiding niet echt meer. We bellen, of hangen een dagje rond. Toen werd die kleine geboren en sinds ze een beetje kan lopen en praten moesten we ineens weer die verjaardagen gaan vieren. We “krijgen” dan kado’s van die kleine, tekeningen, leuke kaarten… en… de afgelopen jaren? Vooral instructies. Papa? Mama is eind deze week jarig en dit ga ik aan haar geven <insert link> en JIJ <insert wijsvinger> moet dat online kopen! Dit gebeurt eveneens omgekeerd. Papa? Jij bent bijna jarig en ik ga DIT <insert plaatje> voor je kopen. JIJ <insert duw> moet dat online bestellen!

Voor vaderdag krijg ik wel altijd leuke dingen, projecten, tekeningen, the works… maar voor mijn verjaardag niet echt meer… en mijn ex ook niet.

Het kost allemaal maar geld. Wij hoeven niet echt kado’s. Of een groot feest. Of uitgebreid en apart … en duur eten.

Mijn ex wilde vooral met rust gelaten worden… en uitslapen.

Die kleine belde haar, ergens ‘s morgens vroeg en zegt echt… Mama, ik voel mij helemaal niet lekker en ik had het gisterenavond heel warm en ik wil een pyamadag en hoe laat kom je hiernaartoe en wil je dan <insert hele lijst met shit> meenemen? Ik had mijn eigen lijst reeds gekregen: Papa, jij gaat zo naar de supermarkt en dan wil ik <insert hele lijst met troep> want ik voel mij helemaal niet lekker. En ja, ik had ‘r al gewaarschuwd: Je moeder is jarig, laat ‘r uitslapen. 

Maar neen.

Shaking No Emoticon

Dus die arme ex van mij wordt wakker met meteen dat jengelende kind in ‘r oor en die zegt:

Hey, ik ben jarig, ik ga uitslapen en daarna doe ik zo min mogelijk.

En hangt op met de woorden: Ga je vader lastig vallen. (Dat doet ze wel vaker).

Daarna zijn mijn ex en ik een beetje gaan hangen, wat eten, uit de warmte en de zon blijven en (inderdaad) zo min mogelijk doen.

old-as-fuck

Die kleine vond dat natuurlijk prima, want dat betekent de hele dag online hangen en snacken en vooral niet ‘r kamer opruimen.

Maar we kregen uiteraard wel het nodige commentaar, namelijk: You people are old as fuck.

Ik kan daar dus echt niet om lachen.

Het is namelijk waar.

Nod Yes Icon

We zijn inderdaad old as fuck.

We vinden de stad te druk… te lawaaierig. We vinden het overal te druk en te lawaaierig. We vinden stoelen en barkrukken veelal ongemakkelijk zitten. We vinden de straat en onze omgeving meestal vies en… te kleurig. We vinden de dingen die er op de menukaart staan veelal geforceerd en onnodig complex. We zien eigenlijk alleen nog maar mensen die helemaal gebiologeerd zijn door hun telefoons, zelfs als we met ze in gesprek zijn. (We zien dat veel bij onze mondige puber). Overal waar we komen staan grote schermen aan, boordevol informatie. Bij de beugeltandarts hing een enorm scherm vol bedrijfsinformatie afgewisseld met “het nieuws”, met allerlei flashy graphics. In het ziekenhuis, op de EHBO, stond het WK aan en buiten, op de parkeerplaats, keken mensen het WK op een tablet, gewoon op de stoep. We hebben sterk het idee dat producten – die we al jaren kopen – “anders” smaken dan voorheen. Pindakaas had vroeger een andere smaak. Ik weet het zeker. En die kikkers en muizen van Jamin, rond Sinterklaas? Die smaakten vroeger ook heel anders. We vinden de markt op Plein ’40-’45 en het winkelcentrum bij Osdorp … tja, eigenlijk gewoon te druk. We kunnen niet normaal rondlopen. Grote evenementen vinden we niks. Koningsdag blijven we (angstvallig red.) binnen. Tegen toeristen zegen we steevast: Sorry, ik spreek geen Engels, terwijl we dat alletwee vloeiend spreken. We vinden eigenlijk alle schoenen te duur en ze zitten nooit echt helemaal perfect. Ik ben gaan lopen en wandelen, voor de exercise, sure, maar ook omdat ik het GVB echt niet meer trek. Het is ZO druk, altijd. Mijn ex is gaan fietsen, om dezelfde redenen. Zij heeft het helemaal zwaar. Zij begeeft zich echt door het verkeer, geregeld met die kleine en dat is een nachtmerrie in Amsterdam. Ik moet er niet aan denken. Ik zat laatst in een metro met die kleine met een vreemde bedelaar, een mevrouw die ineens ging zingen en tientallen gillende kinderen die de metro als klimrek gebruikten. De rit duurde 22 minuten en toen we uitstapten wilde ik paracetamol. Onze lichamen voelen niet meer zoals vroeger. De warmte drukt op onze schouders. Het is gewoon te warm in huis. Vanaf mei t/m sept, ieder fokking jaar weer, is het gewoon te warm in huis, zelfs met de ramen en balkondeur open. En van de winter? Dan is het gewoon te koud. Echt koud. En dat voelen we. Aan onze huid, in onze botten. Als het koud is, of regent? Dan zitten we het liefst binnen. We worden meer verkouden. We krijgen meer blessures. Ik mijn elleboog/arm en zij haar knie. Ieder jaar weer.

We doen er vanalles aan. Gezond dieet, beweging, de juiste creme. We kiezen onze reistijden en routes zorgvuldig.

Maar je houdt het niet tegen.

We waren laatst een lange wandeling maken en we besloten (zowaar) om 2 dure koffies te scoren. Volgens mij was het echt zoiets als 4 zoveel per koffie. Ik ging afrekenen en ik had zowaar een broekzak vol losgeld, dus ik legde dat bedrag, op mijn gemak, netjes (bijna) gepast neer. Het afrekenmeisje had een soort kaal hoofd met een soort halve kant ingeschoren, een soort symbool. en een gezicht VOL met piercings. Ze sprak geen Nederlands maar knipte met ‘r vingers en zei: Excuse me (heel streng en iedereen kon het horen). Can you see my hand? Please put the money in my hand, Sir. I am not your servant! Ik schrok mij dood. Terwijl ik priegelig met die kleine muntjes (en hoofdrekenen red.) bezig was had ik dit (arme red.) SJW meisje helemaal intens beledigd. Ze zal een jaar of 20 geweest zijn.

No, I cannot see your hand Miss, I am functionally blind, I am an invalid, that’s why I am taking my time. 

We hebben de koffies laten staan en zijn weg gegaan.

We voelden ons (toen al, door dat ene incident) meteen heel moe.

We zijn toen even gaan zitten, op een bankje.

We werden echter al snel heel gestresst van het lawaai van het verkeer, dus we zijn ergens anders, binnen gaan zitten. Het was daar leeg en de airco deed het heel erg goed.

Daar hebben we gevraagd of de muziek zachter mocht.

(We waren de enige klanten).

De kleine kabouter had recent ‘r eindtoneelstuk. Een musical. Het was daar dik dertig graden binnen. Het was zo vreselijk luid en hard en beats… en die warmte.

Het duurde bijna twee uur lang.

Maar het voelde veel langer.

Daarna was er nog diploma, uitreiking, plechtigheid… en borrelen met andere ouders.

Ik heb het gehouden bij water, drie keer mijn hoofd onder de kraan gestoken. We kwamen tegen 11u ‘s avonds thuis en we kwamen amper de trap op.

Op de trap?

Maakte mijn ex ‘r knie een krakend geluid.

Nod Yes Icon

Eenmaal binnen waren we kapot. Ik viel in slaap op mijn bed. En ik ga normaal echt nestelen.

Ik heb recent een nieuwe soort comfort broek gekocht, zonder riem? Ik vond het elastiek vervelend. Ik kreeg er allemaal striemen rond mijn heupen van. Mijn ex wilde de broek wel hebben, maar heeft ‘m inmiddels weer aan iemand anders gegeven. Ze kreeg allemaal striemen rondom ‘r heupen. Door dat elastiek.

We hebben geen Facebook account. We hebben geen hippe telefoons.

We appen niet.

Shaking No Emoticon

no-phone-sign

En eh… we willen ook niet zo’n telefoon.

Dat schermpje is veel te klein.

Daar kunnen wij – zelfs met onze brillen op scherp – helemaal niks op zien.

Bovendien is dat schermpje veel te druk, met allemaal bewegende dingen en zo.

Die kleine heeft gelijk.

We are old as fuck.

… aan mijn (vermoeide) ex…

 Van Harte Gefeliciteerd!

Share