Oh Moeder Ik Word Zo Moe Van Moeders

, , Leave a comment

Kent u Hanina Ajarai?

Ze is een columniste voor het AD.

Hanina “schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt”.

En dat zijn – zoals verwacht – hele spannende dingen.

AD: Naar School.

Mijn zoontje is deze maand begonnen op de basisschool. Dat brengt het totaal op twee schoolgaande kinderen en ik kan u zeggen: dat is slopend. Elke dag opnieuw. Ik snap niet waarom er nog geen Nobelprijs voor in het leven is geroepen. Het is namelijk een prestatie van jewelste, die moeders en vaders elke dag leveren om hun kinderen, gevoed, gekleed, gewassen en op tijd op school te krijgen. Waarom is dit niet onderwerp van tv-series, praatprogramma’s en wetenschappelijke onderzoeken?

Ja. Slopend.

Ik moet hier even wat context scheppen. Er is een heel legertje aan “moeders” te vinden die menen dat de dagelijkse zaken die ze doen om voor hun kinderen te zorgen een soort complexe en zware militaire operaties zijn. Dit soort mensen is altijd moe en omschrijft, diverse, dagelijkse, huishoudelijke taken altijd als: ‘het is pittig”, of “het is slopend”. Ik vind dat allemaal totale lulkoek. Ik zorg zelf (als alleenstaande vader) voor een dochter en al die huishoudelijke taken stellen geen ruk voor.

Waarom beschouwen we dit dagelijkse wonder als vanzelfsprekend? Zelf geen (schoolgaande) kinderen? Hier dan een korte schets van hoe zo’n ochtend eruitziet. Ze wakker krijgen is het makkelijkste gedeelte. Maar meteen daarna komt een van de grootste hordes: het contact met water. Misschien doet dit probleem zich alleen voor bij mijn kinderen, maar zich wassen vinden ze vreselijk. De badkamer is elke dag getuige van dit bijna gewelddadige ritueel met veel getier, getrek en gespetter.

Nee schat, het probleem doet zich voor bij jou.

Dan het aankleden. Er zijn dagen dat ze zich gewillig voegen naar mijn keuze. Die dagen zijn zeldzaam.

,,Neeee, mama! Die broek is voor jongens, ik wil een rok aan!”

,,Waarom moet ik lange mouwen dragen, ik heb het warm!”

Mijn zoontje is mogelijk nog erger. Hij weigert pertinent alle nieuwe kleding. Heb ik een nieuwe broek voor hem gekocht, dan moet ik die eerst ‘proefdraaien’ in het weekend, als ik hem er met veel gesmeek, gedrreig en tenslotte omkoping toch in krijg. Voor een schooldag is daar simpelweg geen tijd voor.

Het is wellicht een idee om die kinderen zelf hun kleding voor de volgende dag school ergens ‘s avonds voor het slapen gaan te laten uitzoeken en dat dan klaar te leggen voor de ochtend zodat je veel sneller (en minder slopend red.) die kinderen naar school kan krijgen. Ik heb geen idee hoe oud je kinderen zijn? Maar tot een jaar of acht (8) legde ik gewoon mijn dochter’s kleding klaar en dat vond ze altijd wel prima, want dan kan zij langer in haar bed blijven liggen.

Ze zijn uit bed, ze zijn gedoucht.

Hanina is gebroken.

Op naar de volgende operatie.

Haren kammen. Ik dank God op mijn blote knieën dat ze beiden makkelijk haar hebben. Shout-out naar alle ouders van kinderen met moeilijk kambaar haar. Ik voel intens mee met jullie. Verder geen fratsen, dus mijn dochter gaat al een jaar lang met hetzelfde kapsel naar school: paardenstaart en klaar. Soms voel ik me daar schuldig over, als ik op school aankom en de meest ingewikkelde vlechtpatronen bij andere meisjes zie. Maar jeetje, waar haal ik de tijd vandaan?

God danken is altijd een goed idee.

Mijn dochter heeft vreselijk dik en dus onkambaar haar.

Dat betekende dat ik helemaal naar Kruidvat moest.

Om een behoorlijke borstel voor dik haar te halen.

(Een anti-klit borstel noemen mama’s dat red.)

En die kostte wel 2,95 €?!?!

Anti Klit Borstel

Ik was helemaal kapot.

Daarnaast ben ik functioneel blind, een bijzonder ernstige visuele beperking.

Ik heb gek genoeg echter nooit problemen gehad met haren vlechten.

(Of andere experimenten met haar red.)

Het grootste slagveld speelt zich af in de keuken. Boterhammen opeten. De discussies over wie welk broodbeleg wil heb ik inmiddels in de kiem gesmoord met een streng schema. Hetzelfde geldt voor welke vloeistof er in de drinkbeker gaat. Maar om de kinderen zover te krijgen hun boterham zelfstandig en vlot op te eten, daar heb ik nog geen gouden formule voor gevonden. Elke dag weer: ,,Eet op! Doorkauwen! Niet morsen! Oh nee hè, kan ik weer een nieuwe broek uit de kast halen. Fijn! Niet spelen met je eten. Dooreten!! Zit niet aan het haar van je zusje, ik heb het netjes gekamd. Eet nou toch doohooor!”

Let op: “slagveld”, want dit is niet doodnormaal… neen, dit is een complexe, zware militaire operatie.

Als je geen zoet in huis haalt?

Dan verdwijnt de beleg-discussie.

(En het beleg-stampvoeten red.)

Het is tevens een idee om ze licht te laten ontbijten?

Bijvoorbeeld yoghurt, cruesli, fruit.

Dat schiet lekker op.

Persoonlijk zou ik het absoluut vreselijk vinden als er iemand tijdens mijn ontbijt instructies, commando’s en verboden staat te schreeuwen.

Tegen een kind “doorkauwen” schreeuwen voor 8u ‘s morgens vind ik kindermishandeling.

Op de fiets gaat niet meer, nu ik twee kinderen moet vervoeren. Ik heb maar één zitje. Dat betekent elke dag weer een zenuwslopende voettocht met twee kinderen aan mijn zij, in de hoop op tijd te arriveren. Er hoeft maar iets te gebeuren, opengebroken straat bijvoorbeeld of een voorbij fladderende vlinder, en die hoop vervliegt. Dan zijn ze te afgeleid om nog door te lopen.

Hebben je kinderen ADD?
En waarom koop je geen tweede zitje?

ls de taak er eindelijk op zit, loop ik, hevig zwetend maar voldaan, terug naar huis.

Om direct te beginnen aan je uiterst zware en arbeidsintensieve baan als columnist?

A word of advise?

Dat zweten komt omdat je wat zwaarlijvig bent.

Daarnaast zit je van top tot teen ingepakt.

Als je dan ook nog eens overdag niet eet en dat dat warme weer?

Fat Icon

Dank je wel voor de column, Hanina.

Honderden duizenden mama’s en papa’s in Nederland zullen er veel aan hebben.

Nu weten we eindelijk hoe het is om kinderen naar school te brengen.

Ga lekker even zitten, beetje appen met je telefoon.

En neem er gerust twee meid!

Xanax

Mijn dochter is inmiddels 11, wij hebben een heel ander ochtendritueel.

Share