NRC Terrorismebestrijding Drieluik – Deel II: Meer Lijstjes en Meer Agogisch Gelul

, , 1 Comment

We gaan verder met deel II van onze spannende drieluik.

NRC: Op een ‘watchlist’ – ook als je niets misdaan hebt.

Zonder iets misdaan te hebben of ergens van verdacht te worden, kun je in Nederland terechtkomen op een lijst van potentiële terroristen.

Je kunt ook zonder iets misdaan te hebben beschuldigd worden van pedofilie, lidmaatschap van een drugskartel en kindermishandeling.

Je kunt ook vrij gemakkelijk beschuldigd worden van bedreiging.

Nederlandse overheden wisselen gegevens uit van mensen die in de toekomst mogelijk geweld zullen plegen. Maar hoe die lijst tot stand komt, en hoe iemand er weer vanaf komt, is geheim. Nederland zoekt daarmee de grenzen van de wet op in de strijd tegen terrorisme. De lijst hoort bij een aanpak waarbij geradicaliseerde moslims speciale hulp van de overheid ontvangen, in de hoop dat zij niet gewelddadig worden. Het beleid wordt bejubeld door gemeenten en ministeries, die geloven dat deze zogenoemde ‘persoonsgerichte aanpak’ het beste wapen is tegen terrorisme. Er zouden al heel wat uitreizen naar IS-gebied mee zijn voorkomen.

Klinkt goed, prima lijst.
Gaan we nu wat agogisch gelul doen.

De aanpak, die inmiddels gangbaar is in gemeenten in het hele land, gaat ervan uit dat iemand door een veelvoud aan factoren kan radicaliseren, zoals werkloosheid, ideologie, psychische problemen, discriminatie, omgang met extremisten. Wanneer een aantal van die factoren wordt weggenomen, zal het radicaliseringsproces ook tot stilstand komen, is de gedachte. Voorwaarde is wel dat je er vroeg genoeg bij bent. Iemand die vergaand is geradicaliseerd, is bijna niet meer op andere gedachten te brengen, geloven terrorismebestrijders.

Don’t say the “M” word.

Islam speelt zeer zeker geen enkele rol in al die radicalisering.

Nothing To Do W/ Islam

Dan krijgen we wat gelul over privacy gevoelige gegevens.

Wanneer mag er informatie over radicalen (zonder Godsdienst red.) gedeeld worden door overheidsinstanties?

De vraag is dus: waar gaat radicalisering over in onveiligheid voor de omgeving?

Voor het maken van die afweging, gebruiken overheden geheime modellen. Ze hebben namen als ‘Dynamisch Beoordelingskader’, ‘KIM 3.0’, ‘IR-46’ of ‘VERA’. Van dat laatste model kreeg NRC een versie in handen. Het bevat een lijst denkbeelden en gedragingen van een mogelijke radicaal: Voelt hij zichzelf slachtoffer? Neemt hij afstand van de maatschappij? Heeft hij een crimineel verleden? Hangt hij een ideologie aan die gebruik van geweld rechtvaardigt?

De laatste vraag is extra geestig.

Heb je de Koran weleens gelezen?

En de vele leuke spreuken van de Profeet?

Daar zit een gigantische hoeveelheid geweld in, lieve NRC mensen.

Wat jammer dat dit niet naar voren kwam bij al dat “onderzoek”.

Hoe goed werkt deze lijst en de bijbehorende agogische lulkoek?

De privacy in veiligheidshuizen noemt onderzoeker Ben Rovers „een waanzinnig hoofdpijnverhaal”. Uitvoerende ambtenaren weten volgens hem vaak zelf niet wanneer gegevens wel en niet mogen worden uitgewisseld. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten zegt de in dit artikel geschetste problemen te herkennen.

Niet dus.

Shaking No Emoticon

Op de vraag of het terrorismebeleid in strijd is met de privacyregels, zegt anti-terrorismecoördinator NCTV dat er recentelijk nieuwe afspraken zijn gemaakt over de uitwisseling van gegevens. Deze afspraken doen „zo veel mogelijk recht” aan de privacywet. Wel onderzoekt de NCTV of de wetgeving moet worden uitgebreid, omdat de huidige wet „niet altijd ruimte biedt” om informatie over radicalisering te delen.

Ik stel de vraag opnieuw.

Voelt u zich veiliger?

Het idee is namelijk dat deze artikelen, na Manchester met al die dooie kinderen, door de zoveelste terrorist die ook op allerlei lijstjes stond, u een meer veilig gevoel geven.

De overheid zit er bovenop.

U kunt gerust gaan slapen.

En jonge kinderen kunnen reuze veilig naar concerten.

Share