NRC Redactrice Verschijnt Op Kantoor In Een Onesie, Met Een Knuffelbeer (Met Ykje Vriesinga)

, , Leave a comment

We hebben net kennis gemaakt met de “wetenschappers” van het NRC.

Nu gaan we kennis maken met een redactielid.

Kent u Ykje Vriesinga?

(Hint: ze komt uit Friesland red.)

onesie

NRC: Tijd voor een pyjamafeestje op kantoor.

Voorzichtig steek ik mijn hoofd onder mijn bureau vandaan. Ga subtiel op mijn stoel zitten. Schud mijn haren glad. Niemand heeft het gemerkt toch? Mis! Een collega zwaait breed lachend naar me vanuit een tegenovergelegen vergaderruimte. Ik ben betrapt op slapen op mijn werk. Die ochtend was ik veel te vroeg wakker geworden. Al na het ontbijt wilde ik direct weer in bed kruipen, maar dat zat er even niet in. Dus besloot ik een kampeermatje en een dekentje mee te nemen naar kantoor.

Ykje had ook haar favoriete knuffel “Berend” meegenomen. “Berend” is een das met een dikke staart. Die staart rolt Ykje dan door haar vingers, terwijl ze op haar duim zuigt. Ze had tevens een zaklamp onder ‘r kussen en een drinkfles met kraanwater naast ‘r kussen. Ze had zo’n stopcontact regenbooglampje ingeplugd, haar dikke wollen sokken aan en Peter Vandermeersch deed heel voorzichtig haar deur op een kier alvorens ze zoet ging slapen. Ykje laat ‘m dan altijd precies die kier op de juiste manier doen door heel schattig “nog ietsje, nog ietsje” te roepen van onder haar bureau. “Welterusten lieve schat”, zegt Peter dan altijd.

Nu moet je weten dat het NRC-pand bijna geheel is opgetrokken uit glas. Mooi symbool voor transparantie. Maar qua privacy is het een ramp. Mijn stiekeme dutje in een werkhokje werd direct opgemerkt. Embarrassing moment? Ja, best wel. Gelukkig was ik wel zo slim geweest om al onder het bureau dat beetje kwijl uit mijn mondhoek te vegen. Maar wat maakt het uit: mijn experiment met de power nap is geslaagd!

Het begon dus als een “stiekem dutje”, maar toen dat werd opgemerkt werd het ineens een “experiment met de power nap”.

Je moet tevens weten dat een NRC redacteur eigenlijk de hele dag geen ruk te doen heeft.

(Behalve af en toe Jannetje Koelewijn van het Damrak afplukken red.)

(En zorgen dat Ellen Deckwitz haar medicatie neemt red.)

De wetenschap is vrij unaniem over de positieve effecten van een tukje van zo’n 20 minuten. Het is onder meer goed voor je stemming, je geheugen en je productiviteit. De truc is om niet te lang te slapen. Proefpersonen die werden gewekt tijdens de diepe slaap waarin je dan terechtkomt, voelden zich alleen maar vermoeider. Daarom ben ik verliefd op de power nap: maximale energie tegen minimale minuten. Maar – en dat is vaker het probleem met dingen die goed voor ons zijn – probeer het maar eens in de praktijk te brengen. Tenzij je thuis werkt hebben de meesten van ons overdag geen bed in de buurt. Pioniers als Google en Nike daargelaten: organisaties met slaapcabines zijn zeldzaam.

Dat klopt.

Bij het NRC hebben ze geen bedden.

Ze hebben wel een confrontatievrije ruimte.

Die is vaak nodig als Rosanne Hertzberger of Beatrice de Graaf in het gebouw zijn.

Veel personeelsleden vinden hun aanwezigheid te confronterend.

Naast een confrontatievrije ruimte heeft het NRC ook een Marokkaan met een hoofddoek.

Die heet Lamyae Aharouay en ze is gewoon zindelijk.

Ze hebben ook een aquarium. Voorheen had dat aquarium zo’n slimme zuurstofpomp die je kunt controleren via een app. Die werd echter gehackt door Russische hackers en toen gingen er heel veel vissen dood, dus die pomp en de app zijn verwijderd.

Het NRC kantoor aan het Rokin is echt superrelaxed!

Tijd om zelf je dutjes te claimen. Gelukkig ben ik zo klein dat ik me als een kat kan opkrullen achter een kantoorplant. Dan zijn er nog twee tegenstrijdige angsten om mee te dealen. Val ik wel in slaap én slaap ik niet te lang? Over de eerste kwestie: het maakt niet uit of je echt slaapt. Rustig liggen is ook effectief. Om echt even weg te doezelen helpt het om elementen uit je vaste avondritueel van thuis uit te voeren. Je tanden poetsen bijvoorbeeld. Een paar bladzijden lezen.

Dutjes zijn voor kinderen tot een jaar of vier (4) Ykje.

Tanden poetsen is een goed idee.

Een komkommer slash yoghurt masker kan ook heel rustgevend zijn.

Om wakker te worden zet je gewoon een wekker. Er zijn ook apps als Sleep Cycle die aan je bewegingen merken dat je in slaap bent gevallen en na 20 minuten gaan piepen. Hang wel even een briefje met ‘niet storen’ op de deur. Al helpt zelfs dat niet, merkte ik laatst. Net toen ik mijn ogen opende, stormde een IT-medewerker het kantoortje in waar ik lag, op zoek naar een verloren bril.

Dat is echt een gemiste kans Ykje. Als “journalist” moet je proberen om meer beeldend te schrijven. Nu lijkt het net alsof jij de hele dag in je glazen kantoortje ligt te slapen in je onesie, duimend met je knuffel. Die IT-medewerker (dat moet eigenlijk ICT zijn, sinds eind jaren ’90 red.) deed ons geloven dat je zo af en toe allemaal spannende dingen meemaakt in je kantoor en zowaar af en toe moet “werken”. Wat voor bril was ie naar op zoek? Een lasbril? Een WC bril? En heeft ie die bril uiteindelijk gevonden? Moesten jullie samen op de grond achter het kopieerapparaat zoeken? Als het een leesbril was (dus niet voor mensen die bijziend zijn, maar verziend), dan is het logisch dat hij je babyslaapje verstoorde: hij kon je “niet storen” briefje namelijk niet lezen!

Hier had je echt meer mee kunnen doen, Ykje.

Maar ook embarrassing moment #2 was het waard. Dit keer experimenteerde ik met een napuccino. Dat is een power nap waarbij je vlak vooraf koffie drinkt – of, als je dat net als ik niet lust – een cafeïnepil slikt. Meteen na je dutje kickt de cafeïne in. Een dubbele boost.

Ze lust geen koffie.

(Typical).

Begrijp me niet verkeerd Ykje. We zijn heel blij om te lezen dat je pillen slikt. We betwijfelen alleen of een cafeïnepil wel zo’n goed idee is. Zelfmedicatie wordt afgeraden, zeker voor ernstig zieke mensen zoals jij.

Heb je weleens nagedacht over Ritalin?

Daar komt een heuse dokter aan te pas?

Ritalin

Dat helpt enorm als je ADD hebt zoals jij.

Vooraf was ik moe en ongefocust. Daarna kon ik een marathon rennen – althans, zo voelde het. Ik heb in één ruk deze column geschreven en tijdens mijn micropauzes sprintte ik telkens de trap tot de vijfde op. Sterk spul, zo’n power nap.

Snuif je weleens coke op kantoor, Ykje?

Da’s nog sterker.

Een (1) hele column!!?!?

Daar waren helaas wel micropauzes bij nodig, want dat heeft Ykje een keer in de Cosmopolitan gelezen toen ze lachgas aan het scoren was bij de tandarts.

Dit geflipte wijf ligt dus of slapend, opgerold achter een plant te kwijlen op kantoor, of ze is als een bezetene trappen aan het op en af rennen.

Bij het NRC op het Rokin noem je dat: “Redacteur”.

In de grote mensen wereld noem je dat: manisch depressief.

Kan iemand de SPV'er van Ykje Vriesinga bellen?

Share
 

Leave a Reply