NRC Diagnostiek: Marjoleine de Vos Is Aan De Happy Pills

, , Leave a comment

Kent u Marjoleine de Vos?

Ze is een graftak redacteur voor het NRC.

Ze is tevens aan de happy pills.

Maar misschien kan haar dosering ietsje naar beneden.

(Want nu kwijlt ze zo en dat ziet er niet uit red.)

NRC: Hoe onze wereld is: mooi, warm, en vrij.

Het is een mooie zomerse dag, ik zit te lezen in de gedichten van de Poolse dichter Czeslaw Milosz. Ook tijdens de oorlog, die Polen maar al te goed heeft weten te vinden, schreef hij gedichten – over het getto van Warschau, over verwoeste steden, over schuld.

Lieve schat, de zomer begint echt pas op 21 juni en de column is van de 12e.

Het is dus een mooie lentedag.

We gaan wat oeverloos mijmeren.

Ik kijk eens op. Alles is heel, alles glanst in de zon, vogels zingen en dat interpreteer ik als lieflijk. Een gedicht heet ‘Het vogelkoninkrijk’ en beschrijft hoe hoog boven de aarde de vogels vliegen en in een andere wereld leven – de aarde is donker terwijl zij in het licht vliegen. Misschien beschrijft het gedicht de tijd tegen zonsondergang, als de hemel zoveel lichter is dan de aarde. In de laatste regels valt er een veer van één van hen naar beneden en strijkt even langs iemands gezicht „een bericht,/ uit een wereld die licht is, mooi, warm, en vrij.” In 1943 was dat een andere wereld, niet de aardse. Nu is het hier, op deze plek op aarde, eigenlijk precies zoals Milosz schrijft: licht, mooi, warm, en vrij.

Het staat er echt. Licht. Mooi. Warm. En Vrij.

‘s Avonds (en ‘s winters zelfs ‘s middags) wordt het wel gewoon donker.

De meeste plekken op aarde (volkswijken, industriegebied) is uiteraard niet mooi.

Afrika, het Midden Oosten en Zuid Azie kampen met een reeks van conflicten met miljoenen slachtoffers.

Rondbaggeren als een industrial sprinkhanenplaag heeft de planeet pretty much verwoest.

En climate change zal grote delen van de planeet onleefbaar maken.

En omdat de aarde rond is, om z’n eigen as draait en rondom de zon cirkelt?

Is het op – talloze plekken – bar- en bar koud en dus beslist niet warm.

Vrij?

Zo vrij als Pakistan? Of Iran?

Maar dit is dus wat je krijgt met de verkeerde dosering happy pills.

Prozac Pill Icon

Maar dat laatste, ‘en vrij’ denk ik bijna nooit. Het is geen categorie, omdat het zo is. Natuurlijk denk je weleens, bij berichten uit andere landen: gelukkig dat wij hier zulke vrijheden wel hebben. Dat wij zelf mogen weten wat we aantrekken, met wie we trouwen, op wie we stemmen, waar we heen gaan. Maar ik denk eigenlijk nooit: ‘we zijn vrij!’ Net zo min als ik denk: ‘het is vrede!’

Fascinerend.

Wij van SlimK1nd wilden namelijk (al jarenlang) weten wat Marjoleine zoal denkt als ze haar medicatie heeft genomen.

Hoe lang blijf je ‘vrij’ na bezetting?

Diep.

Ehm… wij nu meer dan 70 jaar Marjoleine, maar of dat indicatief is weten we niet.

K. Schippers schreef ooit eens: „Kun je bij 15 graden boven nul/ en als het 29 dagen/ niet heeft gevroren /toch over dooi/spreken?” Het is misschien verkeerd om op te houden te denken dat we vrij zijn. Tel je zegeningen, tel ze één voor één, het is een beetje tuttige, maar daarom nog niet minder wijze raad.

Het is inderdaad “tuttig”, maar “wijze raad” is het zeker niet.

Het is pharmaceutische raad.

De meeste mensen moeten zich namelijk de pleuris werken om de boel op de rails te houden.

Zegeningen (een religieuze term red.) tellen houdt de gemiddelde Nederlander zich dan ook niet mee bezig.

Een witte, entitled, privileged media apparatchik die net een handje pillen erin heeft gegooid wel, maar of we dat heel erg serieus moeten nemen is maar de vraag.

Ik denk van niet.

Shaking No Emoticon

Ooit hoorde ik Afshin Ellian, de uit Iran gevluchte dichter en rechtsgeleerde, vertellen over waarom hij naar het Westen had gewild. Omdat ze daar vrij waren, democratie hadden, in het openbaar konden discussiëren met elkaar, over alles. Dat hij het zo geweldig vond dat hij van zo’n cultuur deel uit ging maken. Maar dat hij wat was geschrokken, en zelfs teleurgesteld, toen hij zag hoe weinig hoog wij die verworvenheden achten, hoe makkelijk, om niet te zeggen achteloos, wij daarmee omgaan. Ik schaamde me een beetje toen ik dat hoorde. Want ja, kritisch zijn is prima, maar het is belangrijk je te realiseren dat we ook iets te verdedigen hebben en hoog te houden. De rechtsstaat, de democratie. De welvaart. Van die enorme begrippen die altijd pathetisch klinken als je ze in de strijd werpt.

Ja goed idee!

Good Idea

Laten we de “welvaart” verdedigen.

Op dit moment hebben de vijf (5) rijksten ter aarde, meer vermogen en bezit dan de armste 3,5 miljard mensen.

De Brenninkmijers, onze eigen super rich, hebben sinds 1920 bijna een miljard geschonken aan de Katholieke Kerk, een regressief, ondemocratisch, niet transparant, pedo-seksueel bolwerk.

En dat is het verdedigen waard, meid!

Toen ik een kind was, fantaseerde ik wel eens dat iemand ‘uit de oorlog’ bij ons door de ramen zou kijken en zou zien wat er allemaal voor het ontbijt op tafel stond. In gedachten somde ik op: kaas, beschuiten, aardbeien, gekookte eieren, echte boter… Wat een overvloed! Ik zou de denkbeeldige vluchtelingen binnen noden en ze erin laten delen!

Alleen de denkbeeldige vluchtelingen toch, Marjoleine?

Die echte moeten naar zo’n AZC in de buurt van een dorp wat er geen zin in heeft.

En dan naar de sociale huur in zo’n 020 Gaza wijk.

Lekker ver weg van die mooie buurt van Marjoleine.

Als ik eraan denk, lijkt het me eerder gênant dan een juist besef van mijn vrijheid en welvaart. Het klinkt nu eerder als de rijke man die een bedelaar huurt om met Kerstmis onder zijn raam te roepen „Oeh, wat is het koud!” opdat de rijke nog behaaglijker zijn gebraden gans kan eten.

Nee, het is gewoon een hele slechte column.

Beetje bijeengeraapt zooitje, los zand, in een verwoede poging te laten zien dat je toch een beetje deugt.

Brei je er alsjeblieft een einde aan? Ik moet rennen om die kleine naar school te krijgen.

Maar zo’n dichtregel kan het wel. Tot je door laten dringen hoe onze wereld is: mooi, warm, en vrij.

Tegen alle empirisch waarneembare realiteit in.

Nee, Marjoleine, zo is jouw wereld. Vermogend, dik huis onder je reet en geen zorgen om de toekomst van je kinderen.

Marjoleine is nog net even gekker dan Auke Kok. Ze is dus terecht een redacteur.

Ik zou de dosering iets aanpassen.

Moeten we je SPV'er bellen?

En? Hebben we veel zin om rond te wandelen in die lichte, mooie, warme, vrije wereld van Marjoleine, totaal verdoofd, blind voor alle feiten?

Ik zou het daar geen 10 minuten volhouden.

Share