Moreel Moslim Relativisme Met Hanina Ajarai

, , Leave a comment

Kent u Hanina Ajarai? Ze is een wereldwijd bekend en groot moreel denker. Veel organisaties probeerden haar te strikken voor een vaste aanstelling. Het Brookings Institute bood haar een fellowship aan, Foreign Policy bood haar een vaste column en consulting editor rol aan, de Council On Foreign Relations boekt haar geregeld voor lezingen.

Hanina koos uiteindelijk voor het Algemeen Dagblad, eigendom van de Persgroep.

(Die zijn tevens de eigenaar van o.a. Trouw en het Parool, dat maakt onze media meer divers red.)

Gisteren kwam Hanina met een guweldiguh column vol diepe overwegingen.

De column veroorzaakte de nodige #ophef.

Leest u even mee?

AD: Nouri vs. MH17.

Alvorens we de column induiken gaan we beginnen met Hanina zelf en dat met name haar look.

hanina01

Op bovenstaande foto’s heeft ze een herenoverhemd aan, met omgeslagen mouwen en haar hoofddoek is nu dual use geworden.

Ze bedekt niet alleen haar wulpse haren (die haar mannelijke geloofsgenoten direct bronstig en agressief doen worden red.); de hoofddoek functioneert tevens als coltrui (en het is echt warm buiten red.)

Deze look noem ik: Etos Zaterdaghulp.

De volgende look is vreselijk veel leuker.

hanina02

De look is geweldig!

Deze look noem ik: De Baij, بسيج‎‎.

Hanina is dan weliswaar niet Iraans, maar dat mag de pret niet drukken.

De laatste look is verreweg de allerbeste.

hanina03

Hier leest ze in haar beste Che Guevara jasje een communiqué op van de Broeders van de Jihad van Rotterdam.

Deze look noem ik: Militant Moslima Matriarch (MMM).

Dan duiken we nu de tekst in.

Deze week was het drie jaar geleden dat Nederland werd getroffen door een ramp: vlucht MH17 van Amsterdam naar Kuala Lumpur werd boven Oekraïne geraakt door een raket waarna het vliegtuig neerstortte. Geen van de inzittenden overleefde. Het was een zwarte dag voor de families en naasten van de 298 slachtoffers maar omdat het vooral om Nederlanders ging, was het ook een nationaal trauma. Wekenlang domineerde het de voorpagina’s.

Volgens mij bestond het merendeel van de slachtoffers uit dokters en wetenschappers die zich allemaal bezighielden met de bestrijding van AIDS.

Dat maakte het extra schrijnend, vonnik.

Drie jaar na dato is er nog steeds nieuws te melden. Over het onderzoek naar de daders natuurlijk maar ook, zoals een paar dagen geleden, over de onthulling van het MH17-monument ter nagedachtenis van de slachtoffers. Ik moet bekennen: op emotioneel niveau doet het mij niets. Helemaal niets. Ik heb geen seconde getreurd om de slachtoffers, ik ben niet geïnteresseerd in het onderzoek en de rechtszaak en ik sla de meeste berichtgeving over de MH17 over.

Het. Staat. Er. Echt.

Dit is dus wat je krijgt als je mensen alleen maar een baan geeft omdat ze een hoofddoek dragen.

Hanina houdt zich niet bezig met de slachtoffers (en hun nabestaanden, of de nationale rouw) van MH17.

Ze vindt Soldaat van Oranje ook een kutfilm en het Dagboek van Anne Frank vindt ze ook al stom!

Hanina neemt ons vervolgens mee op een tocht door troebele morele wateren.

(Warning: dit is een vrij forse en stevige intellectuele uiteenzetting over elementaire moraliteit, je hoeft je niet te schamen als het boven je pet gaat red.)

De ontwerper van het monument kwam dit weekeinde bijvoorbeeld in meerdere kranten aan het woord om uit te leggen hoe moeilijk hij de opdracht vond. Niet boeiend. Begrijp me niet verkeerd: ik vind het zielig voor de nabestaanden en ik had gewild dat de ramp niet was gebeurd maar het raakt bij mij geen snaar.

We begrijpen het Hanina. Ik heb datzelfde met artikelen over “islamofobie” en “racisme“.

Als 298 onschuldige mensen uit de lucht geknald worden?

Dan kan dat Hanina geen ene ruk schelen.

Stomme, witte, hoogopgeleide Nederlandse kutwetenschappers!

Toen Abu Bakr Al Baghdadi echter overleden bleek te zijn?

Toen huilde Hanina tranen met tuiten.

(Ze was ontroostbaar red.)

De ineenstorting van Abdelhak Nouri wel. Ik geef geen snars om voetbal, ik had voor die fatale dag in Oostenrijk nog nooit van hem gehoord. Toch heb ik sindsdien intens meegeleefd, ik heb gehuild bij het zien van filmpjes waarin zijn familie treurt en bij de beelden van de massale en hartverwarmende steunbetuigingen. In mijn nachtgebeden prevel ik zijn naam en bid tot God voor totale genezing, voor een wonder. Normaal gesproken is dat een moment waarop ik alleen voor mijzelf en mijn naasten bid. Ik begrijp er zelf ook niks van. Waarom rouw ik wel om Nouri en niet om MH17? Is het omdat Nouri moslim is? Een Marokkaanse Nederlander net als ik? Omdat het mijn broertje had kunnen zijn? En Nouri’s moeder mijn moeder had kunnen zijn?

Dat is inderdaad de reden Hanina.

Nederlanders zijn vies en bah en Moslims zijn geweldig.

Nouri had inderdaad je broertje kunnen zijn. Alhoewel… de kans is statistisch groter dat je broertje een MBO dropout, vrouwen lastigvallende, homo hatende, sissende, kankerjood gillende, randjongere is met een strafblad voor drugs, geweld, diefstal of vandalisme… Hij is Marokkaans, toch?

De oplettende lezer merkt direct dat Hanina direct haar identity politics in de strijd gooit.

Dat noem je “verbinden” (met een duur woord red.)

Bitch Please

Misschien deels, maar hoe verklaar ik dan dat ik ook intens meeleefde met de ouders van Savannah en Romy? Bovendien, als het puur om zijn geloof is, waarom doen die talloze berichten over slachtoffers van aanslagen in moslimlanden me ook niet zo veel?

Iedereen leeft mee met dode, vermoorde kinderen Hanina.

(Behalve dan Anne Frank, want zij is een vieze Zionist en die moeten allemaal dood red.)

En de reden dat die aanslagen in al die Moslimlanden je “niet zo veel” doen komt omdat je een professionele apologist bent. Als je aandacht zou besteden aan de 10 duizenden slachtoffers van Moslimterreur, hetzij in Europa, hetzij elders in de wereld? Dan lever je kritiek op de Islam. Dat is ten strengste verboten. Je zou tevens meteen doodsbedreigen krijgen van je leuke, tolerante, moderne, inclusieve en vooral diverse geloofsgenoten. Die Moslimaanslagen kunnen je dus helemaal niets schelen; dat noemen we “wegkijken” in de journalistiek.

Dan kome het profound morele vraagstuk:

Is het omdat de vliegramp zo veel slachtoffers kende dat die geen specifiek gezicht had? Het is tenslotte makkelijker om je in te leven in de tragedie van één iemand, dan in die van 298 mensen. Aan de andere kant: rationeel gezien is het verlies van zo veel levens toch erger dan het tragische lot van één jonge voetballer met een hartritmestoornis?

Diep.

Ik wil dit morele vraagstuk compliceren. Wat vinden we erger? Als Hanina Ajarai eindigt als kasplantje in het AMC met permanente hersenbeschadiging? Of is het ernstiger als ze – samen met bijvoorbeeld een hele hoop andere Nederlandse columnisten – neerstort in een vliegtuig in een vreemd land?

Ik moet eerlijk bekennen dat beide bij mij “gewoon geen snaar raken”.

Shaking No Emoticon

Deze bekentenis is niet bedoeld om te provoceren of iemand te kwetsen, ook al kan ik de scheldkanonnades die zullen volgen op deze column wel vast uittekenen. Ik werd gisteren gewoon plots getroffen door het verschil in hoe deze twee gebeurtenissen binnenkomen bij mij en ben oprecht benieuwd naar de oorzaken hiervan. Ongetwijfeld zijn er psychologen of sociologen die dit prima kunnen uitleggen. Misschien is het gewoon mijn moederhart dat uiteindelijk bepaalt wie het meest betreurenswaardig is.

Uittekenen is een goed idee.

In plaats van volgende keer weer een afschuwelijke, waardeloze column zou je bijvoorbeeld een mooie tekening kunnen maken.

Of een rap?

Misschien met Rapper Boef?

Die is ook altijd vet verbindend.

Hanina kreeg deels gelijk. De column veroorzaakte een ware hurricane aan shit, ophef en scheld en tier online. Dit is uiteraard precies wat Hanina en het AD wilden bereiken; meer clicks, meer likes en meer, meer, meer polarisatie en afkeer van de Islam. Dat is namelijk de ware reden waarom Hanina is aangenomen. Haar schrijfkunsten of inzichten stellen geen ene ruk voor. Nee, Hanina zit daar echt alleen maar omdat ze die hoofddoek op heeft. Alle kritiek online bleek te veel voor het AD en Hanina’s moederhart. De redactie van het AD reageerde meteen: “Het is haar mening, niet de onze”. Dat begrepen wij natuurlijk al, maar dank voor die uiterst nuttige informatie.

Hanina zelf besloot aan het einde van de dag dan maar excuses aan te bieden.

(Net zoals beroemde Amerikanen dat doen als ze de verkeerde grap maken red.)

AD: Hanina Ajarai: Column was niet bedoeld als trap na richting nabestaanden.

Dat weten we Hanina. Je bent gewoon de zoveelste domme Moslima trut die helemaal vast zit onder die rigide hoofddoek.

Je weet duidelijk beslist niet wat er zoal “leeft” onder de Nederlandse bevolking.

En je kunt je dan afvragen wat je precieze nut als columnist is?

,,Mijn woorden zijn nooit bedoeld als trap na richting de nabestaanden van de MH17-ramp. Nu ik weet dat ik deze mensen heb gegriefd met mijn column, bied ik mijn excuses aan. Het was beter geweest als mijn overpeinzingen hen niet hadden bereikt. De vragen en verwondering waarmee ik mezelf gesteld zag, waren weliswaar bedoeld als opmaat naar een oprechte discussie maar ik begrijp heel goed dat deelnemen aan zo’n discussie te pijnlijk is voor nabestaanden. Dat spijt mij oprecht.”

Gegriefd” en “opmaat naar een oprechte discussie”?

Da’s ineens heul ander taalgebruik dan in al haar andere columns??!?

Zou de redactie de tekst hebben geschreven?

Hanina?
For future reference?

Je kinderen, je mening over homo’s, Salafisme, de “vragen en verwondering” (waarmee je jezelf gesteld ziet red.) en je vele Islamitische “overpeinzingen”?

Die kunnen ons geen fuck schelen.

i-just-remembered-i-dont-give-a-fuck

Tot slot heb ik wat opmerkingen naar aanleiding van “overpeinzingen, vragen en verwondering” waar ik mijzelf mee gesteld zie, namelijk: Star Wars. Vorig jaar overleed Princess Leia. Uiteraard vond ik dat vreselijk. Alle Moslims die ik spreek echter (en ik ken er een heule hoop red.) kan het geen ene ruk schelen. Sterker nog: vrijwel alle Moslims die ik ken hebben een teringhekel aan Star Wars. Ze omschrijven the saga dan ook steevast als “heaumeau” of “geigh”. Hanina Ajarai besteedde dan ook geen aandacht aan het overlijden van Carrie Fisher. Ik vind dat uitermate vreemd. De Jedi uit Star Wars vormen namelijk een geheim genootschap van extreem gelovige Holy Warriors. Daarnaast lopen ze voortdurend met zwaarden te zwaaien en er worden tal van hoofden, handen en armen afgehakt?!?? Ik snap daar echt niks van. Moslims zouden Star Wars juist heel erg leuk moeten vinden, al was het alleen al om de culturele affiniteit.

Ik stel dan ook voor dat Hanina iets gaat doen aan wiedergutmachung.

Schrijf eens een leuke column over Star Wars, Hanina!

Je zult zien dat de digitale tech nerds je ineens een stuk meer gaan waarderen.

Share
 

Leave a Reply