Juncker, Erdogan, Merkel, Macron… En Een Hele Hoop Waanzin Van Natalie Nougayrède

, , Leave a comment

We gaan wat leuke fantasieverhalen doen met The Guardian.

Turkije Erdoganistan is een absoluut kutland om te wonen op dit moment (en werken is ook al niet leuk daar red.).

Talloze mensen ontslagen, talloze mensen zonder proces in gevangenissen en kliklijsten voor Turken die niet in Turkije maar elders wonen.

Daarnaast heeft Turkije de EU – en Nederland en Duitsland in het bijzonder – beschuldigd van nazisme en fascisme.

We gaan wat los zand samenvoegen.

Leest u even mee?

Turk Nazi Flag

The Guardian: Whisper it, but Europe and Turkey are talking again.

Remember how, during the Brexit referendum campaign, voters were told that “millions of Turks” would swamp Europe and Britain if it didn’t get out? Government ministers went on TV to say Turkey’s accession to the EU was just on the horizon, as a result of a refugee deal brokered between Angela Merkel and the Turkish government. Brexiters assured audiences that visa liberalisation for Turks was looming: the hordes were at the gates. None of that happened, of course. Nor is it about to.

Het is altijd goed om Brexit stemmers te bashen. 

Zonder de zuiveringen na de coup in Turkije lag visumvrij reizen gewoon wel op tafel, maar dat kun je beter niet vermelden als je met propaganda bezig bent.

Je moet je dan uitsluitend en messcherp richten op alleen die feiten die jou goed uitkomen.

Quite the opposite, in fact. Turkey is currently seeking to reset its relations with the EU – and it is doing so without winning visa-free travel to the bloc for its citizens, or signs of any progress in its EU accession negotiations. In a nutshell: it looks like the EU has played its cards rather well with this complex and antagonising partner. Surely that’s encouraging, at a time when Merkel, Emmanuel Macron and others want to put a positive spin on Europe’s prospects and insist it must start fending for itself more in the unpredictable world of Trump and Brexit.

Let goed op: het is “encouraging” want Merkel en Macron zijn bezig met een “positive spin”.

Nod Yes Icon

Ankara is a very tense place these days. Turkish academics tell haunting stories of not knowing whether they will be able to come home to their family in the evening because security forces can lock them up on any pretext. With political purges still being carried out in the aftermath of last July’s coup attempt against President Erdoğan, anyone can be arrested, anytime. Even receiving an email or a text from someone you don’t even know, but who’s listed as a suspected “Gülenist” (the group accused of fostering the coup attempt), is enough to make you end up in the sights of the state’s repression.

Klinkt als een reuze leuk land.

Laten we daar vooral mee gaan praten.

Fok de slachtoffers van al die repressie.

En laten we al die mensenrechtenschendingen vooral vergeten.

But in recent discussions with Turkish officials and civil society members, as well as EU representatives and US experts, I heard much about how our large Muslim neighbour to the east now wants to “renew” a fraught relationship. After all that’s been said about Erdoğan blackmailing Europe, this sets rather a different tone. As paranoid and aggressive as he is, the Turkish president now appears to want to take his country out of its isolation.

Let even op: “EU representatives” (naamloos, functieloos) en “US experts” (tevens naamloos en functieloos) en “civil society members” (ook al naamloos en functieloos). Dat klinkt als absoluut on-be-ris-pe-lij-ke bronnen. Ik ben heel erg niet onder de indruk.

There are understandable reasons for this. The Middle East has become an ever more worrying cauldron of tensions. Turkey’s latest moves to side with Qatar against Saudi Arabia are another example of how badly things have turned out for a “neo-Ottoman” power that once promised to have “zero problems” with all its neighbours. And Turkey’s relations with Russia aren’t all that promising, either. Pledges of reconciliation after the downing of a Russian plane over Syria in 2015 by Turkish forces have given way to an awkward standoff. Likewise, Turkey feels it’s been undermined by the US, which is arming Syrian Kurdish groups in the fight against Islamic State – a move Ankara obsessively sees as a threat to its national security because of the connections with the PKK.

Dit is een totaal lulverhaal. Bovenstaande situatie bestaat namelijk al sinds 2013 zo’n beetje. En Sultan Erdogan heeft nog geen 2 maanden geleden een referendum gewonnen wat hem enorme nieuwe bevoegdheden geeft. Het is – de facto – het einde van de Turkse democratie. Turkije zal meer en meer een dictatoriale theocratie worden. Zo hebben we gisteren geleerd dat men stopt met “evolutieleer” in het onderwijs.

The result of all of this is that, despite all its bluster, Turkey is unlikely to break off the refugee deal Merkel negotiated last year, which allowed the stemming of massive refugee flows into Europe through the Balkan route. However controversial the agreement, any realistic assessment must surely acknowledge that it went a long way to preventing more deaths at sea in the Aegean, but also ensuring that populist forces didn’t further engulf European politics by playing on fears of uncontrolled migration.

Helaas! Ook dat klopt niet. Turkije houdt zich aan die deal omdat de EU (dat zijn wij red.) Turkije vele miljarden betaalt om zich aan die deal te houden. Turkije vindt die EU miljarden hartstikke leuk want er is weinig tot geen controle op dus dat betekent verregaande corruptie en kansen tot zelfverrijking. Als populisten klagen over migratie (die ondertussen gewoon doorgaat met iedere dag meer rubberbootjes)? Dan is dat een reactie op die migratie. De migratie zelf is dus hetgeen “Europe engulfs”. De klagende populisten zijn slechts een reactie daarop. Dat noem je causaliteit. Als je met populisten te maken hebt dan is er eigenlijk maar 1 strategie en dat is “shoot the messenger”. Dus je pakt de populisten kei- en keihard aan. De problemen die de populisten (veelal terecht en helder onderbouwd red.) aankaarten? Die problemen ontken je gewoon.

Nu gaan we lijm snuiven.

Schoollijm

This has huge implications for the EU: it makes it look efficient. Additionally, it certainly helps Merkel’s re-election prospects, as she attempts to reboot the EU project alongside Macron.

Allemaal weer even goed opletten: als de EU een grote zak met miljarden euros aan Turkije geeft (een dictatoriale theocratie)?

Dan “lijkt” de EU ineens efficient.

De hele EU.

Nod Yes Icon

Little noticed, on 25 May, Erdoğan met EU leaders Donald Tusk and Jean-Claude Juncker in Brussels, on the sidelines of Donald Trump’s disastrous visit to Nato. They agreed to tentatively warm up relations, but the shift was deliberately kept quiet. Turkey’s image is so bad that European politicians are wary of appearing to cosy up to a leader with authoritarian tendencies. And Erdoğan does not want to look as if he’s caving in to EU demands to modify the anti-terrrorism legislation he handily uses to crush dissent. The issue could be fudged, at least to keep dialogue on track.

Oh, stiekem, achter de schermen praten met de dictatuur die mensenrechten schendt?

Dat is inderdaad heel efficient.

En het is wat we gewend zijn van de EU.

It’s true a thousand things could go wrong. Just as Erdoğan didn’t hesitate to lambast European governments (calling them Nazi-like) during the Turkish referendum campaign, playing on anti-Turkish sentiment has been a convenient vote-winner for some European politicians – witness this year’s Dutch elections, or the Brexit referendum. Nor can Turkey’s slide to dictatorship be overlooked if the EU stands for values: Turkish dissidents need support, not European pandering to a tyrant.

Vreemd.

Na al dat ophemelen van die Eurofielen spreekt ze nu zichzelf ineens tegen?

Ach, ze heeft even de Turkse “dissidents” genoemd (Koerdische dissidenten worden sinds de jaren ’80 gewoon vermoord en gemarteld in Turkije, maar dat doet er niet toe).

… en dan sluiten we af met EU-forie, soppen in ons broekje en Brexit bashen.

Whatever his motives, the Turkish strongman seems set on rekindling relations with the EU. This should give Europe leverage as it attempts to show diplomatic muscle. With all its complexities, dealing with Turkey could become the untold success story of a newly confident Europe. The club isn’t about to collapse – rather, it feels emboldened. On this, also, the Brexiters were thoroughly wrong.

“Whatever his motives”, “seems”, “could become”, “untold succes story” “feels emboldened”.

Dat klinkt allemaal wat wazig, zou kunnen? misschien? en dan vooral “untold”? want het “voelt” op een bepaalde manier?

Ach wat doet het er allemaal toe.

Die Brexiters hadden vet ongelijk.

EU because Fuck You

Wat is die Natalie “links” he?

Dat is een echte realpolitiker.

Share
 

Leave a Reply