“Juf? Die Stomme Blogger Trekt De Hele Tijd Aan De Haren Van De Gevestigde Media!” (Met Jan Paternotte van D66)

, , Leave a comment

SlimK1nd doet vooral media critique. 

De media is inmiddels zo wijd vertakt, zo allesoverheersend, zo constant aanwezig, dat het extreem belangrijk is om goed te kijken naar wat er op je vork zit alvorens je het begint op te vreten.

Dat doen wij met de gevestigde media. We pakken een artikel, voor ons gekookt door een gerenommeerde journalist, of columnist, en dan snijden we dat lapje vlees in kleine stukjes. Vervolgens prikken we onze vork erin en houden dat aan onze lezers voor met de vragen: Heb je dit geroken? Heb je gezien hoe dit eruit ziet? Wil je dit echt eten? Dankzij web 2.0 houden we de maaltijd ook aan de “chef” voor met de vragen: Heb jij dit gekookt? Heb je gezien hoe dit eruit ziet? Dit is vast niet te vreten, word ik hier ziek van?

Wij adviseren dan ook een uitgebalanceerd mediadieet.

Je moet je spijzen als het ware mengen.

Neem wat Guardian en New York Times, gooi er wat Politico en The Post Online bij en neem een lekkere plak Z Magazine toe met een kop Counterpunch.

En… blijf kritisch kijken naar wat er op je vork zit.

Bad Food Icon

De Nederlandse, gevestigde media – de Persgroep, de NPO, Mediahuis, de NOS en Joop VARA Magazine zijn errug ideologisch geworden.

Dat wordt door meer rechtse, keurige commentatoren ook wel activistisch genoemd.

De ideologie is overgenomen van de Facebook pagina’s van witte, vermogende, entitled en privileged witte meisjes aan pret Universiteiten, anno 2009. In die periode werd Facebook een gigantisch succes op Amerikaanse Universiteiten. Rijke, witte, christelijke, cisgender, heterosexuele papa’s sturen hun verwende dochters dan naar een Universiteit als Camden. Mijn dochter needs a college degree. Papa betaalt dan 200 duizend dollar zodat dochterlief zoiets nuttigs als niet-Westers poppenspel of Genderneutraal Vingerverven kan studeren. Dochterlief arriveert vanuit die beschermde, veilige, witte, opgeleide, suburban omgeving op die wilde, multiculturele, universiteit vol drugs en jongens en activisten en meetings en wordt gillend gek. De jongedame opent een Facebook account en begint te ageren tegen het patriarchaat, institutioneel racisme, sexisme, Zionisme = fascisme, de verkrachtingscultuur, waarom zijn alle hoogleraren witte mannen, environmental rights, Trump is een fascist (en mijn vader ook, zo!), white privilege, slut shaming, manspreading en waarom zijn de rode en groene stoplichtpoppetjes niet meer genderneutraal, godverdomme?!?!?

Als je een willekeurige week de opiniepagina’s van de Volkskrant, Trouw, Parool of het NRC doorbladert?

Dan zul je zien dat je vooral dergelijke topics tegenkomt.

Dezelfde topics, hetzelfde frame en veelal hetzelfde taalgebruik als de Facebook pagina’s van dat witte Amerikaanse meisje aan die pret Universiteit anno 2009.

Het woord genderfluiditeit kwam je nergens tegen, nooit!

(Tenzij je biologie studeert met een specialisatie in amfibians red.)

Je kwam het echter wel veelvuldig tegen op de Facebook pagina’s van vooral witte, privileged, studerende Social Justice Warriors anno 2009.

Nu lees je het woord geregeld, op de pagina’s van onze objectieve, diverse, genderneutrale, tolerante, fact based media.

Het prekerige deugen, het blind nadoen van Amerikaanse Hollywood/media-trends over gender, identiteit, diversiteit en tolerantie, is om spuug- en spuugmisselijk van te worden.

Het is een constant bombardement.

Via televisie, krant, internet, bladen, je telefoon.

Het is om gek van te worden.

Het is dan ook volkomen logisch dat meer en meer mensen zich afkeren van die gevestigde media.

Je wilt nieuws.

Objectieve feiten.

Achtergronden.

Je vroeg niet om ellenlange Deugridder kronieken die je uitleggen waarom veters altijd losgaan of dat het huren van een waterscooter op vakantie superslecht is voor het milieu en dat je beter ridderlijk kunt deugen en lekker een fiets huren zodat je – tijdens die fucking miserabele 2 weken dat je vrij bent – opnieuw jezelf de pleuris kunt trappen net alsof je gewoon naar kantoor moet.

(Doorzoek dit blog, beide zijn echt artikelen in het NRC geweest. Het is om te huilen zo vreselijk).

Je vroeg expliciet niet om een zeikmeisje wat een hele column klaagt over zoenende mensen aan haar tafeltje, net toen zij etnisch-religieuze kleurling met een “witte” vriend, daar vreselijk wilde gaan deugen en een gewoon oerHollands visje wilde prikken.

(Doorzoek dit blog. Joop VARA Magazine heeft een paar totale randdebielen in dienst).

En je maakte je ook al geen zorgen om enig gemis aan etnische en religieuze invloeden in de omgeving van je zeer jonge kinderen omdat je toevallig in een witte enclave vol hoogopgeleide witte, cisgender, heterosexuele Hollandse belastingbetalers woont.

(Opnieuw, doorzoek dit blog. Met “witte enclave” kom je er wel).

Mijn punt is simpel.

De gevestigde Nederlandse media zuigt.

In ben de belerende preken, achterlijke redenaties, het wegkijken, de propaganda, het framen en de eindeloze reeks beledigingen meer dan spuug- en spuugzat.

Het NRC en Joop VARA Magazine zijn winkeltje aan het spelen.

Het NRC wil dolgraag net zo belangrijk deugen als bijvoorbeeld the New York Times.

En VARA Magazine wil net zo belangrijk deugen als bijvoorbeeld Z Magazine.

Het is winkeltje spelen.

Kijk eens wat voor heftige dingen die Amerikanen doen, en ook online en zo??!?

Wow!

Dat kunnen wij ook.

Men heeft zichzelf jarenlang volgevreten met die rotzooi zonder ooit kritisch naar hun vork te kijken. Nu zitten ze helemaal bom- en bomvol. Ze kunnen niets anders meer dan dezelfde rotzooi uitkotsen.

Prediken en vreselijk deugen in de holle echokamer heeft wat nare effecten.

Het electoraat schuift op naar rechts en richting kleinere identity partijen.

De burgers keren zich meer en meer af van de gevestigde media, vanaf een steeds jongere leeftijd.

Mensen consumeren wat ze lekker vinden.

En veel mensen vinden de krant gewoon niet lekker (meer).

Bovenstaand fenomeen is al jaren gaande; in Amerika en de UK is het allemaal nog veel erger.

Dat vindt de gevestigde media helemaal niks en hartstikke stom.

Dus eens in de zoveel tijd moet er dan een kutlul gevonden worden die daar eens lekker over gaat huilen.

En ons tevens uitlegt dat die grote mensen media mensen heus wel heel belangrijk zijn en zo hoor, vanwege allemaal dingen en zo!

Kent u Jan Paternotte?

Jan is van D’66, net als Simone Kukenheim.

Jan is vanmorgen lekker off his meds dus hij gaat een hele rits domme dingen tegelijk doen.

Leest u even mee?

Ik snij het wel in kleine stukjes, moet je even ruiken en proeven, goed?

Dit wordt niet te vreten.

Nod Yes Icon

NRC: Zonder gezaghebbende media worden we onverstandiger en emotioneler bestuurd.

 Dat is heul knap Jan!

Bijna ieder woord in de titel is gruwelijk dom en beledigend.

Willen we dat onze media “gezaghebbend” is?

Dat betekent concreet dat de media jou kan dwingen om hun content te lezen.

Dit zou ik ergens verwelkomen. In Sovjet Rusland moest je echt Pravda lezen en bepaalde radioprogramma’s luisteren en het partijblaadje lezen, want anders leek het alsof jij het verlichte socialistische paradijs en de verlichte bestuurders van dat paradijs niet voldoende enthousiast steunde. Bepaalde toespraken van deze verlichte bestuurders moest je echt naar luisteren en kijken. Het gevolg was dat de Russische bevolking compleet apathisch werd. Men geloofde helemaal niets en niemand meer.

De tweede premisse – we worden onverstandiger en emotioneler bestuurd – betekent helemaal niets.

Hoe heeft Jan dat gemeten?

Fake news! Dat is het stopwoord van president Trump zodra hij geconfronteerd wordt met weer een nieuw schandaal. En het werkt: zijn achterban blijft hem keer op keer trouw, ook nu er bewijs is dat zoon Donald Trump Jr. hapte op het aanbod van de Russen om Hillary Clinton te besmeuren. De reden is simpel: aanhangers van Trump vertrouwen gevestigde media niet meer. “Ze zien geen samenwerking tussen Rusland en Trump, ze zien vooral samenwerking tussen de Democraten en de media”, schreef de website Politico. Het loont dus voor Trump om onwelgevallige berichtgeving af te blijven doen als ‘fake news’. Hij hoopt waarschijnlijk dat het vertrouwen in kranten en televisie sneller afbrokkelt dan zijn schandalen zich opstapelen. Een desastreuze, maar succesvolle tactiek.

Tot nu toe is de ‘berichtgeving’ een ware soap met iedere dag nieuwe onthullingen die de volgende dag weer verdwijnen.

Daarnaast noemde een Directeur van CNN het hele Russia Scandal een “big fat nothing burger”.

We weten dat dit congres Donald Trump nooit ofte nimmer zal impeachen, dus het zal nergens heengaan.

En we weten dat de advertising inkomsten van met name The New York Times en CNN explosief zijn gestegen.

De Donald Trump show is prima voor kijkcijfers, lezers, ratings, likes en clicks.

Rond de eeuwwisseling genoten Amerikaanse televisiezenders en kranten nog het vertrouwen van een meerderheid van de bevolking. Nu is dat een derde. Amerikanen halen hun nieuws nu ook van andere media. Alternatieve stations en internetsites die er prat op gaan de gevestigde orde te ontmaskeren, maar zelf weinig op hebben met journalistieke mores en het achterhalen van de feiten.

alternative-media

Zie mijn relaas hierboven. De Amerikaanse “media” bestaat uit een handjevol gigantische bedrijven die basically de eigenaar van alle TV zenders, bladen, kranten en filmstudio’s zijn. De Amerikaanse media, inclusief internetbedrijven, is enorm geconcentreerd. De gemiddelde burger is daar al jarenlang doodziek van; die trend zet in begin jaren ’90 als er – dankzij Internet – eindelijk alternatieven komen voor de constante fuckdreun van de US corporate media, met al hun eindeloze deugen en paniekzaaien.

Ons land is niet ongevoelig voor deze ontwikkeling. Uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) bleek dat het vertrouwen van Nederlanders in kranten, radio en tv wederom gedaald is. Vooral jongeren tot 34 jaar geloven er niet meer in: hun vertrouwen in ‘de’ media slonk sinds 2008 met 10 procent. En volgens CBS-onderzoek worden journalisten minder vertrouwd dan banken en grote bedrijven die vooral een commercieel belang hebben.

En terecht natuurlijk.

Denk je echt dat “columnisten” als Rosanne Hertzberger, Jutta Chorus, Beatrice de Graaf en Ellen Deckwitz hun vinger aan de pols van de gemiddelde Nederlander hebben?

Denk je echt dat deze meiden basket cases de juiste snaar weten te raken?

Je moet echt lijm snuiven om daarin mee te gaan.

(Als je dit blog doorzoekt op de namen van die columnisten, kom je de meest schuimbekkende waanzin tegen red.)

Het nieuws is gekleurd en selectief, zo vat het SCP hun klachten samen. Media zouden zich te veel richten op negatieve onderwerpen en wakkeren daarmee onrust aan. Dat raakt aan het credo dat veel media huldigen: goed nieuws is geen nieuws. En geef de jongeren eens ongelijk. De ontslagen bij NedCar werden breed uitgemeten, terwijl je weinig hoort over de banenmotor die de producent van Mini Coopers nu is. In 2008 raakten media maar niet uitgepraat over de massawerkloosheid onder jongeren, maar dat die in Nederland nu veel lager is dan elders in Europa krijgt nauwelijks aandacht.

Precies!

Dat is wat jongeren willen!

Meer, meer, meer “nieuws” over de “banenmotor” (die de producent van) Mini Coopers (nu is)!!

En jongeren willen weten hoe het zit met de jeugdwerkeloosheid in Slovenia, Portugal en Polen.

We hadden laatst een jongere aan de deur, helemaal overstuur.

“Mevrouw… weet u iets over de jeugdwerkeloosheid van Polen”?

Hij had een hele stapel kranten onder z’n arm en zag er heel erg verward en aangeslagen uit.

Mijn ex probeerde hem te kalmeren.

Fake News

Ook de democratiserende invloed van internet zou het vertrouwen in gevestigde media ondergraven. Anders dan vroeger, wordt hun berichtgeving nu voortdurend openlijk bekritiseerd door bloggers en vloggers. Nieuwe media die bovendien andere keuzes maken en hun eigen onderzoek doen. Hun lezers hoeven geen ingezonden brieven te sturen die bij kranten vaker afgewezen dan geplaatst worden, maar kunnen de stukken nu direct online weerleggen, in snedige commentaren die vervolgens over de sociale media razen en het wantrouwen verder voeden.

En…

“vroeger”… hadden de fietsen houten wielen en was het vlees gepekeld, Jan.

Nod Yes Icon

Natuurlijk, journalisten maken fouten. Maar als het wantrouwen in hun werk omslaat in achterdocht, dan is ook onze democratie de klos. Zonder vertrouwen kunnen journalisten niet functioneren als controleurs van de macht en hebben overheden vrij spel in het voorlichten van de bevolking. Media zijn misschien wel de wezenlijkste, informele dragers van de democratie. Zij voeden de debatten in Den Haag, maar ook de besluiten in de rest van de maatschappij worden genomen op basis van kritische berichtgeving, gestut door journalistiek onderzoek en gedegen analyses. Zonder een voortdurende stroom aan onafhankelijke informatie, sluiten mensen zich op in zuilen van het eigen gelijk en kan ieder feit weggewuifd worden als ook-maar-een-mening. Het land zal onverstandiger en emotioneler bestuurd worden.

Tuuuuurlijk… Journalisten maken “fouten”. Ze schrijven voortdurend op dat je een racist bent, of een fascist, dat we in de jaren ’30 leven. Ze leggen je uit hoe je moet leven, sporten, hoe je te kleden, waar je moet uitgaan, welke televisie en films je moet kijken, hoe je moet opvoeden, Ze schrijven de gekste dingen op. Ze melden dat je een sexist bent en onderdeel van een verkrachtingscultuur en dat het “gunstig” is als je dochter met een dikke studieschuld op een nul uren contract als hosselende ZZP’er thuis moet blijven wonen. Ze rapporteren hoe vreselijk “we” boffen met die geweldige Euro en al die schimmige Eurocraten, Eurofielen en lobbyisten en bankiers in Brussel. Hoe de sobere, rationele leiding van Merkel en Macron ons naar een aards Paradijs zullen brengen waar Islam niets te maken heeft met Islam en alle Islamofoben naar de gevangenis gaan.

En vrijwel AL die fokking lulkoek is je reinste onzin.

Maar….

Je moet dan wel “ief” blijven doen tegen die arme “journalisten”.

Je mag niet de televisie of radio uit doen, of je browser dichtdoen.

Daar kunnen deze “wezenlijkste informele dragers van de democratie” namelijk niet zo goed tegen.

Al die gemene bloggers en vloggers en “rechtse” websites, die trekken de hele tijd aan de vlechten van die “journalisten”.

En dat wordt geregeld huilen, stampvoeten, boos weglopen, deur smijten en dan gillen en stoepkrijt.

Enige “zuilen” worden vooral gegenereerd en in stand gehouden precies door die media, want dat is de essentie van identity politics.

Ieder gek groepje, z’n eigen gekke topic, met z’n eigen gekke followers.

Of ons land nu “verstandig” en klinisch (niet-emotioneel red.) bestuurd wordt weten we niet.

Er is een formatie poppenkast bezig.

Die ergens na de zomer verder gaat.

Oh, en Marketing Rutte liet gisteren weten dat ie zich in zal zetten tijdens de formatie voor “genderneutraal beleid”.

Daar moest ik een beetje van kotsen in mijn mond.

Nod Yes Icon

Niemand is gebaat bij een land waarin iedereen alleen nog zijn eigen bronnen vertrouwt. Media die investeren in professionele journalistiek zijn dé filters voor de zin en onzin van machthebbers en hun beïnvloeders. Tegelijk vraagt het keren van de trend een blik in de spiegel van diezelfde media. Zij mogen zich niet wentelen in zelfgenoegzaamheid. Om het vertrouwen terug te winnen, zullen ze zich moeten verantwoorden: laat zien wat je doet, waarom je welke keuze maakt. Zoek het debat met nieuwe media en hun publiek zelf op. Vertel waar bloggers de plank misslaan, maar ga ook door het stof als hun kritiek terecht is. Transparantie is het wapen tegen politici die elk schandaal te boven komen met het verweer dat het ‘fake news’ betreft.

NRC een rits bladen en GeenStijl en de Telegraaf zijn nu van Mediahuis.

Alle overige kranten zijn van de Persgroep.

En dan is er de staatsmedia.

Da’s drie grote media organisaties.

Wat een aanbod niet?

En ehm... vertel eens waar ik de plank missla, alsjeblieft?
En kun je daarna "door het stof" gaan?

Me dunkt dat ik je van “terechte kritiek” heb voorzien, sinds oktober 2016.

Wij – en ongetwijfeld de ‘gezaghebbende, wezenlijkste informele dragers van de democratie’ – danken Jan hartelijk voor zijn ontnuchterende woorden en media analyse.

We doen morgen een verzoek om de Fabeltjeskrant en Ome Willem terug te krijgen op Nederland 1.

(TPO 1 vonnik al helemaal niks red.)

Share
 

Leave a Reply