Je buurmeisje als pleegdochter

, , Comments Off on Je buurmeisje als pleegdochter

In 2014 help ik een jeugdige die “problemen” heeft.

De problemen zijn in dit geval administratief. Het kind is niet behoorlijk ingeschreven en daardoor gaan er allerlei dingen mis met inschrijven school, sport, toeslagen etc. Zoiets is heel eenvoudig op te lossen.

In dit geval betekende het een lang telefoongesprek met de deelraad. Daarna een korter telefoongesprek met een manager van de deelraad die mij terug belde. Daarna een meeting op kantoor met die manager van de deelraad. Aldaar moest ik die manager van de deelraad een hele grote mond geven. Die manager veranderde vervolgens in een ware superheld en loste al die vervelende administratieve problemen op binnen 2 weken.

Deze mevrouw weet wie ze is. Als ze dit leest?

Ik ben u een kop koffie met gebak schuldig.

(U kunt het aanbod claimen via onze contact-mail, ik meen het).

Coffee Icon

Ik word ontboden op het kantoor van Spirit. Ik heb daar een vergadering (over deze jeugdige) met de Pleegzorg Coach van Pleegzorg Spirit, een MBO meisje met een leuke telefoon van Pleegzorg Spirit en een leuk etnisch-religieus MBO meisje van Jeugdzorg met ook al zo’n leuke telefoon. Dit is een min of meer standaard-medewerker. De functie heet: Gezinsmanager.

Want een gezin – net als de boze buitenwereld – heeft een Manager nodig.

Ik neem een map mee met allerlei leuke stukken van de deelraad (en andere zaken). Uit die stukken blijkt overduidelijk dat alle “problemen” zijn opgelost en dat er dus (helaas) geen werk is weggelegd voor Jeugdzorg, of Spirit.

Niemand vindt dat echt leuk en iedereen begint dus meteen te gillen.

U bent een manipulator.
Waaaat?
Hoe heeft u dit allemaal geregeld?
Via de deelraad?
Hier gaan wij niet mee akkoord!
Och nee toch? Wat sneu.
U trekt aan de touwtjes en dan gaan mensen dansen.

Oh, zullen we dat toetsen?
Als ik dit doe (trekt aan touwtjes) ga je dan dansen?

De Pleegzorg Coach bekijkt dan zowaar de stukken en moet helaas toegeven dat er inderdaad geen rol is weggelegd voor Spirit. Hij is daar helemaal niet gelukkig mee, dus hij wordt nu nog kwader en gekker.

Nou, ik zeg het maar zo. Ik wil u niet meer zien.
Wij eindigen alles met u.
Ik ken uw soort.

Mijn soort?

Ja, ik zeg het maar even zo, u wilt straks uw buurmeisje als pleegdochter!

I bet my future kids will read this someday. DEAR FUTURE KIDS: how did you get internet in the cellar?

Ik kan daar hartelijk om lachen.

Mijn buurmeisjes zijn Moslims meneer. 
Als ik langer dan 3 minuten met ze praat eindig ik met een slagaderlijke bloeding in het trappenhuis. 
Hun vader is wat ehm... wat strict. 
En ik moet eerlijk bekennen dat er 100 manieren zijn om mijn dag helemaal naar de pleuris te helpen...
... en die zijn allemaal een stuk leuker dan luisteren naar jouw waanzin, monkey.

Nou ehm… ik bedoel het ehm… als ehm…

(komt ie)

… zomaar een voorbeeld uit de praktijk.

Zomaar een voorbeeld?
Klinkt goed.
Je verwart mij alleen met iemand die dat iets kan schelen.

Dan begint Jeugdzorg. Ze is echt niet tevreden. Ze kan het allemaal niet hebben dus:

Ik ga “hulp” inzetten op uw adres.
Wij eisen inzage in wat er in uw huis gebeurt!

Inzage in wat?
En hulp? Kom je helpen schoonmaken?

Wij moeten inzage hebben.
U moet…

Ik moet helemaal niks.
Neem je medicijnen, raar mens!

Ik vertrek.

Het etnisch-religieuse MBO meisje met de dure telefoon wordt dan gek en doet een “zorg”melding bij Altra, het Ambulant Crisis-team. In die 22 minuten ruzie… sorry in gesprek met de Slimme Gemeente… heeft zij vastgesteld, helemaal alleen in ‘r hoofd, wrijvend over ‘r kristallen bol, dat er sprake is van een acute crisis-situatie.

Haar “zorg”melding stelt:

– Ik ben gevaarlijk
– Ik ben dominant en bepalend
– Mijn dochter’s emotionele veiligheid is in gevaar
– Vermoedens van psychologisch geweld en/of kindermishandeling
– Onderzoeken plaatsing neutrale plek door Altra
– Zes weken onderzoek, Family’s First 3x per week huisbezoek

Ik wandel daar dollend en lachend met het Spirit MBO meisje de deur uit en weet – als altijd – van helemaal niets.

We weten wat er nu gaat gebeuren.

Er is een “zorg”melding.

Dus komt er “hulp”.

We hebben tevens weer een hoop geleerd over onze steekproef. Ze zijn allemaal wat agressief en vijandig op kantoor. Ze beschuldigen graag. Ze zeggen de raarste dingen. Ze lijken zich bedreigd te voelen, of beledigd en slaan… (zo zullen we merken) dan… wild om zich heen en doen ineens allerlei “meldingen“.

Ze maken zich “zorgen” – alleen, in hun eigen hoofd.

En zetten dan de volledige macht van het staatsapparaat in om die zorgen, die ze zichzelf hebben ingebeeld, weg te nemen.

Dat is een hele "slimme" manier van werken. 
Dan doen we het beter, met minder geld. 
Daar hebben wij als burgers - ouders en kinderen - allemaal profijt van.

Zo temmen we die maatschappelijke problemen.
Share