Jaloers Op Het Bronzen Tijdperk

, , Leave a comment

Ik kwam dit eergisteren al tegen, maar ik had er geen tijd voor.

NRC: Jaloers op de Islam.

Het staat er echt.

De inhoud laat zich raden, dus we rennen er even snel doorheen.

In Den Haag zijn er, volgens het AD, katholieke scholen die het paasfeest zouden ‘afzwakken’ om moslims tegemoet te komen. Bij islamitische kindertjes zou bijvoorbeeld het kruis van hun paasstokjes zijn afgebroken. CU-voorman Gert-Jan Segers benutte de ophef voor wat zendelingswerk op Twitter: „Als iedereen die dit erg vindt voortaan wekelijks naar de kerk gaat, dan zal Pasen echt gewoon Pasen blijven.”

Doen we.
Ik ontvang graag instructies via Twitter.

Toch herken ik de irritatie wel, en soms denk ik: schuilt hier misschien ook een raar soort jaloezie op moslims onder? Ik bedoel: zij lijken nog levende rituelen te hebben, een spirituele traditie, met bijbehorende hechte familiebanden, bruiloften en uitvaarten die langer duren dan wat haastige uurtjes, vrouwen die dagenlang samen in de keuken exotische lekkernijen staan te bereiden – nou ja, ik romantiseer het vast een beetje en er zijn ook schaduwkantjes.

Welke schaduwkantjes?

En waarom alleen vrouwen dagenlang samen in die keuken?

Mij gaat het er om dat wij als seculiere westerlingen dondersgoed aanvoelen dat het afbrokkelen van onze sociale en spirituele tradities een verlies inhoudt. En dus bouwen we stevige verdedigingsmuurtjes rond de allerlaatste restjes ervan: Sinterklaas, Kerst en Pasen. Terwijl onze echte frustratie is dat we geen werkende alternatieven hebben gevonden voor onze primitieve maar bezielde riten. Zeker als je niet van voetbal houdt, ligt de warme saamhorigheid die religieuzen nog wel schijnen te ervaren volslagen buiten je bereik.

Een enorm verlies.

Die warme saamhorigheid tussen Priesters en kinderen bijvoorbeeld.

Of die warme saamhorigheid met al die mensen in de bus, vlak voordat je jezelf opblaast.

Helaas zijn we te verlicht om ons alsnog te bekeren. Jaloezie op de islam is als jaloezie op de naïeve onbekommerde jeugd, die ons confronteert met ons eigen gemis.

Dat is het!

Hello Kitty Allah

Schattig he?

Binnen twintig of dertig jaar is Pasen een seculier eierfeest voor iedereen onder de lentezon. Net als de kleur van de Piet is de vorm van de stok dan maar bijzaak.

Dat hoorde ik 20 of 30 jaar geleden ook.
En dat pakte een vleugje anders uit.

Maar als  altijd. Feiten en enig realiteitsbesef doen er niet toe.

Je schrijft per slot van rekening een column voor het NRC.

Osama Missing T-Shirt

Share