JAAAAA! Ze Is Ziek En Kan Niet Naar School!1!11

, , Comments Off on JAAAAA! Ze Is Ziek En Kan Niet Naar School!1!11

Ik heb gisteren al allerlei regels geschonden en zowaar wat uitgebreider geblogd over de kleine kabouter.

Het is heel vervelend dat het eigenlijk niet mag want ik zou een boek over de Hummel kunnen schrijven.

Wel twee.

Nod Yes Icon

Ik werd vanmorgen wakker en op mijn toetsenbord lag een briefje.

Tijdens deze zomervakantie bleef de kleine kabouter, voor het eerst, later op dan ik. Ik schrijft ‘s nachts, dat doe ik al geruime tijd zo, dus ik duik er altijd vroeg in. Het is heel normaal om rond 8u mijn bed op te zoeken. Dat was vroeger wel anders. Ik was toen jonger en hield het allemaal langer en makkelijker vol met veel meer koffie en veel minder slaap. Vanaf een jaar of 40 was ik daar echt klaar mee. Ik heb gewoon 6+ uur slaap nodig. Ik heb dan ook een mooier bed en beter matras gekocht jaren geleden en ik vind mijn bed gewoon heerluk. Dat late opblijven betekent vreselijk veel. Ik heb gezegd: je gaat niet op balkon, of gekke, gewelddadige films kijken, je gaat niet keihard lawaai maken of bellen etc. Je mag eten uit de koelkast pakken wat je wilt (daar zitten normale, gezonde dingen in) en je doet die TV zelf uit. (Ja, ze mag op zo’n kusseneiland voor die grote TV hangen – ik heb daar geen last van als ik slaap, ik vind het achtergrond geluid wel prettig).

Als jij je gedraagt en ik tref de volgende ochtend geen bomkrater in de huiskamer of keuken?

Dan mag je zo laat opblijven als je zelf wil.

Ze stond me aan te kijken alsof ik helemaal gek geworden was.

Echt?

Ja echt, je bent bijna 12, de zomervakantie vind ik dat prima.

De andere vakanties mag je “later” en we kijken wel hoe laat dat is.

Vrij/zat mag je rond een uur of 10.

De zomervakantie mag je gek doen, goed?

Mede dankzij dat late opblijven kon ik daardoor – deze zomer – een zooitje werk en andere dingen doen want ik had het hele huis doodstil voor mijzelf vanaf een uur of vier (4) ‘s morgens tot een uur of een (1) ‘s middags als die kleine als een zombie uit ‘r bed kwam rollen. Ze duwt er dan wat eten in en slaapwandelt richting een douche. Daarna gaat dan de deurbel en staat er een handvol vriendinnen druk in de gang te gillen over wat er allemaal absoluut nu meteen moet gaan gebeuren en dan is ze weg en kan ik nog meer werk doen.

Dat noem je een win win situation in marketing en management.

Ik noem het parenting.

Ik besefte mij niet volledig hoe vre-se-luk belangrijk dat late opblijven is, hoe geweldig, fantastisch, fenomenaal en stoer dat is.

En zo begonnen de briefjes.

Als de jongedame een particularly pleasant and hassle free day heeft gehad, schrijft zij mij een personal note (handgeschreven) en laat die dan achter op mijn toetsenbord. Mijn Chromebook staat op een soort grote plastic kist naast mijn bed. Ik val graag in slaap met documentaires, ik dommel weg, de Chromebook gaat vanzelf uit. De briefjes zijn altijd vreselijk leuk, inzichtvol, geestig en eindigen steevast met “I Love You”, want dat domme kind kijkt natuurlijk bergen hippe Amerikaanse tienershit.

Vanmorgen kreeg ik het allerbeste briefje.

Ik reproduceer hier een redacted versie.

Hey Pap <echte naam>.

Ik moest meteen lachen. Ik noem zowel mijn grootouders als ouders bij hun voornaam en ik doe dat echt sinds ik een jaar of 10 ben of zoiets. Die kleine mag dat van mij ook doen; sterker nog: ik zou het best prettig vinden, want ik ben ergens in 2008 mijn voornaam gewoon kwijtgeraakt en heet sindsdien variaties van “Papa” (en “ouwe” en “dooie”). Ze weigert dat echter te doen. Ik heb ‘r zelfs een keer 5 euro beloofd als ze een hele dag geen Papa zou zeggen maar whatever, liefst mijn voornaam, maar “koelkast” is ook goed. Dat weigerde ze ook. Ik heb het bedrag in kleine beetjes verhoogd maar toen twintig (20) euro resulteerde in wederom een resoluut “neen”, heb ik opgegeven.

Ik wou even zeggen dat ik je hoorde praten in je slaap. Je had het over “dat is teveel werk” of zoiets.

Ik weet dit want ik werd…

5

… keer wakker om mij te verschonen dus als ik morgen supermoe ben dan weet je waarom.

Ze heeft er ook echt een hele grote “5” op getekend met allemaal soort en met van stralen die eruit komen.

I ♥ YOU !!!!!!!!

Het heugelijke nieuws is: ze is niet – ik herhaal niet – “supermoe”. Ze is lijkbleek en ziet eruit alsof een vampier haar vannacht te grazen heeft genomen. Ongetwijfeld zit er nog bloed in, maar het zit zeer zeker niet in voldoende mate in haar hersens (“Papa, als ik opsta dan val ik flauw”). Arme kind ziet eruit alsof ze drie weken opgesloten heeft gezeten in een isoleercel zonder daglicht. Ze heeft nu net thee gehad. Ze heeft ‘r Chromebook op ‘r schoot (dat bevordert de circulatie, las ik online dus dan is het waar!) en ik ga nu beginnen aan wat fruit en een bruine boterham.

Ze kan niet naar school.

(Want dan valt ze flauw red.)

Nod Yes Icon

Dat betekent verwennen ende vertroetelen.

Het is nu 05:56 en ik ga zo dat hondenweer in richting supermarkt en ik ga een reeks lekkere dingen scoren.

Qua werk lig ik heel even stil – ik ben wachtende op allerlei spullen en een meeting op kantoor.

Het hangt er een beetje vanaf hoe de jongedame zich voelt. Als zij lekker achter mij voor de grote televisie wil hangen een paar uurtjes met fillumps? Dan kan ik aardig wat bloggen.

Qua bloggen was het een bijzonder weekend.

Zowel vrijdag als zaterdag als zondag tegen de 1000 lezers.

Er is – weet ik zeker – toch weer iets mis met de totals bij mijn hosting provider want hun stats zeggen op dit moment 92000 bezoekers en dat kan gewoon niet kloppen.

Share