Is Jutta Chorus Nou Zo Dom Of Zijn Wij Zo Slim?

, , Leave a comment

Hey wat leuk!

Jutta Chorus is terug.

Ik heb elders uitgelegd dat vrouwelijke columnisten altijd wat warrig, drammerig, emo en een vleugje labiel moeten zijn.

Anders mogen ze geen columns publiceren.

Wat volgt is niet anders.

NRC: Is WannaCry nou zo slim of zijn wij zo dom?

Ons huishouden is uitgebreid met een espressoapparaat van Siemens. Het blijkt nogal een aansteller. Om de paar kopjes lichten lampjes op. Blokkade: afvalbakje vol! Blokkade: reinigen! Blokkade: ontkalken! Je mag niet zelf koffiezetten, maar je moet wel alles zelf oplossen. 

Ja u leest het goed.
Het apparaat is een "aansteller" met allemaal enge lampjes.

Bij een kopje koffie uit mijn oude percolator denk ik aan alle apparaten die steeds opdringeriger het gemak zeggen te vergroten, maar die zo ingewikkeld zijn geworden dat ze mijn leven een stuk ongemakkelijker maken. De auto. De telefoon. De printer.

De auto. De telefoon. De printer.
Stuk voor stuk vreselijk ingewikkelde apparaten.
En die hebben ook allemaal lampjes en zo.

Op internet circuleren filmpjes over de kolder van het comfort. Een dataspecialist die zijn i-Kettle uitprobeert (zoek op: ‘Man 11 uur lang bezig om thee te zetten met wifi-waterkoker’). Een reclamespotje over een man die op zijn smartphone een brandalarm ontvangt: halsoverkop naar huis – zit zijn gezin in de tuin te barbecuen. Een babyfoon die ‘samenwerkt met een supreme wifi-bridge’.

Jutta meid?

Het is meestal helemaal niet leuk om fillumpjus te beschrijven.
En we lezen je "artikel" online, dus een link was dan wel fijn geweest.
Weet je wat dat is? Een link?

De fabrikanten noemen die apparaten steevast ‘slim’. Maar intussen blijken ze in onze huishoudens evenveel deurtjes open te zetten voor digitale inbrekers. Die deurtjes hebben ‘0000’ of ‘1234’ als wachtwoord. De bezitters ervan doen vast net als ik: ze lezen zo min mogelijk in de gebruiksaanwijzing, laat staan dat ze het standaardwachtwoord wijzigen.

De bezitters vinden dan ook vast al die lampjes heel verwarrend net als jij.

Dus de auto, telefoon en het koffieapparaat van Jutta?

Die hebben allemaal ‘0000″ als wachtwoord?

En waarom heeft dat koffieapparaat een wachtwoord?

Wouter van Noort schreef vorige week in NRC over het raadselachtige wereldwijde netwerk van miljoenen huishoudelijke apparaten: de slimme deurbel, de slimme babyfoon, de slimme thermostaat blijken tezamen te zijn gekaapt door hackers onder de Japanse naam Hajime. Bij elkaar zouden ze een krachtig cyberwapen kunnen vormen. Waartegen weet niemand.

We zitten er nu drie paragrafen in, maar de woorden 
Internet Of Things krijgt Jutta helaas niet voor elkaar.
Al die moeilijke technische Engelse taal is gewoon veel te lastig.

Maar goed, niemand weet het, behalve dan de mensen die Google kunnen gebruiken en het woord “Hajime” kunnen intikken.

Ik ga dat zodirect even testen met mijn 11-jarige dochter als ze wakker wordt.

Die telefoons van mijn dochter hebben – gek genoeg – allemaal een ander password en haar laptop en online logins maken zelfs gebruik van meer complexe passwords.

(Die bestaan uit letters en cijfers en andere leestekens, Jutta).

Basisscholieren zijn zoveel meer technisch onderlegd dan “journalisten” die schrijven over technologie.

Nod Yes Icon

Wie doorbreekt die slordigheid? De producent, de consument, de overheid? Consumenten merken niet dat hun apparaten gehackt zijn, het zal ze worst wezen als het zo is. Niet het algemeen belang maar het eigenbelang telt.

Ik heb net uitgelegd dat de gemiddelde basisscholier die slordigheid doorbreekt.
Lees dat maar even rustig terug, meid.

En we kunnen ons natuurlijk vreselijk druk maken om dat aanstellerige Siemens espresso apparaat met al die lampjes waar Jutta zo nerveus van wordt maar dat kan ons inderdaad niet schelen. Al die apparaten worden niet gehackt doordat er allemaal kleine kaboutertjes stiekem code “0000” intikken, Die apparaten draaien zogenaamde (pas op moeilijke technische termen) software updates. Tijdens die updates worden de apparaten dan geinfecteerd met malware.

Als de cyberaanval WannaCry die dit weekend over de wereld trok één ding heeft laten zien, is het onze eigen gemaksparadox. Bij een inlichtingendienst die is opgericht om waakzaam te zijn én die vindt dat ze daarvoor onze computers binnen moet kunnen, wordt malware gestolen. Daarna, op 14 maart, stuurt Microsoft een beveiligingsadvies rond, zoals het bedrijf dat een of twee keer per maand doet, op ‘patch Tuesday’.

Help! Mijn malware is gestolen!

Lieve schat? De malware werd niet gestolen.

Wat de cyberaanval laat zien is dat de uiterst nuttige hacking tools van de CIA nu gebruikt kunnen worden door iedereen.

Iets waar WikiLeaks (opnieuw in begrijpelijk Engels) al geruime tijd geleden voor waarschuwde.

Microsoft beweerde dat die hacking tools van de CIA niet zoveel voorstelden.

Al die gaten, al die vulnerabilities, die waren al geruime tijd geleden gedicht.

We hebben dit weekend geleerd dat Microsoft weer eens lulkoek verkocht.

Jutta heeft expres de CIA even niet genoemd.

Zo’n afkorting maakt het artikel anders te technisch.

Wij werken op Chromebooks. Wij hebben dus nergens last van.

Zaterdag en zondag hebben ict’ers in de hele wereld overuren gemaakt om alsnog die updates en antivirusprogramma’s in te voeren. Dat ze dat niet eerder hebben gedaan is, vrees ik, het gevolg van dezelfde gemakzucht.

Updates in te voeren? Of bedoelt ze updates uit te voeren? Of updates te installeren? In dit geval heeft dat geen enkele zin. Ransomware gijzelt computers, accounts en systemen. Je zult de gijzeling ongedaan moeten maken (“unlock”) en dan vervolgens de ransomware moeten verwijderen. Enige updates in firewalls, software etc. vinden daarna pas plaats, als dat al nodig is.

Anti-virus programma’s hadden hier niets mee te maken.

Gekke lampjes en pliepjes van het Siemens espresso apparaat (“huishoud uitbreiding” red.) ook al niet.

Maar het klinkt wel indrukwekkend.

Let even op: als Jutta een (1) modderfokking telefoontje had gepleegd met een groep ICT’ers?

Als ze wat Google had gebruikt?

Dan had ze niet zo ontiegelijk dom geleken.

Maar dat was teveel moeite.

Is dat gemakzucht?

En ik denk aan de sneer die Louis van Gaal ooit aan een journalist uitdeelde: „Ben ik nou zo slim of ben jij zo dom?”

Raise Hand

Ik weet het antwoord, Jutta.

Jij bent zo dom.

En dit is dan het einde van NRC Tech Nieuws.

Je kunt tech columns het beste laten schrijven door labiele huisvrouwen die bang zijn van aanstellerige apparaten met enge lampjes.

Had Jutta trouwens geen hulp kunnen vragen van haar knuffel terrorist?

Die leek heel handig met internet dingen en zo?

Share