I T ‘ S A G I R L, S T U P I D ! ! ! (“Bij Geboorte Gezien Als Meisje”)

, , 1 Comment

Dit wordt een wat meer persoonlijke post, maar gezien de doorgeslagen waanzin is dat misschien wel een keer okay.

Volgens mij ben ik gewoon “Papa”. Ik raakte zo’n 8 jaar geleden mijn voornaam kwijt. Ik ben ook andere dingen. Ik ben klootzak, saai, oneerlijk, dom, langzaam, blind, eikel, lul, bitch en een hele reeks andere shit. Mijn dochter is vrij mondig. Maar meestal ben ik dus “Papa”. Het is vreemd voor mij. Ik noem mijn eigen ouders, en noemde vroeger mijn grootouders, gewoon bij hun voornaam. Er werd vreemd naar je gekeken als je “Mama” of “Opa” zei. Sterker nog: ik noem mijn moeder, vader, en oma afkortingen. Ik kan niet echt namen noemen, maar stel je vader heet “Remco”? Dan zou ik hem “Rem” noemen, en stel je Oma heet “Sophia”, dan zou ik haar “Fietje” noemen. Mijn ex is hetzelfde. Ook zij noemde haar ouders afkortingen van hun voornamen. Wij zijn bouwjaar begin jaren ’70. Religie, huidskleur, politieke kleur, rollen, hiërarchie? Het kwam nooit ter sprake. Mannen en vrouwen, moeders en vaders, opa’s en oma’s? Ze waren – in mijn ogen anyway – volkomen gelijk. Tijdens Le Tour de France was dat weleens anders, in zo’n tuin, zo’n weekend met z’n allen samen. Dan keken de “mannen” de etappe, met veel te veel bier en lulkoek, en de vrouwen hingen dan in de tuin. (Met veel te veel wijn). Anders dan die random, touretappe, zat iedereen bij- en naast elkaar en lulde met elkaar over van alles; met ons – de kinderen – erbij.

Het was volgens mij allemaal vrij modern.

We zijn bijna allemaal cisgender heterosexueel. Zowel de mannen als de vrouwen. Mijn grootvader had een lesbische nicht, die vreselijk hoog opgeleid was en een topfunctie had. Ze woonde tevens samen met haar longterm partner, eveneens een extreem hoog opgeleid iemand. We hadden buren, collega’s, mensen bij de sportvereniging en kennissen die homosexueel waren. Mensen die we wekelijks zagen. Ook die hoorden gewoon bij ons tastbare social network. Met name via sport gingen we met veel niet witte mensen om. Ook die waren net zoals wij. Ze deden exact dezelfde dingen. Hun kinderen waren net zoals wij. We deden sport, school, buiten hangen, naar meiden kijken en patat en cola in de kantine. We zagen elkaar op feestjes en bij training en wedstrijden. Witte mensen, homo’s en gekleurde mensen. Iedereen zat met elkaar aan tafel. Iedereen dronk. Mensen rookten wiet. Iedereen lulde teveel en te luid.

Later tijdens studie en werk was die situatie niet anders.

Ik begrijp van mijn grootouders dat de generatie voor hun, vooral uit dronken afwezige vaders bestond en hele sterke, militante communistische vrouwen (overgrootmoeders).

Maar ik heb slechts een paar verhalen gehoord.

Ik ben vooral uiterst redelijke, relaxte, rationele, best aardige mensen tegengekomen.

En toen werd ik dus “Papa”.

Ik vond het absoluut fantastisch.

its_a_girl2

Ik wilde echt een meisje.

Ik heb dat jaren geleden aan mijn ex gevraagd.

…. And boy girl, did she deliver!

Ze was een prachtig mooie baby.

Helemaal verfrommeld met een kop vol kleverig zwart haar.

Dat viel later uit, toen werd ze kaal en was ze nog liever.

Daarna kreeg ze een soort middenplukje en daar kon je een soort rechtopstaande antenne van maken met gel en dan was ze helemaal om op te vreten.

Ze had prachtig mooie schoentjes en hele lieve kleertjes.

En ze rook waanzinnig lekker.

Ze rook als een klein babymeisje.

Inmiddels is ze een hele grote meid. Een eigen telefoon, een eigen laptop, helemaal zelf naar school, alleen naar winkels met mijn pinpas, logeert bij vriendinnen en familie, fiets, rolschaatst, skate, oxboard(t), kickboxt en eenwielert de buurt door. Ze is nog wat wild. Ze wil liever klimmen, spelen en rennen. Ze vindt jongens allemaal irritant en soms ook dom en geregeld boring of superboring. Haar vriendinnen, van allerlei afkomst, zijn exact hetzelfde. Luisteren dezelfde waardeloze muziek, kleden en gedragen zich hetzelfde en hebben allemaal, stuk voor stuk, een glorieuze teringhekel aan jongens.

Op speelplaatsen, op stap en in de metro, bus of tram, zie ik de jongedames vooral roddelen, over van alles en nog wat.

Jongens komen zelden ter sprake, maar als het een mention krijgt, dan is het meestal uitermate negatief.

Door school, sport en al die vriendinnen, ben ik talloze vaders en moeders tegengekomen.

Ze zijn allemaal verschillende leeftijden, komaf, werk, huis etc.

Ik heb met tientallen mensen gesprekken gevoerd over de bevalling.

De dag dat je kleine kabouter geboren wordt.

De gekte, de spanning, de sensatie, de stress.

Al die ouders hebben eenzelfde soort ontknoping als ik, als wij, als mijn ex en ik.

It’s a girl.

Een dochter.

Ik hield ‘r meteen vast, ik heb ‘r uit de vagina gehaald met wat hulp.

Daarna legde ik ‘r op mijn ex ‘r borst en ben toen heel streng gaan kijken naar die dokter die de navelstreng ging doorknippen.

(Mijn handen trilden toen teveel en ik ben blind).

“Verkloot ‘r navel en ik bel mijn advocaat”.

Daarna heb ik ‘r helpen schoonmaken.

Ze kreeg een vreselijk leuk pakje aan, met een mutsje.

Ze legden haar in een soort bakplaat met een warmhoudplaatje erboven.

Ik stond daar in een soort trance… ik aaide over ‘r kleine handje, helemaal opgerold in ‘n knuisje….

Ik was helemaal van de wereld.

A beautiful, perfect, little baby girl.

Uit mijn ooghoek zie ik dan een hele grote naald en een mevrouw die met die naald richting mijn dochter gaat…

Als. Een. Fokking. Cobra.

Nod Yes Icon

Ik greep de vrouw ‘r arm als een Ninja on crack.

Auw, u doet mij pijn, rustig, laat eens los.

Sorry, wat doe je met die naald?

Ze legde mij toen de prik uit.

Ik heb ‘r huilend naar staan kijken.

Daarna mocht ik ‘r vasthouden.

Het is het allerbeste moment ever.

Toen ik voor de allereerste keer mijn dochter optilde en dat piepkleine meisje in mijn armen had…. is een onbeschrijfelijk moment.

Hoe ze voelde, hoe ze rook, hoe ik mij voelde…. alles was gewoon echt meer dan super.

Ik heb staan huilen als een klein meisje extreem gelukkige papa.

Zowel mama als de kleine meid moesten enige tijd in het ziekenhuis blijven.

Ik heb die tijd benut om het huis 29x schoon te maken en vijf (5) ernstig verbaasde katten ferm toe te spreken: “Degene die fokt met de baby wordt opgesloten op balkon!”. Ik heb ook kans gezien om heel veel chocola te eten (die hadden we nog).

Daarna haalde ik beide dames op, en gingen we met een taxi naar huis.

De avond is een blur.

Ik heb met de kleine meid rondgelopen, want ze was wakker. Ik heb ‘r kamers en dingen aan de muur laten zien. Ze staarde vooral naar mij. Ze had enorm grote, vreemd blauwe ogen. Ze maakte vuistjes. Ze deed vreemde dingen met ‘r mond zonder geluid. Ze maakte gekke spartelende bewegingen met ‘r kleine beentjes. Daarna ging ze bij Mama aan de borst en beide dames crashten vreselijk hard en sliepen zo’n dertien (13) uur (u.) straight.

Stilzitten is niet iets wat ik echt geweldig goed doe.

Dus ik heb de fiets gepakt en ging naar de Gemeente.

Baby geboren!

Gefeliciteerd! Jongen of meisje?

Een meisje.

Ik heb een dochter.

En toen stond ik weer een beetje te snotteren.

Ik heb nog nooit een formulier zo netjes ingevuld als dat.

Inmiddels is mijn allerliefste dochter zo groot dat ze meer vragen heeft “over vroeger”. Wat deed je dan? En waar woonde je dan? En hoe zag je er toen uit? Ze vraagt weleens, “toe, vertel nog eens van toen ik geboren werd”, veelal met mensen erbij. Ik vertel bovenstaand verhaal, veel uitgebreider, en met allerlei details nog steeds heel erg graag. De dag dat ze geboren werd, de dag dat dit geweldige meisje tevoorschijn kwam, de dag dat ik haar vader werd is verreweg de allerbeste dag ever.

In Republiek Kukenheim hebben de Deugridders van de Stopera Tafel daar deze week een einde aan gemaakt.

Het is geen meisje meer, je bent niet vader geworden van een dochter.

“Het kind” is “bij geboorte gezien als meisje”.

 gezien-als-meisje

“Het geslacht” van “het kind” hoef je niet meer in te vullen.

… Komt later wel een keer, kijk maar wat “het kind” wil, dan, goed?

(Ergens in de hel is Doctor Josef Mengele vreselijk hard aan het lachen red.)

Ik verzoek de Deugridders van de Stopera Tafel heel aandachtig op te letten.

Mijn dochter, our beautiful baby girl?

Ze werd niet geboren als meisje. Ze is een meisje.

En ze werd modderfokking zeker niet “bij geboorte gezien als meisje”.

Als iemand… welke modderfokking Deugridder dan ook, het ooit in z’n modderfokking hoofd haalt om mijn dochter te omschrijven als: “bij geboorte gezien als meisje”?

Dan beukt ze je fokking hoofd in.

Dat pikt de jongedame nooit.

 

Shaking No Emoticon

 

Ze is namelijk wat mondig en houdt van klare taal.

En ze heeft een hardvochtige hekel aan taalfascisten.

Dat heeft ze van ‘r moeder 😉

Oh, dan wat vervelende dingen… Heeft iemand al contact opgenomen met UNICEF en de VN? Want ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat het hebben van een sexe, een geslacht? Dat is vast een soort fundamenteel recht waar kinderen recht op hebben en zo. En je zult zien dat het achterhouden danwel verwarren van een geslacht diepe sporen kan nalaten en allerlei onnodige trauma’s in adolescentie kan veroorzaken. Ik gok verder dat dergelijke gender-confusie wel toestaan in het Westen maar niet toestaan in Turkmenistan allerlei geopolitieke ontwikkelingshulp problemen met zich meebrengt.

Misschien moeten de Deugridders van de Stopera Tafel in Republiek Kukenheim daar eens over nadenken.

Tot slot: als jij echt gek genoeg bent om je kind niet “meisje” en “dochter” te noemen? Als jij echt gek genoeg bent om het hokje geslacht na het zien van een vagina niet in te vullen? Dan is het tijd voor een interventie, zware medicatie en dwangverpleging.

Onze avantgarde snuift grote hoeveelheden lijm.

De Deugridders van Amsterdam zijn eindelijk dan zo fokking ver doorgeslagen dat ze zelfs de geboorte van je dochter (of zoon) kunnen onderwerpen aan Orwelliaanse Newspeak.

 Fuck You

(Ook namens de grootouders van “het kind”).

Nod Yes Icon

Share
 

Leave a Reply