“Hulp” van Veilig Thuis

, , Comments Off on “Hulp” van Veilig Thuis

A word to the wise:

Zodra je kind geboren is? Sluit direct een rechtsbijstandsverzekering af voor dat kind. Je wilt jezelf verzekeren tegen: problemen bij scheiding/einde relatie en problemen met Jeugdzorg. Als er ooit iets gebeurt, even bellen of mailen met je verzekeraar en je krijgt meteen een advocaat. Een dergelijke verzekering kost tussen de 4-6 euro per maand en het is zeker de moeite waard.

Ik ben reuze benieuwd naar de “melding“.

Gelukkig ben ik een hele handige jongen, dus ik Google “Veilig Thuis”. Dit blijkt een combinatie te zijn van de vroegere meldpunten: huiselijk geweld en kindermishandeling. Die 2 meldpunten zijn samengevoegd in het kader van al dat slimme werken en die nieuwe jeugdwet.

Op dat moment weet ik al wat er gaat komen, dus ik bel ergens ‘s morgens onder het genot van een kopje koffie naar de receptie van Veilig Thuis.

Hallo. Ik ga weer beschuldigd worden van kindermishandeling.

U gaat weer beschuldigd worden?

Yep.

Hoe weet u dat?

Ik ben gisteren bedreigd per telefoon, het was allemaal weinig coherent.
Maar yea daar kwam het wel op neer.
 Ik ga beschuldigd worden van kindermishandeling. 
Wilt u weten door wie? 
.

Ik leg dan het verhaal uit.

Enige dagen later krijg ik dan de “zorg”melding per mail.

Er zijn wat kleine problemen met de “zorg”melding. Zo beweert ze dat de melding komt van “de zedenpolitie” – da’s gek, want de contactpersoon met email-adres is echt Jeugdzorg. Als altijd is er een leuke collectie grammaticale fouten en oh ja… alle beweringen zijn je reinste waanzin. Ik leg dit allemaal telefonisch uit aan Veilig Thuis. Ik wandel ze door de vele feitelijke onjuistheden heen en leg ze uit dat ik een leuk boek over jeugdrecht aan het schrijven ben, en Veilig Thuis? Die kende ik nog niet.

Jullie zijn van harte welkom.

Men voelt dan nattigheid dus de “zorg”melding wordt een vleugje aangepast met een mail richting de “onderzoekers” van Veilig Thuis:

LET OP LET OP LET OP: Dit betreft slechts de vermoedens van 1 persoon van Jeugdzorg!

Confused Icon

Dat begint goed.

“Onderzoek” betekent in dit geval een gesprek bij mij thuis met mij, mijn ex-partner, mijn kind, de school en onze huisarts.

Veilig Thuis verzoekt ons dan om daaraan mee te werken. Als we niet meewerken, als we weigeren, dan doet Veilig Thuis dat onderzoek helemaal zelf. Ja dat lees je goed: Veilig Thuis is bevoegd, na zo’n “zorg”melding om zelluf de school en huisarts te contacteren en zowel de school als de huisarts moeten dan informatie verschaffen. Het kan dus zelfs zo zijn dat je niets weet van de “zorg”melding en dat je school of huisarts rechtstreeks gecontacteerd worden zonder dat je dat te horen krijgt van Veilig Thuis, Jeugdzorg, de school, of de huisarts. In zo’n situatie kun je dus geen enkele vorm van verweer voeren, want je weet van niets.

Het komt allemaal wat Noord-Koreaans over.

Onderzoek wordt gedaan door een “onderzoeker” en een “gedragswetenschapper”.

Oh nee. Wij werken dolgraag mee.

Mams boos, kind boos, huisarts boos en school boos… maar…

Alles en iedereen is er duidelijk over: ik mag dan een teringhekel aan Jeugdrecht hebben, ik ben een vreselijk lieve overlegpapa. Het blijkt dus mogelijk te zijn dat je kritiek hebt op jeugdzorg en jeugdprofessionals, maar dat je dan niet je kind zwaar mishandelt. Zo blijken er in onze stad bijvoorbeeld ook talloze mensen te wonen die een teringhekel aan het parkeerbeleid van A’dam hebben, maar gek genoeg geen gevaar op de weg vormen.

Wie had dat ooit gedacht?

Lightbulb Icon

De onderzoeker schrijft dan een rapportje of verslagje. Het stelt niet veel voor, ik heb er talloze gezien, meestal 2-4 pagina’s. In dit geval was de uitkomst: beslist geen sprake van mishandeling, geen vervolgtraject.

Er was een “zorg”melding.
(Verzonnen door een waanzinnige).

En we kregen “hulp”.

Slimmer werken.

Enige maanden na dit incident doet de Jeugdinspectie in Den Haag een landelijk onderzoek naar Veilig Thuis. Men is aan het toetsen of die samenvoeging van die meldpunten nu wel of geen vruchten afwerpt. De uitkomst is schokkend. Lange wachtlijsten door talloze “loze” meldingen (da’s de categorie waar wij in vallen) en maar liefst zestig (60) procent (%) van de vestigingen van Veilig Thuis blijkt slecht te functioneren Grote artikelen in het NRC. Als gevolg daarvan begint Veilig Thuis in A’dam (die ook een dikke onvoldoende en dikke bak kritiek over zich heen kregen) direct met meer personeel aan te nemen en op te leiden, meer geld van de Gemeente om de wachtlijsten weg te werken, want… We gaan het beter doen met minder geld.

“Zorg”melding door een gek die je kind niet kent.

En vervolg”hulp” door een organisatie die slechts voor 40% functioneert.

De Slimme Gemeente at work.

Je zou denken dat je als burger het recht hebt volledig gevrijwaard te blijven van de krankzinnige “vermoedens” van willekeurige ambtenaren. Je zou verder denken dat de beweringen van 1 gek na 19 minuten nooit zo zwaar kunnen wegen dat er meteen “onderzoek” volgt. Je zou denken dat dit een vorm van sabotage van een reeds lopend vertrouwelijk Ombudsmanonderzoek betekent. En je zou denken dat er als burger nooit ofte nimmer van je verlangd mag worden dat je bewijst dat je iets niet doet of niet gedaan hebt. Dat noem je namelijk “de omgekeerde bewijslast” en dat mag een klein beetje niet in onze rechtstaat.

Wat gebeurt er nu met die “zorg”melding?

Niets. Die blijft voor eeuwig staan. Op je naam.

En als je kind later 18 wordt?

Dan kan ze dat allemaal fijn inzien.

Excuses?

Rectificatie?

Schadevergoeding?

Nee. Dat krijg je allemaal niet bij al die “hulp”. Dat moet je helemaal zelluf doen en dat … lieve mensen… dat heet verweer.

Normaal voer je verweer tijdens zo’n proces maar in dit geval waren de aantijgingen zo krankzinnig ver verwijderd van enige empirisch waarneembare realiteit – een beetje alsof je beschuldigd wordt van de moord op JFK – dat we besloten om mee te werken en eens te zien wat Veilig Thuis dan zoal doet. We hebben afgezien van gebruik van een advocaat en het een beetje over ons heen laten komen.

Het hele “onderzoek” duurde 3 dagen. Een gesprek bij ons thuis (2u ongeveer), een gesprek op school (10min) en een gesprek met de huisarts die echt helemaal over de zeik ging (15min). De gedragswetenschapper vond het allemaal wel best na een uurtje bij ons thuis en ging dan ook vroeger weg. Daarna hebben we niets meer van haar gezien of gehoord. De onderzoeker zelf was een aardige vent. Hij geloofde er allemaal geen ruk van, maar ja, “als Jeugdzorg een melding doet, dan moeten we dat onderzoeken”.

Van 100% zeker… naar nul.

De Slimme Gemeente.

Ik ken de apen van Jeugdzorg maar al te goed. Ik trek het allemaal prima zonder advocaat.

Mijn advies is echter: sluit zo’n verzekering af en zodra er iets gebeurt? Haal er meteen een advocaat bij.

Meteen.

Kwalitatief onderzoek vergt dan weliswaar geen grootschalige data-collectie, maar een steekproef van 1 ongeleid projectiel is natuurlijk niet genoeg. Deze mevrouw heeft een hele aparte, specialistische, senior functie. Alvorens we “verweer” uitvoerig gaan behandelen… laten we er nog eentje pikken en eens kijken hoe de meer gemiddelde medewerker het doet op kantoor.

Share