GGZ: Geen GezondheidsZorg (Voor Kwetsbare Kinderen)

, , Leave a comment

De race naar de bodem verloopt voorspoedig.

Wij adviseren de oplettende lezers een blik te werpen op [ # 61 ] bovenin.

In 2014 krijgen we de aankondiging van de nieuwe Jeugdwet.

Decentralisatie. Jeugdzorg wordt niet langer gefinancierd vanuit het Rijk.

De overkoepelende organisatie van GGZ specialisten trok direct aan de bel.

Men schreeuwde moord en brand.

En men voorspelde wantoestanden.

We zijn drie (3) jaar verder en die voorspelling is uitgekomen.

NRC: Psychiaters zien verval jeugd-ggz.

Kinderpsychiaters signaleren een teloorgang van hun vak nu het onder gemeentelijke verantwoordelijkheid valt. En kindpatiënten zelf ondervinden van die decentralisatie voortdurend nadelige gevolgen. Dat zeggen 240 kinder- en jeugdpsychiaters in een deze woensdag te publiceren enquête van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP). De NVvP noemt de respons opvallend hoog: de 240 vormen ongeveer de helft van alle kinder- en jeugdpsychiaters in het land, en eerdere enquêtes van de vereniging de laatste jaren kenden een respons van ruim onder de honderd. Het laat volgens de NVvP zien „hoezeer de kinderpsychiaters ervaren dat hun professie in de kern is geraakt”.

Het staat er echt.

De fucking helft van alle kinder- en jeugdpsychiaters in het hele land.

Lang leve Republiek Kukenheim!

Gevraagd naar knelpunten berichten de psychiaters uitgebreid over de sluiting of inkrimping van kinderpsychiatrische afdelingen van ggz-instellingen, over minder bedden in de opvang voor suïcidale adolescenten, voor kinderen met autisme, met eet- en hechtingsstoornissen, met psychische trauma’s. Op elkaar ingespeelde teams van psychiaters, psychologen en maatschappelijk werkers binnen ggz-instellingen vallen uiteen door ontslagen als gevolg van gemeentelijke bezuinigingen. Wachtlijsten lopen zo op, dat psychiaters op zoek naar een specialistische behandelplek geregeld moeten leuren met kinderen. Die belanden niet zelden in instellingen ver buiten de eigen provincie.

Zorg… het recht op medische bijstand… zou overal in Nederland gelijk moeten zijn qua kwaliteit etc.

Concreet betekent dit dat je zorg – alle zorg – op landelijk niveau moet regelen.

Dat doen wij echter niet.

Dit is gaande in meer EU landen.

De verzorgingsstaat moet gesloopt vanaf het omvallen van de Berlijnse muur.

En dus zijn de meest kwetsbare kinderen de lul.

„Nederland krijgt op dit gebied de status van een ontwikkelingsland”, zegt Dirk Vandenberghe, een kinder- en jeugdpsychiater die in Noord-Brabant en Limburg werkt als vrijgevestigde en bij meerdere instellingen. Vandenberghe is 74 jaar, zit sinds 1973 in het vak en heeft tal van hervormingen in zijn medisch specialisme meegemaakt. „Veranderingen horen erbij. Maar dit keer vrees ik echt dat het rampzalig wordt. Vooral voor de kinderen zelf.” Niet alleen de wachtlijsten baren hem zorgen, maar ook de „bemoeienis van de gemeente” met zijn vak. „Ik heb meegemaakt dat een gemeentelijk wijkteam niet instemt met de behandeling van een kind met ADHD, omdat het team vond dat eerst de route moest worden bewandeld van hulp aan het gezin rondom het kind.” Kinder- en jeugdpsychiater Emma van der Meulen: „Er wordt vaak vergeten dat wij te maken hebben met ernstig hersenzieke kinderen. Problemen thuis ontstaan vaak puur door zo’n ziekte. Ik heb geweldige ouders gezien van kinderen met extreme gedragsproblemen.”

Zoals u elders heeft kunnen lezen strooit onze Wethouder Jeugdzaken, Mw Kukenheim, graag met gratis therapie.

Zij is ons (mijn dochter en ik) een weekendje Leiden schuldig.

Kinderpsychiatrie kent sinds de decentralisatie een andere status dan andere medisch specialismen, zegt de beroepsgroep. Groot pijnpunt is het feit dat een kind uit gemeente A een minder groot beroep kan doen op psychiatrische zorg dan een kind uit gemeente B, puur vanwege een verschil in lokale budgetten. „Die willekeur is idioot”, zegt kinder- en jeugdpsychiater Renée Arnold. „Het staat haaks op je artseneed. Dat knaagt aan je, als arts. En je bent niet bij machte er iets aan te doen. Het is dé manier om mensen de beroepsgroep uit te jagen.” Zes op de tien kinderpsychiaters zeggen collega’s te kennen die na 2015 zijn gestopt met hun vak, bijvoorbeeld door over te schakelen naar de volwassenenpsychiatrie.

Zes op de tien.

Indrukwekkende cijfers.

De “behandeling” van kinderen kun je beter overlaten aan Jeugdkruisvaarders… kinderloze, etnisch-religieuze MBO meisjes met zo’n leuke telefoon.

Psychiatrie is overschat.

Vraag maar aan Tom Cruise.

Nod Yes Icon

Bijna alle kinderpsychiaters willen af van het juk van gemeenten, bijvoorbeeld via landelijke afspraken. Ruim 54 procent van de beroepsgroep bepleit een terugkeer naar de situatie van vóór 2015, toen de kinderpsychiatrie onder de zorgverzekeraar viel.

De oplossing is – gek genoeg – vrij simpel.

Haal er een advocaat bij.

En span een zaak aan bij het Europese Hof Voor De Rechten Van De Mens.

Dit is schending van het recht op medische bijstand.

En daardoor een schending van een hele rits leuke bepalingen uit de Conventie van de Rechten van het Kind.

Zullen we een gedachten experiment doen?

Probeer de Conventie van de Rechten van het Kind eens te vinden bij: De Raad v/d Kinderbescherming, of Jeugdmaatschappelijk Werk (Spirit), of Opvoedkundige Hulp (Altra), of de Sociale Jeugd Zedenpolitie, of een willekeurige school, of de GGD Jeugdgeneeskunde, of inderdaad Jeugd-ggz of het Ministerie van Volksgezondheid, of Meldpunt Kindermishandeling en Huiselijk Geweld (Veilig Thuis).. of de pagina’s van onze Wethouder Jeugdzaken op het website van de Gemeente Amsterdam?

Probeer maar.

Je komt de Conventie nergens tegen.

Want kinderen hebben geen vermogen.

En dus geen rechten (meer red.).

Het neefje van Ellen Deckwitz vindt zo een psychiater.

(Een hele lieve red.)

Want Papa en Mama hebben geld.

Als je Papa en Mama echter geen geld hebben?

Shaking No Emoticon

Share