Geitophobia Met Ellen Deckwitz (En Haar Geflipte Zus en Neef)

, , Leave a comment

Oh jottem!

Ellen Deckwitz is terug.

Ellen heeft een aantal zussen. Een van haar zussen is een heuse psycholoog. Ze heeft kinderen en een van die kinderen is “depressief”. Da’s logisch want alle Deckwitz zussen (en mams) zijn depressief, dus het niet meer dan logisch dat je daar je kind ook mee opzadelt. Ik noem dit even expliciet vooraf, want depressieve kinderloze Ellen en haar depressieve zus met depressieve zoon die psychologische hulp krijgt gaan zich bezighouden met “pedagogie”.

Dit is Geitophobia, met Ellen Deckwitz (en haar geflipte zus).

geitophobia

NRC: Rijbewijs.

‘Ik wist helemaal niet dat Peer een rijbewijs had”, zei mijn zus toen we wachtten op de neef (type biologisch en chronisch verward) die ons een lift zou geven naar een verjaardag. Voor ik iets kon zeggen, klonken er gierende banden, want daar kwam hij al aangescheurd. Peer hielp al inparkerend een rododendron naar de andere wereld en zwaaide vervolgens naar ons. We stapten in.

Nee toch?

Weer een Deckwitz telg die niet lekker functioneert.

Wat een toeval.

Ellen, haar geflipte zus en haar geflipte neef gaan nu willens en wetens mensen in gevaar brengen.

Let op.

„Ik moet even wennen”, zei hij terwijl hij optrok, de motor afsloeg en hij de wagen opnieuw startte, „ik heb deze bak vorige maand goedkoop kunnen overnemen, maar ik had daarvoor al een tijdje niet gereden.” De wagen stoof achteruit, Peer schepte bijna een brievenbus, remde, herstartte en ging toen gelukkig vooruit. „HOELANG HEB JE NIET GEREDEN?”, vroegen mijn zus en ik in canon. „Acht jaar, ik had mijn rijbewijs laten verlopen”, giechelde Peer, terwijl hij over een doorgetrokken streep reed. „Vroeger moest je dan opnieuw examen doen, maar de wet is veranderd dus ik kon gewoon mijn oude papieren (of wat daarvan over was, haha!) inleveren bij de gemeente en, hup, een week later had ik een nieuwe!”

Laten we alle biologisch en chronisch verwarde mensen een rijbewijs geven.

(En ja, ze mogen gewoon appen in het verkeer red.)

Hij nam een haarspeldbocht, reed even spook en sneed een Tesla af die voorrang had. Mijn zus sms’te haar kinderen dat ze van hen hield en appte mij dat we een taxi terug zouden nemen.

Geestig.

… Maar… wel in die auto blijven zitten.

De kinderen van Ellen’s zus, waaronder dat depressieve, ernstig zieke neefje zijn immers veilig.

De rest van de mensen in het verkeer kan de Deckwitz zusters niets schelen.

Shaking No Emoticon

Eenmaal op de verjaardag foeterde mijn zus op de wetgeving, waardoor personen die lijken te zijn vergeten waar de rem zit, gewoon de weg op kunnen. Haar tirade werd op een zeker moment onderbroken door tumult bij de buren. We tuurden door de heg en zagen drie jonge kinderen met elkaar ruziën. Een vader kwam uit huis gestoven, scheldwoorden roepend die ik mijn zus alleen heb horen gebruiken tijdens haar eerste bevalling. Hij rammelde de kinderen door elkaar. Het was net niet agressief genoeg om meteen de kinderbescherming te bellen, maar hij schreeuwde dingen tegen hen als „stomme sukkels!”, „kneus!” en „stelletje krengen” (ik verzin dit niet). De bleke kleintjes werden het huis in geduwd.

Och jeetje?!??

Ik heb ‘r eentje van bijna 12.

Die mag mij gewoon uitmaken voor klootzak, of fucklul, of hufter.

En ja, ik noem ‘r weleens kreng, etter, of bitch.

Ik zie het probleem niet zo.

Maar ja, ik slik dan ook geen zware medicatie zoals Ellen en haar zus.

Mijn zus duwde vlak voordat de taxi kwam een briefje door zijn brievenbus, met daarop het verzoek zijn kinderen beter te behandelen omdat hij anders Bureau Jeugdzorg op de stoep kon verwachten.

Ehm… Ellen (en geflipte zus)?

Dat doet Jeugdzorg niet.

Shaking No Emoticon

Voor huisbezoek is iets van een acute crisis-situatie nodig en veelal een melding van politie.

Niet van de warrige, labiele emo Deckwitz zusters.

Maar doe gerust een melding.

Dan kan Jeugdzorg eens poolshoogte nemen en komen kijken hoe het met de medicatie van Ellen, haar zus en dat depressieve neefje staat.

Oh, vergeet je dan niet te vermelden dat je graag in onveilige auto’s met onveilige bestuurders rondrijdt?

Wat een zieke, doorgedraaide verknipte fokking NSB’ers zijn die zusjes Deckwitz, zeg!

NSB

Vooral niet praten met je buren.

Wat je het beste kunt doen is meteen anoniem dreigen.

Nod Yes Icon

Als ik die vader was?

Dan zou ik er werk van maken.

„Eigenlijk zouden mensen, voor ze kinderen mogen krijgen, een test van goed gedrag moeten afleggen”, zei ze toen ze in de wagen stapte. “Een soort ouderschapsexamen.” „Ja”, zei ik. „Maar in plaats daarvan kunnen eikels die hun kind voor kneus uitschelden nageslacht verwekken zonder dat iemand er iets tegen kan doen, en heeft Peer een rijbewijs.”

Zo mocht Ellen’s moeder, zwaar depressief en constant aan de medicijnen een hele rits kinderen produceren.

Alle Deckwitz kinderen kampen met ernstig psychologische problemen.

En ook Ellen’s zus (tevens lekker aan de pillen) mocht zich gewoon voortplanten, uiteraard met verschillende vaders, want da’s stukken beter voor die kinderen.

Bovendien kan Ellen’s zus dan vissen uit twee (2) alimentatie potjes en da’s wel zo prettig.

We tuurden de rest van de rit uit het raam, naar een hopeloze wereld.

Lieve Deckwitz meiden basket cases?

Jullie… zijn hopeloos.

Wat heb je liever?

Een vader die af en toe tegen je tettert?

Of een moeder die de godganse dag stijf staat van de pillen, emo en labiel?

 

Share
 

Leave a Reply