Famke Overwater Leidt Een Miserabel Leven (Erger Dan Een Dakloze)

, , Comments Off on Famke Overwater Leidt Een Miserabel Leven (Erger Dan Een Dakloze)

Mijn schoonouders’ huwelijk stortte in net toen ik begon met studeren.

Voor schoonmama betekende dat verhuizen van achter het concertgebouw, naar de Pijp.

Het betekende tevens dat ze moest werken. Iedere ochtend vroeg op. En dan naar kantoor. Die route bracht haar langs een soort portiekje. In dat portiekje “woonde” een zwerver (dakloze red.). Daar maakte ze dan af en toe een praatje mee. Ze vond het allemaal geweldig spannend. Het was de allereerste keer dat ze een “zwerver” (dakloze red.) was tegengekomen. Ze bracht ‘m af en toe een Mars, of een Raider. Ze bracht ‘m een paar oude gympen van mijn schoonbroer.

Iedere keer als we op visite kwamen moesten we meest leuke en geestige verhalen over die “zwerver” (dakloze etc.) aanhoren. Zo bleek dit niet zomaar een dakloze te zijn. Neen. Deze dakloze was een soort guru, vol wijsheid. Na een glas wijn of wat te veel begon mijn schoonmoeder dan die vele wijsheden te herhalen.

“Vincent zegt, ‘Je moet nooit met je ramen dicht slapen, daar krijg je kanker van”.

“Vincent zegt dat je echt dagen kunt rondkomen op een Mars-reep”.

De dakloze heette helemaal geen Vincent. Hij wilde z’n naam niet geven.

Dus noemde mijn schoonmoeder hem “Vincent”, een soort koosnaampje.

Vincent begon af te glijden, drank… drugs en dat betekent om geld vragen.

Vincent werd agressiever en viel geregeld mensen lastig bij de bushalte.

De Hema (eigenaar van dat portiekje) vroeg Vincent te vertrekken.

Vincent werd toen echt agressief en greep een mes.

Politie voerde ‘m af en bracht ‘m naar de GGD.

Bye Vincent.

Parool: ‘Is het leven van een dakloze nou miserabel?’

Het antwoord?

Ja.

Nod Yes Icon

Daklozen hebben een afschuwelijk bestaan. Veelal meervoudige problematiek. Schulden, psychiatrische aandoeningen, geen sociaal netwerk, voeten en tanden kapot, rare maag- en darmziekten en uiteraard verslavingsproblematiek. Daklozen worden geregeld helemaal total loss geslagen door dronken jongeren; ze worden nog veel vaker in elkaar geslagen door elkaar. Daklozen worden niet oud. Ze gaan vroeg dood aan hartfalen, alcoholvergiftiging, longziekten en combinaties van aandoeningen met infecties, ontstekingen etc.

Lees u even mee?

Hij is een sympathieke man van een jaar of vijftig, met kort, zwart haar. Ik ken hem van de daklozenopvang. Hij komt ­regelmatig bij het inloophuis waar ik een tijd als vrijwilliger heb gewerkt. Tegenwoordig zie ik hem alleen nog als ik boodschappen doe (hij verdient wat geld bij de uitgang van de supermarkt) en dan maken we meestal een praatje. Het is geen uitgebreid gesprek. Gewoon een korte babbel. Maar wel een gewaardeerde. “Thank you for… (hij denkt na en vist dan uit een beperkte woordenschat Engels) talking to me. It makes me feel… human again.”

Awwww.

Vrijwel ­altijd klagen of jubelen we even over het weer. Hij vertelt dat hij er wat werk bij heeft. Een andere keer dat hij die ‘baan’ weer kwijt is. Dat hij een tijdje naar de gevangenis moet om zijn schuld, 250 euro aan boetes voor overnachten in het park, af te betalen. Dat hij ergens onderdak heeft gevonden. Een volgende keer dat hij daar weer heeft moeten vertrekken. Of hij doet zijn beklag over een pijnlijk been.

Dat klinkt allemaal reuze leuk.

Zijn leven lijkt me niet fijn, maar de man blijkt over het mijne net zo goed zijn bedenkingen te hebben. Het is zaterdagavond als ik de winkel binnen- en even later weer uitloop. Na de ­gebruikelijke koetjes en kalfjes vraagt hij nieuwsgierig en geïnteresseerd wat mijn weekendplannen zijn. Op mijn antwoord dat ik die avond thuis het een en ander moet doen en afmaken, volgt een hoofdschuddend en afkeurend: “Aaargh, lady. No, NO.” Hij heeft een blik van desillusie in zijn ogen, en met grote gebaren wuift hij mijn antwoord weg. Alsof ik er de lucht mee heb bevuild.
Hij wil er nog iets over kwijt, maar zoekt naar woorden. Ik wacht. Hij worstelt verder.

Niet met het raam dicht slapen... Daar krijg je kanker van?

Dan tovert hij zijn meest vriendelijke gezichtsuitdrukking tevoorschijn, legt een hand op mijn schouder, met de andere hand steekt hij een belerende wijsvinger op. Met een serieuze stem zegt hij: “Go hit the city… and fuck somebody.”

Jeetje, wat een wijsheid.

Grijnzend bedank ik hem voor zijn advies en zeg dat ik erover na zal denken. Goed. Oké. Duidelijk. Is genoteerd.

Ik ben hier degene die een miserabel leven leidt.

Klopt.
Want het gaat allemaal om jou.

Ik Deug

Share