EU-forie (en Lijmsnuiven) Met Maarten Schinkel

, , Leave a comment

Dit is geweldig.

We gaan wat lijm snuiven.

En dan gaan we wat EU-forie doen.

NRC: Verbeter de euro, begin bij jezelf.

En zo brak zondag de zon door in de eurozone.

Oh? Hoe dat zo?

De voormalige Rothschild-bankier Emmanuel Macron won de Franse presidentsverkiezingen met een moderne, kosmopolitische agenda. Maandag werd een dag waarop Europa, eindelijk, weer eens met goede moed vooruit kon kijken.

Rothchild bankiers zijn hartstikke te gek en democratisch en zo.
Ineens knellen de schoenen van Europa dan ook een stuk minder.

Het continent lijkt ook een nieuwe gezamenlijke vastberadenheid te hebben gevonden in de steeds bitterder onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk over de Brexit.

Burgers staan 's morgens op en zingen spontaan het EU volkslied onder de douche.
Het aardse Paradijs is bereikt!

Is dit het einde van de eurocrisis? Het is een grijsgedraaide plaat, de redenering dat een monetaire unie niet kan zonder politieke unie, maar het is daardoor niet minder waar. De muntunie is in 1999 onaf gestart, in de verwachting dat de voltooiing pas plaats zou vinden onder de dwang van crises. Die zijn er geweest, in 2008 (Lehman), vanaf 2010 (de euro) en anno nu (het opkomende populisme).

Even opletten?

Met “het opkomend populisme” bedoelt ie de toenemende, terechte, onderbouwde kritiek op de ondemocratische, non-transparante EU.

Hij bedoelt daarmee tevens de toenemende, terechte en onderbouwde kritiek op Islam en identity politics.

Macrons agenda geeft een goede inkijk in wat er nodig zal zijn. Een veel groter federaal budget, dat bijvoorbeeld bestaat uit de afdracht van de nationale btw-inkomsten aan het Brusselse centrum. Als die via een vaste verdeelsleutel weer worden uitgekeerd aan de deelstaten, krijg je iets wat het huidige Amerikaanse systeem benadert: automatische stabilisatoren, die dempend werken.

Goed idee!

Good Idea

Een veul groter federaal budget.
Waarom hebben we daar niet eerder aan gedacht?

Dit is wel bijzonder.

Alle polls wijzen uit dat de bevolking van de Eurozone iets heel anders wil.

Namelijk minder EU, minder invloed van Brussel, meer transparantie, meer soevereiniteit, minder immigratie etc.

Daarbij hoort een centrale thesaurie, en dus een eurominister van Financiën. En gemeenschappelijke financiering op de kapitaalmarkt, door middel van ‘eurobonds’ die dan de standaardobligaties worden voor het eurogebied op de financiële markten. En een noodfonds dat kan ontstaan uit het huidige ESM-fonds, waar deelstaten snel en goedkoop terechtkunnen in tijden van crisis – een soort Europees IMF dus.

Opnieuw een geweldig idee.

Waar koop ik die ‘eurobonds’? Want ik wil er een hele hoop!

En mag mijn dochter dan in dat Europese leger?

Macron heeft daarin volkomen gelijk. Maar nog los van de politieke haalbaarheid vergt zo’n nieuwe architectuur wel dat de deelstaten veel sterker op elkaar gaan lijken. En daar zal de nieuwe Franse president zelf behoorlijk aan moeten werken. Klein voorbeeld: zijn beslissing om de pensioenleeftijd te handhaven op 62 jaar getuigt misschien van realiteitszin in de Franse nationale politieke verhoudingen, maar dit soort zaken zal toch echt rechtgetrokken moeten worden om een gemeenschappelijk financieel beleid te kunnen gaan voeren.

Weer even goed opletten?

Diversiteit moet je vooral vieren als onderdeel van een Europees propaganda-offensief.

In werkelijkheid moet er zo min mogelijk diversiteit zijn.

Je bent een inwoner met een Nederlandse achtergrond.

Vroeger was je een Nederlander.

Nu zijn we allemaal Europeaan. Alle lidstaten, alle burgers zijn gelijk.

Wat goed is voor Duitsland? Is goed voor Polen.

Wat goed is voor Frankrijk? Is goed voor IJsland.

En wat goed is voor banken en big business? Is goed voor burgers en toekomstige generaties.

Nod Yes Icon

Dat lijkt allemaal uitermate lastig, zeer pijnlijk en politiek buitengewoon ongewis – of gewoon onhaalbaar. En toch is dit de architectuur waar de euro uiteindelijk naartoe moet.

Oh, moet dat?

Ordnung Muss Sein

Want het gaat nu goed, de conjunctuur zingt en kwinkeleert zo luid dat we bijna zouden vergeten dat er nog steeds uitzonderlijke monetaire noodsteun plaatsvindt door de Europese Centrale Bank. Maar bij de volgende grote tegenslag manifesteren alle breuklijnen zich weer.

Het gaat “goed” met 0 (nul) % (procent) rente…

… en uitzonderlijke monetaire noodsteun?

Hoe gaat het met jou?

Nou nu ik op de intensive care aan de beademing en een hartmonitor lig?

HARTSTIKKE GOED!

Kijk toch eens wat we allemaal voor geweldigs bereikt hebben in Griekenland.

Kijk toch eens hoe geweldig de Italiaanse banken het doen.

Kijk toch eens hoe geweldig die pensioenfondsen het doen.

Kijk toch eens hoe goed het gaat met de totale studieschuld in de Eurozone.

Huizen zijn onbetaalbaar aan het worden!

Beter kan het niet!

Je zou denken dat er nóg een crisis nodig is om de euro te vervolmaken. Of te breken.

Dat is het allerbeste idee!

Laten we nog een crisis doen!

Broken Euro

En dan nog eens zo’n gigantische transfer of wealth from the poor to the rich.

Gelukkig betalen Facebook, Microsoft, Google en tal van andere megabedrijven nul belasting in Europa.

Anders zou Europa helemaal in de soep lopen.

Waar ik mij alleen een klein beetje druk om maak?

Waar vinden we een nieuwe dronkenlap als Juncker straks vertrekt?

Ik vond de titel van het “artikel” wat verwarrend Maarten.

De Euro wordt namelijk nogal centraal geregeld vanuit ehm… de ECB?

Dus enige verbeteringen aan mijzelf?

Die hebben volgens mij (welgeteld red.) NUL fucking effect op die fucking euro.

Neem nog een snuif, joh.

Schoollijm

Verbazingwekkend hoe het ineens zo goed met die EU gaat.

Ik las enige tijd geleden nog dat het een “kweekvijver van ontgoocheling” was?

Share