EU Censorship: Protecting You From Reality

, , Comments Off on EU Censorship: Protecting You From Reality

Mensen wat een hondenweer niet? Onze kleine kabouter kwam bevroren en drijfnat thuis. Arme kind ‘r handen waren blauw. Ze vond ‘r uitje leuk, maar de reis terug was een drama; alles was bom- en bomvol. De schade loopt in de tientallen miljoenen. Nog veel erger? Drie mensen zijn overleden… door het weer. In het Oosten van het land viel een boom op een auto met iemand erin, een andere vent werd gedood door rondvliegende takken. Een moeder met kinderwagen wist nipt te ontsnappen aan een omvallende boom. (Die arme vrouw loopt de aankomende weken te trillen van de ellende).

Drie doden door het weer.

Da’s niet best.

SlimK1nd begon als een soort experiment, werd vervolgens een tijd lang een soort movie blog, toen een beetje tech/nerd blog. Dat morphed into een media critique blog.

Ik las vroeger 2 kranten, NRC Handelsblad en het Parool. Mijn moeder werkte als directeur bij een uitgeverij en kreeg daarom kortingen op allerlei abonnementen. Ik las de kranten niet dagelijks en niet alles (sport kon mij weinig schelen, bijvoorbeeld), maar wel geregeld van zeg 13 tot 18 jaar oud. Daarna volgde vooral CNN. Ik las als uitwonende student slechts af en toe de krant. Er was een soort leestafel met kranten op de faculteit en er waren veel kranten in Cafe de Jaren en dat zat vlakbij en die hadden goede koffie. Het is rond die tijd dat ik raak uitgekeken op “de media”. De oorlog in Bosnia, dagelijks dezelfde waanzin op CNN met Christiane Amanpour? Het sloeg allemaal nergens op. Pas als het internet zijn intrede maakt zoek ik weer “media” op, zo rond 1998, ik ben dan 28? Ik kan dan (eindelijk) buitenlands nieuws lezen, buitenlandse “kranten”. Ik was weinig onder de indruk, dus beperkte mijzelf tot een paar sites en ook toen las ik niet dagelijks het nieuws en zeker niet alles. Ook daar raakte ik echter snel op uitgekeken, teveel reclame en rotzooi ertussendoor.

Ik maak dan een heerlijke periode van media onthouding door tot 11 september. Dat viel wat moeilijk te vermijden. The War On Terror betekende echter tevens een heftig propaganda offensief over freedom en us against them en de invasie van Irak. Dus ook daar ben ik weer afgehaakt.

Ik verhuis dan naar London en probeer in 2008 weer eens wat kranten. Ik ontbijt dagelijks buiten de deur, da’s daar goed betaalbaar en erg leuk. Daar liggen overal kranten. De Londense pers is veel “rijker” dan die van heel Nederland; er zijn meer kranten, meer bladen, you name it. De Londense pers is errug sensationeel. Grote koppen, blote borsten, wilde beweringen. De Londense kwaliteitspers is erg ideologisch. Er zijn slechts twee partijen, conservative en labour, dus zijn er (veelal) slechts twee (2) meningen. Dat zie je direct terug in de kranten. U raadt het al: ik haakte vrij rap af.

Daarna volgde een nieuwe periode van onthouding tot ik dit blog begon.

Ik schrok mij dood... toen ik weer Nederlandse media begon te consumeren in 2016.

Het is veel lifestyle en entertainment en bekende Nederlanders en social justice en prediken en deugen en … tja… Amerikaanse toestanden met hysterie en tweets en gillen en stampvoeten.

Het is bar en bar slecht over de gehele linie.

Ik heb er jaar mijn mening over laten gelden (2017) en heb dat met veel plezier gedaan.

Vanaf november 2017 echter, raakte ik weer uitgekeken en haakte ik weer af.

Ik lees nu veel tech news, vooral veel Google/Android/Chrome OS related.

En ik lees entertainment news, movie news, op een site wat Cinemablend heet.

Ik ga daar tevens sports news aan toevoegen. Het Amerikaanse NBA basketball seizoen nadert het einde. Begin februari 2018 is het all star weekend. Daarna maakt men zich op voor de laatste ruk richting de playoffs die ergens in april gaan beginnen. Het is mogelijk om online het hele seizoen te volgen. Wedstrijden duren echter lang en er zijn te veel goede teams en interessante wedstrijden. Ik ben zelf zeer gecharmeerd door de Golden State Warriors. Ik bekijk de scores en stand op nba.com en als er een echt goede wedstrijd tussen zit pak ik een samenvatting op youtube. Vanaf eind feb/begin maart ga ik het einde seizoen volgen in kranten en bladen. De playoffs ga ik echt kijken.

Ik doe dat ieder jaar.

Is het leuk?

De media die ik nu lees en volg?

Nou, het tech news en sports news wel. Dat is goed geschreven en het gaat over onderwerpen die mij zeer interesseren. Het entertainment news is meer afleiding en je hebt een idee van welke leuke films en/of series en/of documentaires “eraan zitten te komen”. Maar nee, entertainment news lezen is niet echt leuk. Je leest het niet echt, maar skipped door een artikel heen.

Je gemakkelijk zonder “het nieuws”.

Als je gaat kijken naar wat voor media mensen zoal consumeren dan is het meeste entertainment, sports, lifestyle, health. Dat is echt 90% van alle media consumptie wereldwijd, alle kanalen, krant, televisie, radio en internet. Het percentage “nieuws” is absoluut miniem. Slechts een heel klein deel van de bevolking van de wereld consumeert veel “nieuws”. Je kunt dit gemakkelijk toetsen. Neem een willekeurige collega. Die weet van alles over voetbal, een hele rits over Game of Thrones maar tijdens de lunch skipped ie even snel door de titels van NU.nl heen. (Misschien pikt ie er 1 artikel uit).

Als je vervolgens binnen dat minieme segment “nieuws” gaat kijken naar wat voor “nieuws” mensen consumeren zul je zien dat mensen ook daar zich vooral richten op entertainment, sports, lifestyle en health. De eigenlijke “verhalen” en “ontwikkelingen” die mensen er dan uitpikken qua hardcore news zijn de schokkende stukken (de moord op Anne Faber) en de sensationele stukken (alles met hashtag #ophef).

Als je dan gaat kijken naar politiek nieuws, landelijke politieke ontwikkelingen?

Dat leest geen hond.

Shaking No Emoticon

Mensen skippen erdoorheen.

Als je dan gaat kijken naar buitenlands nieuws?

Dat leest geen hond.

Grote terroristische aanslag in London? Sure. Grote terroristische aanslag in Kabul? Who gives a shit.

Ook daar pikken mensen de sensationele stukken eruit, zoals de zoveelste fuck tweet van Donald Trump.

De media is hier zelf debet aan. Men besteed zelf ook meer aandacht aan sensationele stukken.

Als je dan gaat kijken naar EU Nieuws?

Ontwikkelingen binnen de EU, bestuurlijke beslissingen, belangrijke vergaderingen etc.?

Dat leest echt helemaal fokking niemand.

Shaking No Emoticon

Ergens vlak voor de Nederlandse Tweede Kamer verkiezingen in 2017 begint de Nederlandse media, plotseling, te mekkeren over “de Russen”. Putin is een monster, ze hebben raketten en kijk! die komen wel tot zover (met mooie infographics) en “wij” moeten ons vreselijk druk maken over “Russische bemoeienis” en weet ik veel wat. Als je alleen de Nederlandse media zou volgen zou je denken: Huh? Wat de fok? Waar komt dat ineens vandaan? De “ontwikkeling”, dit nieuwe “frame” was komen overwaaien uit Amerika (waar de Nederlandse media AL hun goede ideeen vandaan haalt). In Amerika maakte diverse meer conservatieve groepen zich heel erg druk om Russian hackers. De Russen hebben allemaal hackers in dienst en die hackers die hacken allemaal dingen. Da’s gevaarlijk en daar moeten we ons druk om maken.

Op datzelfde moment, op dit moment, slokt de NSA AL ONZE data op.

Alles!

Die van Mark Rutte, die van de buren, die van Shell, die van Maxima, die van u, die van mijn dochter.

Alles.

Daar moeten we ons niet druk om maken.

no-sign

We moeten ons druk maken om Russische hackers.

Ik heb er (toen) uitgebreid over geschreven op dit blog; zoek op “Russen”, “Russians” en je komt een heel eind.

Ik vond het toen absolute waanzin.

Ik moet mij druk maken om “de Russen”?

Bitch Please

Ik heb wel wat beters te doen.

Tom Jan Meeus van het NRC (altijd een bron van rust ende kalmte) wist ons zelfs te vertellen dat ie een “document” had gelezen wat “gemarkeerd” was als “vertrouwelijk” waar allerlei zorgen in stonden van de AIVD en zo. En tja, terrorisme stond natuurlijk op 1 en – gek genoeg – stond “etnische spanningen” op 2, maar “bemoeienis met onze democratische processen door statelijke actoren” stond op 3 en daar werden dan “de Russen” mee bedoelt. “Statelijke actoren” lijkt letterlijk overgenomen uit zo’n leuk think tank rapport uit de USA, aldaar spreekt met qua cyber threats in generieke termen van state actors. We konden geen leuke Hollandse variant vinden dus namen we het letterlijk over. (Dat vinden Amerikanen fijn, als je dingen letterlijk overneemt).

Ik heb weinig terrorisme in Nederland gezien, maar ik geloof zonder meer dat die dreiging er is.

Ik heb WAAAAAAAANZINNIG veel “etnische spanningen” gezien sinds maart 2017, ook in die zogenaamde kwaliteitskranten.

Enige Russische bemoeienis, sabotage of hacking?

notsomuch

Nu is er in de USA een groot onderzoek gaande naar Russische inmenging in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Een handjevol “Russen” heeft allerlei dubieuze contacten gehad met mensen uit de Trump campagne. Wat waren die Russen aan het doen? Nou, nog niet helemaal duidelijk. Invloed kopen, dishing dirt about Hillary, geen idee nog. Trump’s business empire zit tjokvol dubieus Russisch geld (krediet) dus wie weet meer. Is dit schandalig? Yes. Maar niet uniek. Bill Clinton deed, vanuit het Witte Huis, als President allerlei dubieuze deals met grote Koreaanse bedrijven en andere buitenlandse spelers. Hij sleepte op die manier geld binnen voor z’n herverkiezingscampagne. Vermogende, belangrijke mensen, konden een avondje Witte Huis “kopen”, compleet met dinner, logies en breakfast. Als je wat meer betaalde mocht je handen schudden met Clinton en als je echt een zak geld neerlegt? Dan mocht je dineren met Bill.

Belangrijke mensen in Amerika vinden “de Russen” helemaal niks. Ze kunnen niet begrijpen dat die fuklul Trump in het Witte Huis zit. Dat komt allemaal door die stomme kut Russen en hun stomme Russische kut hackers. Als belangrijke mensen in Amerika zich ergens druk over maken? Dan volgt Europa vanzelf. Wat zegt u? Russen, zegt u? Hoe hoog? Ongeveer zo hoog? En dan springen door de brandende hoepel. Rusland ligt vreselijk dichtbij Europa, we zijn praktisch buren! Die Amerikanen verwachten vast dat we daar iets aan gaan doen. En hop springen.

Als Amerika boos is op “de Russen”? Nou dan zij ook geen vriendjes meer met “de Russen”.

Het leest als de schoolpleinmentaliteit van een vierjarige, maar dat is echt grotendeels wat er gaande is.

Het tweede element is angst.

Je moet je voorstellen dat big business, de beurs, de banken en de overheid de gewone burger grotendeels ziet als een domestic enemy. Burgers moeten vooral kalm blijven en mee blijven gaan met de gevestigde orde, niet al te gek gaan doen en lekker blijven shoppen. De angst voor de burger is enorm. In meer totalitaire landen regeren mannen in uniformen met knuppels. Burgers blijven kalm omdat ze anders klappen krijgen, of verdwijnen. In onze Westerse landen heeft de overheid domweg de middelen niet om burgers te controleren met de knuppel. Daarom is in Westerse landen enorm veel propaganda nodig, de zogenaamde manufacture of consent waardoor het lijkt alsof iedereen het eens is en dit belangrijke compromis echt het beste is voor ons allemaal.

De EU elite is zich dood geschrokken de laatste paar jaar. Eerst de crisis in 2008, daarna gevolgd door terrorisme, weinig groei, bezuinigingen en anti-EU sentiment. Resoluut “NEE” tegen een EU grondwet, “nee” tegen een Ukraine verdrag en de grootste schok: Brexit. Het referendum in de UK sloeg in als een BOM. Tijdens het referendum verschenen diverse belangrijke CEOs op de BBC op burgers te bedreigen: Well, we’re not saying we will move all of our business out of the UK if people vote the wrong way, but yes we are considering our options. 

Stem hoe ik wil, want anders….

Joris Luyendijk vergelijkt Brexit graag met de invasie van Irak. Zijn redenatie is: de UK had ook geen plan voor Irak en kijk toch eens wat een ramp dat land nu is. Nou, “ze” hebben ook geen plan voor Brexit en dus wordt de UK net zo’n ramp als Irak. Mark Rutte begon ineens over vacuumbommen en Syrie, alsof die iets met een EU / Ukraine verdrag te maken hebben.

Na een grote teleurstelling gaan vierjarigen met een schoolpleinmentaliteit altijd eerst een tijdje lekker huilen en stampvoeten.

Dat is nu lekker gaande vanwege Trump en Brexit en Ukraine. De media zit er bomvol mee. Klaag ende ween. Scheld ende tier.

Het is het einde van de wereld.

Na huilen en stampvoeten worden vierjarigen meestal boos en dan gaan ze slaan, of schoppen, of harentrekken.

Eerst geef je dan andere mensen de schuld: De Russen, Facebook, Twitter, Instagram, Google en de populisten.

Beetje naar ze wijzen en lekker schelden.

Daarna begint het vechten.

In dit geval betekent dat…

govcensorship

 1.) Internet censuur. Die censuur zal deels door Google en Facebook zelf opgepakt worden. Daarnaast zal de EU een deel voor hun rekening nemen. Het is (uiteraard) de bedoeling dat de individuele lidstaten ook zelf “maatregelen” nemen “tegen nepnieuws”. Wat is “nepnieuws”? Nepnieuws is “nieuws” wat niet klopt. Dus roddels, gekke beweringen, achterklap, onzin. De EU elite is doods- ende doodsbang dat burgers dingen online lezen of zien die “niet klopt”. Dat zou ons enorme schade kunnen berokkenen. We zouden helemaal in de war kunnen geraken en allemaal dingen gaan denken die helemaal niet kloppen, of nog erger: we zouden dingen kunnen gaan denken die de elite niet bevalt. Dat Internet vond men toch al veel te vrij, want iedere gek kan maar wat posten, dus dit is een prima manier om dat een beetje aan banden te leggen.

2.) De sleepwet. Net als in de USA willen we dolgraag dat AL ONZE data door de apen in Zoetermeer wordt opgeslokt en dan ergens veilig wordt bewaard en geanalyseerd. Dat is ook heel hard nodig vanwege de enorme cyber dreiging, terrorisme en natuurlijk de Russen en hun Russische hackers en hun Russische nepnieuws. De AIVD waakt dan als het ware over hetgeen wij zoal doen qua work, leisure en communication. Ze doen dit tevens voor onze vrienden, kinderen, buren, collega’s en werkgevers.

3.) Het betekent een grootsch, EU wide, propaganda offensief wat zich vooral zal richten tegen hate speech, meer populistische, rechtse groepen en websites en natuurlijk tegen alles en iedereen die niet direct staat te springen van enthousiasme als het EU evangelie weer eens bejubeld wordt. Het gaat namelijk allemaal om ons, nietwaar? Ze zijn bang van ons, maar dat kunnen ze natuurlijk niet zeggen. Ze moeten ons er dus van overtuigen dat “wij”, WIJ ALLEMAAL, ons enorm druk moeten maken om “nepnieuws” en “wat er zoal online beweerd wordt”.

Na huilen, stampvoeten, slaan, schoppen en harentrekken gaat de vierjarige over tot social exclusion. Ik vind jou stom, dus jij mag niet meer met ons spelen.

4.) Nooit meer een referendum. Als jij niet stemt hoe wij willen? Dan mag jij niet meer meedoen, jij mag niet meer meebeslissen, zo lekker puh!

You Can't Sit With Us

Het internet is een anarchistisch universum met van alles en nog wat. Er zit een hele hoop bagger tussen, vooral veel porno en reclame, maar er zit zoveel tussen, dat iedereen, ieder mens op de planeet er wel iets leuks weet te vinden. Of iets niet leuks! Vergis je niet, ik lees tal van dingen die ik niet leuk vind, of totale onzin vind. Ik lees die dingen toch om dat het (soms) leuk is juist om je te ergeren, op te winden en het ergens helemaal niet mee eens te zijn. Het internet valt niet te reguleren. Het moment dat je daarmee begint krijg je zoveel pushback, zoveel drama, zoveel hashtag ophef, dat wordt niet mooi meer.

Binnen dat minieme segment wat “nieuws” mag heten, speelt “nepnieuws” een rol zo vreselijk piepklein dat het verwaarloosbaar wordt.

Het idee dat je voor die 0,002% van de EU bevolking die daadwerkelijk “Europees Nieuws” volgt een speciale EU afdeling nodig hebt om “nepnieuws te bestrijden” om die arme 0,002% Eurofielen tegen zichzelf in bescherming te moeten nemen is een absolute giller.

De EU elite is weer eens gekrenkt ende angstig.

En gaat daar mee om als een vierjarige.

EU because Fuck You

En oh… Jan Dijkgraaf, professional buttkicker, wil graag dat u hem een mailtje stuurt. Ik stel voor dat u dat doet.

 

Share