Etnisch-Religieuze Spanningen In Ambtelijke Top Tweede Kamer

, , 1 Comment

Toen Arib voorzitter van de Tweede Kamer werd kon de lofzang niet op.

Ik citeer uit het NRC (29 Maart 2017).

Het stuk heet: “Keuze Kamervoorzitter is ook een uitspraak over Nederlandse identiteit“.

Bij haar herverkiezing woensdag tot voorzitter van de Tweede Kamer zei Khadija Arib (PvdA) half als grap bij wijze van disclaimer tegen haar medeleden: „Jullie weten waarop jullie hebben gestemd.”

En dan dit juweeltje.

In het buitenland heeft Nederland imagoproblemen vanwege racisme en uitsluiting. Arib kan als visitekaartje dat beeld nuanceren. En mensen uit minderheidsgroepen in eigen land kunnen uit haar verkiezing moed putten. Bovendien kan zij dienen als rolmodel.

Welk buitenland?

Want mijn kennissen, vrienden en collega’s in: AU, DK, NO, ZW, IT, SP, FR, UK, US, GE, IN, KO en PL hoor ik daar nooit over?

Helaas leidt dit nu al tot etnisch-religieuze spanningen op de werkvloer.

NRC: ‘Het lijkt wel vete’ tussen Arib en ambtelijke top van Kamer.

De voorzitter zegde in haar openbare functioneringsgesprek niet toe vaart te maken met de herstructurering, maar bood – tot ieders verrassing – wel aan om het managementteam te evalueren. „Na één jaar samenwerken met hen denk ik dat het goed is om ook te bekijken of deze structuur beantwoordt aan de verwachtingen.” Een evaluatie waar niemand om gevraagd had, was daarmee een feit.

Och jeetje toch!

Gesprekken met dertien Kamerleden, medewerkers en ex-medewerkers leren dat het vanaf haar aantreden als voorzitter niet botert tussen Arib en de griffier, Renata Voss, en het hoofd constitutioneel proces, Harke Heida. Arib ontdeed zich eerder van personeel dat zij van Van Miltenburg geërfd had, maar bij de sollicitaties en selectie van het managementteam was zij zelf betrokken toen ze nog ondervoorzitter was. Ze heeft beiden dus mede aangenomen. „Het lijkt een soort vete waarvan niemand de oorzaak kent”, zegt een medewerker die met alle drie direct contact heeft. „Het conflict is eerder persoonlijk dan zakelijk. Heel onprofessioneel.” De organisatie lijdt onder gebrek aan onderling vertrouwen tussen de dagelijkse leiding en het politieke bestuur van de Kamer, zegt een andere ambtenaar.

Een soort vete?
Misschien had Renata of Harke varkensvlees in de koelkast van de pantry laten liggen?

Omwille van hun eigen baan of functie wil geen van de geïnterviewden on the record iets zeggen over de verziekte verhoudingen.

Workplace Bully

Arib is een ‘straatvechter’

Opvallend is dat de meesten geen kant in het conflict kiezen. Arib wordt door het lagere personeel gezien als een verademing na Van Miltenburg, omdat ze toegankelijk is en beslissingen durft te nemen. Maar ook voor Heida („een goede vent met droge humor”) en Voss („heeft voortvarend problemen die al lang leven in de organisatie opgepakt”) zijn er complimenten. Voor zover betrokkenen iets denken te weten over het ontstaan van het conflict wordt gewezen naar het karakter van Arib, die als „straatvechter” (dixit een Kamerlid) ook al de reputatie had dat ze bij de PvdA-fractie „notoir slecht” (dixit een oud-medewerker) met het personeel omging. Bovendien begon zij vorig jaar aan haar klus als Kamervoorzitter zonder enige bestuurlijke ervaring.

Arib is een straatvechter, een bully.
Een beetje als een tuigvlogger.
Hoe denkt Arib over #handinhand lopen?

De situatie is dusdanig geëscaleerd dat voor Harke Heida al een nieuwe baan zou zijn gevonden op Binnenlandse Zaken, waar hij eerder werkte. Hij wil dit niet bevestigen, maar ontkent het ook niet. Renata Voss zou binnenskamers tegen verschillende mensen gezegd hebben dat zij door de herverkiezing van Arib „gezien” is, maar zou geen ontslag nemen voor ze iets anders heeft en hoopt de reorganisatie verder in goede banen te leiden. Voss was dinsdag niet bereikbaar.

Share