Eerst Zwemmen En Dan Een Wortel Is Kindermishandeling (Met Aukje Verhoeven van UvA Habit Lab)

, , Comments Off on Eerst Zwemmen En Dan Een Wortel Is Kindermishandeling (Met Aukje Verhoeven van UvA Habit Lab)

We gaan verder met SlimK1nd Lifestyle, towards a more healthy and wholesome you!

Hoe is het om – nu 10 dagen lang – iedere ochtend exact hetzelfde te ontbijten? Dat bevalt enorm goed. Iedere dag verse jus d’orange (2 sinaasappels), yoghurt met hamstervoer muesli en dan een mean espresso uit de coffeemaker. Mijn bovenarmen en buikspieren doen nog steeds veel zeer van alle oefeningen, dus ik heb een dag rust genomen. Ik ga vanmorgen weer verder, maar minder fanatiek, want ik wil niks forceren. Hoe is het om 10 dagen niet te roken? Dat is absoluut waardeloos. Ik heb dagelijks, meermaals per dag echt vreselijk veel zin om lekker te roken. Ik drink dan een groot glas melk, of een groot glas San Pellegrino, snel achter elkaar, dat dimt de “prikkel” ietsje (en ik sjoemel 2 sigaartjes op een dag).

Ik ben vanmorgen naar kantoor, dus vanaf overmorgen begin ik weer met een echt reguliere werkweek. Ik stel “lunch” daarom even uit. Daar gaan we het een andere keer over hebben.

Vandaag gaan we het hebben over gezond eten voor kinderen.

Mijn dochter is geboren in 2005. Ze dronk moedermelk en we maakten prakjes, papjes en smoothies door van alles in een blender te gooien en dan te malen. Haar eerste echte vaste voedsel was zelfgemaakte pannenkoeken en spaghetti. Ze deelde haar eten vrij gul met de katten, die onder de babystoel cirkelden als haaien rondom een dobberend vlot. Ze was dagelijks met ‘r mams over de vloer en ik reisde veel voor werk. Ik vulde de koelkast met van alles, dat ging die blender in en daarna verdween het in, op, rondom haar gezicht, mond en kleding.

Vanaf eind 2009, ze is dan 4, word ik formeel weekendpapa. Ze kwam dan wekelijks na zwemles, vrijdagmiddag om een uur of 5 aan, bleef het hele weekend en dan maandag bracht ik ‘r naar school. Weekendpapa is het allerleukste beroep ter wereld. Je hebt een aantal dingen nodig.

1.) Een groot bad

2.) Een pinpas

3.) Een lade met snoep/koek/chips/lekkers

4.) Een poes

Mijn ex ‘r huis had geen bad. De kleine kwam dus thuis en dook dan direct dat bad in. Daar bleef ze dan vreselijk lang in dobberen, liedjes zingen en spelen met poppen. Soms wel twee uur lang! De poes zat er dan een beetje dom naar te staren. Met name het liedjes zingen was erg prettig. Dat galmde heel mooi tegen die tegels. Het is vrijdag, einde van de schoolweek, dus dat betekent pizza, milkshake, lekkers. Soms hoefde er niet eens iets besteld te worden. Ze belde dan vanaf het zwembad: Papa, mogen we patat en hamburgers en milkshake bij het zwembad eten? Betaal jij mama dan terug? En mag ik daarna een taxi bestellen? Het reeeeegent heel hard en het is heel koud en mijn haar is nat en dan word ik ziek en… 

Is goed engel.

Nod Yes Icon

Dus vrijdag? Bad eten bed, of eten, taxi, bad, bed. Ze ging dan ook meteen out, met die rare poes, en sliep tot een uur of acht (8) ‘s morgens. De zaterdag was dan ogen open en dan roepen wil jij het bad aandoen, Papa? En dan meteen dat bad in, opnieuw veelal langer dan een uur. Na het ontbijt (cornflakes met chocolade en melk die gedeeld wordt met die rare poes) gingen we dan meestal op stap. Zaterdags gingen we dan of uit eten, of we gingen samen lekkers halen wat we thuis maken. Ze had soms zaterdag en soms zondag turnen, dus daar waren we dan de ochtend aan kwijt. Als ze geen turnen had was het zaterdag heel laat op tot ze omvalt. Zondag werd dan een hangdag met echt normaal ende gezond koken.

Vanaf 2012 word ik dan fulltime Papa en die kleine verhuist. Ik heb ‘r toen apart genomen en gezegd lieve kind, die snoeplade, die suikerdrankjes, die sapjes, de chips, de cornflakes? Daar moet een oplossing voor komen. Ik sta open voor suggesties. Ze keek mij wat dom aan en hield vervolgens een groot aantal dagen stijf ‘r mond dicht. Ik heb toen alles weg gegooid. Ik controleer die pinpas. Ik doe de boodschappen. Als je alleen gezonde dingen in huis haalt (doordeweeks)? Dan wordt er automatisch alleen gezond gegeten. Je kunt dan in het weekend wat lekkers halen, maar je moet geen lekkers-voorraad aanleggen. Dus 1 zak chips voor het weekend, 1 fles cola, die gaan op, klaar. Dit systeem werkt sinds 2012 prrrrrima. Ons kind eet alles en lust alles. Een echte, onvervalste omnivoor. Ze eet tegenwoordig zelfs vleesbewust, dus minder vlees omdat ze het “zielig” vindt voor “de dieren”.

Vegan

Ik hoor – al jarenlang – andere ouders op schoolpleinen en speeltuinen, in sportkantines en ik lees ze online. Voor deze ouders is gezond eten erin krijgen een enorm groot struikelblok wat men maar niet afdoende weet te overkomen. Ik heb 2 komkommers in de koelkast liggen. Ze doen die koelkast open en wat pakken ze? Een blikje Red Bull! Ik word er gek van. Mijn antwoord aan dit soort ouders basket cases is altijd hetzelfde: Waarom (de fok) haal je blikjes Red Bull dan? Jij controleert die pinpas, jij doet de boodschappen. Ik snap echt niet hoe mensen dit niet voor elkaar weten te krijgen.

Een tweede probleem voor dit soort ouders basket cases is “eten buiten de deur”. Mensen hebben de nare neiging om “eten” thuis iets absoluuts vreselijks te maken. Zo moeten kinderen hun handen wassen, en hun telefoon uit doen en netjes aan tafel zitten en niet op je stoel zitten te wippen en niet met je ellebogen op tafel en vragen voor je het zout pakt en ga zo maar door. Gevolg? Jengelende kutkinderen die niks lusten, lastige eters zijn, deals maken over hoeveel hapjes ze nog van iets “moeten” nemen. Dit soort kinderen kun je tevens niet meenemen naar een restaurant want dat wordt een absolute hel. Die gaan vervelend doen, niet stil willen zitten, nukken en soms zelfs helemaal fullblown tantrum uit hun fokking plaat met gillen en krijsen. “Eten buiten de deur” wordt dus iets waar ouders basket cases enorm tegenop zien. Men kiest dus vaak voor “makkelijk” en dat betekent McDonalds, Burger King, Febo, Sportkantine, Pizza, Patat, Shoarma. Het is snel, ze hoeven veelal niet eens te zitten en als ze al moeten zitten dan is het kortstondig.

Ik heb dat heel anders aangepakt.

Ik wil dat mijn dochter een gezonde maaltijd naar binnen werkt. Het kan mij geen ruk schelen waar ze eet. Of dat nu aan tafel is, of liggend op de grond voor de televisie of op ‘r bed met ‘r telefoon. Als dat bord er maar in gaat. Dat gaat al jaren moeiteloos. Mijn ex en ik reiken een vol bord eten aan en dan moeten we heel snel onze handen terug trekken want anders raak je een vinger kwijt. Daarna is het een tijdje stil en dan gaat ‘r deur open en wandelt ze met dat lege bord de keuken in op zoek naar meer. Ik ga met de kleine “uit eten” sinds ze een baby is en ze vindt het leuk om uit eten te gaan en netjes te wachten en lang die menukaart te bestuderen en zachtjes te praten etc. Ook buiten de deur vliegt er een bord eten naar binnen in no time. Ik ben zelfs een keer met ‘r gaan ontbijten bij een heel duur hotel. We hadden zelfs nette kleren aangetrokken, op een zondagochtend. Ze zag er prachtig uit. Ik had van te voren gebeld en mij was verteld dat het ontbijt voor mij 22 euro 50 zou gaan kosten. De jongedame zou voor 14,50 mogen aanschuiven. Eenmaal aan de receptie in haar nette jurk besloot men echter dat de jongedame gratis mocht aanschuiven want je ziet er prachtig uit. Er was klassieke muziek, leren booths, obers in zwart-wit met dure witte handschoenen, een stapel pannenkoeken, diverse soorten yoghurt, diverse sappen en bacon met ei. Ze dronk ‘r thee netjes uit een kopje met ‘r pinkje omhoog.

Dat was vet, Papa! Dat moeten we iedere zondag doen.

Papa is niet gemaakt van geld, engel.

children-circus

Doordat ouders basket cases vaak voor makkelijk kiezen is “buiten de deur eten” met kinderen een absoluut drama. Sterker nog: alle uitstapjes worden een drama. Als zo’n jengelend kind onderweg namelijk een McDonalds, suikerspin, pofferdjes of Febo tegenkomt? Dan begint het te drammen en te stampen en te gillen en te krijsen: Ik wil… <vul onredelijke eis in>. Als je dan resoluut “nee” zegt, heb je de rest van je tripje gezeik, tot je toegeeft en denkt ach, okay, vreet jezelf ziek, I don’t give a shit, dan kan ik daarna tenminste winkelen. Ik heb een keer een kind gezien, jaar of 5, die langs zo’n Amerikaanse popcorn machine liep met z’n mams. Het zal half 11 ‘s morgens geweest zijn. Kind wil popcorn, mams zegt nee, je hebt net ontbeten, kind wordt gillend (fokking) gek en lag uiteindelijk hysterisch stuiptrekkend op de grond en weigerde z’n onderlijf te gebruiken tot ie (eindelijk) z’n popcorn kreeg. Je bent gek als je toegeeft.

McDonalds en Burger King heb ik NOG NOOIT gedaan, maar andere dingen, patat, pizza, kibbeling, tosti’s, hamburgers, hotdogs, broodje warme worst, shoarma, donner, turkse pizza, suikerspin, pofferdjes, pannenkoeken? Sure, waarom niet. Ik doe het alleen niet spontaan als we “iets” tegenkomen. Ik stel opties voor alvorens we vertrekken, zodat we weten: we gaan om zo en zo laat bij x of y iets lekkers eten. Dan heb je nooit gezeik.

Ons kind ging recent op een soort dagtripje met school. Dat zou eindigen met eten bij Burger King. De jongedame heeft toen alleen een milkshake genomen, want ze wilde een statement maken en niet die “vieze troep eten want het is zielig voor de dieren”.

Een echte, onvervalste, drammende food nazi in wording, dus.

Bovenstaande is een greep uit mijn parenting skillz. Ik vind het allemaal vrij logisch. Er is niet bijzonder veel denkwerk aan besteed. Er is geen bijzondere inspanning of prestatie verricht.

Je zou denken dat iedere ouder basket case dit allemaal vrij makkelijk zou moeten kunnen behappen, yes?

Helaas wonen wij in Nederland.

Leest u even mee?

Parool: ‘Plek loskoppelen van ongezonde hap is bijna onmogelijk’.

UvA-psycholoog Aukje Verhoeven ontdekte met collega’s Poppy Watson en Sanne de Wit dat het ongelooflijk moeilijk is korte metten te maken met een associatie tussen plek en snack, als iemand die associatie eenmaal heeft. Bij het zien van de gele M van McDonald’s loopt ons al het water in de mond voor die Big Mac, zelfs al moet je ervoor omrijden. Een bezoekje aan de Arena kan niet zonder een broodje Unox.

We are dumb, obedient slaves to marketing?

De twee voorbeelden zijn treffend: ik vind beide beslist niet lekker. Ik ben nog nooit bij McDonalds of een voetbalstadion geweest. Ik vind zo’n halve HEMA rookworst op z’n tijd wel heel erg lekker (en yes, de jongedame ook). Omrijden is eveens typerend. Ik rijd dan geen auto want ik ben blind, maar het klopt als een bus. Veel ouders basket cases rijden om, na sport, om die jengelende kinderen op de achterbank stil te houden. Even snel langs de McDonalds drive thru, dan kunnen ze de achterbank vervuilen. Dat ze jengelen is al vreemd genoeg want al die kinderen zouden zo’n telefoon moeten hebben en daar worden ze meestal vrij rustig ende stil van. Het omrijden voor de vette hap gebeurt dan ook vooral om de migraine van de rijdende volwassene vooral te beperken.

Ik ga geregeld met mijn dochter’s vriendinnen naar de bios?

Ik zit dan met 4-8 meiden, 4 nationaliteiten of meer in de metro, bus of tram, heen ende terug. Ik heb nooit gezeik met die meiden. Ik leg ze van te voren uit hoe we gaan reizen, ik neem wat popcorn en blikjes voor ze mee in een rugtas. Ze kiezen de film, ze gaan zelf naar binnen, ik zeg gedraag je en veel plezier, ik ga ergens koffie drinken en dan na de film, als we “thuis” zijn in onze eigen buurt? Sure, dan krijgen ze patat en milkshake (da’s bovendien Halal en dat scheelt allerlei gezeik). Ik vertel ze dan ook al de dag van te voren waar we gaan eten en wat de opties zijn. Ik zat ooit in zo’n metro met 6 meiden, allemaal kleppen en op hun telefoons spelen. Een eindje verderop was een andere vader. Hij was met drie (3) jongens op stap? Het leken wel wilde apen. Ze klommen overal in, ze zaten overal op, ze waren luid, druk, schreeuwen en super irritant. Ze waren aan het jengelen om patat en ijs, terwijl hij aan het zeggen was misschien, we kijken wel en natuurlijk heel veel, ga nou even zitten en doe eens rustig. 

“We leggen heel makkelijk associaties tussen omgeving en eetgedrag,” zegt Verhoeven. “Als je een uurtje zwemmen telkens combineert met het eten van een patatje, is het passeren van het zwembad soms al genoeg motivatie om naar de snackbar te gaan.”

Dat is totale en absolute onzin.

Wat kinderen betreft ligt het aan ouders basket cases.

En als je 18 jaar of ouder bent?

Dan ligt dat echt aan jezelf.

Nod Yes Icon

Na zwemmen doe ik overigens niks. Ik heb een hekel aan zwembaden en chloor doet mij braken. Mijn ex doet dus de zwembad diensten. Ik lever GVB passen en spending cash. Ik begrijp dat er – bij buiten zwemmen – inderdaad patat en ijs gegeten wordt. Bij binnen zwemmen worden er broodjes meegenomen. (Mijn ex is heel strikt en autoritair red.)

Nu gaan we lekker los en een vleugje Clockwork Orange.

Abstract figuur
In het Habit-lab van de UvA, waar wetenschappers gedrag onderzoeken, onderzocht Verhoeven de zogeheten pavloviaans instrumentele transfer.

Habit-lab? Pavloviaans instrumentele transfer?

pets-welcome-children-must-be-leashed

“We gaven mensen eerst een abstract figuur dat we daarna verbonden aan lekker en ongezond eten. In de tweede fase lieten we dezelfde logo’s zien. Maar lieten we de mensen ‘werken voor eten’: ze moesten op een knop drukken.” Wat bleek? Alleen al bij het zien van een logo doen mensen moeite dat lekkere en ongezonde eten te krijgen, terwijl dit niet gebeurde in afwezigheid van logo’s. 

Het. Staat. Er. Echt.

“Wetenschappelijk onderzoek” aan de UvA, januari 2017, Republiek Kukenheim, God helpe onsch!

Daaruit concludeerden de wetenschappers dat we toch die afslag nemen richting fastfoodrestaurant als we de M zien.

Precies het komt door die “M” en uiteraard niet door die jengelende kinderen op de achterbank.

De proefpersonen gingen zelfs voor de bijl als het ongezonde eten voorzien was van een waarschuwing.

Lieve “wetenschappers”?

Dit is Nederland… regeltjesland.

ALLES … is voorzien van een waarschuwing.

Op een doos tampons staat: please remove tampon before inserting a new one.

No-Hunting-Children-Playing-Sign-K-9754

Dan krijgen we het Red Bull verhaal, maar dan ehm “wetenschappelijk” benaderd en zo.

Gezond alternatief
Wel bleek dat de proef ook werkt bij gezond eten. Werd een gezond alternatief aan een logo verbonden, dan gingen de proefpersonen er net zo goed harder voor werken.

Ja, want ik heb plotseling een heuse craving voor een salade of jus d’orange van McDonalds?

Alleen bij kinderen werden logo en gezonde hap niet zo nauw verbonden in het brein, bleek al uit eerder onderzoek. “Zij kiezen toch eerder voor chips dan voor komkommers.”

Nee toch?

Kinderen kiezen eerder voor chips dan voor komkommers?

Wie had dat nou gedacht?!??

Maar wat nou als er geen chips is? Wat nu als er alleen komkommers zijn?

Wat doen die kinderen dan?

Verhoeven en haar collega’s benadrukken dat een aangeleerde associatie weer moeilijk is af te leren. Wat de feiten over die snack ook zijn, en hoe actief de voorlichting ook is.

Cool, voorlichting werkt niet.

Dus moeten we kinderen gaan hypnotiseren en platbombarderen met “gezonde associaties”. Het is niet helemaal duidelijk wie dan bepaalt wat die gezonde associaties zijn en hoe we die kinderen daarmee gaan platbombarderen? Ik gok via school, het jeugdjournaal, kennisweb en hun telefoons?

Het is dus zaak de ongezonde associaties voor te zijn, vindt Verhoeven. “We moeten kinderen meer blootstellen aan gezonde producten, meer gezonde associatie leren. Mensen simpelweg informeren over wat gezond eten is, is onvoldoende.”

Thanks, Aukje.

Er gaat een hele nieuwe wereld voor ons open.

Ik ben blij dat er in Habit-Lab zulk waardevol en baanbrekend wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan.

Toegift: Eerst zwemmen en dan een wortel.

eerst-zwemmen-dan-een-wortel

Wat een goed idee, Aukje!

Als je met een groep meiden, in de hete zon, de hele dag lekker gaat zwemmen en ravotten en insmeren en zo?

Dan vinden die kinderen het geweldig om de hele dag appels en wortelen te eten.

Aukje heeft zelf uiteraard geen kinderen.

Shaking No Emoticon

Als jij met een groep meiden naar het strand gaat (wat ik wel doe), of de hele dag in die hitte naar een druk zwembad vol gillende kinderen (zoals mijn ex doet)?

En als jij het dan in je hoofd haalt om geen ijs, geen patat, geen koud drinken met prik, maar wortels en appels te serveren?

Dan appen die kinderen meteen de kindertelefoon… want eerst zwemmen en dan een wortel?

Dat is (fokking) kindermishandeling.

prevent-mistaken-identity-alligator-sign-k-0455

Share