Een Jihadi Leprozerie Buiten De Bebouwde Kom (Met Aart G. Broek En Trouw)

, , 4 Comments

Goodmorning and welcome to lazy tuesday.

Gisteren was een beetje gekkenhuis; er moest van alles gedaan worden en er moest van alles “af”.

Dat is allemaal prima gelukt en dat betekent dat ik vandaag zo min mogelijk ga doen.

Dit kwam ik enige dagen geleden tegen in Trouw.

We gaan ons weer eens bezighouden met wat self serving apologetiek.

Leest u even mee?

wall-of-shame

Trouw: Vertrouw op Allah, maar bind eerst je kameel vast.

We weten waardoor jihadgangers hun heil bij geweld zoeken. Daarom hoeven we ons niet af te vragen of bestaande deradicaliseringsprogramma’s zinvol zijn. Een effectief ‘medicijn’ is er nog niet. Het maatwerk dat het hoofdredactioneel commentaar bepleit, getuigt dan ook van een ongerechtvaardigd optimisme. Terrorismedeskundige Jessica Stern bracht jaren door bij militante groeperingen in de islamitische wereld. Zij kwam tot de conclusie dat schaamtevolle ervaringen een uitzonderlijk krachtige brandstof voor geweld kunnen zijn. Dat is inmiddels door wetenschappers onderschreven.

Dat begint geweldig goed!

Jihadi’s zoeken hun heil bij geweld vanwege “schaamte” (en dus niet om religieuze, Islamitische redenen).

En dat is “onderschreven” door “wetenschappers” (die helaas naamloos blijven).

Het is natuurlijk je reinste lulkoek. Jihadi’s vertellen ons al decennia lang waarom ze Jihad voeren: Ze doen het voor Allah. Ze willen dat iedereen zich bekeerd tot de Islam. Mensen die dat niet doen vormen een legitiem doelwit. Als je ongelovigen vermoord of probeert te vermoorden en tijdens die acties zelf komt te overlijden dan ga je naar het Paradijs.

Het is echt niet zo heel complex.

De internationale media echter, wil daar niet aan.

Het kan niet, mag niet aan Islam liggen.

Stel je eens voor: je gaat naar de Universiteit en je bezoekt Geneeswetenschappen. Je vraagt aan alle studenten: “Gut, waarom wil je arts worden, waarom doe je deze studie”? De meeste studenten zullen zeggen dat ze mensen willen helpen, dat ze pijn willen verlichten, dat ze ziekte en verwondingen willen bestrijden, dat ze mensen willen genezen. Als die studenten dat zeggen, is er geen enkele reden om aan te nemen dat ze aan het liegen zijn. Ongetwijfeld zouden die studenten allerlei andere dingen kunnen doen; lekker naar het strand, bier drinken of stoned worden met hun vrienden, lekker op vakantie naar Spanje, you name it. Dat doen die studenten echter niet. Ze studeren Geneeskunde en moeten daarom allerlei vrijheden en andere leuke dingen opgeven.

Als een student zegt: Ik studeer medicijnen omdat ik mensen wil helpen, dan is dat zo.

Bij Jihadi’s werkt dat heel anders.

Als een Jihadi zegt ik wil ongelovigen vermoorden voor Allah?

Dan is dat niet waar.

We moeten dan vreselijk hard op zoek naar allerlei andere beweegredenen. Hij had een nare echtscheiding achter de rug, hij voelde zich niet lekker, z’n goudvissen waren pas overleden, z’n zoon had een slecht rapport, hij was overspannen, hij had last van z’n rug, hij mocht niet anoniem solliciteren… Iedere geflipte, totaal verzonnen beweegreden is valide en dus goed. Dit zoeken naar alternatieven neemt veelal hele enge vormen aan. Zo liet het NRC ons recent weten dat Islamitische terreur vooral voortkomt uit altruïsmeMoslimterroristen zijn echte, onbaatzuchtige Deugridders die vooral goed willen doen.

Vandaag gaan we lekker zweverig, met de reli freaks van Trouw.

Hoe overtuigend de diagnose van Stern en anderen ook mag zijn, ze geeft geen antwoord op de vraag hoe om te gaan met wat we in het dagelijks leven ‘schaamte’ noemen: het ervaren van vernederingen en de angst voor herhaling ervan. We hebben inmiddels de nodige kennis over schaamte om te weten met welk ingrijpend sociaal-emotioneel fenomeen we te maken hebben en waar dat zich bovenal voordoet. Zo weten we dat de ernstigste vormen van schaamte worden opgedaan in de eigen sociaal-culturele groep. In onderhavig geval, die waartoe jihadgangers behoren: de moslimgemeenschap.

Da’s gek want de meeste slachtoffers van Islamitische terreur zijn Moslims.

De meeste Islamitische terreur aanslagen vinden plaats in Islamitische landen.

We moeten dus geloven dat de Jihadi zich zo vreselijk schaamt voor zichzelf en tegenover zijn mede-Moslims, dat ie er graag een groot aantal opblaast.

Dat werkt dan ongeveer als volgt: Ik schaam mij enorm tegenover mijn moeder. Ik heb geen vast inkomen, ik heb nog steeds geen vaste relatie of kinderen en geen auto. Ik voel mij vreselijk. Ik ben een absolute mislukkeling. Ach, weet je wat? Ik doe een bomvest om en dan wandel ik een bruiloft binnen en blaas mijzelf op. Dan schaam ik mijzelf ineens een heel stuk minder.

Schaamte-ervaringen staan in onze ziel gegrift als letters in marmer: voor de rest van ons leven. Ze zijn onuitwisbaar, uiterst pijnlijk en vormen de ader van een vrijwel onverzadigbaar verlangen naar het zo dikwijls gehoorde ‘respect’, oftewel geborgenheid, waardering en bewondering. Bij gebrek daaraan lonkt de weg van geweld.

Dergelijke schijnmotieven worden tevens al jarenlang toegedicht aan maffiabazen en seriemoordenaars.

Er lopen zo’n 7 miljard mensen op deze planeet rond.

Iedereen schaamt zich wel ergens voor.

Die mensen willen echter geen Holy War tegen alles en iedereen voeren.

Doorgeflipte, radicale Moslims echter wel.

Zelfs als je in dat (waanzinnige red.) “schaamte” motief meegaat, dan lijkt Islam nog steeds een bepalende rol te spelen.

De Katholieke Kerk draait (godverdomme red.) op schaamte.

Het aantal Katholieke schoolkinderen wat zichzelf wil opblazen om in een onzichtbaar Paradijs te komen is – gek genoeg – NUL.

Vernedering verlangt respect ter compensatie – goedschiks of kwaadschiks. Meer dan eens is het ondoenlijk om dat respect te verkrijgen in de eigen moslimgroep en nog minder in de bredere maatschappelijke context. Een rechtvaardiging voor een gewelddadige (uit)weg is vervolgens gemakkelijk te vinden. De jihadganger is in de eigen beleving slachtoffer van het decadente Europa en van de eigen moslimgroep die de leer van de Koran verzaakt. Respect wordt vervolgens in de koesterende jihadgroep wél gevonden, hoe kortstondig die soms mag zijn.

Die “vernedering” klopt ook al niet helemaal.

Dat vrije decadente Westen, met al die actiefilms en al die vrouwen met korte mouwen vindt de Jihadi allemaal een belediging voor Allah.

Wij – de decadente Westerling (bier drinkend in een korte broek red.) houden ons niet aan de regels van Allah.

En dus moeten we dood.

De slachtofferrol van Jihadi’s is meer dan voldoende over geschreven.

Het is een Westers verzinsel.

Er is geen Jihadi op de planeet die zichzelf zal omschrijven als “slachtoffer van het Westen”.

Sterker nog: de meeste Jihadi’s zijn nog nooit in het Westen geweest.

Daarnaast is Jihad niet een clubhuis, maar een ideologie die je overal tegenkomt, ook digitaal.

De opeenstapeling van ernstige schaamte-ervaringen in het eigen verleden, een gebrek aan geborgenheid in het heden en een ontbrekend toekomstperspectief worden door de jihad ruimschoots goedgemaakt. Als strijder weet je je geborgen tot in het hiernamaals. Met gewelddadige agressie wreken de jihadstrijders de eigen opgelopen schaamte. Ze houden zichzelf en hun lotgenoten elders een betoverend droombeeld voor.

We zijn inmiddels lekker los van God.

Er is geen greintje bewijs voor al die zogenaamde “schaamte-ervaringen”.

Daders gillen en schreeuwen Allahu Akbar en vervolgens gaan er een groot aantal onschuldige mensen – inclusief dader – hartstikke dood (veelal op gruwelijke wijze red.)

Daarna krijgen we het klassieke handenwringen en wegkijken en worden we verteld dat “het onduidelijk is waarom de dader tot z’n daad gekomen is”.

Als “schaamte” daar echt een meetbare en aantoonbare rol in speelde?

Small Penis

Dan zouden we na 11 september al talloze keren te horen hebben gekregen:

Mustafa A. schaamde zich zo voor zijn vreselijk kleine lul...
dat ie besloot om mensen (en zijn eigen kleine lul) op te blazen.

De reis naar het kalifaat, de oorlogservaringen en het vertrek (deserteren) uit de gewelddadige jihad leiden vervolgens voor de jihadspijtoptanten tot nieuwe en extra belastende schaamte-ervaringen. Zo wordt het drieluik zichtbaar dat voor het afkicken ingekleurd moet worden: een regulier acceptabele geborgenheid in het heden, een duurzaam toekomstperspectief, een evenwichtige emotionaliteit.

Aaah. De. Gossie.

Kusje Erop?

Even goed opletten hier?

Mijn grootouders hadden “oorlogservaringen”.

Ze hadden de bezetting van Nederland door de Nazi’s meegemaakt.

Het overkwam ze gewoon.

De Jihadi reist naar het Kalifaat expliciet om letterlijk te leven volgens de Koran en de Hadith.

Dat betekent dat meisjes daar slechts tot negen (9) jaar oud naar school gaan.

Daarna mag je met ze trouwen.

En hun vagina en anus langzaam veranderen in een Coentunnel.

Het vermoorden, onthoofden, verbranden en kruisigen van ongelovigen wordt tevens letterlijk uit de Koran gehaald.

Er is hier dan ook heel duidelijk geen sprake van “oorlogservaringen”, maar van oorlogsmisdadenwar crimes.

Dit zijn voor de Jihadi beslist geen “belastende” ervaringen maar juist “bevrijdende” ervaringen.

Men geraakt echt in (religieuze) extase van een goed bloedbad.

Check Internet, bekijk Twitter, Facebook en Instagram eens.

Op een aanslag volgen geregeld likes en “ze verdienen het” en “Allah be praised” en meer van dat soort onzin.

Van enige schaamte is beslist geen sprake.

Men is blij. En men is trots.

Het “drieluik voor afkicken”, opgetekend door iemand die nul komma fuck weet van detoxen, is te lachwekkend voor woorden.

Ik pak ‘m er even bij.

1.) een regulier acceptabele geborgenheid in het heden

2.) een duurzaam toekomstperspectief

3.) een evenwichtige emotionaliteit

Punt 1.) komt uit de Jeugd”zorg”. Kinderen met gebruikende ouders, kinderen die veel mishandeld en/of bedreigd worden hebben inderdaad die geborgenheid nodig. Ze zijn angstig en hebben problemen om volwassenen – alle volwassenen – te vertrouwen. Dergelijke kinderen kijken de kat een beetje uit de boom. Ze zijn meer stil, op zichzelf en teruggetrokken. Dit soort kinderen gaan door een zogenaamd “resocialisatie proces” en dat duurt veelal jaren. Het idee dat dit van toepassing is op de terugkerende Jihadi – want daar praten we over, ze komen terug en dan gaan de specialisten van Trouw met deze gekken aan de slag – is absoluut nergens op gebaseerd. 

Punt 2.) is een absolute giller. Niemand op deze planeet kan rekenen op een “duurzaam toekomstperspectief”. Onze ouders gaan dood, werkgevers gaan failliet, relaties eindigen, auto’s gaan stuk, we wisselen van adres, woonplaats en onze huisdieren leven een stuk korter dan wij – tenzij je schildpadden hebt. In een kapitalistisch systeem bestaat geen duurzaam toekomstperspectief. Voor niets en niemand niet.

Punt 3.) is speciaal voor lijmsnuivers (en professionele “journalisten” red.) Jihadi’s hebben duidelijk geen “evenwichtige emotionaliteit”. Je besluit niet om jezelf op te blazen voor een onzichtbaar wezen in de hemel en zodoende in die onzichtbare hemel terecht te komen om 72 maagden in ontvangst te nemen als beloning…. als je “evenwichtig” bent. Lang voor de Jihadi vijfmaal daags gaat bidden, lang voor de Jihadi een jurk aantrekt en al z’n spijkerbroeken weggooit, lang voor de Jihadi z’n vrouw total loss slaat, lang voor de Jihadi uit de Moskee geflikkerd wordt… is de Jihadi al een sociale, psychologische en emotionele pariah. Als dit soort gekken na een paar jaar moorden en verkrachten terugkomen nemen ze niet – ik herhaal niet – plotseling een koffer vol “evenwichtige emotionaliteit” mee terug.

Het hele “drieluik” is dan ook je reinste waanzin.

Een twaalfjarig kind zou deze drie punten met gemak kunnen ontkrachten met slechts een paar minuten denkwerk.

Als je echter voor Trouw werkt en over Moslimterrorisme schrijft?

Dan kun je alle gezond verstand beter buiten beschouwing laten en gewoon vrijuit uit je kut lullen.

De moslimgemeenschappen en westerse samenlevingen die dit invulling zouden moeten geven, bezorgden de IS-spijtoptant juist de schaamte-ervaringen die tot het afreizen naar het kalifaat en het gewelddadig handelen aanzetten. Wij kunnen onszelf toedichten de spijtoptant als verloren zoon of dochter in de armen te sluiten, maar dat is wensdenken. We zijn vooralsnog niet in staat om het geschetste drieluik praktisch te realiseren. Ondoenlijk. De IS-spijtoptanten zijn en blijven dan ook een kruitvat met een lontje.

En hier Aart, gaat het dan een beetje mis.

Ken je Yuri van Gelder?

Yuri is een turner, ging namens Nederland naar de Olympische Spelen in Rio.

Hij ging laat stappen, werd dronken en gedroeg zich als een kwal.

Hij werd uit het team gewipt en naar huis gestuurd.

Een absoluut schande, met heel veel media aandacht en toestanden.

Die arme Yuri schaamt zich dood.

… maar hij is geen “kruidvat met een lontje”.

Waarom is dat?

Zijn “vernedering” speelde zich af op televisie, in de krant, dagenlang, iedereen kon het zien en lezen.

En toch maakt niemand zich – gek genoeg – druk dat Yuri morgen met een mes wat random mensen in een supermarkt overhoop steekt.

Het woord “spijtoptant” komt uit Maffia jargon. In de US en Italia bestrijdt men al decennia lang de Maffia. Het is een gesloten groep waarvan alle leden zich dienen te houden aan een zogenaamde zwijgplicht, omerta. Je moet ten allen tijd je grote rot bek dichthouden over alles en iedereen want anders hoor je er niet meer bij, je breekt de regels en dus kun je vermoord worden. In hun strijd tegen de Maffia maakt de Amerikaanse en Italiaanse justitie graag gebruik van zogenaamde “spijtoptanten”. Dit zijn Maffia mensen die gepakt worden voor iets waar ze heel lang de gevangenis voor in moeten, dat willen ze niet, dus gaan ze lullen. Of het zijn mensen die zich daadwerkelijk niet meer kunnen vinden in de handel en wandel van hun clan en willen eruit, dus daarom gaan ze lullen.

Een ‘spijtoptant’ is dus iemand die met de openbare aanklagers, justitie en politie samenwerkt.

Een kroongetuige die hele waardevolle informatie deelt over de criminele organisatie en probeert op die manier een lichtere, of zelfs geen straf te krijgen.

Hoe zit dat met de resterende Jihadi’s in het Kalifaat?

De resterende Jihadi’s in het Kalifaat timmeren deuren van doodsbange burgers dicht, zodat je niet kunt vluchten. Je kunt dan kapotgeschoten worden door het Iraakse leger, door de Koerdische milities of platgebombardeerd worden door de Russen (met een klein beetje hulp van de “Coalition Forces”). Ze dwingen burgers om door het niemandsland te lopen, zo op de Iraakse en Koerdische troepen af met een bomgordel om. Ze vermoorden alles en iedereen die probeert te vluchten en blazen zoveel mogelijk musea, kerken en andere architectuur op in een soort tactiek van de verschroeide aarde. Wij mogen dan dik aan het verliezen zijn en Baghdadi is ook al dood, maar we laten voor onze tegenstanders niets dan stof, booby traps en straten vol lijken achter.

De Iraakse troepen en de Koerdische milities zijn een vleugje klaar met ISIS. Met name de leuke uitreizigers zijn veelal de meest gruwelijke, barbaarse slachters. De kans dat je als import-Jihadi kapot geschoten wordt of doodgeslagen wordt is dus heel erg groot. Een echte hardcore Jihadi is dolblij met die situatie. Eindelijk! Het is zover. The final battle. Face the enemy! En dan dus een enkeltje Paradijs. De meer laffe, slappe Jihadi’s, die vooral meisjes verkrachten en weerloze mensen levend in brand steken zijn minder dapper. Die willen weg, zo snel mogelijk en dan dus het liefst naar huis, naar dat decadente Europa (waar zij slachtoffer van zijn), naar die urgentiewoning, met een uitkering en een leuke MBO opleiding.

Gaan deze mensen samenwerken met justitie?

Hebben ze waardevolle informatie waardoor justitie en OM meer EU netwerken van Jihadi’s kunnen oprollen?

Zijn dit “spijtoptanten”?

Neen.

Shaking No Emoticon

Opnieuw een twaalfjarige kan het “denkwerk” hier verrichten.

Als je echter voor de media werkt en schrijft over Moslimterreur?

Dan maakt het eigenlijk geen ene kut uit wat voor lulkoek je opschrijft.

En dan kome het glorieuze slot.

Bent u er klaar voor?

Kom maar Aart!

Niet voor niets bouwen we al eeuwen het kruithuis zo ver mogelijk buiten de woonkernen. Houden zo. Of, in stijl met het onderwerp, vertrouw op Allah, maar bind eerst je kameel vast.

Na paragrafen vol absolute schuimbekkende waanzin, wishful thinking en sprookjes, komt Aart dan tot een uitermate vreemde conclusie.

“Het kruithuis” moet buiten de woonkernen blijven.

Wat Aart dus uiteindelijk zegt is dat deze “spijtoptanten” die we vooral moeten knuffelen en moeten voorzien van een “duurzaam toekomstperspectief”, in feite een beetje soort van vuurwerkfabriek zijn. Net als in Enschede. Die jongens (en meisjes) zijn licht ontvlambaar en vreselijk instabiel. Ze kunnen plotseling ontploffen, dat noem je self combustion. Het is dus het beste als deze mensen niet in de bebouwde kom wonen of werken. Het is tevens beslist geen goed idee om ze hun emotionaliteit meer “evenwichtig” te laten maken op plekken waar gewone mensen wonen of werken. Wat Aart dus eigenlijk wil is een leprozerie, een leprakolonie waar we al die vernederde en schaamtevolle “spijtoptanten” dumpen, groot hek eromheen en dan laten stikken. Ongetwijfeld leidt dit tot meer “schaamte” en vreselijke “vernedering” en hunkeren naar bij een “groep” horen, wat weer leidt tot meer geweld, maar dat vormt – gek genoeg – geen probleem.

Heel soms mag zo’n Jihadi dan gewoon naar de markt, of naar de bioscoop.

Ze kunnen dan zo’n GVB dagpas krijgen en gewoon met de metro naar de Pathe Arena gaan.

Ze moeten dan alleen wel kun “kameel vastbinden”.

Dat is een vreselijk racistische opmerking.

De meeste Jihadi’s reizen namelijk helemaal niet per kameel.

Ze rijden vooral in Toyota pickup trucks.

toyota-akbar

Die “kameel’ is dan ook een metafoor.

In het “journalistieke” Lalaland waar Aart woont en werkt, komt de Jihadi eens per maand, gezellig naar een willekeurig uitgaanscentrum in de stad. Zodra de GVB dagpas langs de poortjes van de metro wordt gepliept zet de Jihadi – als het ware – al dat enge, zieke, extreem Islamitische gedachtegoed uit. De Jihadi “vertrouwt” nog wel “op Allah”, maar doet daar verder niets mee. De Jihadi “bindt z’n kameel” vast en gaat – net als wij – gewoon lekker een avondje naar de bioscoop. De Jihadi heeft geen enkelband nodig, geen toezicht en mag – die avond – gewoon niet aangelijnd rondlopen. Na de film is er een Halal kroket, patat en een milkshake. Daarna moet deze schaamtevolle spijtoptant, vernederd door dat decadente vrije Westen met z’n hoofd vol oorlogservaringen gewoon weer terug naar de leprozerie, ver buiten de bebouwde kom.

Wat denken we hier?

Is Aart echt lekker erbij?

Is Aart hoogwaardig en rationeel aan het functioneren?

Wat zou de bedoeling geweest zijn van Aart’s column?

Aandacht? Likes? Een zorgelijk telefoontje met z’n huisarts of SPV’er?

Of is loze, holle propaganda gewoon de manier waarop Aart brood op de plank zet?

We sluiten af met het NRC terrorisme drieluik.

Het is meer van dezelfde waanzin.

Met name deel III is erg boeiend.

In deel III staat een lijst – van ISIS – zelf.

Het hun lijst met redenen waarom ze Jihad tegen ons voeren.

Als iemand het woord “schaamte” weet te vinden?

Dan krijg je van mij een ijsje.

Share
 

4 Responses

  1. Aart G. Broek

    August 6, 2017 12:54 pm

    Dank voor deze ongekend uitgebreide aandacht voor een column van mij. Het is mij duidelijk dat m’n betoog niet werd begrepen zoals bedoeld. Het valt me niet mee om zonder meer aan te geven waar dit door komt. Een obstakel (b)lijkt te zijn de relatie die er bestaat tussen schaamte en agressie/geweld. Dit gegeven is het uitgangspunt maar wordt niet als zodanig onderkend. Ik het die relatie in het boek De terreur van schaamte; Brandstof voor agressie (Haarlem, 2015 [2007]) onderbouwd (daar noem ik ook de wetenschappers en het onderzoek dat wordt gemist in de column). Ook op onze website vind je veel informatie over agressie, de voedingsbodem ‘schaamte’ (d.w.z. het opbouwen van ervaringen met vernederingen en de angst voor nieuwe vernederingen), de voorwaarden waaronder schaamte tot agressie c.q. geweld leidt; zie http://www.klasse-oplossingen.nl
    Er zijn teveel details om in een ‘reply’ nader op in te gaan, maar één puntje ter afsluiting: Eenmaal in een leprakolonie dan was er geen weg meer naar buiten, gewoon omdat je een feitelijk of potentieel gevaar voor de buitenwacht was; inderdaad, dat is ook wat ik – in wat minder grove bewoording – betoog; niks geen avondje stappen.
    Enfin, ik meen recht te hebben op een ijsje, want al ontbreekt het in het NRC-drieluik, het is wel degelijk een keihard gegeven dat ‘schaamte’ van doorslaggevend belang is om zich bij IS te voegen. (Terzijde, het drieluik is niet van zo een deugdelijke kwaliteit.) Niet alleen in mijn publicaties maak ik aannemelijk dat ‘schaamte’ de bron voor agressie/geweld is, maar dat doen ook internationaal vermaarde onderzoekers als Roy Baumeister, Hans M. Enzensberger, Olivier Roy, Thomas J. Scheff, Abram de Swaan, Jean M. Twenge, Kipling Williams.
    Hoe het ook zij, dank voor je uitdagende betrokkenheid bij het gedachtegoed dat ik verdedig.

  2. RvC

    August 6, 2017 3:46 pm

    Ik vind het een hele eer dat u zo uitgebreid reageert. Dank dat u ons blog wilde lezen.

    Ik denk echter dat u er naast zit qua “schaamte”.

    Sinds 11 september valt er goed geld te verdienen als “terrorism expert” of “counter terrorism” expert. Dit zie je in meer platte forums als televisie, meer upscale platforms als bijvoorbeeld NYT en in de wetenschap. Terror, flitsradicalisaties (binnen of buiten de ring), en in de academisch wereld valt er helemaal goed te boeren (Denk Peter Bergen het summum van terrorisme expert). Al dit soort mensen zoeken naar *andere* redenen dan Islam als moverende factoren in de daders. Mohammed Atta was een succesvol en intelligent student. Plotseling werd hij overvallen door schaamte? Zarqawi was een drugsdealer / thug / pooier. Werd hij in de gevangenis bevangen door schaamte? Mohammed B stak Theo van Gogh overhoop, op klaarlichte dag. Waar “schaamde” hij zich precies voor?

    Terrorisme ligt aan uitsluiting, een lage opleiding, een nare echtscheiding, bekering tot “the one true faith” in de gevangenis, gebrek aan zelfvertrouwen, Israel, Amerika, Saudi Arabia, gekke scholen, alimentatiebetalingen, shampoo reclames met blote vrouwen.

    Het ligt aan alles behalve Islam.

    Schaamte, onbehagen, gekte, een strafblad, een drugsverleden, geen kansen op werk… het zal ongetwijfeld *een* factor zijn in de uiteindelijke laatste rit naar het Paradijs. De metro die ze nemen naar de Moskee, of de locatie waar de aanslag plaatsvindt speelt eveneens een rol. Mijn punt is dat al deze factoren heel duidelijk meetbaar keer op keer weer *geen* determinerende factor blijken te zijn. Islam is de determinerende factor en de daders vertellen ons dat in geuren en kleuren, keer op keer weer.

    Ik zie geen Scientology aanhangers zichzelf opblazen na een nare echtscheiding en ik maak mij gek genoeg ook al geen zorgen om Boeddhisten als iemand een cartoon van Ganesha zou tekenen.

    Waarom zouden we zo hard werken, in media en wetenschap om andere factoren en beweegredenen te vinden die wellicht een rol spelen, maar volgens de daders beslist geen determinerende rol.

    Mensen opsluiten in een leprozerie kan natuurlijk nooit. Sterker nog: Amnesty International is recent een onderzoek begonnen nav een post van ons die de extreme restricties in Vught, die extreme afscheiding en segregatie en geen contact met de bewoonde wereld juist aan de kaak stelt.

    Mijn idee is vrij consistent geweest: de uitreizigers in de regio door de Syrische en Iraakse autoriteiten berecht te laten worden voor oorlogsmisdaden. Als ISIS straks Raqqa verwoest heeft en vertrekt kun je er vergif op innemen dat de VN iets zal moeten gaan doen aan oorlogsmisdadigers, waarheidscommissies, amnestie etc.

    Op veilige afstand van de daders en hun vele slachtoffers handenwringend intellectueel mijmeren over hun “schaamte” en welke redenen ze nu allemaal bewogen om af te reizen naar een kerker vol middeleeuws, religieus en etnisch geweld is meer van hetzelfde. Het is meedoen en meetellen in de baantjesmachine die “terrorisme” is geworden. Geen dader wordt daarmee gevolgd, Nederland wordt niet wijzer of veiliger, de EU ook al niet en geen slachtoffer krijgt gerechtigheid.

    In het NRC kunt u lezen hoe terrorisme vooral komt door “altruisme”.

    De drogredenen zijn – na 17 jaar – belachelijk geworden.

    Ik lees nog steeds dat een keukentrapje gevaarlijker is.

    https://slimk1nd.nl/?s=keukentrapje

  3. Aart G. Broek

    August 7, 2017 6:27 am

    Vooralsnog geen ijsje, begrijp ik.
    Laat me nog het een en ander aanreiken om misschien tóch dat ijsje te krijgen.

    Er vindt wereldwijd zoveel geweld plaats waarbij de islam geen enkele rol van enige betekenis speelt. Het ligt dan ook niet voor de hand om de islam als de belangrijkste voedingsbron voor het gewelddadige handelen van jihadisten te bestempelen (‘determinerende rol’) , wat de jihadisten daar zelf ook van mogen zeggen. Interpretaties van (fragmenten uit) de koran en andere islamitische bronnen zijn – voor de jihadisten – wél de belangrijkste bron voor de (publieke) ‘rechtvaardiging’ van agressie en geweld.

    Het gebruik van een (religieuze) ideologie om geweld te rechtvaardigen is zo algemeen gangbaar (in de geschiedenis): protestantisme, socialisme, fascisme, katholicisme en welk ‘isme’ al niet meer dient en diende om het gebruik van geweld te ‘verantwoorden’.
    Met een (religieuze) ideologie kunnen we geweld rechtvaardigen waartoe we overgaan – zo tracht ik aannemelijk te maken – door vernederingen die we opdeden en dreigen op te doen. Onderschat de uitwerking van vernederingen niet; denk aan 9/11 of hier nog een voorbeeld. Na het verliezen van WOII, een beperkt verzet en fikse collaboratie, een vluchtende koningin en familie, behulpzame deportatie van joden, de bevrijding door andere machten, aanhoudende afhankelijkheid van die machten voor economisch herstel en nog zo wat aan vernederingen, gebruikte Nederland excessief geweld om nog een dreigende vernedering te voorkomen: het feitelijke verlies van de kolonie Indonesië. Ook wij gebruikten een ideologie – met een religieus sausje – om dit geweld te rechtvaardigen, maar de opgelopen schaamte van de voorgaande jaren was de voedingsbodem voor onze ‘politionele acties’.

    Dit neemt niet weg dat die (religieuze) ideologie wel degelijk een rol kan spelen bij het oplopen van schaamte, d.w.z het ervaren van vernederingen en de dreiging van nieuwe vernederingen. De opeenstapeling van vernederingen vindt op allerlei wijzen plaats, soms is religie daarbij een pijnlijk indringende factor. Het misbruik van kinderen door rooms-katholieke priesters bij wie kinderen zich juist veilig zouden moeten weten, is een voorbeeld met duizenden slachtoffers. Stelregels uit een religieuze ideologie – waaronder die in de islam en al dan niet ontleend aan de koran – kunnen uitgesproken vernederend uitpakken, maar het is niet de regel uit een heilig boek dat stenigt of met jongentjes rommelt (‘laat de kinderen tot mij komen’), maar het zijn mensen die dat doen. Die worden toch vooral door sociaal-pyschologische motieven – i.c. emoties – aangedreven. Hier vind je je ‘determinerende rol’ die overal in de wereld aanwijsbaar is.

    Mijn bijdrage heeft wel met oorzaken van geweld te maken, maar is toch bovenal ingegeven door de vraag of en hoe ‘deradicalisering’ mogelijk is.
    Gegeven mijn ‘diagnose’ is deradicalisering wensdenken en draag ik de vergelijking met het kruithuis aan – jouw ‘leprakolonie’. Er is – dit blijft buiten mijn column – natuurlijk ook nog onze rechtstaat, die een dergelijke langdurige afzondering helemaal niet toestaat. Daarenboven moeten we ons afvragen hoe de jihadspijtoptanten (ik blijf ze nog zo noemen) gewogen moeten worden, als ‘oorlogsmisdadigers’? Je zegt daar boeiende dingen over, maar daarover hoor mij mogelijk een andere keer in een andere column.

    Het stuk in Trouw is overigens een sterk ingekort stuk dat eerder al, uitgebreider, onder meer op de Belgische website Doorbraak verscheen, zie: https://doorbraak.be/welke-ontwenningskuur-voor-jihadgangers/ en ook – nog wat uitgebreider terugkomt in een verzameling columns en korte essays die in september verschijnt: Schaamrood; Aantekeningen over angst, agressie en ambities (Haarlem: In de Knipscheer).

    Dank nogmaals voor de uitdagende aandacht en wie weet eten we nog ‘s een ijsje samen.

  4. RvC

    August 7, 2017 10:09 am

    Dank voor opnieuw een hele leuke reactie.

    Ik zie dat u Jessica Stern aandraagt? Zij werkte onder Clinton toen de CIA gillend en schreeuwend liep te gillen over Islamic Terrorism en Al Qaeda en zij – en Clinton’s clique – maakten zich zorgen of bommen niet de valkenjacht van de verkeerde UAE Prins zouden verstoren of een Moskee enige kilometers verderop zouden beschadigen. Deze mevrouw is in de jaren daarna vrij soepel op de terrorism bandwagon gesprongen. Haar ding is inderdaad lijden en schaamte. Al die arme Jihadi’s zijn vreselijk “beschadigd” en door “het Westen”. Het werd direct door prominente denkers onderuit gehaald. Als dat zo was, dan was Jihad een lokaal Westers fenomeen. Dat is het heel duidelijk niet. De Jihad, de ideologie, het digitale ISIS gedachtegoed is komen overwaaien uit dat conflict, net zoals Joegoslavische drugscriminelen kwam overwaaien uit Servie. Die “schade” en al die jarenlange “schaamte” kwam dan dus plotseling aan het licht toen het Kalifaat werd gesticht? Al die jaren zaten die arme jongens en meiden zielig alleen op hun kamertje te wachten tot ze eindelijk uiting konden geven aan die schaamte?

    Datzelde geldt dan voor Afghanistan in de jaren ’80? Daar gingen echter louter Moslims uit het Midden Oosten en Noord Afrika en Centraal Azie heen. De foreign fighters aldaar voelden dan jarenlang “schaamte” door hun eigen landen, of de schaamte van de inval door de Russen?

    Dat is weinig geloofwaardig.

    De Mujahedeen gingen naar Afghanistan om de goddeloze Communisten te vermoorden.

    Ik zie waarom, u ziet ALLE conflict situaties – zelfs de reKolonisatie oorlog in Indonesie grotendeels gemotiveerd door geopolitiek, dollars vanuit het Marshall plan om grondstoffen mee te kopen in de voormalige kolonieen en een gezonde dosis racisme – vanuit dat schaamte motief.

    Je kunt die schaamte dan beter toepassen op het Duitse Herrenvolk, de schaamte van het “verlies” van de 2e Wereldoorlog, de schaamte van het verdrag van Versaille leiden dan tot Hitler, de 2e wereldoorlog en de Holocaust. We weten natuurlijk wel beter.

    Nogmaals: isolatie, problemen, schaamte, een vader met losse handjes… er zullen tal van factoren zijn waarom een pedofiel kinderen rooft en vermoord. Een FBI profiler zal al die factoren in kaart brengen – voor zover die helpen de dader te vinden, te pakken. De plek waar de profiler gaat beginnen zal kinderporno zijn, want het is een zieke pedofiel. Hij mag dan een vervelende vader met losse handjes hebben, of zelfs een dikke moeder waar ie zich vreselijk voor schaamt, maar z’n essentie is toch echt kindermoordenaar.

    De Jihadi functioneert net zo. Allerlei factoren leiden tot sociale isolatie en dan is daar radicale Islam. En dat brengt de naarste, meest regressieve elementen in de Jihadi naar boven. Het is een hele homogene groep en alle homogene groepen zijn echokamers, zoals de kleedkamer van de voetbalclub. Het is niet de hele godganse dag klagen over schaamte en die vader met die losse handjes, het is de hele godganse dag: Islam, een zo letterlijk mogelijke interpretatie van de Koran en de Hadith. Om die Jihadi te “pakken” zul je dus de ideologie moeten aanpakken, niet z’n schaamte.

    Dus zelfs als ik – deels – met u meega: Sure, schaamte speelt een rol, dan blijf ik erbij dat je daarmee niet enige veiligheid vergroot, radicalisering tegengaat (die vindt grotendeels plaats online, of in het buitenland), of enige gerechtigheid bereikt voor de slachtoffers.

    U ziet de Jihadi – terecht volgens mij – dan ook niet meer integreren en een normaal leven opbouwen in dat tamme, gezapige Overijssel. U stelde segregatie voor, want het zijn kruidvaten. Is het dan niet beter om mijn voorstel te overwegen: Laat ze berechten door Syria en Iraq. Ze hebben nu eenmaal hele zware oorlogsmisdaden in die landen begaan. Wie zijn wij om ons zorgen te maken over hun schaamte, waarom ze daar kwamen of hoe we ze terug in passen in Nederland? Dat is nog lange niet na de orde. NSB’ers werden eerst berecht. Nazi’s werden eerst berecht. Beulen in Rwanda werden eerst berecht. Na de gevangenis kun je gaan nadenken over reclassering, maar dat zal jaren en jaren duren, want de misdaden zijn extreem.

    Ik denk dat de slachtoffers en getroffen landen, zelfs de VN, meer leunen richting een Tribunaal dan: Stuur die jongens maar terug naar Overijssel, Nederland lost dat wel op.

    Dan: u heeft natuurlijk wel een ijsje verdient. Mijn excuses.

    Ik zal u een mailtje sturen en dan gaan we dat regelen.

    Nogmaals dank voor uw respons.

Leave a Reply