Een Gekozen Burgemeester Is Slecht Voor De Polder “War On Drugs” (Waanbeelden Met Folkert Jensma)

, , Comments Off on Een Gekozen Burgemeester Is Slecht Voor De Polder “War On Drugs” (Waanbeelden Met Folkert Jensma)

Jeetje, spuit elf mocht iets schrijven voor het NRC.

En hij voelde zich een hele bink want hij durfde het woord narcostaat te gebruiken.

Leest u even mee?

Cartel Icon

NRC: Nederland Narcostaat is helaas ook een feit.

Deze week: leuke weetjes over ‘Nederland narcostaat’. Het gezag in Australië blijkt álle brieven en pakketten uit Nederland te controleren op synthetische drugs, ongeveer zoals wij op Schiphol consequent alle passagiers uit de Antillen fouilleren. Gevolg is nu dat Duitse postkantoren vlak over de grens veel post voor Australië aangeboden krijgen. Hoe zullen we dit noemen, de Abel Tasman-route? Vanuit de Brabantse secret labs naar down under? Hollands glorie, potverdorie.

Die postpakketjes vallen wel mee knul; ik zou mij ietsje drukker maken om de schepen vol containers richting Zuid Oost Azie en de vrachtwagens vol richting het voormalige Oostblok.

De illegale xtc-laboratoria worden inmiddels in zijn geheel aangeschaft in China. Chemische bedrijven, opgericht door Nederlandse criminelen, kopen de grondstoffen in België, Polen, Roemenië en Hongkong. De synthetische drugsfabricage wordt almaar ‘grootschaliger, professioneler en internationaler’. (bron: Nationaal Dreigingsbeeld, juni 2017)

Die laboratoria vond je vroeger rondom Station Sloterdijk. Een woordvoerder van de Verenigde Naties (United Nations Drug Prevention Agency, UNDPA) zei ooit: de grootste concentratie drugslaboratoria tref jet niet rondom de Afghaans-Pakistaanse grens (opium/heroine) maar in A’dam West (xtc/amphetamine).

De term ‘Nederland narcostaat’ werd vorige week door Ruud Bik gebruikt, tot vorig jaar plv. korpschef van de Nationale Politie, bij een recent debat in de Politieacademie. Het staat vast dat Nederland groot exporteur is van hennep en synthetische drugs en hét belangrijkste Europese distributieland voor geïmporteerde cocaïne en heroïne. Met als gevolg dat de branche kniediep in het geld staat. Leuk weetje 2: het tarief voor een heftruckchauffeur in de Antwerpse haven om één coke-container klaar te zetten is 25.000 tot 35.000 euro. ‘Uithalers’ heten deze dienstverleners.

De term “narcostaat” wordt gebruikt sinds eind jaren ’80, maar da’s Folkert helemaal ontgaan.

In werkelijkheid beginnen de Nederlandse drugskartels al in de jaren ’70.

Nederland is een heel dom land. Ons anti-drugsbeleid is vooral gericht op interdictie; het onderscheppen van drugs die hiernaartoe komen. Da’s wat stupide want Nederland is een uitvoerland, een exportland. Nederland fabriceert drugs (wiet/hash/xtc/amphetamine) en die drugs voeren we uit, we leveren over de hele wereld. De schattingen lopen uiteen, maar het is een miljarden business.

In Nederland is nog geen sprake van ‘familiale’ maffiamisdaadstructuren die met overheden en legale bedrijven samenvallen of overlappen, à la Italië. De Brabantse drugsbaronnen zijn vooral criminele ondernemers – ze delen wel een etnische of sociale herkomst. Hun integratie met de bovenwereld verloopt via het criminele geld, dat in grote hoeveelheden moet worden witgewassen. Hele sectoren in het lokale midden- en kleinbedrijf worden aldus ondermijnd. Dat leidt tot Brabantse kernen met veel te hoge aantallen autoverhuurders, nagelsalons, bruidswinkels, shoarmatenten, pizzeria’s, kappers, zonnestudio’s of sportscholen. Het hoofd van de landelijke recherche Wilbert Paulissen zei dat de politie er wel regelmatig in slaagt om drugs af te pakken. „Maar niemand weet waar de potten geld staan.” Die worden geïnvesteerd in vastgoed, horeca, dienstverleners, de semiprofessionele sport of in het verwerven van posities in de dorpspolitiek. Dat begint met zoete broodjes en financiële gunsten, gevolgd door intimidatie.

Let op: Folkert heeft het hier over kleinschalige drugshandel. Als je echt denkt dat je de winsten van grootschalige drugshandel kunt witwassen met een kapperszaak? Dan ben je waarschijnlijk veel te veel van je eigen product aan het gebruiken. Al het huilen en stampvoeten over Brabant ten spijt, echte grote drugscriminelen kopen delen van de Zuidas op en witten op die manier hun geld. Een autoverhuurbedrijf levert domweg niet zoveel op.

In de Politieacademie ging het over de vraag of de ‘integrale aanpak’ voldoende helpt: het samen optrekken van politie, lokaal bestuur, fiscus, corporaties en bedrijfsleven. Wat opviel was de slechte stemming over het strafrecht. Van alle opties in de bestrijding was die het ‘minst effectief’, zelfs ‘gemarginaliseerd’. Het duurt te lang, het kost te veel tijd en geld. Maar vooral: strafrecht heeft ‘geen smoel’. Waar de strafrechter tegen liquidaties (denk aan het eindeloze Passageproces) tenslotte keihard is opgetreden, worden drugszaken veel te mild beoordeeld. De nieuwe superprocureur-generaal, Gerrit van der Burg, zei intussen in het AD dat hij tien jaar nodig heeft om de criminele structuren in Brabant te ontmantelen. ,,Die tijd krijg je internationaal helemaal niet”, zei Bik. Er moeten bij de gerechten in het zuiden en oosten direct ‘bezielde’ ondermijningskamers komen waar magistraten de strijd tegen de narcostaat vol aangaan, vond het panel.

En als die de verschillende bendes in Brabant oprolt, dan verhuist het probleem naar een nieuwe lokatie.

Het opzetten en runnen van een lab, of een groeiruimte is low tier. De gekken die het doen worden riant vergoed, maar ze zijn niet degene die de uiteindelijke winsten pakken. Dat zijn de verkopers.

Het begint een vervelende “column” te worden. Hele relevante zaken missen en de schrijver lijkt zijn focus verkeerd te plaatsen.

What is his fucking deal?

Andere wensen waren er ook. Net als in Italië moet er preventief beslag kunnen worden gelegd. Rechters moeten niet denken dat enkelbanden bij voorarrest in deze internationale bedrijfstak verdachten in Nederland houden. En de evergreen: er moet makkelijker informatie onderling uitgewisseld kunnen worden. Preventief overheidshandelen moet ook makkelijker – in de wet Bibob, die dat mogelijk maakt bij ‘ernstig gevaar’, moet de drempel omlaag. En opvallend – aan gekozen burgemeesters moeten we niet beginnen. De benoemde burgemeester ontwikkelt zich steeds meer als regisseur van de integrale handhaving. In andere landen, te beginnen in Duitsland, blijken politie en Openbaar Ministerie burgemeesters die hun herverkiezing steeds meewegen niet echt in vertrouwen te nemen.

En. Daar. Istie. Dan!

Dit heeft allemaal geen ene kut te maken met drugs.

Deze fucklul wil geen gekozen burgemeester.

… want ehm… eh… dat staat de ehm… Polder War on Drugs … ehm… in de weg.

En dat is wetenschappelijk bewezen… als we ehm… “kijken naar Duitsland” – voor zover wij weten geen narcostaat – want daar ehm… “vertrouwt” politie allerlei Burgemeesters niet.

De huidige, ernstig zieke Burgemeester van A”dam hielp een veroordeelde terrorist aan een baantje.

Ed van Thijn, een Burgemeester van lang, lang geleden, zat tot aan z’n nek in de doorvoerpraktijken van de IRT-affaire.

Hij had Amsterdam inmiddels verlaten en was reeds Minister voor de PvdA.

Hij moet uiteindelijk aftreden, toen het schandaal brak.

Na de IRT affaire en de daaropvolgende parlementaire enquete begon Amsterdam met het zogenaamde Van Traa Team (vernoemd naar de voorzitter van de parlementaire enquete). Het Van Traa Team neemt illegale panden in beslag. Dit zijn dure panden in Amsterdam die zijn aangeschaft met drugsgeld, om drugsgeld te verstoppen of om drugsgeld te witwassen. Het team neemt de panden in beslag en dan? Nou, dan worden die panden geveild. Aan wie? Oh aan mensen die een paar honderd duizend euro cash neer kunnen leggen op veilingen, veelal anoniem of via derden. Het Van Traa Team pakt panden van de ene groep drugsdealers af, die vervolgens gekocht worden door de volgende club drugsdealers. Deze ellende is/was gaande onder: Schelto Patijn, Job Cohen en jawel… ook onder de regie van onze lieve burgerpapa, van der Laan.

 Die benoemde Burgemeesters doen het al jaren hartstikke fantastisch!

Er is meer drugs te krijgen in Amsterdam, op alle momenten van de dag, wat je maar wilt.

De jeugd van Amsterdam doet meer drugs dan ooit tevoren en dan bedoel ik hoeveelheid en soorten (kinderen mengen graag dingen).

Prijzen van drugs zijn vrij constant, alleen wiet wordt steeds duurder, vooral door toerisme en commercie.

Een gram cocaine kost in 2017 exact hetzelfde als het kostte in 1996.

Kent u een ander product met een dergelijke stabiele verkoopprijs?

Share