Dr. Phil Is A Genius

, , Comments Off on Dr. Phil Is A Genius

Mijn ex is gek. Ze is dol op Doctor Phil en volgt de show al jarenlang religieus. Ze is er dol op en komt geregeld de meest vreselijke details vertellen. Met name de afleveringen over ouders met lastige tieners zijn superleuk. Ook wij hebben een lastige tiener met alle lastige tiener symptomen: lui, entitled, op ‘r telefoon, drammen, ik wil hebben en… vies. Die kamer is vies. ‘r Spullen zijn vies. ‘r Kleding is vies. Alles is vies. Het is daar een bende. Alles wordt neergekwakt, gewoon op de grond. Wij mesten die zwijnenstal uit om de zoveel tijd. Die interval wordt steeds korter. We moeten nu echt om de 8-10 dagen die hele kamer ruimen en heftig reinigen anders worden we gillend gek. Iedere ruiming levert allerlei vormen van contrabande op: nagellak, snoep (shit die ze niet mag) tot lucifers en een hamer (shit die gevaarlijk is). Ditmaal was het echt allemaal te ranzig. We vonden resten verstopte troep in ‘r kledingkast, onder schoenen en toen waren we het zat.

We hebben haar telefoon geblokkeerd.

Je kunt inloggen online en de sim kaart blokkeren. Je moet dan een nieuwe simkaart aanschaffen, dat kost niks, maar is een hele hassle. Ik heb dus meteen daarna opgebeld en de simkaart laten deblokkeren. Omdat de simkaart echter wel eerst geblokkeerd is, kun je ‘m zelf dan deblokkeren door de PUK code in te tikken (want hij doet het gewoon weer). Die kleine heeft die PUK code echter niet, bovendien zit ze op school. Ze was op een reisje naar een toneelstuk, dus die komt er onderweg richting huis achter dat die telefoon geblokkeerd is en denkt oh shit, I’m in trouble.

Ze koos voor een hele vreemde strategie.

Ze ging tegen ons gillen en dreigen en liep boos de deur uit om vervolgens drammend te eisen met gillen en krijsen om bij de buurmeisjes te slapen.

Wij vonden dat een prima oplossing. Dan is het stil en je bent heel laat op en dus pas rond 2u ‘s middags uit bed helemaal gebroken en dood.

Wijzelf gaan dan supervroeg naar bed en staan dan heel vroeg op.

En dan nemen wij maatregelen.

DrPhil_2000x1125_thumbnail

We go Doctor Phil on your ass.

We hebben eerst alle speelgoed en knutselmaterialen uit ‘r kamer verwijderd, netjes ingepakt en in de berging gestopt. Die zit op slot. Wij hebben de sleutel. Dus geen skateboard en honderden stiften en gekleurde pennen en lijm en een schaar en… Niks meer. Er zijn boeken. Er zijn wat teken materialen. Geen laptop. Die zit in een kast en die kast is op slot. Geen sleutel naar je eigen kledingkast. Je kunt zeggen welke kleding je wilt, die leggen we dan klaar. Wat er netjes en gevouwen uit de was komt leggen wij zelf wel in die kast, dan weten we zeker dat het netjes en gevouwen blijft. Ook de telefoon zit in een kast achter slot en grendel.

En geen deur.

We hebben de deur van haar kamer eruit geschroefd.

Nod Yes Icon

Als je die kamer gebruikt als evil lair, dan raak je al je privacy kwijt. Je kunt je omkleden in de douche, daar heb je voldoende privacy en kan een deur op slot.

Hoe krijgt ze al die shit weer terug dan?

Nou… door punten te verdienen. Je kunt allerlei punten verdienen met allerlei klusjes. Er is hier zat te doen. Je kunt tevens punten verdienen met bepaalde vormen van gedrag en taalgebruik. Die punten tellen op en bij <x> punten mag je dingen, zoals naar buiten, of stiften, of een tijdje toegang tot internet. Het idee is heel veel punten op te sparen want bij veel punten schroeven we die deur er op een gegeven moment weer in. Je moet die punten wel weten te behouden. Drammen, janken, gillen, zeiken, luieren, rotzooi maken, hebben ikke hebben leidt namelijk tot strafpunten en die trekken we van dat totaal af. Als je onder een bepaalde threshold komt? Dan schroeven we die (fokking) deur er weer uit.

Wij tikken dat allemaal netjes in, gooien er een paar mean espressos in, rennen naar het internetcafe, printen dat allemaal uit in drievoud, als een soort contract.

Ik had het in een heel net fontje als een proffesioneel document opgesteld.

We hebben er twee getekend en die hebben we in de gang gelegd.

De derde hebben we getekend en op de buitendeur geplakt.

Die kleine wordt laat wakker en begint meteen te appen met ‘r moeder. Drammen, klagen, via wifi. Ze wil ‘r simkaart terug en ‘r laptop en ze wil naar buiten en weet ik veel wat. Wij blijven kalm en zeggen nee, nu naar huis, opschieten. Zij komt de trap op en ziet dat contract hangen en denkt oh fuck, ze zijn het echt gaan doen. Ze zijn helemaal Doctor Phil gegaan. Ik had de jongedame al diverse keren gewaarschuwd: kijk nou uit, je moeder kijkt Doctor Phil, die pikt die smerige rotzooi in die kamer niet, ruim je shit nou op, want dit gaat mis en je bent straks je voordeur kwijt. Dus zij tekent, komt drammend en mopperend binnen, kwakt dat contract op de grond, loopt naar ‘r kamer en denkt waar is al mijn shit…. kijkt verbaasd om en WAAR IS MIJN FOKKING DEUR? 

Ze begon meteen te gillen: mijn deur, waar de fok is mijn deur, jullie hebben de fokking deur eruit gehaald!!!!

Mams, glimlachend, armen over elkaar vanuit de keuken: Ja en nu kan ik in 1 oogopslag zien dat die hele kamer SCHOON is. En dat blijft ie ook!

Ik wil mijn deur, geef me die fokking deur terug!

Nee. Onder geen beding. Je bent 100x gewaarschuwd.

Mijn ex zag er heel autoritair uit met die armen zo over elkaar.

(Ik lag in een deuk in mijn slaapkamer, dus ik heb haar het woord laten doen).

Die kleine is toen drammend op de grond gaan zitten, in ‘r kamer en ‘r overgebleven spullen gaan inventariseren. Ze heeft toen wat passief agressief zitten nukken en hardop gillen over dingen die “weg” waren. We hebben nergens op gereageerd en stiekem steeds zitten lachen in mijn slaapkamer op de grond. Na zeg twee uur nukken stortte haar weerstand in. Ze gaf het op. Zelfs als ze die deur kan vinden? Ze kan dat ding niet tillen, niet ervoor zetten en al zeker niet erin terug schroeven. Ze moest wel dus… ehm… kan ik nu al punten verdienen, en wat krijg ik dan voor die punten? 

We hebben de rest van de middag en avond een uitermate zoet kind gehad. Ze zat ‘s avonds met ons in de kamer (een zeldzaamheid want “jullie zijn saai en ik wil op mijn telefoon hangen” en dan (normaal) bang! die deur dicht) … en toen kon ze er wel om lachen. Jullie zijn echt gek, jullie hebben echt die hele kamer leeggehaald en die deur eruit geschroefd. Zijn jullie de hele nacht bezig geweest? Nee, zegt ‘r mams, vanaf 5u ‘s morgens, met espresso en gebakken eieren en spek. Jij vervuilt je eigen nest, dus wij gaan Doctor Phil on your ass. Het is afgelopen met je rotzooi. 

Dit is de eerste keer – voor ons althans – dat zoiets nodig is. Haar kamer was vroeger netjes en verzorgd en ‘r kledingkast had een eigen orde. Dat is allemaal veranderd sinds ze is gaan puberen. Mijn ex is ook een clean freak. Die kijkt zelfs programma’s over schoonmaken (en komt met reuze handige tips). We hebben dus gisterenavond uuuurenlang moeten horen over hoarders, Supernanny en Doctor Phil. 

Met name Doctor Phil… is an absolute genius.

Ik vind die deur eruit en dat puntensysteem echt superleuk (en sadistisch genoeg). Kinderen schrikken zich dood als je hun deur eruit schroeft. Dan zo’n contract op je deur plakken: Tekenen of je komt er niet in, wild beest? Briljant! (En opnieuw heel erg geestig, ik had als tekenende partijen ingevuld: ouders (hierna te noemen gedupeerden) en dochter (hierna te noemen raar beest)). Het effect is natuurlijk hetzelfde. Kinderen schrikken zich dood en denken, oh shit, ik ben dit keer echt te ver gegaan, hoe kom ik uit deze ellende. Het is wel sneu dat het nodig is, maar wij houden van schoon en het werd echt te gek. We vinden resten eten, kleverige lepels, vlekken, lege snoepzakjes (die ze niet mag hebben), dingen verstopt, het was als een juvenile detention center. We werden er echt gillend gek van. We maken daar schoon met handschoenen aan, omdat we er echt niet tegen kunnen. Het hele huis is schoon en op orde, en dan is er die ene kerker waar dat wilde beest woont en daar ligt alles op de grond op een grote hoop. Dat is nu fijn allemaal voorbij. Als je stiekem een blik in die kamer werpt vanuit de keuken? Dan is het daar overzichtelijk en superschoon. Het is echt heerlijk. Kind zit daar op ‘r bed een boek te lezen, uiterst ontspannen. Mams wist haar te melden: goed zo, een boek, we are saving you from yourself, jongedame! (en keek daar heel streng bij, terwijl ik weer heel hard moest lachen).

Na de kindermishandeling, gaan we dan de aankomende weken en maanden (tot einde schooljaar) over tot kinderarbeid.

Ze heb ik gisteren broeken naar de kleermaker laten brengen (daar moeten al maanden knopen aan, maar ik was lui).

Mijn ex heeft een hele doos met kabels, stekkers en opladers laten uitzoeken, opschonen en herindelen.

We hebben borden naar de keuken laten brengen en dingen uit de koelkast naar de huiskamer laten brengen. Beide handelingen vergen 5-7 stappen, maar bleken de afgelopen maanden vrijwel onmogelijk om voor elkaar te krijgen voor de tiener.

Het brengen van die broeken heb ik een paar keer gevraagd (Oh, gaan jullie naar <?>. Breng even die broeken langs, dan trakteer ik op ijs), maar daar was geen animo voor. Ik werd append genegeerd.

Vanaf gisterenmiddag einde weerstand heeft de beschaafde (en uiterst charmante) tiener zo’n 50 punten verdiend. Dat is (helaas) nog te weinig voor wat internet, maar het betekende wel laat op met Papa en Mama.

Mijn ex heeft zo’n wegwerp telefoontje aan ‘r gegeven met slechts 2 nummers erin. Mama en Papa. Er komen GEEN contacten bij, jongedame! En er zijn alarms gezet. Om 6u ‘s morgens van maandag t/m vrijdag. En op half negen ‘s morgens voor de zaterdag en de zondag. Volgens het contract moet ze ‘s avonds aangeven wat ze ‘s morgens wil dragen qua kleding. Dat wordt dan op een net stapeltje klaargelegd. Ze moet dan wakker worden van dat alarm (dus niet Papa 10x vragen), dan meteen uit ‘r bed (dus niet Papa 10x vragen), dan meteen ‘r bed opmaken (dus niet Papa 10x vragen) en dan meteen met dat stapeltje kleding de badkamer in (dus niet Papa 10x vragen). Dan douchen met een eierwekker, op precies 5 minuten (dus niet Papa 10x vragen). Dan afdrogen en haren meteen drogen (dus niet Papa 10x vragen). Dan de trekker gebruiken in de douche (dus niet Papa 10x vragen). Dan de handdoek netjes uithangen (dus niet Papa 10x vragen). Dan aankleden (en dus niet Papa 10x vragen). Dan meteen schoenen aan (dus niet Papa 10x vragen) met veters vast! (Dus niet Papa 10x vragen). Daarna moet ze naar de keuken, voor sap, of fruit, of melk, of thee (en niet 10x “honger” tegen Papa schreeuwen). Wat ze zelf kan en mag maken, moet ze ook zelf doen (dus niet bestellen bij je Papa-slaaf of je Mama-slaaf).

Ze keek ‘r moeder aan met rollende ogen, ‘r kwam een soort primal groan uit en ze zei.. Jeeezus echt, wat de fok, JULLIE kunnen toch gewoon eten maken?!??! Waarom moet ik mijn eigen eten maken? Jullie hebben maar 1 kind en jullie moeten mij te eten geven.

En mijn ex deed toen de koelkastdeur open en presenteerde de inhoud, net als zo’n professionele infomercial mevrouw…

En we hebben borden, kopjes en bestek… 

En toen deed ze de keukenlade open en het keukenkastje.

(Ik was toen al heel erg hard aan het lachen).

… en wat je maakt en eet, was je zelf af, droog je zelf af EN ruim je zelf op, zei mijn ex toen en ze was toen heel bezwerend bezig met ‘r wijsvinger en dat zag er echt heel erg indrukwekkend uit.

(Haar stem klonk ook wat zwaarder).

De kleine kabouter was toen aan het stampvoeten, schouders laten hangen dus die kreeg een..

… dit soort gedrag is strafpunten, zo begin je in de min, da’s nooit goed.

En toen liep mijn ex weg met de woorden: die keuken is straks schoon en opgeruimd, zoals IK het zou doen!

Ons arme kind bleef verslagen achter.

Op doordeweekse dagen moet ze dan eveneens zelf ‘r lunch maken voor school, want iets lekkers halen bij de supermarkt met Papa is voorbij ende over.

‘s Avonds moet ze dan dat alarm checken en helemaal zelf ‘r shit in de wasmachine gooien (en dus niet Papa en Mama stinkende troep van de vloer oprapen) en naar ‘r bed (en dus niet Papa 10x vragen).

Het is niet alleen dat Doctor Phil (en ouders) zo geniaal zijn.

Kinderen zijn superdom.

Zo ook onze dochter.

Hoe gaat de jongedame al haar privileges terugkrijgen?

Ik ga voldoende punten verdienen zodat ik online mag even en dan ga ik Supernanny en Doctor Phil kijken en dan weet ik precies wat ik moet doen.

I. Shit. You. Not.

Ik heb vreselijk gelachen om mijn ex.

Die kwam met een rits verhalen van Dr. Phil en Supernanny over kinderen die echt fucked up gek en onhandelbaar waren en wat voor heftige, radicale maatregelen ouders zoal toepasten in de USA.

Zo heb je in de USA echt een groep “hulpverleners” die je kunt inschakelen om je kind te kidnappen (kind wordt echt uit het eigen bed gerukt en meegesleurd) en dan naar een soort “kamp” te brengen waar ze orde, structuur en manieren leren ergens in the middle of nowhere. In de USA kan en mag echt alles. De kleine kabouter zat er met grote ogen naar te luisteren dat gaan jullie niet doen toch? gaan jullie dat ook doen? Nee, natuurlijk niet, zeg ik en mijn ex zegt… Nou, als we drugs in je kamer vinden? Dan ga je naar een kamp!

Wat voor kamp, waar?

“Dat is op een geheime locatie, zodat kinderen niet kunnen ontsnappen en ouders het niet kunnen vinden als ze medelijden krijgen”.

We put the fear of Doctor Phil into that little girl.

Nod Yes Icon

Voor de oplettende SlimK1nd lezer die tevens kampt met weerbarstige, drammende tienerkinderen die hun kamer vervuilen en teveel op hun telefoon hangen? Schroef die deur eruit. Kondig het aan, waarschuw dat het komt en doe het dan. Wacht tot ze naar school zijn, of sport, pak alles in, stop het alles weg achter slot, verander de wifi-code en hou die geheim, blokkeer die sim kaart … en schroef die deur eruit. Die deur is de clincher. Die deur shows you mean business. Die deur betekent einde privacy. Wij zijn superlieve overlegouders, dus wij kwamen niet eens in haar kamer. We klopten netjes op de deur en dan vroegen we schat, heb je een momentje? We willen <vul in>… We kregen dan steevast een “nee”, of een “zometeen” of een “straks, goed?” of er werd iets (heel anders) ineens besteld geschreeuwd. Veel ouders doen hetzelfde. Als we gingen schoonmaken dan kondigden we het netjes van te voren aan en dan kregen we een “nee”, of drammen, of “het is MIJN kamer ja?”. Opnieuw veel ouders doen hetzelfde en gaan poezelig lief met al die privacy en personal space om. Die kinderen weten dat en maken er gretig misbruik van. Je kamer is een bende EN wij mogen er niet in. Wij lieten haar internetgebruik grotendeels ongemoeid. Ze zit anoniem online, ze doet geen gekke dingen. We controleren heel sporadisch die telefoon (zodat ze binnen ‘r bundel blijft en geen vreemde apps installeert). Ook dat is nu voorbij. Hij zal nu aan allerlei strikte gebruiksregels onderworpen worden. Daarnaast volgt er een hele rits situaties waar telefoongebruik verboden wordt, zoals bij het eten, in bed, als Mama of Papa iets vragen danwel uit proberen te leggen etc. Ik ken mensen die jarenlang drama hebben gehad met (met name) de kamer van hun tienerzoon (dat schijnt nog erger te zijn dan meiden). Lange mails, drama’s op kantoor. De hoeveelheid stress en ellende die er komt kijken bij die tienerkamer en die fuck telefoon is niet leuk meer. Go Doctor Phil on their ass. Telefoon weg, internet weg, deur eruit.  Wij zijn zeer te spreken over de resultaten.

Ik zal de aankomende weken en maanden verslag doen van de kindermishandeling onze bevindingen met SlimK1nd Military Re-Education Camp.

Oh, om haar territorium duidelijk af te bakenen heeft mijn ex gisteren jazz zitten luisteren met een borrel en shag, terwijl die kleine in ‘r bed lag in die kamer zonder deur. Die kleine ging natuurlijk meteen drammen. Ik wil slapen en jullie zijn op en zitten lekker in de huiskamer…. “WELTERUSTEN jongedame!” riep mijn ex. “Mama blijft logeren. Ik slaap in de huiskamer. Ik hoor vannacht niks!” (De kleine wil nog wel eens eruit stappen en dan een heuse koelkast raid doen die wij later “ontdekken” in ‘r kamer tussen vieze kleding). Die kleine mopperde toen nog wat dus mijn ex zegt, wat zei je jongedame? 

Welterusten Mama.

Daarna werd het doodstil op de jazz na, dus mijn ex zegt…

“Volgens mij heb je twee ouders, jongedame”.

Welterusten Papa.

In dat stadium had ik kramp in mijn kaken van de lach.

Het is nu 08:10. De kleine werd ruim voor ‘r alarm wakker. In het weekend mag ze kiezen: Of meteen douchen, of meteen de keuken in (voor sap, yoghurt, fruit, whatever). Als ze echter de keuken kiest? Dan moet ze koffie maken voor Papa en Mama. Gisteren was ze nog aan het protesteren: ik ga geen koffie voor jullie maken, dat kunnen jullie zelf doen en het is JULLIE koffie, ik drink geen koffie en mopper de mopper. Wij zeiden toen (lachend) “Da’s prima, maar da’s een hele rits strafpunten en dan ga je de min in“. De kleine wandelt ‘r bed uit, zegt “goeiemorgen” en wandelt als een zombie de keuken in … “Wat ga je doen?”, zegt mijn ex. Oh ja shit. Ehm willen jullie koffie? Die koffie heb ik net gehad. Keuken is schoon en opgeruimd. Kind is daar melk aan het drinken. Bed is opgemaakt. Daarna gaat ze richting douche.

Als ze onder de douche staat gaan we een reeks klusjes verzinnen.

(En wrange grappen maken).

Share