Dossier #Burnout: Leren Authentiek Te Blijven

, , Comments Off on Dossier #Burnout: Leren Authentiek Te Blijven

Een knuffelziekte, een hele enge.

Geweldig!

Het zal u niet ontgaan zijn?

Onze “kranten”, onze fact based, objectieve, tolerante en vooral inclusieve media hebben besloten dat burn out de nieuwe AIDS is.

burnout

Mediamensen hebben een knuffelziekte nodig.

Het liefst een hele enge, waar je heel erg ziek van wordt, iets wat heel lang duurt en heel gemeen is, het liefst iets waar je zelfs van dood kunt gaan.

Kanker vervulde jarenlang die rol.

In de jaren ’80 komt daar verandering in als grote aantallen homoseksuele, gezonde mannen massaal ziek beginnen te worden in de USA. De ziekte vreet door ze heen. Eenmaal in het ziekenhuis valt er weinig te doen. Het immuunsysteem is helemaal kapot dus artsen kunnen toekijken hoe doodzieke mensen overlijden aan vreemde huidaandoeningen, longontstekingen en infecties. De ziekte krijgt een naam: GRID, Gay Related Immune Deficiency. In het diep religieuze, regressieve Amerika van Ronald Reagan hoefde je weinig policor met homoseksuelen (en enge ziektes red.) om te springen. Al snel worden heterosexuele mensen ziek. Mensen die drugs gebruiken, mensen die erop los neuken promiscue zijn en mensen die bloedtransfusies hebben gehad. De ziekte verandert dan van naam: AID, Acquired Immunodeficiency Disease. De doodsoorzaken wisselen. Mensen gaan aan de simpelste dingen dood omdat hun immuunsysteem helemaal kapot is. 

 Er wonen veel tolerante (en homoseksuele red.) mensen in Hollywood en daar komt dan ook al snel de media machine op gang.

Dit is een vreselijke ziekte.

Dit is geen “plaag” die alleen homoseksuelen “straft”.

Dit kan iedereen overkomen.

Hier moet iets aan gedaan worden.

Er worden grote bedragen gepompt eerst in awareness en activism wat weer leidt tot wetenschappelijk en medisch onderzoek.

Na onderzoek begrijpen we de ziekte beter, dus die verandert wederom van naam en wordt Human Immunodeficiency Virus infection and Acquired Immune Deficiency Syndrome (HIV/AIDS).

Wat is het?

HIV is een virus wat zich verspreidt via sperma, of bloed. Het virus vermenigvuldigt zichzelf in rap tempo en begint je lichaam aan te vallen. Het is met name dol op je T cellen. Je T cellen vormen je immuunsysteem. Als die T-cellen beneden een bepaald niveau vallen, als er voldoende vernield zijn door HIV? Dan krijg je AIDS; een samenraapsel van vreemde end of life aandoeningen van hartproblemen, tot vreemde huidkankers, tot doodenge infecties of verlammende longontsteking, tot nier failure. Je gaat dood, op gruwelijke wijze.

De Hollywood slash media slash medische campagne tegen AIDS, raising awareness, doing research heeft uiteindelijk geleid tot een aantal succesvolle medicijnen. We kunnen niet winnen van het HIV virus, maar we kunnen het verwijderen uit pasgeborenen en we kunnen het blokkeren in de lichamen van volwassenen. Vroeger ging je rap en gruwelijk dood aan AIDS. Nu kun je – met heel veel pillen en een meer dan gemiddelde hoeveelheid cannabis – een “redelijk” leven hebben.

Dit wisselt per persoon. De medicatie slaat niet altijd aan. Een absoluut succesverhaal is Earvin “Magic” Johnson, een superster NBA Basketball speler. Hij moest eind jaren ’80/begin jaren ’90 zijn geweldige loopbaan eindigen. Hij werd bij een routine checkup HIV positive bevonden. Veel andere profs wilden toen niet meer met hem sporten. Men was bang dat zijn zweet, zijn bloed, zijn handen besmettelijk zouden zijn. Het was om te huilen. Magic Johnson is 58 jaar oud. Hij is ziek en besmet met HIV sinds 1991. Hij ziet er – nog steeds – geweldig goed uit.

Hij is de meest succesvolle ex-sporter ter wereld, zijn vermogen wordt geschat op 500 miljoen dollar.

De wereldwijde campagne om AIDS te bestrijden heeft miljoenen mensen het leven gered.

De manier waarop er geschreven werd over AIDS, de manier waarop AIDS een hot topic in de media werd is een belangrijke historische gebeurtenis.

Door al die aandacht, door al die artikelen, door al die hartverscheurende verhalen werd overheid en medische wetenschap min of meer “gedwongen” meer geld en middelen in research te pompen.

Ziekenhuizen en verzekeraars “moesten” mensen met HIV wel verzekeren en verzorgen.

***

The nature of the beast.

“De media” is sinds de jaren ’80 radicaal veranderd. Een handjevol grote media conglomeraten zetten de agenda en de rest van de apen nemen dat grotendeels over. Entertainment en sponsored content neemt een steeds grotere rol in. Digitalisering zorgt voor mediaconsumenten die steeds korter hun aandacht ergens op willen en kunnen richten. Advertenties zijn de voornaamste bron van inkomsten. Mensen consumeren meer media dan ooit, maar het overgrote deel is entertainment en passieve consumptie. Ook de mensen die “in” “de media” werken zijn radicaal veranderd. Men is “activistisch” geworden. Men is “ideologisch” geworden. Daar waar “de media” vroeger de maakbare maatschappij beschreef ziet “de media” zichzelf nu als een volwaardige speler die pro-actief en intensief bezig is die maatschappij maakbaar te maken. “De media” draait niet meer op sobere analyse met diepgang en reflectie. “De media” draait op likes, clickbait en “pakkende” koppen. Dit betekent ideologische, belerende, drammende en deugende “artikelen” over onze samenleving, onze normen en waarden, hoe we met elkaar omgaan en het beleid van onze overheid, hier en in Brussel. Het betekent sobere analyses die stellen dat 18 miljard studieschuld en thuiswonen tot de 25e “gunstig” is want “de economie” is een ongrijpbaar, ontembaar beest. En het betekent een fucking shitload aan lifestyle en entertainment items.

Ook de mediaconsument is radicaal veranderd in die bijna 40 jaar. De mediaconsument leest “de krant” op z’n telefoon, ergens in een bus of trein naar, of van werk. De mediaconsument krijgt zijn “nieuws” via Facebook, veelal gefilterd, precies op zijn eigen voorkeuren. De mediaconsument geeft nog steeds meer om sport en lifestyle dan enig echt “nieuws”. Het “echte nieuws”, politiek, internationale gebeurtenissen en meer beschouwende items over onze samenleving wordt door slechts een klein groepje mensen (wereldwijd) “gelezen”. Als je sport, entertainment en lifestyle niet meerekent hou je een piepklein beetje mediaconsumenten over. Binnen dat groepje “lezen” de meeste mensen niet echt. Ze zien koppen en trending topics voorbij komen op diezelfde telefoon, in diezelfde bus of trein, naar, of van kantoor.

De meer ervaren 30+, 40+ mediaconsument heeft alles al duizenden keren gelezen. Artikel na artikel met hetzelfde frame, dezelfde “argumenten”, dezelfde “hippe” woorden, salvo na salvo. Een ware barrage aan flut topics rechtstreeks overgenomen uit hip and trendy Hollywood, Silicon Valley, of ergens online, veelal compleet met hashtag. Columnisten en journalisten lijken ieder jaar weer dommer en wereldvreemder te worden. De mediahoer is een media junkie; men hangt urenlang online en leeft in een hele bijzondere bubbel. De afkeer en het wantrouwen van “de media” neemt dan ook ieder jaar toe. Ieder jaar weer hebben minder en minder mensen “vertrouwen” in “de media”.

Dankzij het Internet (en Google) “kent” “de media” de mediaconsument steeds beter. Er worden terrabytes aan data over die arme mediaconsument verzameld terwijl ie aan het scrollen is, op die telefoon, in die bus, of trein, naar, of van dat kantoor. “De media” weet dus wat die consument wil: Sport, entertainment en lifestyle. Da’s 85% van de mediaconsumenten ter wereld. Als je als mediahoer dan ook echt geld wilt verdienen? Dan moet je gaan werken in sport, entertainment of lifestyle. Je kunt er echt rijk van worden. Er zijn regionale verschillen uiteraard. Jon Stewart verdiende 30 miljoen dollar per seizoen. Dave Chapelle deed twee Netflix specials voor 50 miljoen. Matthijs krijgt “slechts” 500 duizend euro per seizoen. De sportverslaggevers in de US wonen in dure high rise apartments in Manhattan. Hun collega’s bij de NOS verdienen tonnen per jaar en reizen en eten gratis in tal van dure hotels over de hele wereld, jaar in jaar uit.

Het “echte nieuws” wordt geconsumeerd door een miniem gedeelte van de bevolking van de wereld.

En de mediaconsument die het leest, heeft er weinig vertrouwen in.

***

Know your audience.

Ik schrijf al jaren professioneel. Ik schrijf technische documentatie, marketing materialen, white papers, development plans, position papers, you name it. Ik heb tevens veel trainingen en seminars en workshops gedaan. Ik heb een keer een training gedaan in een oost Europees land waar niemand Engels sprak. Een tolk herhaalde alles wat ik zei in een onbegrijpelijk taal en dan knikten mensen en gingen ze klikken op dingen of dingen opschrijven. ‘s Avonds moest ik natuurlijk mee om vreselijk veel te drinken en heerlijk te eten met 6 mensen die ik niet kon verstaan en zij mij niet. Ik weet het een en ander van communicatie.

Als je mensen wilt bereiken, als je wilt dat mensen je content lezen?

Know. Your. Audience.

Een lange reeks artikelen over een enge ziekte als AIDS, een ware jarenlange campagne zou vandaag de dag niet denkbaar zijn.

Dat “leest’ niemand.

Dat levert geen clicks geen likes op.

AIDS is oud, AIDS is jaren ’80. AIDS is saai.

AIDS is not trending.

Wat wel?

***

Overspannen.

Net als AIDS begint ook burn out met een andere naam.

Overspannen.

Ik kom het voor het eerst tegen in diezelfde jaren ’80. Wat is overspannen? Nou het wisselt, maar het betekent zegmaar dat heel druk en moe bent geworden en je absoluut waardeloos voelt door dingen die je veelvuldig moet doen. Zo worden sommige mensen overspannen door werk en weer andere mensen worden overspannen door hun drukke kinderen, of door de zorg voor hun zieke moeder. Overspannen betekent dat je een activiteit aan het doen bent, heel lang, heel intensief en dat je precies die activiteit daardoor niet meer behoorlijk kunt doen. Je meld je dan formeel “ziek”. Als het work related is zal je bedrijf je doorsturen naar de ARBO arts. Die zal vooral met je praten en hameren op regelmatig eten, slapen en hobbies. Ga lekker wandelen, ga iets doen met de hond.  Als slaap een probleem vormt? Neem een glas warme melk voor het slapen gaan, zet wat walvisgeluiden aan. Als het not work related is, zal je huisarts je doorsturen naar een SPV’er. Ook die zal vooral met je praten en hameren op regelmatig eten, slapen en hobbies. Bezoek je ouders eens in Antwerpen, hoe lang wonen ze daar al? Ga eens iets leuks doen met die hond. Als je echt zwaar gespannen en aan het trillen bent zul je een vorm van “zepam” krijgen; er zijn er zat. Daar word je kalm ende rustig van en het helpt ook met slapen. Als socio-economische problemen een factor spelen – schulden, echtscheiding, alimentatie – zal de ARBO of je SPV’er een maatschappelijk werker regelen. Dan heb jij lekker rust en niet die ellende aan je kop.

Het idee is dat je – met rust en regelmatig eten, slapen en hobbies – na een paar maanden minder gespannen bent en misschien zelfs weer de oude wordt, gewoon relaxed en zo.

Een leerkracht bij ons op de middelbare school werd “overspannen”.

Hij dronk en z’n echtscheiding en hij bleek al geruime tijd een teringhekel te hebben aan die kutkinderen, want steeds minder leerlingen kozen Latijn en Grieks.

Hij had ook al geruime tijd ruzie met het bestuur, waar ie zelf in zat als weetikveel.

Hij was al oud en had echt een teringhekel aan die kutkinderen, dus de ARBO besloot hem met een soort VUT regeling permanent in z’n vakantiehuisje nabij Ermelo te parkeren.

Z’n ex kreeg hun “echte” huis.

Dat bleek een inschattingsfout.

Hij kreeg namelijk ook de katten en hij had een teringhekel aan die katten. Hij liet wat blikken voer ongeopend achter met een blikopener op het aanrecht, sloot het huisje af en de katten op en vertrok. Die arme katten wisten (gelukkig) te ontsnappen na enige dagen via een vliegennet door een raampje, maar ze waren er slecht aan toe. Ik begrijp dat de katten richting het asiel gingen. Daarna dronk ie vooral, droeg altijd een zonnebril – ook als het donker of bewolkt was – en overleed enige jaren later.

Op kantoor vertelde een collega dat ze ooit overspannen was geweest.

Ze werkte en dronk heel veel en haar echtscheiding en zo.

Toen moest ze echt vluchten het was echt heel erg bad en zo.

Ze was er bijna een jaar “tussenuit” geweest en ze had “een hoop geleerd” en kende “haar eigen grenzen” nu beter.

Ze vertelde me dat ze dat jaar vooral “relaxed” had gedaan en “wat gereisd” en wat “borrels” en “etentjes” en zo.

Ze had ook haar slaapkamer en zolder helemaal “opgeknapt”.

En ze had nu een nieuwe poes, een dikke langharige.

Ze dronk nog steeds heel veel, vonnik.

Mijn moeder is overspannen geweest. Ze werkte heel veel, ze sliep te weinig en ze heeft een lage bloeddruk. Ze kreeg een soort beroerte, een soort ataque en moest echt lang revalideren. Ze praatte vreemd, haar linkerarm deed het niet goed; het was dood- en doodeng. Men constateerde dat deze ataque waarschijnlijk kwam door stress en overwerkt. Ze moest bloedverdunners slikken en fysio en iets kalmerends en vooral niet werken en “relaxed” doen. Na lang revalideren ging ze weer – net zo hard en intens – aan het werk. Ze is recent met pensioen gegaan. Ze is nu ‘r eigen toko begonnen en yes, ik vind ‘r nog steeds teveel werken en ik vind ‘r vaak gestresst, druk en gespannen.

(Ze luistert niet of nauwelijks naar mij red.)

***

Lifestyle.

Ergens in de jaren ’90 besluit een stel lifestyle guru’s dat we allemaal gestresst zijn. We werken teveel, we bellen de hele dag door, we racen naar die BSO en dan in de weekenden die kids naar je ex brengen en die hypotheek en je moeder met ‘r rug en die aanrijding toen? Iedereen is gestresst. Stress is een echte killer. Je kunt hartstikke doodgaan van stress. Je moet dus gezonder eten, minder vet en suiker en meer bewegen. Joggen, fitness, Tae Bo en allerlei rauwkost eten en liters mineraalwater. Vanaf Y2K hangen we tevens allemaal teveel online. Dat is slecht voor onze ogen, onze rug, onze concentratie. Dat veroorzaakt – je raadt het al – ook allemaal stress. En stress is dodelijk. Van stress ga je dood.

Die vreselijk gezonde levensstijl brengt een hele teringzooi aan nieuwe spullen en activiteiten met zich mee waardoor je het eigenlijk alleen maar drukker krijgt en die digitale 24u’s rotzooi zorgt ervoor dat je nog even je mail, je Instagram, Twitter, messages of Facebook “moet” checken. Tegelijkertijd moet je er vooral panieken over hetgeen je kinderen digitaal en online doen terwijl je stresst over hun vreselijke gezonde en intellectueel stimulerende levensstijl.

De guru’s hebben hier allerlei “onderzoek” naar gedaan en de uitkomsten zijn helder.

Wat de drukke, digitale mensch nodig heeft is…

Onthaasting.

Wat is onthaasting?

Het is een soort bastaard kind van de “wetenschap”. In de jaren ’90 ontstond er echt een “studie” die Vrijetijdswetenschappen heet. Ik verzin dit niet. Klaarblijkelijk zijn mensen steeds slechter in het bevatten en indelen van hun tijd buiten werk en andere verplichtingen dat er een ware “wetenschap” nodig is om adequaat om te leren gaan met complexe materie als “vrije tijd”.

Onthaasting is hun satan’s gebroed.

Iedereen is gestresst – als een soort original sin – en de enige manier om daar niet aan dood te gaan….

(want van stress ga je dood red.)

… is door jezelf te “onthaasten”.

Je dimt.

Even de bok rijzen.

You dial it down.

Je regelt een play date voor die kids, of je vraagt of je ex ze een middag mee kan nemen naar kantoor. Dan zet je die telefoon op niet storen (want uit kan niet). Je trekt een wollen vest aan met een hoodie en je rijdt met die auto zonder die kutkinderen naar het strand om even uit te waaien. Je gaat echt iets leuks doen met die hond, want je neemt de bal mee. (En die fair trade geweven riem met die biodegradable plastic poepzakjes en dat anti-haar kleed en die kluif). Die kutkinderen blijven dan logeren bij Papa en jij doet een avondje Aretha Franklin, met een fles wijn en een paar oude afleveringen van Friends. Je bent ziek, Papa brengt die kids naar school dus je hoeft niet vroeg op.

De volgende dag “mest” je dan hun kamers uit.

Dan is alles schoon als ze thuiskomen.

Je kookt niet, want het is vrijdag, dus bestel je pizza en duikt vroeg je bed in terwijl zij laat opblijven.

Je bent onthaast.

Je zult nu niet dood gaan aan stress.

Dat is “wetenschappelijk” bewezen.

***

Hellspawn.

Het Satan’s gebroed schiet wortel en groeit als kool. Met hete lucht valt goed geld te verdienen dus een hele nieuwe industrie wordt geboren: Wellness and Mindfulness. Met al die stress en de hele tijd online en zo moeten we ons best doen om ons – de hele godganse dag – vreselijk goed te voelen over onszelf. We moeten “lekker in ons vel zitten”. We moeten gelukkig zijn. Datzelfde geldt voor onze kinderen. Die moeten niet buiten rennen, vies worden en uit bomen of van fietsen vallen. Ook onze kinderen moeten zich goed voelen en gelukkig zijn. Dat bereiken we met wellness and mindfulness. Allerlei vormen van “onderzoek” bewijzen “wetenschappelijk” dat dit meetbaar veel beter voor ons is. We worden er dan ook productiever van. Productiever is een codewoord in business voor more profits dus deze gekte komt lekker buurten op kantoor. De lifestyle guru’s worden nu heuse productivity boosters en employee satisfaction specialists en daar valt vreselijk veel meer geld te verdienen. Veel werkgevers gaan overstag en huren dergelijke “specialisten” in. Kantoren hebben een groot aquarium nodig. Met een smart-pomp. En hele diverse en tolerante vissen. Er moeten allemaal fel gekleurde zitzakken komen. En alles open space. We passen de personal development plans van onze employees aan met zinnige vragen als: How do want to grow, as a human being, in the next 5 years? en What makes you feel accepted? Er moeten (genderneutrale) doucheruimtes komen op kantoor (want sommige collega’s joggen en anderen pakken dat hele eind de racefiets… van de zomer).

Iedere ochtend stuurt de Directeur, of je manager je een leuke inspirerend appje.

We’re gonna be full of love, dedication and support today, team!

Er komt een vertrouwenspersoon en een confrontatievrije ruimte en een non denominational gebedsruimte voor die twee Pakistaanse jongens op de drukkerij.

Een keer per maand eten we allemaal een gezamenlijke, warme en vooral etnische lunch om diversiteit te vieren.

Ymke, van personeelszaken krijgt er verantwoordelijkheden bij.

Ze wordt nu “Diversiteitsaanspreekpunt” tot er een permanent iemand gevonden kan worden.

Ruud en Ilse doen een ergonomie cursus en komen dan twee keer per jaar bij iedereen langs om eens te kijken naar je werkhouding, hoe je zit en hoe je scherm staat.

Ze lopen dan tevens door een aantal makkelijke rek- en strekoefeningen heen die je makkelijk “tussendoor” achter je bureau, op kantoor kunt doen.

Vissen die jammerlijk overlijden hangen we een tijdje op het whiteboard met een grote foto met een rouwrandje eromheen.

Dat maakt ons “eigen” en “anders”.

Als je gaat scheiden, of je moeder overlijdt, of je dochter zakt voor ‘r rijbewijs voor de 2e keer? Dan mag je komen praten met de vertrouwenspersoon, met of zonder HR erbij (want dat zijn je rechten). Er zal dan vooral met je worden gepraat. Doe je wel rustig aan? Eet je wel goed? Durf je je ook kwetsbaar op te stellen? Ga iets leuks doen met die hond.

Collega’s (die het weten) zullen je allerlei supportive hartjes en duimpjes sturen, ook op het Intranet.

Je neemt dan vrijdag de halve dag vrij. Je steekt je hoofd om de hoek van het kantoor van de vertrouwenspersoon, zucht, hangt je hoofd naar beneden en bekent… ik zit er echt doorheen, ik ga naar huis, ik haak wat vroeger af, niet die drukke trein in. Ik heb net mijn ex gebeld, Jeroen gaat naar haar zodat ik eens rustig met Kim kan praten over staatsexamen. Ze heeft dat rijbewijs gewoon nodig voor werk. Ze zal dan begrijpend knikken en zeggen Geniet ervan. Prettig weekend. 

Je haalt dan bier op het station en een grote patat met dubbele mayonaise. In de trein kijk je The Dark Knight (2008) voor de zoveelste keer met je koptelefoon op je werklaptop. Die eerste avond zal Kim moeilijk doen Ja ik weet dat die lessen en dat fucking examen veel kost, ja? Wat kan ik er de fok aan doen dan, ik was gewoon nerveus, stop met al je vragen, ik ben al gestresst genoeg! Kim zal uiteindelijk een vriendin appen, 50 euro vragen en “naar de bios” gaan. Je zult dan zelf meer dan gemiddeld drinken en in slaap vallen op de bank, kort nadat je de vaatwasser hebt aangezet.

Zaterdag zal Kim helemaal brak zijn. “Naar de bios” betekende drank en wat xtc en heel laat en lawaaierig thuis. Ze blijft dan binnen en doet vooral passief agressief. Ze zal ‘s avonds The Dark Knight (2008) nog eens met je kijken en zich wederom afvragen waarom je die film toch zo goed vind, ik bedoel hij is heel goed, maar zo supergoed nu ook weer niet. Zondag ruim je dan op terwijl Kim lang uitslaapt en helemaal niks doet. Je gaat dan met ‘r winkelen, want dat ene paar schoenen was wel wat duurder, maar ze wil ze echt graag. Ergens tijdens een “lunch” van 1 bier, 1 cola, een tosti en een broodje gezond van 18 euro 50 gaat Kim dan overstag Thanks voor de schoenen. Ik zal vanavond online dat Staatsexamen eens opzoeken. Heb ik daar die DigiD voor nodig? 

Maandagochtend ben je dan vroeg op kantoor.

Nog voordat de vertrouwenspersoon (en HR want dat zijn je rechten) binnen zijn stuur je beide een mail.

Ze heeft zich ingeschreven voor Staatsexamen rijbewijs, gisterenavond met een smiley emoticon of een duimpje.

De werkgever is gerust gesteld.

Je gaat niet dood van de stress.

Je bent onthaast.

Je herkende zelf direct de signalen. De werkgever herkende direct de signalen. Iedereen was er tijdig bij en reageerde vlot en adequaat.

En zo kon je onthaasten.

En daarom ga je niet dood van de stress.

***

The Unholy Union.

Burn out is waar al deze ellende samenkomt.

De huilerige millennial, de ZZP helicopter mama die het allemaal niet trekt, de lifestyle guru’s, de productiviteitsmanagers, de media en de wellness and mindfulness industrie. Al deze gekken hebben – dan eindelijk – hun ideale (nieuwe) knuffelziekte gevonden.

Burn out.

Het is geen virus, het is niet overdraagbaar zoals HIV via bloed of sperrma.

Je gaat er ook al niet dood aan op gruwelijke wijze zoals AIDS.

Lifestyle adverteerders en entertainment adverteerders zijn er DOL op. Je kunt tal van producten, diensten en andere rotzooi aanbieden en het maskeren als zijnde preventieve zorg. Ieder nieuw fuck artikel wat je adviseert te slapen op kantoor, een slokje olijfolie per dag te nemen, dagelijks een complimentje aan jezelf te sturen, je kind dwingen 2u per dag te mediteren, of iedere woensdag rauwkost te eten is meer meer meer marketing en reclame voor de onthaasting/wellness machine.

Er zijn natuurlijk echt stressvolle beroepen. Dokters, brandweermannen, politiemensen die gewonden zien doodgaan. Mensen die – door intense werksituaties – kampen met hele heftige PTSS, slaapgebrek, depressie, angsten en nachtmerries. Daar gaat de burn out rage echter beslist niet over.

Burn out is iets wat voorkomt bij de vreemdste mensen.

Dit meisje van krap twintig (20) trekt haar kleren uit voor geld.

Ze is soort gewaagd fotomodel.

AD: Zimra Geurts: Ik had de duur van een burn-out behoorlijk onderschat.

Arme Zimra.

Ze herkende de signalen niet tijdig.

Blootfoto’s maken is heel zwaar werk en brengt een hoop stress met zich mee.

Je moet de hele tijd op de foto en zo.

Francisca Wals is een econoom en een filosoof.

Ze begrijpt precies waar al die burn out vandaan komt.

We eisen gewoon te veel van onszelf ook en zo.

Volgens haar kampt 1 op de 7 werkenden met burn out verschijnselen.

En da’s de schuld van die mensen.

Niet van het systeem.

NRC: Je hoeft je ziel en zaligheid niet mee te slepen naar kantoor.

Ik citeer.

En inderdaad, de neoliberale economie afdoen als kwaadaardig systeem is wel weer erg kort door de bocht. Een paardenmiddel tegen honger is het, verdomde handig en efficiënt in het bij elkaar brengen van vraag en aanbod.

Het systeem is perfect.

Niemand heeft honger.

En vraag en aanbod (want meer is er niet in dit leven) zijn perfect in balans.

Braaf draaien we daarom mee in een systeem dat ons de grootste welvaart in de geschiedenis van de planeet heeft gegeven. Maar om je werk goed te doen hoef je niet je ziel en zaligheid je kantoor of co-workingspace mee in te slepen. Zelfontplooiing op de werkvloer werkt averechts zodra je niet elke dag het gevoel hebt dat je weer een stukje van je menselijke kapitaal ontgonnen hebt.

In een tijd waarin zelfs winkelpersoneel wordt aangesproken als succesproject is gewoon je werk doen misschien wel de grootste vorm van rebellie.

Laat je niet gek maken.

Doe gewoon je werk.

Schep meerwaarde voor een groepje aandeelhouders ergens in New York die je nooit zult ontmoeten.

Schreeuw dat carrièretaaltje terug in z’n hok, zou ik zeggen. Geef het de plaats in je leven die het toekomt, en niet meer. Niks mis met een negen-tot-vijf-mentaliteit. Maar verspil je tijd niet met zinloos moddergooien naar ‘de economie’ of ‘het systeem’. Dat is het verbaal afkopen van werkelijke bezinning. 

Precies!

Het ligt – overduidelijk – aan jou.

De economie tussen aanhalingstekens en het systeem tussen aanhalingstekens hebben er niets mee te maken.

Je bent echt je tijd aan het verspillen.

De vijf meest vermogende mensen van de planeet hebben meer bezit en kapitaal dan de armste 3.5 miljard mensen op deze planeet.

Dat is toch geweldig?

Door dat kankeren op “de economie” en “het systeem” mis je de werkelijke “bezinning”.

Omarm de markt.

Maar laat de markt jou niet in al je emotionele hebben en houden omarmen.

Als huishoudkunde is de economie precies goed.

“Omarm de markt maar laat de markt jou niet omarmen”?

Voor een “econoom” komt Francisca wat zweverig over.

Haar punten echter zijn helder: Mensen zijn gek en maken zichzelf gek – in die perfecte economie, in dat perfecte systeem – juist door al dat gelul over burn out en gelukkig zijn en zelfontwikkeling en onthaasting. Je moet die rotzooi buiten beschouwing laten en dat kille systeem, waar 4000 duizend miljard aan zwart geld per jaar via Nederland naar belastingparadijzen verdwijnt “omarmen”. 

Anders krijg je burn out.

***

Worship Mammon!

Als we de (ongetwijfeld betrouwbare en precieze) cijfers van Francisca mogen geloven krijgt 1 op de 7 werknemers dus te maken met die vreselijke burn out (“verschijnselen” red.). Die mensen zijn niet voldoende in staat om die markt, dat systeem te “omarmen” en die maken zichzelf dan helemaal gek en die krijgen dus burn out (“verschijnselen” red.). Dat betekent dan vertrouwenspersoon – met of zonder HR (want dat zijn je rechten) – en dan dus ARBO of een SPV’er, de zolder opknappen, schoenen van 119 euro voor Kim en iets leuks doen met die hond.

Het is een ware national health crisis.

1 op de fokking 7?

Dat is natuurlijk heel vervelend voor allerlei werkgevers (in die open space kantoren met zitzakken en een aquarium vol diverse vissen)… maar voor de slachtoffers van burn out (“verschijnselen” red.), hun familie, kinderen, vrienden, ex, buren en die arme hond is het helemaal een ramp.

Onder de vele slachtoffers blijkt zich een risicogroep te bevinden.

Parool: School for Millennials wil cursisten tegen burn-out wapenen.

“Wapenen tegen burn-out”?

Met haar School for Millennials wil Wing Yan Man haar generatiegenoten vaardigheden leren waarmee een burn-out te voorkomen is. ‘Die hebben we op school nooit meegekregen.’

Arme Wing Yan Man.

Dat klopt!

Toen ik “op school” zat werd mij werkelijk niets verteld over hoe ik een burn out moet voorkomen.

Het kwam niet eens aan bod!

(En ik deed nota bene gymnasium!)

Ze noemt haar eigen generatie de prestatiegeneratie. “Wij millennials zijn opgegroeid met de boodschap dat we alles kunnen zijn en doen wat we willen. Juist die hoeveelheid aan keuzes zorgt voor verlamming,” zegt Man (30).

Dat zal het zijn.

Teveel “keuzes” is rampzalig!

Vraagje: mag ik weten wie je verteld heeft (toen je “opgroeide”) dat je “alles” kunt zijn wat je wilt en dat je “alles” kunt doen wat je wilt?

Deden Papa en Mama dat?

Of de Meester of de Juf?

Man spreekt uit eigen ervaring. Een paar jaar terug kampte zij met een burn-out. “Mijn carrière bij een groot bedrijf verliep heel voorspoedig, maar eigenlijk was ik doodop. De bedrijfsarts diagnosticeerde me met een burn-out.”

Jeetje.

Krap 30 jaar oud oud en al een heuse burn out achter de rug.

Arme, arme Wing Yan Man.

Maar ja, ze kreeg er niks over te horen op school en ze werd overweldigd door alle “keuzes” in haar leven.

Daarnaast kon ze alles zijn en doen wat ze wilde.

Geen wonder dat ze knapte.

Oververmoeidheid

Ze wist haar burn-out ‘te tackelen’ en besloot haar opgedane kennis in te zetten om andere millennials met stress en oververmoeidheid te behoeden voor het ‘moment van uitschakeling’. “Ik wil millennials met name helpen dichter bij zichzelf te komen. Het is een stukje bewustwording.” 

Je kunt ze beter leren de markt te omarmen, Wing Yan.

“Dichter bij jezelf” komen klinkt namelijk echt heul erg zweverig.

(Daar komt vast wierook bij kijken).

Man zegt dwalende twintigers en dertigers handvatten te kunnen bieden aan de hand van praktische workshops. “Ik ga met mijn cursisten in gesprek: wat zijn nou je echte behoeftes, wat kost energie en wat geeft energie? Ook leer ik mensen authentiek te blijven. De cursussen zijn gericht op zelfreflectie.”

“Authentiek blijven”?

Klinkt ehm… nuttig?

Nokia 3310

Man noemt haar school 3310 – vernoemd naar de Nokia 3310, een oude bekende van de millennial – en geeft haar cursussen (€55,- per sessie) vanaf volgende week in het flexkantoor Wework in de Weesperstraat. “Het worden klassikale lessen zonder een schoolbord.”

Je hebt je cursus genoemd naar een vintage model mobiele telefoon.

(Wat weer terugkomt en helemaal hawt gaat worden red.)

Wat een goed idee!

Hoe doe je dat precies?

En een schoolbord heeft weinig zin, Wing Yan.

Millennials weten niet wat dat is. Die zijn zogenaamde digiborden gewend. Bovendien zitten ze de hele dag op hun telefoon te kutten.

Dat de millennial – die in sommige gevallen als een wispelturig typetje bekend staat – behoefte heeft aan haar cursussen weet Man zeker. “Ik heb marktonderzoek gedaan en wat ik met zekerheid kan zeggen is dat de millennial graag wil leren.”

Aah. De. Gossie.

Wing Yan heeft allemaal “marktonderzoek” gedaan.

En daaruit bleek een enorme behoefte om “authentiek te blijven”.

Millennials weten gewoon niet hoe dat moet.

Gelukkig is Wing Yan hier om te dat bij te  brengen.

En dat gaat “zeker” lukken.

Want millennials willen – als ze van school af zijn en het niet meer hoeft – ineens heel graag allemaal wijze dingen “leren”.

Want die dingen die kregen ze dus geeneens op school.

En hun ouders zeiden de hele tijd dat ze alles mochten zijn en alles mochten doen.

En ze hadden heel veel “keuzes”.

***

Kusje erop?

Nogmaals: er zullen zat beroepen zijn waar je met zware vormen van PTSS mee thuis komt. Dit gejank over burn out echter, artikel na artikel, van slapen op kantoor, tot met je laptop naar het strand is echt totale lifestyle waanzin. Iedereen doet eraan mee. De politiek, de media, het bedrijfsleven en de entertainment industrie. Onthaasting en wellness en vergeet mindfulness niet. Want anders krijg je burn out. Het is allemaal totale waanzin.

Je moet vooral leren “authentiek” te blijven.

En goed leren omgaan met keuzes.

Je moet de economie en het systeem omarmen.

Doe eens iets leuks met die hond.

Dat is al een hele “prestatie” voor de “prestatiegeneratie”.

Of ga eens op een date met Ernst-Jan.

Prille Liefde Bij Het NRC (De Nieuwe Vlam Van Ykje Vriesinga Is Een ‘Wimp’ EN Een ‘Manchild’)

Share