Diversiteit, Sharia en “Wetenschap” aan De Universiteit van Maastricht

, , Comments Off on Diversiteit, Sharia en “Wetenschap” aan De Universiteit van Maastricht

We gaan diversiteit vieren.

Dit is een companion bij “Diversiteit, Jihad en “Wetenschap” Aan De Universiteit Van Amsterdam“.

Dit is mijn maandagochtend.

(Kerm).

NRC: ‘Overheid moet oog hebben voor goede delen van shariarecht’.

De Nederlandse overheid „laat moslims in de kou staan” door geen rekening te houden met het islamitisch shariarecht. Moslims die bijvoorbeeld bij een echtscheiding zijn gebonden aan regels uit de islam, zijn hiervan de dupe. Dat zegt bijzonder hoogleraar islamitisch familierecht Susan Rutten, die aan de Universiteit Maastricht een nieuwe leerstoel krijgt om te onderzoeken hoe islamitisch familierecht kan doorwerken in Europese seculiere landen. Haar oratie was vrijdag.

#SusanSoWhite

Islamitisch recht laten doorwerken in seculiere landen?

Want Allah bestaat misschien stiekem wel?

„Het islamitisch recht staat de laatste jaren in een negatief daglicht”, constateert Rutten. „Politici roepen: ‘Geen sharia in Nederland.’ In werkelijkheid zijn lang niet alle regels en praktijken uit het islamitisch familierecht verwerpelijk. Voor onderdelen die passen binnen onze rechtsstaat zou de wetgever meer ruimte kunnen bieden als hiermee problemen worden opgelost.”

Zo werkt Sharia alleen niet Susan.

Het is een beetje all or nothing deal.

Je kunt niet een paar leuke Sharia dingen pakken, want je bent dan 1.) Sharia (en de gebruiken daaromheen) aan het legitimeren alsmede de onderliggende religieuze basis aan het legitimeren, 2.) Allah heel boos aan het maken want een paar leuke Sharia dingen pakken mag dus helemaal niet. (Allah’s volgelingen zullen dan ook heul boos en onvoorspelbaar worden).

Je kunt van specifieke religieuze praktijken (die weer verschillen per regio/religie/sekte/stam) geen EU wetgeving maken, engel.

Susan Rutten: „Er wonen in Nederland mensen uit islamitische landen die bij een scheiding zijn gebonden aan dat buitenlandse rechtssysteem. Neem een Egyptisch echtpaar dat in Nederland woont: als het tot een scheiding komt, kan de vrouw zich hier tot de rechter wenden, terwijl de man de scheiding bij de Egyptische rechter aanhangig maakt. Beide rechters zullen anders oordelen. Als de man bijvoorbeeld alimentatie aan de vrouw moet betalen, zal een rechter in een islamitisch land dat niet zomaar accepteren. Dan zit je dus als scheidend echtpaar met twee verschillende rechterlijke uitspraken.

Ja en misschien gaat ie wel naar de Wizard of Oz of z’n Shaman en die oordelen weer anders.

Ze wonen hier, ze scheiden hier, fok de Egyptische Sprookjesrechtbank.

Bovendien zijn enige “uitspraken” van de Egyptische Sprookjesrechtbank hier niet geldig, so who cares?

„De Nederlandse rechter zou een scheiding zo kunnen opstellen, dat de kans groter wordt dat die in een land als Marokko wordt overgenomen. In Marokko is de verzoeningspoging nog verplicht voordat je kunt scheiden. Als de Nederlandse rechter in zijn uitspraak onderbouwt dat die verzoeningspoging er is geweest en is mislukt, is de kans groter dat de Marokkaanse rechter het vonnis overneemt.”

Ja, dan ben je ook Marokkaans gescheiden!

Als je Fins gescheiden wilt worden, gewoon voor leuk?

Dan moet je even het consulaat van Finland bellen.

Let op: je woont niet in Marokko en ook al niet in Finland.

En bij een gemengd huwelijk van een Algerijnse Moslim en een Finse Hindu?

Wat doen we dan, Susan??!?

De bruidsgave [bruidsschat, red.] zou in het wetboek mogen. Je ziet rechters worstelen wanneer vrouwen in een scheidingssituatie hun resterende bruidsgave opeisen. Soms gaat het om tienduizenden euro’s of gouden munten die nog betaald moeten worden. Rechters proberen zo’n bruidsgave te beoordelen volgens Nederlandse regels en zien het als een soort alimentatie. Maar dat betekent dat als de vrouw geen recht heeft op alimentatie, ze ook haar bruidsgave niet krijgt, terwijl dat wel vooraf was afgesproken. Daar ontbreekt echt iets in ons rechtsstelsel. De wetgever zou kunnen accepteren dat bij een huwelijk een bruidsgave wordt afgesproken.”

Ja en de zegeningen van de Imam, wie krijgt die bij echtscheiding?

En de kinderen? Wat gebeurt er met de kinderen?

Salomon wilde er bijvoorbeeld eentje doormidden hakken, 
(en eerlijk verdelen red.) ... en dat kan dus echt niet.
Daar moeten we wel heldere afspraken over maken.

Dan krijg je dus vonnissen waarbij de man wordt veroordeeld voor het betalen van een kameel als bruidsschat?

„Als dat de afspraak was, kan dat in theorie worden gevorderd. Al ligt het in Nederland meer voor de hand de man te verplichten tot betaling van de waarde van de kameel. Het alternatief is dat je het niet erkent, en dan kan die bruidsgave alsnog onofficieel worden geregeld. Dan ben je het zicht kwijt. Dat gebeurt ook bij informele huwelijken die in Nederland worden gesloten. Omdat wij die huwelijken niet erkennen, zien wij die niet. Dan weet je dus ook niet als er sprake is van huwelijksdwang. Daardoor laat je het risico bestaan dat mensenrechten worden geschonden.”

Ja als zij ‘r kameel niet krijgt?

Dan worden er vet mensenrechten geschonden?

Kangaroo Warning Sign

Nee meneer de Rechter, ik vind dat niet raar. Ik ben Australisch en waar ik vandaan kom zijn dat soort dingen dus heul normaal. Jochem en ik boteren al geruime tijd niet meer. We gaan definitief uit elkaar. Ik wil duurzaam scheiden. We hebben geen kinderen, ik ga daarom terug naar mijn ouders, naar onze ranch in Australie. Jochem is mij een Kangaroo schuldig en dat weet ie best! (Vuistje. Tafel. Hoofd in handen. Snikken).

Moeten wij illegale shariahuwelijken ook gaan toestaan?

„De regel in Nederland is dat je eerst een burgerlijk huwelijk sluit en daarna een religieus huwelijk; geestelijken die zich daar niet aan houden zijn strafbaar bezig. In sommige andere landen gaat men daar soepeler mee om. In Engeland kunnen afspraken worden gemaakt met imams en moskeeorganisaties over te sluiten huwelijken. De ceremonie kan dan religieus zijn. Daarna geeft de imam aan de ambtenaar door wie er getrouwd is, en die maakt het huwelijk definitief. De vraag is of daar nu zoveel tegen is. Je doet een handreiking aan een bevolkingsgroep voor wie dit heel belangrijk is. En het zorgt ervoor dat huwelijken uit de informele sfeer verdwijnen, waardoor je je beter kunt richten op echte problemen, zoals huwelijksdwang.”

Yea laat die Moskee en Imam dat regelen.

Hij neemt gewoon contact op via een app met de Gemeente.

Met DigiD.

Jamillah en Munimh zijn getrouwd.

Blue Send Button

Klaar.

Wat kan daar nou mis gaan?

Da’s toch superrelaxed?

Muslim Marriage

Share