De Wil Van Het Volk Is Een “Hinderlijke Belemmering” (Trilateral Commission 2.0)

, , Leave a comment

Ik heb het hier al eens over gehad.

De jaren ’60 waren een fantastisch tijdperk.

Allerlei marginale groepen werden politiek actief.

Vrouwen, minderheden, milieu-activisten, anti-racisme beweging, seksuele revolutie, de vredesbeweging.

De wereld kende op dat moment drie polen, drie economische centra, te weten: Japan, Duitsland en natuurlijk America.

Die drie economische blokken komen geregeld samen in een reuze leuk overlegorgaan.

Dat orgaan heet: The Trilateral Commission.

De Commissie publiceert allerlei materialen, men houdt vergaderingen.

The Trilateral Commission is een soort Bilderberg Groep, maar dan zonder alle Alien/Illuminati conspiracy waanzin.

De eerste publicatie van de Commissie na de Vietnam oorlog?

The Crisis Of Democracy.

Het is oud, dus je kunt hier een gratis .pdf kopie van het rapport vinden.

Democracy Wolves/Sheep

De strekking van het rapport is kristalhelder: die fucking hippies, vrouwen, kleurlingen en pacifisten hebben er een absolute kankerbende van gemaakt. “Democratie” werkt niet, als allerlei burgers zich met het “proces” gaan bemoeien. Dat wordt chaos. Dan krijgen we (de elite) niets meer voor elkaar. Het rapport pleit dan verder voor minder democratie en meer “manufacture of consent”, meer propaganda zodat mensen niet allerlei gekke dingen gaan denken. Het meest bekende voorbeeld van deze “crisis of democracy” is het zogenaamde “Vietnam Syndrome”. Dat “syndroom” zorgde ervoor dat allerlei doodgewone burgers na de Vietnam oorlog ineens minder trek hadden in vreemde interventies in het buitenland resulterende in een slordige 4,5 miljoen dode Indo-Chinezen.

Democratie is gevaarlijk, want mensen hebben de verkeerde mening.

Mensen willen allerlei dingen zelf oplossen en dat is beslist niet de bedoeling.

NRC: Raad van State: te veel directe democratie is gevaarlijk.

Ja, het staat er echt. Net als in 1975.

De toenemende populariteit van directe democratie is gevaarlijk. Als er meer referenda worden gehouden, kan dat leiden tot grotere tegenstellingen in de samenleving. Dat schrijft de Raad van State, een belangrijke adviseur van de regering en de hoogste bestuursrechter, in zijn donderdag verschenen jaarverslagIn de beeldvorming is het democratischer om beslissingen voor te leggen aan de bevolking dan aan Tweede Kamerleden. Maar we hebben die Kamerleden niet voor niks, schrijft de Raad. Volksvertegenwoordigers zijn gekozen om wetten te maken en besluiten te nemen die „een samenhangend geheel” vormen en „algemene belangen” dienen.

“Samenhangend geheel” betekent wij, de elite.

Kabinet besluit en de Tweede Kamer stempelt af.

“Algemene belangen” betekent whatever men wil.

Brussel, de B.V. Nederland, ons “nationale belang”, de Noord-Zuid lijn, een associatieverdrag, whatever.

What. We. Say. Goes.

Dat “algemene belang” kent dan ook geen definitie, geen wetenschappelijk bewijs en/of onderzoek.

Dat laten we over aan de elite, dat “samenhangende geheel”.

Het taalgebruik is identiek aan The Crisis Of Democracy uit 1975.

Die taak van het parlement staat zelfs in de Grondwet. Dat betekent dat óf de Grondwet óf de huidige referendumwetgeving moet worden veranderd, schrijft de Raad. In een persconferentie zei vicepresident Piet Hein Donner donderdagochtend dat hij „persoonlijk” vindt dat de Grondwet niet aangepast moet worden. Hij wilde niet zeggen of hij daarmee bedoelt dat de referendumwet moet worden ingetrokken. Wel moet de wet „op zijn minst geëvalueerd worden”, zei hij.

Misschien kunnen we heropvoedingskampen openen?
Op de Waddeneilanden?

Veel burgers begrijpen de rol van volksvertegenwoordigers niet goed meer, schrijft de Raad van State. Zij denken dat Kamerleden vooral de opiniepeilingen moeten gehoorzamen, of in ieder geval de mening van hun eigen achterban. Ook sommige volksvertegenwoordigers zijn zichzelf meer op deze manier „gaan zien en gedragen”.

Nee toch?

Volgens de Raad van State leiden referenda tot polarisatie en het vergroten van tegenstellingen in de samenleving. Politieke partijen proberen in campagnetijd vooral te scoren voor hun eigen achterban en daarbij zoeken ze de tegenstelling op met andere partijen.

Referenda leiden tot "polarisatie".
Tussen de elite en het volk.
Dat moet vermeden worden.

Bij besluitvorming in de Tweede Kamer is het juist de bedoeling om „bruggen te bouwen” tussen die deelbelangen, schrijft de Raad. En het „gemeenschappelijk belang” te dienen. Als Kamerleden daar fouten bij maken, kunnen ze daarvoor verantwoordelijk worden gehouden. Bij fouten die het gevolg zijn van een referendumuitslag is niemand verantwoordelijk.

Let op: een referendumuitslag kan nooit "fout" zijn.
Het is de wil van de meerderheid van het volk.
Het kan "fout" uitpakken voor de elite.
En dat is dood- en doodeng.

Opnieuw: dit is precies The Crisis of Democracy.

Letterlijk dezelfde teksten, zorgen, insteek… het is exact hetzelfde frame.

Het volk stemt geregeld niet hoe wij willen.

Het volk doet niet voortdurend maar braaf wat wij zeggen.

Het volk is mondig, kritisch en heeft geen vertrouwen in Den Haag, Brussel, banken en multinationals.

Ook waarschuwt de Raad dat de democratie soms zó belangrijk wordt gevonden, dat de rechtsstaat ervoor zou mogen wijken. Daardoor dreigen belangrijke grondrechten, mensenrechten en rechtszekerheid als „hinderlijke belemmering” te worden gezien „als zij de gewenste resultaten in de weg staan”.

Dit moeten we even decoderen.

Democratie wordt zo belangrijk gevonden (soms red.) dat het volk niet braaf wil mee marcheren in de parade.

Dat vormt een hinderlijke belemmering voor de plannen van de elite.

Dat associatieverdrag met Ukraine pakte helemaal niet uit hoe de Eurofielen wilden.

Dat is natuurlijk een afgang tegenover hun belangrijke vriendjes en vriendinnetjes in Brussel, Berlijn, Parijs en Washington.

Dat referendum vormde duidelijk een hinderlijke belemmering.

En het ziet er dan slecht uit dat je de wil van het volk compleet negeert.

(Je moet namelijk doen wat Brussel zegt, zonder na te denken en rap een beetje).

En nu lijken we dus heel anti-democratisch.

Weet je wat we doen?

We gaan eens kijken of we referenda gewoon helemaal kunnen schrappen.

Om dit soort hinderlijke belemmeringen in de toekomst vooral te voorkomen.

Hey Donner? Doe je Fredje T. de groeten op de camping?

Onderstaande poster komt uit 1912-1913.

De “Hunnen” (een denigrerende naam voor Duitsers) zouden inderdaad babies eten. Dit was onderdeel van een groot propaganda offensief. The US elite wilde dolgraag meedoen met die Eerste Wereldoorlog. Het Amerikaanse volk echter beslist niet. U raadt het al: dat vormde een hinderlijke belemmering. Het propaganda-offensief corrigeerde die hinderlijke belemmering resulterende in bergen extra wapentuig, oorlog en leed.

Gelukkig kent Amerika geen referenda.

Stel je eens voor, zeg?

Dan hadden ze nooit 4,5 miljoen Indo-Chinezen kunnen vermoorden.

(En drie landen naar het Stenen Tijdperk bombarderen).

Soldiers Eat Babies

Leuk he zo’n Monarchistische, Parlementaire Democratie?

Don't Think 02

Don't Think 01

Share