De Vakkenvuller Ontgroeid (White Shaming & White Privilege Met Yasmina Aboutaleb)

, , 1 Comment

Daar gaan we weer.

Deze week vertelde #KarlijnSoWhite aan ons hoe white privilege zorgde voor “symbolisch geweld” in de mode.

Vanmorgen is de filmwereld aan de beurt.

Maken die zich dan ook schuldig aan “symbolisch geweld”?

Nou. En. Of.

NRC: ‘Die geheel witte cast van ‘Alles is liefde’ is gênant’.

Acteert die “geheel witte cast” dan slecht?

Is “Alles is liefde” daarom zo slecht?

Neen.

Shaking No Emoticon

Het gaat weer eens alleen maar om huidskleur.

Mijn favoriete passages?

Dchar speelde een tijdje terug een rijke, witte zakenman. Daar was hij zelf blij mee, omdat hij geen Marokkaans personage hoefde te spelen, maar sommige Marokkaanse Nederlanders dachten daar anders over. „Ze zeiden: dit is het moment dat je juist een Marokkaan had moeten spelen. Er zijn toch ook Marokkaanse zakenmannen? Toen dacht ik: ‘Fuck, je doet het ook nooit goed.’”

Arme jongen.
Mag je van je mede-Marokkanen een ongelovige spelen?

Acteur Achmed Akkabi herkent de kritiek uit de Marokkaanse gemeenschap. „Ik zit er niet mee, maar er zijn acteurs die daar wel moeite mee hebben”, zegt hij. Akkabi ziet het taboe op homoseksualiteit, seks- en zoenscènes, als een van de oorzaken waarom er weinig Marokkaanse en Turkse Nederlanders in films te zien zijn. Zo speelde hij zelf tot vijf keer toe de rol van een homo. „Een acteur moet bereid zijn alles te spelen, anders wordt het voor een regisseur moeilijk om met je te werken.”

Ongelovigen, homo's, seks- en zoenscenes.
Dat is dus een probleem.
En waarom is dat?

Dchar heeft een heel enkele keer met typecasting te maken. Zo sprak hij in 2015 een spotje in voor een ministerie. Toen de opname er eigenlijk op zat, werd hem gevraagd om „een allochtoons accent te doen”. „Daar was ik toen echt pissed over. Het ministerie bood excuses aan, maar het is me nooit duidelijk geworden wie dat nou had bedacht. De opdrachtgever, de regisseur, of het castingbureau?”

"Een" ministerie is medeplichtig aan geweld!

Ook Job Gosschalk, producent, scenarioschrijver en castingdirecteur van Kemna Casting, vindt typecasting geen probleem, mits er aan tegencasting wordt gedaan. „Ik vindt het onzin om geen Marokkaanse of Turkse taxichauffeur te casten. Die zijn er heel veel in Amsterdam. Waarom zou ik dat vermijden?” Maar een onverwachte keuze voor een rol maken, vindt hij ook belangrijk. Zo besloot hij een keer een jonge zwarte vrouw te casten toen hij opdracht kreeg een mannelijke arts met een geruststellende blik te vinden.

Dat is inderdaad heel bijzonder.

Als ik eten ga halen, dan vraag ik de dames: wat willen jullie bestellen?

Pizza, milkshakes!

Als ik dan thuis kom met Chinees?

Takeout

Krijg ik een wereld van zeik over mij heen.

Job had dus een hele begripvolle opdrachtgever.

Of een opdrachtgever die zelf niet goed wist wat ie wilde.

Er is ook zoveel om uit te kiezen.

Gosschalk en producent Frans van Gestel overkwam dat zelf toen ze in 2007 kaskraker Alles is Liefde maakten, een film met een geheel witte cast. „Het kwam toen gewoon niet in ons op om naar andere acteurs te kijken. Dat is gênant. Nu ben ik daar veel meer mee bezig. Bij de volgende grote commerciële film die ik maak, wordt dat anders. Daar hebben we voor de hoofdrol een acteur van niet-Nederlandse komaf gevraagd. Gewoon omdat die de beste persoon voor die rol is”, zegt Van Gestel.

De kaskraker was "genant"...
... want de film had een geheel witte cast.

Gosschalk denkt, net als Dchar en Akkabi, dat vooral nieuwe verhalen moeten worden verteld. Die kunnen geschreven worden door de huidige scenarioschrijvers, maar het beste door mensen van niet-Nederlandse komaf. „Als ik scenario’s schrijf, komen daar vaker homo’s en joden in voor dan bij andere scenarioschrijvers. Dat is niet zo gek, ik ben een joodse homo. Dat staat dicht bij me. Dat zal dus ook gelden voor het werk van gekleurde schrijvers.”

Goed idee!

Nog meer identity-politics!

Identity Politics

Dus even op een rijtje.

Kent u Cuervo Tequila?

Vanaf nu wordt al hun marketing uitsluitend door Mexicanen geschreven.

En kent u EU Crème?

Dat is een ontharingsmiddel.

Vanaf nu wordt al hun marketing uitsluitend door Pakistaanse vrouwen geschreven.

Onderzoek wijst uit dat Pakistaanse vrouwen het meest behaard zijn van alle vrouwen op de wereld.

Ik las trouwens dat de verpakking bedacht was door een vrouw met een baard.

(Zoals het hoort).

EU cream

Yasmina heeft zelf een relatie met een Hollandse Kaaskop.

Dat veroorzaakte grote #ophef online.

Haar arme vader moest het ontgelden want “z’n dochter gaat met een Kuffar”.

Nu had Yasmina natuurlijk gewoon moeten kiezen voor een Marokkaanse Moslim.

Maar ze besloot te kiezen voor iemand die ze echt leuk vond, en zich niet zo bezig te houden met etniciteit en religie.

Ze verdient haar geld aan huilen over etniciteit en religie.

In haar privéleven wil ze daar (logischerwijs red.) zo min mogelijk mee te maken hebben.

Marriage Allah

Dan gaan we nu voor de volledigheid de levens van Yasmina, Nsardin en Achmed vergelijken met het leven van Els.

Els is een “witte” alleenstaande moeder van 27, MBO niet afgemaakt en ze had schulden.

Haar partner vond een nieuwe liefde en ging ervandoor.

Ze is daarom weer thuis bij haar ouders in Brabant gaan wonen, samen met vierjarige Karin.

Karin heeft astma. Ze is nog een beetje aan het wennen aan de nieuwe omgeving.

Het is heel anders dan de stad.

Els helpt nu in haar vader’s slagerij in Oss om haar schulden af te lossen.

Haar partner en vader van ‘r kind wil niets met beide dames te maken hebben.

Wat een privileged white entitled bitch, niet?

Check Yr Logic

Wordt het trouwens niet een keer tijd voor een Moslim James Bond?
En dan een (1) van de meiden Mama's van Halal als Bond girl?
Dan kunnen ze eindelijk in Mecca filmen.
(Daar zijn Kuffars namelijk niet welkom).

En Yasmina, ik vroeg het je al op Twitter, maar eh… ?

Hoe. Is. Het. Met. Adin?

Share