De Vaandelvlucht Van De Sociaal-Democratie

, , Leave a comment

Ik ben meestal weinig te spreken over de “opinie” in het NRC.

Maar dit stuk is geweldig.

NRC: PvdA laat millennials verweesd achter.

(Niet alleen millennials, er zullen nieuwe generaties volgen en die zijn nog zwaarder de lul).

Ik heb er heel weinig aan toe te voegen.

Het is echt goed.

Geleidelijk veranderde het politieke vocabulaire. Arbeider werd ‘laagopgeleide’, werkloos werd ‘inactief’, inactief werd ‘parasitair’, publiek werd ‘inefficiënt’, inefficiënt werd ‘corrupt’, commercialisering werd ‘marktwerking’, laisser faire werd ‘zelfregulering’, bezuinigen werd een ‘efficiencyslag’, afbraak werd ‘modernisering’, ‘arbeid’ werd ‘werk’, inferieure werkgelegenheid werd ‘flexwerk’, sociale onvrede werd ‘slachtofferschap’, inkomenspolitiek werd ‘jaloezie’ en desocialisering werd ‘globalisering’, een soort natuurverschijnsel waar je niets tegen doet.

Klopt. Als. Een. Bus.

Rechts of links, iedereen begon deze woorden te gebruiken. Iemand als Bram Peper, binnen de partij geroemd om zijn ‘formuleerkunst’, zou erop hebben kunnen wijzen dat hier een schimmenspel gespeeld werd, maar dat deed hij niet. Waarschijnlijk hoorde hij die taal thuis in Wassenaar ook voortdurend.

Die taal wordt ook (al decennialang) gebezigd in het 
wetenschappelijk- en hoger beroepsonderwijs.
Er zijn tevens wat leuke denktanks die dit soort taal graag gebruiken.

Dat uitgerekend Asscher deze historische, en mogelijk fatale nederlaag mag incasseren, is navrant, ik kan PvdA’ers bedenken die er meer voor in aanmerking komen, zoals de reddeloos verrechtste Jeroen Dijsselbloem. Tenslotte heeft Asscher als minister zijn best gedaan nog iets van een sociaal beleid te voeren, met maatregelen tegen schijnconstructies, het terugdringen van flexibilisering en afschaffing van het jeugdloon boven 21 jaar.

En vergeet die flexwet niet.
Daarom hebben nu 1,5 miljoen mensen geen vast inkomen meer.
Maar wel vaste lasten.

ZZP / Helemaal OK

Met opgebouwde rechten, gerieflijke hypotheken en een solide pensioen zijn hun ouders de neoliberale dans grotendeels ontsprongen, maar hun kinderen, de millennials, krijgen hem full force voor de kiezen. Het neoliberalisme heeft zijn eigen nieuwe downtrodden masses gecreëerd. Dankzij de globalisering steken zij tiptop in de kleertjes, zij zitten in coole workspaces met een latte achter de laptop, zij zijn opgevoed met eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid, dus zij klagen niet gauw, maar zij begrijpen niet waarom zij van baantje naar baantje moeten leven, geen hypotheek kunnen krijgen maar ook geen betaalbaar huurhuis, en geen pensioen opbouwen, terwijl sparen er eigenlijk ook niet in zit. En waarom we ondertussen onze planeet opstoken.

Correct

Nee, Bram, en Wim, en Job, en Wouter, er is inderdaad geen proletariaat meer. Het heet nu ‘precariaat’ en het heeft exact dezelfde problemen: geen bestaanszekerheid, geen vooruitzichten, geen geld, geen respect. Een precair bestaan. En inmiddels behoort bijna iedereen ertoe die voor het eerst de arbeidsmarkt betreedt. Dankzij dertig jaar neoliberale verelendung zitten zij allemaal in hetzelfde schuitje, man of vrouw, hoog- of laagopgeleid, arbeider of student, wit, zwart of geel. Met Zwarte Piet, paaseieren en het Wilhelmus zijn ze niet zo bezig. They have bigger fish to fry. En voor je het weet heb je een stadion vol.

Klopt.
Ze moeten hosselen.

Holy fuck?!?!

Er werken mensen bij het NRC die wel een behoorlijk stuk kunnen schrijven?

Share