De Stormtrooper Van Pascal Vanenburg (White Shaming Met Karim Bettache)

, , Leave a comment

Enige tijd geleden schreef Pascal Vanenburg van Joop VARA Magazine een column.

De titel?

“Witte Nederlander: het ligt echt aan jou”!

Pascal stelde in zijn think piece: als een enkele witte Nederlander iets onaardigs zegt over, of iets onaardigs doet tegen een niet-wit iemand?

Dan heeft Nederland een “joekel” van een racismeprobleem.

Als tegenprestatie is SlimK1nd daarom een nieuwe reeks begonnen: “Zwarte Nederlander: Het ligt echt aan jou”!

Pascal vond dat natuurlijk helemaal niet leuk, dus heeft hij hulp ingeroepen van zijn vriendje, Karim Bettache.

Pascal redt het natuurlijk nooit in z’n eentje tegen ons blog.

Dus is Karim bereid gevonden om hem te helpen met white shaming en white bashing.

Leest u even mee?

Identity Politics

Joop: Een zielsdiepe afkeer van zwarte mensen.

De titel is direct goed.

Karim?

Je moet je voorstellen dat “witte” mensen veelal niet in God of Allah geloven, en dus ook niet in een “ziel”, okay?

Ook Karim is een ambtenaar, een echte apparatchik, betaald uit de omroepgelden.

De ondertitel is reuze leuk.

Hoe Nederlands racisme tot diep in onze ziel verankerd is. Ja, ook die van u.

“Onze ziel”, Karim?

Dus ook die van jou?

Zo kom je nooit bij Allah in dat Paradijs.

Kop op, misschien kun je jezelf opblazen in de kantine!

(Dan kom je wel in het Paradijs red.)

Deze week kwam de Europese Commissie met een nieuw plan ter bevordering van diversiteit binnen de Europese Unie. Günther Oettinger, het omstreden Duitse commissielid dat bekend staat om zijn racisme en seksisme, gaf opeens aan dat hij het een prioriteit vindt dat vanaf heden de EU actief opzoek gaat naar werknemers komend van de volgende sociale groeperingen: vrouwen, mensen uit de LGBTQ-gemeenschap, ouderen, en mensen met een fysieke beperking. Terwijl ik dit ten zeerste toejuich, is de weglating van gekleurde en etnische minderheden héél opvallend.

Oh de Europese Commissie?

Ik ben meteen vreselijk geboeid.

Shaking No Emoticon

Toch verbaast het me niet. Het is namelijk typerend voor een hardnekkig en wijdverbreid Europees probleem. Gekleurde mensen worden vaak systematisch buiten het diversiteitsdebat gehouden. Het is de enige sociale groep van wie verwacht wordt dat ze zich, geheel op eigen houtje, gaat invechten. Dit terwijl gekleurde minderheden tot de meest ondergerepresenteerde en achtergestelde sociale groepen behoren. Het diversiteitsdebat in Europa betrekt zich vooral op de (terechte) behoefte aan meer vrouwen en seksuele minderheden op de werkvloer, met als gevolg dat een pleidooi voor bijvoorbeeld vrouwenquota tegenwoordig volledig acceptabel is. Desalniettemin, zodra er geopperd wordt om ook voor gekleurde mensen quota te institueren, stuit dit op bijzonder veel verzet.

Ja Karim, dat klopt.

“We”… betalen ons namelijk groen en geel aan belastingen om allerlei minder bedeelden, waaronder een gigantisch percentage “zwarte” mensen te helpen met allerlei sociale voorzieningen. Dat vinden we wel genoeg zo. Daarnaast passen quota’s niet echt in dat kapitalisme en die free marketplace of ideas. Werkgevers mogen nu eenmaal zelf kiezen wie ze wel en niet als personeel willen hebben.

Quota zouden in dat geval namelijk tot oneerlijke competitie leiden. Gekleurde mensen zouden op die manier voorgetrokken worden zonder dat zij wellicht de juiste capaciteiten bezitten. Dit argument is echter onhoudbaar, aangezien we nu al in een systeem van oneerlijke competitie leven waarin een ongeschreven wit (mannelijk) quotum de overhand heeft. Het is dan ook niet verassend dat recentelijk onderzoek heeft uitgewezen dat gekleurde Nederlanders, met een identiek cv als witte Nederlanders, zo ontzettend veel minder kans maken uitgenodigd te worden op sollicitatiegesprek, dat er echt keihard aan de alarmbel getrokken moet worden. Sterker, terwijl nog geen tiende (9%) van gekleurde Nederlanders zonder iets op hun kerfstok op sollicitatiegesprek wordt uitgenodigd, wordt bijna een op de drie (28%) criminele witte sollicitanten dat wel.

Onder hoeveel werkgevers en sollicitanten is die “studie” gedaan, Karim?

En zie mijn vorige punt: werkgevers mogen echt helemaal zelf kiezen, Karim.

Laat dat even bezinken.

Doen we. 
Mag ik er bier bij drinken, Karim, of wordt Allah dan boos?

Ik vind dit moreel onsmakelijk en buitengewoon schokkend. Het duidt namelijk op een dermate extreme afkeer van niet-witte (etnisch niet-Westerse) sollicitanten, dat een aanzienlijk deel van onze gekleurde Nederlanders systematisch minder kansen krijgt in onze maatschappij. Dit heeft uiteraard verstrekkende gevolgen, niet alleen voor onze economie maar ook voor ’s lands sociale cohesie, vertrouwen in de samenleving, de over-representatie van allochtone Nederlanders in de criminaliteitscijfers, en niet op zijn minst zaken als extremisme en afscheiding van onze maatschappij. We kunnen als land niet blijven eisen dat mensen mee doen terwijl ze zich kapot solliciteren maar simpelweg geen kans krijgen om hun centen te verdienen. In tegendeel, een maatschappij heeft de morele verantwoordelijkheid haar uiterste best te doen iedere burger gelijke kansen te verschaffen. Dus, niet enkel constateren zoals onze politiek al decennia doet, maar ook daadwerkelijk actie ondernemen. Dit is de belichaming, maar ook de schoonheid, van een democratie: zij neemt haar minderheden in bescherming en doet haar morele plicht hen te voorzien van een menswaardig en gelijkwaardig bestaan.

Sorry, dus de criminaliteitscijfers zijn een direct gevolg van het feit dat we geen quota’s hebben voor “zwarte” werknemers?

En dat extremisme? Dat ligt ook al aan het ontbreken van die quota’s.

He, verdorie.

Karim stelt hier dat “mensen” zich kapot solliciteren, maar dat weet Karim natuurlijk helemaal niet. De enige cijfers die we hebben over groepen mensen die honderden sollicitaties de deur uit sturen en never nooit niet worden uitgenodigd, zijn – gek genoeg – witte, heterosexuele, cisgender overlegpapa’s van 50 jaar en ouder. Niemand wil ze hebben. Ze eindigen dan ook veelal berooid, als hosselende ZZP’er in een kutflat, met toeslagen om het hoofd boven water te houden.

Dat soort feiten, laat Karim heel secuur buiten beschouwing.

Karim is namelijk een apparatchik en zuiver ideologisch bezig.

Dit brengt ons terug bij het bovengenoemd probleem, namelijk dat het diversiteitsdebat zich lijkt te beperken tot voornamelijk sociale groepen die losstaan van huidskleur of etniciteit. Ook in Nederland hebben de media en politici de mond vol van diversiteit en oreren dan ook met overtuiging over de inclusie van vrouwen en (tegenwoordig ook) mensen uit de LGBTQ-gemeenschap. Die oprechte passie voor diversiteit is echter, helaas, nog niet te vinden voor mensen van kleur. Het verraadt de onmacht van een groot deel van onze witte broeders en zusters om compassie te voelen voor groeperingen die in één oogopslag minder op hen lijken. De onkunde compassie te voelen, op een gelijkwaardig niveau, voor anders gekleurden is een overblijfsel uit ons koloniale verleden dat diepgeworteld is in ons huidige culturele systeem.

Dat is het!

Die homo’s vinden we hartstikke leuk.

Mijn moeder’s kapper is bijvoorbeeld een homo; hij knipt al jaren ‘r haar.

Zij noemt ‘m vaak (gekscherend) “de kapster”.

Maar die gekleurde mensen?

Die vinden we gewoon niet leuk.

Shaking No Emoticon

Uiteraard voelde de linkse liberaal vroeger een vorm van neerwaartse, neokoloniale compassie voor de zielige bruine medemens, die bemoederd maar ook bevrijd moest worden uit het juk van de eigen cultuur. Echter, anno 2017, waarin gekleurde Nederlanders hier geboren en vaak hoogopgeleid zijn, eisen zij gelijkheid op. En het is dit type gekleurde Nederlander waarvoor men in Nederland de compassie nog niet gevonden heeft. De gekleurde Nederlander die niet zielig of onderdanig is, maar net als andere achtergestelde groeperingen, absolute gelijkheid opeisen. Het gevolg is dat deze eis op bijzonder veel verzet stuit, omdat onze samenleving de confrontatie tot op heden niet is aangegaan met haar koloniale wortels. Met andere woorden, onze cultuur ontstijgt de koloniale gedachtegang niet.

Wacht even…

Dus die gekleurde zwarte Nederlanders, hier geboren en hoogopgeleid die gaan dan de criminaliteit in, of ze worden extremistisch religieus want we hebben geen compassie voor ze?

Jemig, maar goed dat we die mensen niet uitnodigen voor sollicitatiegesprekken dan, want ze klinken wat instabiel.

Wat we nu dus zien ontstaan is competitieracisme. Racisme dat voortvloeit uit het idee dat een andere groep met de Nederlander wedijvert. Een hardnekkige gedachtegang die alleen kan verdwijnen als de gekleurde Nederlander niet meer als competitie of de ander gezien wordt. Die bijna onbuigzame gedachte dat je alleen Nederlander kunt zijn als je wit bent. Dit competitieracisme kan enkel verdwijnen als we, nogmaals, de strijd aangaan met de culturele artefacten die voortvloeien uit een koloniaal verleden.

Ehm Karim?

Cijfers van het CBS en CPB wijzen uit dat met name laagopgeleide, witte Nederlanders inderdaad de “competitie” aan moeten met laagopgeleide, ongeletterde, diep religieuze vluchtelingen statushouders gelukszoekers. En ja… dat betekent helaas minder kansen op werk en minder betaald. Da’s al een groot aantal jaren zo, Karim.

(Cijfers schrikken Karim altijd een beetje af red.)

Het is belangrijk te vermelden dat deze vorm van racisme veelal onbewust is. Ik beticht niemand er van moedwillig racist te zijn. In tegendeel, we zijn namelijk allemáál het slachtoffer van een cultureel systeem dat ons onbewust, en vaak juist ongewild, racistisch maakt. Of het nu de continue portrettering is van de gemene, seksueel hongerige Arabier, of het feit dat we op universiteiten enkel witte, Westerse, auteurs voorgeschoteld krijgen; we worden binnen alle facetten van het leven systematisch gevormd tot mensen die neerkijken op kleur en witheid als de hoogste norm beschouwen. Dit is een onbewust proces en is zowel krachtiger als destructiever dan het simplistische, open en bloot, ‘hey roetmop!’- racisme.

Ik neem aan dat die meiden die ontvoerd werden door Boko Haram, of de Yezidi sexslaven van ISIS het nodige kunnen vertellen over de “gemene sexueel hongerige Arabier”.

En gelukkig hebben veel van die vrouwen het overleefd en inderdaad de meest gruwelijke verhalen verteld.

Ken je andere etnische groepen die op dit moment sexslaven hebben?

En aan massa-verkrachting doen?

Onder witte, heterosexuele, cisgender overlegpapa’s komt het fenomeen vrijwel niet voor.

Dit soort onbewust maar hardnekkig cultureel racisme zorgt er vervolgens voor dat je dagelijkse gedrag bolstaat van micro-agressies, die duidelijk voelbaar en zeer pijnlijk zijn voor de gekleurde Nederlander. Enkele voorbeelden zijn: niet naast een gekleurde man willen zitten in de trein als er nog een plek vrij is naast een wit persoon, tijdens een gesprek met een gemengde groep mensen voornamelijk de witte personen aankijken, sollicitanten met een niet wit klinkende naam niet willen uitnodigen, een witte chirurg als beter zien dan een zwarte, in een discussie extra geagiteerd raken omdat je opponent donker is en het niet beter kán weten, niet blij zijn als je mooie nichtje met een Turk trouwt maar heilig overtuigd zijn dat je afgunst écht niet aan zijn achtergrond ligt, bozer worden wanneer je kritiek krijgt van een gekleurd persoon dan wanneer zij wit zou zijn, eerder oogcontact vermijden als een bruine heer je aankijkt dan wanneer hij wit zou zijn, en, uiteraard, de automatische negatieve associaties die in je opkomen als je een onbekende donkere man of vrouw ziet, associaties die allemaal niet waar blijken te zijn als je hem of haar leert kennen en zelfs een vriendschap opbouwt.

Zitplek in de trein, zei je?

En je had het over oogcontact?

Het lijkt er sterk op Karim, dat de zwarte Nederlander vooral met allerlei vooroordelen die trein in stapte.

En het linkse, tolerante, diverse Deugmeisje van het NRC leek vooral veel problemen te hebben met dat oogcontact.

U begrijpt dus (hopelijk) hoe belangrijk diversiteit, ook gericht op gekleurde mensen, is voor onze samenleving, willen we dat we écht normaal met elkaar omgaan. Met écht normaal bedoel ik niet enkel oppervlakkig. Nee, ik bedoel ook diep vanbinnen: het gevoel dat je een gelijkwaardig mens tegenover je ziet als hij of zij niet wit is. Iets wat we enkel kunnen bereiken als niet alles en iedereen van status (denk aan management, docenten, politici, media, etc.) buitenproportioneel wit is. Er leven 2 miljoen niet-witte Nederlanders in dit land en er zal nu echt een beetje ruimte opgeofferd moeten worden door onze witte broeders en zusters.

Wat een goed idee!

Ik stel voor dat we beginnen met witte mensen te ontslaan (zodat er ruimte voor zwarte mensen gemaakt kan worden). Ik stel tevens voor dat we studenten gaan weigeren op bepaalde studies (zodat er ruimte voor zwarte mensen gemaakt kan worden). Ik vind dan tevens dat ziekenhuizen, met name bij Cardiologie, witte patienten moeten gaan weigeren (zodat er ruimte gemaakt kan worden voor zwarte mensen). Onze medische wetenschap is bijzonder goed, maar er gaan nog steeds pasgeborenen dood. Ik vind het dan ook bespreekbaar dat verloskunde per maand een x aantal witte babies de nek omdraait (zodat er ruimte gemaakt kan worden voor zwarte babies).

Wat betreft “ruimte maken” moet je eigenlijk een beetje voorzichtig zijn, Karim.

Ten eerste gebruikten de Nazi’s exact dezelfde terminologie.

Joden moesten ruimte maken voor het Herrenvolk, weet je nog?

Of werd er geen les gegeven in de Holocaust omdat je op een overwegend zwarte school zat?

Daarnaast begrijp ik van Vileine, dat wijdbeens in de trein zitten al betekent dat je ruimte inneemt van een vrouw en da’s dus sexistisch.

Ik betwijfel of de feministen Islamisten van Vileine zo happig zullen zijn op “ruimte maken”.

Allen zijn wij Nederlanders en onze kinderen, kleinkinderen, en zij die daarna komen, zullen het met elkaar moeten doen. Ze zijn, cru gezegd, simpelweg tot elkaar veroordeeld. Willen wij dat zij continu, nutteloos, met elkaar blijven strijden? Of dat zij de handen ineenslaan en gezamenlijk hun energie gebruiken om ons land mooier te maken. Een land dat, zoals in een ver verleden, weer fungeert als voorbeeld voor andere maatschappijen.

Die strijd is toch echt begonnen door de zwarte Nederlanders en hun Deugridder bondgenoten, Karim.

Als je witte mensen, inclusief jonge kinderen, voortdurend uitmaakt voor racist, dan worden mensen dat op een gegeven moment meer dan spuugzat.

We zijn (zegmaar) verzadigd geraakt, Karim.

U heeft de toekomst in handen. Ja, U. Nodigt u de volgende keer wat meer gekleurde sollicitanten uit? Gaat u eens naast die donkere heer in de trein zitten? Zorgt u dat uw studenten een gekleurder curriculum krijgen?

Naast een donkere zwarte heer, weet ik niet.

Als ik mag kiezen, Karim, zit ik liever naast een donkere zwarte jongedame, mag dat ook?

En wat bedoel je precies met een “gekleurder” curriculum?

Je wilt dat Afrikaans Poppenspel een wetenschappelijke studie wordt, compleet met syllabus en hoogleraren?

Het is hoog tijd voor verandering.

Dat laatste ben ik met je eens, Karim.

Schrijf eens wat anders, joh!

Want al die slachtoffer politics, white bashing en white shaming, dat kennen we nu wel.

Oh Karim, heb je gelezen dat de piepjonge zwarte zoon van Patrick Kluivert een contract heeft gekregen bij Nike?

Dat kan mijn witte dochter op ‘r buik schrijven.

 

Share
 

Leave a Reply