De Slachtoffer Politics Van De Winnaar

, , 1 Comment

Oh mijn fucking God!

We gaan huilen en stevig aan de stoepkrijt.

Trouw: Moet ik als allochtoon extra bescheiden zijn?

We gaan – als altijd – beginnen met wat taalcorrecties.

Jongedame?

Allochtoon? Dat mag niet meer.

Je bent een inwoner met een migratieachtergrond.

Wij waren vroeger Nederlanders. Nu zijn wij inwoners met slechts een Nederlandse achtergrond.

Dat Nederlander-zijn ligt ver achter ons.

De jongedame weet de juiste stoel te vinden in de trein.

Je zou denken: klaar. Einde verhaal?

Nee, tuurlijk niet.

Victim

De Moslim-migrant-forens kampt met allerlei zelfbeeld issues die ze – zoals gewoonlijk – van ‘r ouders heeft meegekregen.

“Geef nooit iemand de gelegenheid om slecht te denken over je,” is een oude wijsheid van mijn moeder. Mijn vader deed er nog een flink schepje bovenop: “Als je een ander slecht behandelt, dan geef je Pakistan een slechte naam!” Ja-ja. In zijn collectivistische geest ben ik vertegenwoordiger van mijn oude vaderland en elke handeling, elke actie, straalt af op Pakistan.

Klinkt als een progressieve opvoeding.

Etniciteit en religie zijn veel belangrijker dan alle andere dingen op de planeet.

En… even voor de goede orde… landen waar je 1.) je vrouw kunt doodschieten en 2.) jezelf daarna kunt vrijkopen voor 2 geiten? Dat soort landen hebben we sowieso een hardvochtige teringhekel aan. Daarnaast is er 3.) die gekke Pakistaanse wetenschapper die hier toen de plannen voor de Islamic Nuclear Bomb stal van Unesco? Ik heb het idee dat je gerust een keer je batterijen in de normale vuilniszak kunt gooien, of je buurman een klootzak kunt noemen, snowflake. Pakistan is en blijft een absoluut kutland, okay?

Een vriendin van mij denkt in soortgelijke termen. Ze draagt een hoofddoek, ze is dus zichtbaar moslim. Als ze op straat een bedelaar ziet of een collectant, geeft ze altijd geld. Want dat straalt op alle moslims af.

Als een Moslim talloze mensen dood rijdt met een truck?

Dan heeft dat gek genoeg niets met Islam of Moslims te maken.

Nothing To Do W/ Islam

Maar wee je gebeente als je die bedelaar geen vijftig cent geeft.

Het is fijn te zien waar de prioriteiten liggen.

Zowel de vrouw als ik had recht op de stoel. Maar je kunt er niet met zijn tweeën op zitten. Ik heb mijn recht opgeëist, met als gevolg een rotgevoel.

Jongedame?

In deze parlementaire, diverse en tolerante democratie heb je geen “recht” op een stoel in de trein.

Je “rechten” ontleen je niet aan waar je toevallig je handtas neerzet.

Als mens die een ander mens beter had kunnen behandelen. Maar ook als allochtoon inwoner met een migratieachtergrond en kleurling.

Eh... waarom dan?

Want als ik wit was geweest had de vrouw misschien gedacht: “Wat een voordringer.” En meer niet. Maar nu heeft ze misschien ook wel gedacht: “Weer zo’n bruine natuurlijk.”

Goed idee.

Laten we ons vooral bezighouden met wat die mevrouw misschien denkt.

We kunnen helaas haar gedachten niet lezen.

En al zeker niet met terugwerkende kracht.

Ik ga er voor het gemak van uit dat ze dacht, “ik ga op zoek naar een andere stoel” en dat ze zich vooral aan het richten was op de rest van haar reis. Ze had immers een hele zware koffer bij zich. Het lijkt mij derhalve stug dat ze heel veel tijd zou besteden aan jouw identity politics. Het is veel waarschijnlijker dat ze dacht aan haar vakantie.

Natuurlijk, iedereen is gelijk. Maar ik merk toch de lading die zo’n situatie heeft.

Het is inderdaad een lading stront (load of shit red.).
Waarvan akte en waarvoor dank.

Heb ik als allochtoon de plicht om me extra bescheiden op te stellen? Het voelt wel zo.

Nee hoor snowflake. Je spreekt de taal en je hebt een baan. Daar zijn we maar wat blij mee.

Knap he?

Zelfs het vinden van een stoel in de trein?

Een zoektocht die grandioos slaagt, zonder toestanden, ongemak of enig drama?

Leidt toch tot een ware uitstorting van slachtoffer politics.

De conclusie:

Als ik toevallig Moslim en Pakistaans ben (al ben ik hier geboren en heb een Nederlands paspoort) en ik vind, ‘s morgens vroeg, in een drukke, overvolle trein mijn favoriete stoel, precies het plekje waar ik het allerliefste zit, vlak voordat een mevrouw met een hele grote koffer daar wilde gaan zitten?

Dan ben IK zielig.

Want ik ben een Pakistaanse Moslim.

Aah. De. Gossie.

Kusje Erop?

Share